Tibetan
ལ་སོགས་པའི་བློ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དང་པོའི་དུས་སུ་ཤེས་པས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་སྡོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡི་གེ་དང་པོ་ཐོས་པ་དང་ཐ་མ་ཐོས་པ་རིང་པོར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཆ། མཐོང་པས་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རིང་པོ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔ་མ་ཡང་རྗེས་སུ་ཞུགས་ལ་ཕྱི་མའི་ཆ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རིང་པོར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཐ་མའི་བར་དུ་སྔ་མའི་ཆ་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི། ཕྱི་མ་སྟེ་དུས་ཕྱིས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་ཆ་རེ་རེས་འཕེལ་བས་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མའི་ཆ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐ་མའི་བློ་ཡིས་རིང་པོ་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ། རིམ་མིན་པ་ནི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །ཐ་མ་རིམ་ལྡན་བློར་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐ་མས་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཡི་གེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རིམ་པ་འཛིན་པའི་བློར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བློ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་རིམ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་སོ་སོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེས་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ནི་མི་སྡོད་ཕྱིར། །བློ་ནི་རང་ཉིད་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡི་གེ་སྔ་མའི་ཆའི་བློ་ནི་དུས་ཕྱི་མར་རང་ཉིད་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལས་ཕྱི་ནས་ཡུལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་མི་སྡོད་པའི་ཕྱིར། སྔར་གྱི་སྒྲ་ནི་སྒྲ་གཞན་གྱི་དུས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔར་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་བློ་སྡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ། སྡོད་ན་ཕྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་ནི། །མི་འཇིག་བྱེ་བྲག་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུལ་མེད་ཀྱང་བློ་རང་ཉིད་གནས་ ན། བློ་དེ་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡི་གེའི་བློ་ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་མེད་ན་ཡང་དེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། བློ་གནས་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་རིང་པོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆ་ཙམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡི་གེ་ཆ་སྐྱེ་བ་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་ཞིང་དུས་གཞན་དུ་སྡོད་པའོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཡི་གེ་རིམ་མིན་སྡོད་ན་ཡང༌། །ཅིག་ཅར་སྐྱེ་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡིན། །འབད་པས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་འགྱུར།
Chinese
如果像这样是同一个心识，那么，最初的时候，了知不会长时间停留，听到第一个字和听到最后一个字会变得很长。如果说，因为见到先前和后来的部分，所以知道长等，那么，这样一来，长就不会成为一个整体。如果说，因为先前的也随之进入，并且也见到后来的部分，所以才了知长，那么，这个时候，如果先前的部分一直存在到最后，那么，后来的，也就是后来的声音，会因为每个部分都增加而变得很大，因为先前的部分没有消失，并且另外的后来的部分也产生了。另外，应该用最后的心识来了解这个长。这个时候，“因为执持非次第，所以最后不会变成有次第的心识。”的意思是，因为最后执持非次第的字，所以不会变成执持次第的心识。如果说，依靠先前的心识来了知次第，那么，这不是的，因为先前和后来的那些是各自不同的。如果说，先前体验到的生起是唯一的，那么，对此说道：“因此境不驻留故，心识自己住立。”的意思是，先前字的各个部分的心识，在后来的时间里不是自己住立的，因此，从第一个刹那之后，境，也就是字的各个部分不驻留的缘故，先前的声音在其他声音的时间里是不存在的。如果说，即使先前的境不存在，心识也会驻留，那么，这个时候，“若住后来亦自己，不坏无别故。”的意思是，即使境不存在，如果心识自己住立，那么，因为那个心识后来也不会坏灭的缘故，字的意识会变得非常长。如果说，即使字的各个部分不存在，因为没有体验到它，所以心识即使驻留也不会变得非常长，那么，这个时候也不会执持长，因为仅仅见到部分而已。如果说，字的各个部分生起不是次第的，然而字的自性是同一个，是同时生起并且在其他时间驻留的，那么，这里说道：“字非次第若住留，同时生起此过失，因勤奋同时出现故，后来的功用变无义。”
English
If it is the same mind like this, then, at the very beginning, the knowing will not stay for a long time, and hearing the first letter and hearing the last letter will become long. If you say that because you see the previous and later parts, you know the length, etc., then, in that case, the length will not become a whole. If you say that because the previous also enters and the later part is also seen, therefore you know the length, then, at that time, if the previous part remains until the end, then the later, that is, the later sound, will become very large because each part increases, because the previous part has not disappeared and another later part has also arisen. Furthermore, this length should be understood with the last mind. At that time, "Because it holds the non-sequential, the last will