Tibetan
་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་བློ་རྣམས་ནུས་མེད་ཕྱིར། །ཞེ་ན་དེ་ནི་གང་ལས་འདོད། །ཅིག་ཅར་བློ་མི་མཐོང་ཞེ་ན། །དེ་འདི་ཉིད་ནི་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འོ་ན་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བློ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེ་ན། བློ་རྣམས་ ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བློ་རྣམས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་དང་ཤེས་པ་བར་ཆད་པ་སྟེ། སྔར་ནི་དོན་མྱོང་ལ་ཕྱི་ནས་ནི་བློ་མྱོང་བའོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བར་ངེས་པ་འདི་ཚད་མ་གང་གིས་ཤེས། དེས་ན་རང་རིག་པར་འདོད་དོ། །འོན་ཏེ་ཅིག་ཅར་བློ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ངེས་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། ཅིག་ཅར་བློ་མ་མཐོང་བ་དེ་འདི་ཉིད་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཅིག་ཅར་བློ་རྣམས་འབྱུང་ངམ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང༌། ཅིག་ཅར་བློ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཉེ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཤེས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ལུང་ལས་ཀྱང༌། སེམས་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མིན་ཞིང་གླགས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་རྣམས་རིག་མཐུན་པ་དག་ལས། །ནུས་པ་ཉིད་ནི་ངེས་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ངེས་པར་རིགས་མཐུན་པ་དག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མང་པོ་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་མང་པོ་མི་སྐྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་པ་སྟེ་ངེས་པར་ཤེས་སོ། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གཞན་དག་འདོད་དོ། །དེས་ནི་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིས་ནི་གང་གིས་མངོན་སུམ་དོན། །ངོ་ཤེས་པ་ཡི་རྟོག་པ་ལ། །གསལ་པོར་སྣང་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ། །རྟོག་པར་བྱེད་པ་བཟློག་ཟིན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་ངོ་ཤེས་པར་རྟོག་པའི་རྒོལ་བ་གང་ཞིག་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒོལ་བ་དེ་ཡང་བཟློག་ཟིན་པ་ཉིད་དེ། ངོ་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གསལ་པོར་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བརྗོད་པ་དང་འདྲེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཡིན། ངོ་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་བསམས་ནས།། །། ཚད་མ་རྣམ་
Chinese
不能够（产生作用）。如果说心识都无能为力，那么那是从何处希求的呢？如果说不能同时见到心识，那么就应当考察这个。如果说心识不是亲身经历的，而是通过其他心识来了解的，那么，心识也是同时产生的，因此，心识必定会同时产生。或者说，境与识之间存在间隔，先是体验境，然后才体验心识，那么，这个不能同时产生的确定性，是通过什么量来了解的呢？因此，主张是自证。或者说，因为不能同时见到多个心识，所以必须假定有能力。不能同时见到心识，这一点需要考察：心识是同时产生，还是依次产生？不能同时见到心识，即使境很近，认识也是依次产生的。经中也说：“二心同时生，无有是处亦无间。”难道不是这样说的吗？这里说道：那些具有相同性质的事物中，能力才会被确定。例如，对于各种分别念，能够正确地认识到它们是依次产生的。也就是说，那些心识的能力，必定会在具有相同性质的事物上产生认识。对于众多的眼识等，不会产生众多的眼识等自性。这是为什么呢？例如，对于各种分别念，能够正确地、确定地认识到它们是依次产生的。或者说，分别念也是显而易见的，对于所谓的“认识”，其他人认为是现量。如果这样，它就能把握长等事物。那么，通过这个（论证），用什么来否定现量呢？对于认识的分别念，因为显现清晰而认为是现量的观点，已经被驳斥了。因为这个显示分别念不清晰的论证，已经驳斥了那些认为认识是现量，因为其显现清晰的缘故。认识不是从根识产生的，也不清晰，因为它与言语混合在一起，怎么能是现量呢？即使认识是清晰的，也不是量，这样想。
English
It is not possible (to produce an effect). If all minds are powerless, then from where is that desired? If it is said that minds are not seen simultaneously, then this itself should be examined. If it is said that minds are not experienced directly, but are known through other minds, then, minds also arise simultaneously, therefore, it is certain that minds will arise simultaneously. Or, if there is an interval between the object and the cognition, first the object is experienced, and then the mind is experienced, then, by what valid cognition is this certainty of not arising simultaneously known? Therefore, it is asserted to be self-awareness. Or, if it is said that because multiple minds are not seen simultaneously, the capacity must be assumed, then, the fact that minds are not seen simultaneously should be examined: Do minds arise simultaneously, or do they arise sequentially? Minds are not seen simultaneously, because even when the object is near, cognition arises sequentially. As it is also said in the scriptures: "Two minds arising is not a place, nor is there any gap." Isn't that what is said? Here it is said: Among those things that have similar natures, the capacity itself will be determined. For example, for various conceptual thoughts, it is correctly known that they arise sequentially. That is to say, the capacity of those minds will definitely give rise to cognition in things that have similar natures. For many eye-consciousnesses, etc., many natures of eye-consciousness, etc., do not arise. Why is that? For example, for various conceptual thoughts, it is correctly and certainly known that they arise sequentially. Or, conceptual thought is also something that appears clearly, and for what is called "recognition," others consider it to be direct perception. If so, it grasps things like length, etc. Then, by what does this negate direct perception? For the conceptual thought of recognition, the argument that it is considered direct perception because it appears clearly has already been refuted. Because this argument that shows that conceptual thought is not clear has already refuted those who think that recognition is direct perception because it appears clearly. Recognition is not born from the sense faculty, nor is it clear, because it is mixed with speech, how can it be direct perception? Even if recognition is clear, it is not a valid cognition, thinking like this.