Tibetan
་མི་གཞན་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྤྱི་ཡང་བརྡ་རྩོལ་བ་མེད་པས་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་ཡང་མེད་པའོ། །བརྡ་རྩོལ་བ་ལས་སྤྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངོས་ལ་རབ་རིབ་ཡོད་པས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཉམས་པ་ལས་སྐྲ་ཤད་མེད་ཀྱང་མིག་ གིས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་འདི་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡིན། མིག་ཉམས་པའི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ཅི་སྟེ་ཉམས་པ་ཡིན། མེད་པ་དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་ཡང་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའི་མིག་གཟུང་བར་བྱ་བས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་སྤྱི་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སད་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་བརྡ་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ། །ནང་གི་ཡན་ལག་ངོར་འཇུག་ཕྱིར། །བུམ་པ་དང་ནི་འདེགས་དང་སྤྱི། །གྲངས་སོགས་བློ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་བུམ་པ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་སོ། །ལས་ནི་འདེགས་པའོ། །གྲངས་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་འདུ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བློའི་གཟུང་བའོ། །དེ་དག་གི་བློ་གང་ཡིན་པ་ནི་བློ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཕྱི་རོལ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི་བཤད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། བརྡ་ལ་རྩོལ་བ་ཉིད་ནང་གི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ལས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དྲན་པ་གཟུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་བུམ་པའི་བློ་ནི་བུམ་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཉིད་མིག་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་རེག་བྱ་དམིགས་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དུས་ཕྱིས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་ནས་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །ཅི་སྟེ་མིག་གིས་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རེག་པས་ཀྱང་རྟོགས་པ་སྟེ། མཐོང་བ་དང་རེག་པའི་སྒོ་ནས་རྫས་གཉིས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པར་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མེད་དེ། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མྱོང་བ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་ན། མིག་གི་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་སོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་བུམ་པ་དང་གཟུགས་ དག་ཐ་དད་པར་མྱོང༌། འདི་ལྟར་བུམ་པ་དམར་པོ་དང༌། བུམ་པ་རིག་པས་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུའི་དངོས་པོའི་དམར་པོ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང༌། དམར་པོ་དང་དམར་པོ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་བུམ་པ་དང་དམར་པོ་དག་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་གང་ན་གཟུགས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ན་རེག་པ་ཡོད་པར་རྟོགས་ཤེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པས་བསྡུས་ནས་རྟོགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་ལ་གང་ན་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་ཀྱི། སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་དཔུང་རང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་རེག་བྱ་དག་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པས་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ཉིད་འདེགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ན། བསྡུས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་བློ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་ཡང་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སྐྲ་ཤད་སོགས་ནི་སྤྱི་མིན་ཏེ། །དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱར་འཛིན་ཕྱིར་མེད་པ་ལ། །ཐལ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཉིད་སྤྱིའི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་སྤྱིའོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ནི་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་སྤྱི་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ ལྟར་དོན་ཡིན་དོན་ནི་དོན་བྱེད་པའོ
Chinese
因为不被其他人看见的缘故。如果那些是不存在的，那么总的来说，没有表达的努力，难道不是无法理解的吗？因此，那也是不存在的。如果说从表达的努力中了解总体，那么，头发的阴影等等，不也是因为天空的表面有雾气而看到的吗？因此，怎么会不存在呢？或者说，因为雾气造成的损害，即使没有头发的阴影，眼睛也能看到，如果这样说，那么，头发的阴影等等，这难道不是被理解了吗？为什么不存在呢？如果说是因为眼睛受损的对象，那么，这是怎么受损的呢？如果说是因为没有目标，那么，这样一来，难道不是一个依赖于另一个吗？如果说，被雾气改变的眼睛所要捕捉的是虚假的头发阴影等等，那么，总的来说，也会因为在颠倒的造作中醒来而显现，从而变得不存在。因此，表达的努力等等，为了进入内在的肢体，瓶子和举起以及总体，数字等等，心智也被讲述了。名为此者，形等功德之所依，瓶是具有肢体的物质。业是举起。数字是功德。等等的声音是集合，这是心智的所取。那些的心智是什么，就是心智，为了显示那些没有跟随和违背外在，讲述就是讲述。那些也不是依赖于外在的物质，这是结束语。那样从哪里知道呢？表达的努力本身是内在的原因，因为从中进入。等等的声音是抓住记忆。像这样，瓶子的心智不是与瓶子相关的，因为形等等相互不同，被眼睛等等的心智所观察。即使观察到形和触，也因为没有开始的习气的力量，后来更加执着于相同，产生“是瓶子”的想法。如果说眼睛所理解的具有肢体的物质是什么，那也是被触摸所理解的，通过看见和触摸的门径，是两种物质，那么，那不是的，如果不理解形等等，就没有颜色等等，因为具有肢体的物质不显现。如果体验到那，也会变成抓住不是形的样子，那么，
English
Because it is not seen by others. If those are non-existent, then in general, without the effort of expression, isn't it incomprehensible? Therefore, that is also non-existent. If it is said that the general is understood from the effort of expression, then, aren't the shadows of hair, etc., also seen because there is haze on the surface of the sky? Therefore, how can it be non-existent? Or, because of the damage caused by the haze, even without the shadow of hair, the eyes can see, if it is said like that, then, the shadows of hair, etc., isn't this understood? Why is it non-existent? If it is said that it is the object of damaged eyes, then, how is this damaged? If it is said that it is because there is no target, then, in that case, isn't it one relying on the other? If it is said that the eyes transformed by the haze are to capture false hair shadows, etc., then, in general, it will also become non-existent because it appears when awakened in inverted actions. Therefore, the effort of expression, etc., in order to enter the inner limbs, the pot and lifting and the general, numbers, etc., the mind is also explained. That which is called this, the pot, the basis of qualities such as form, is a substance with limbs. Action is lifting. Number is quality. The sound of etc. is aggregation, this is the object of the mind. What is the mind of those, is the mind, in order to show that those do not follow and contradict the external, the explanation is the explanation. Those are also not dependent on external substances, this is the concluding remark. How is it known from that? The effort of expression itself is the internal cause, because it enters from it. The sound of etc. is to grasp memory. Like this, the mind of the pot is not related to the pot, because forms, etc. are mutually different, observed by the minds of the eyes, etc. Even if form and touch are observed, because of the power of beginningless habits, later it becomes more attached to the same, and the thought "it is a pot" arises. If it is said that what is the substance with limbs understood by the eyes, that is also understood by touch, through the gateway of seeing and touching, there are two substances, then, that is not so, if forms, etc. are not understood, there are no colors, etc., because the substance with limbs does not appear. If that is experienced, it will also become grasping what is not the appearance of form, then,
Chinese
以眼识来区分二者是不可能的。然而，我们认知的是“这是瓶子”，而不是“这是形状”。那么，瓶子和形状是如何被体验为不同的呢？例如，红色的瓶子，以及通过理智认知瓶子是无误的，是这样吗？并非如此。因为认知到瓶子和布料的红色本质，以及认知到红色和非红色的事物是瓶子，因此，从随同和相异的角度来看，对瓶子和红色的认知是不同的，但实际上并非如此。那么，如果无分肢的形状等本身是不同的，那么，如何理解在有形状的地方就有触感呢？这并非不可能，因为它们依赖于一个集合而被综合认知。例如，在军队的集合中，国王所在之处，士兵等也存在，这在名义上是公认的。如果没有士兵等，军队本身也不存在。因此，形状和触感依赖于一个集合，所以不会混淆，但它们并没有分肢。同样，对于举起等在不同心识对象中产生的，手等刹那间的“举起”之称谓，是专注于集合，而不是来自事物的力量。同样，对于数字等的心识也应该这样看待。如果共相没有作用，那么，对于患有眼疾的人所见的毛发等模糊影像，因为它们不能起作用，也会变成共相吗？如果这样想，毛发等不是共相，因为它们不执着于事物。为了认知所知，对于不存在的事物，没有过失。如是说，对于眼疾患者所见的毛发和两个月亮等，它们不是共相，因为它们不执着于事物的本质。事物本身通过共相的自性来认知其自身的特征，这就是共相。如果它是自身的特征，那么，因为那时它会起作用，怎么会是共相呢？因为共相是不起作用的吗？或者，如果因为与起作用无关才是共相，那么，那时它怎么会是事物呢？事物是起作用的。
English
It is not possible to distinguish between the two with eye consciousness. However, we recognize "this is a vase," not "this is a shape." So, how are the vase and the shape experienced as different? For example, a red vase, and the intellectual recognition of the vase as unerring, is that so? It is not so. Because the red essence of the vase and the cloth are recognized, and the recognition that red and non-red things are vases, therefore, from the perspective of concomitance and difference, the recognition of the vase and red are different, but in reality, it is not so. So, if the form, etc., without limbs, are different in themselves, then how is it understood that where there is form, there is touch? This is not impossible, because they are recognized collectively by relying on a collection. For example, in the collection of an army, where the king is, there are also soldiers, etc., which is nominally recognized. If there are no soldiers, etc., the army itself does not exist. Therefore, form and touch rely on a collection, so there is no confusion, but they do not have limbs. Similarly, for the designation of "lifting," etc., which arises in different objects of consciousness, the momentary "lifting" of the hand, etc., is focused on the collection, not from the power of things. Similarly, the consciousness of numbers, etc., should also be viewed in this way. If universals have no function, then, for the blurred images of hairs, etc., seen by those with eye diseases, because they cannot function, will they also become universals? If you think so, hairs, etc., are not universals, because they do not cling to things. In order to recognize the knowable, there is no fault for non-existent things. It is said that for hairs and two moons, etc., seen by those with eye diseases, they are not universals, because they do not cling to the essence of things. The thing itself recognizes its own characteristics through the nature of the universal, and that is the universal. If it is its own characteristic, then how can it be a universal, since it will function at that time? Because is the universal not functioning? Or, if it is a universal because it is unrelated to functioning, then how can it be a thing at that time? A thing is functioning.