not become a sequential mind." means that because the last holds the non-sequential letter, it will not become a mind that holds the sequence. If you say that the sequence is understood by relying on the previous mind, then this is not the case, because the previous and later ones are each different. If you say that the previous experience of arising is unique, then it is said to this: "Therefore, because the object does not remain, the mind itself abides." means that the mind of the previous part of the letter does not abide by itself in the later time, therefore, after the first moment, the object, that is, the part of the letter, does not remain, so the previous sound does not exist in the time of other sounds. If you say that even if the previous object does not exist, the mind will stay, then, at that time, "If it stays, later it is also itself, not destroyed, without difference." means that even if the object does not exist, if the mind itself abides, then, because that mind will not be destroyed later, the consciousness of the letter will become very long. If you say that even if the parts of the letter do not exist, because it has not been experienced, the mind will not become very long even if it stays, then, at that time, it will not hold the length, because it only sees the part. If you say that the arising of the parts of the letter is not sequential, but the nature of the letter is the same, it arises simultaneously and stays at other times, then it is said here: "If the letter stays non-sequentially, this is the fault of arising simultaneously, because it appears simultaneously with effort, the later effort becomes meaningless."
Tibetan
།ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ན། ཡི་གེ་ཕྱི་མར་སྡོད་པ་ལ་ཡང་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྩོལ་བ་གཅིག་གིས་ལན་ཅིག་ཡི་གེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འབད་རྩོལ་ཕྱི་མ་རྣམས་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡི་གེ་རྣམས་འབད་པས་སྐྱེ་བར་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། མི་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཡི་གེ་རྣམས་གསལ་བ་ཡིན་ན་འང༌། །སྐྱོན་དེ་དག་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡི་གེ་རྣམས་འབད་པས་གསལ་བར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་སྐྱོན་དེ་དག་དེ་འབད་པས་གཞན་དོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འབད་རྩོལ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཡི་གེ་རྣམས་གསལ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བློ་གཅིག་གིས་རིང་པོ་ལ་སོག་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བློ་དུ་མས་ཡི་གེ་རྣམས་རིང་པོར་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དུ་མས་དེ་འཛིན་བློ་ཐ་མ། །གང་ཡིན་པ་ནི་མྱོང་འགྱུར་ན། །དེ་ཡང་རིང་པོར་འཛིན་བྱེད་མི་ན། །དེས་ན་རིང་བློ་དྲན་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་བློ་དུ་མས་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་འཛིན་ན། དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་སོ་སོ་བ་ཙམ་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་བློ་གང་ཞིག་ཐ་མར་གྱུར་པ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ནི་འདོད་དོ། །བློ་དེ་ཡང་རིང་པོར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་ཐ་མའི་ཆ་ཙམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རིང་པོའི་དྲན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། སྔར་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་ བ་ལས་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ན། རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ་སྔ་མ་རྣམས་བློ་གཞན་ཐ་དད་པས་འཛིན་ནོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་དྲན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བློ་དྲན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། བློ་རྣམས་སོ་སོ་ཐ་དད་པས། །མྱོང་ན་དེའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ནི། །ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་མི་འགྱུར། །སྲེ་བར་བྱེད་པའང་བསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡི་གེའི་ཆ་འཛིན་པའི་བློ་རྣམས་བློ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ནི། དེ་དག་གི་སྒྲ་ཐོས་པ་མ་ཆོད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་འཛིན་པའི་བློ་རྣམས་དང་ཡི་གེའི་ཆ་འཛིན་པའི་བློ་དག་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་པ་དག་མི་འཆད་པར་བྱ་བར་ནི་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་འཛིན་པའི་བློ་དག་རང་འཛིན་པའི་བློ་དང་བར་ཆོད་པ་ཡིན་ཡང་མྱུར་དུ་འཇུག་པར་འཛིན་པས་བར
Chinese
所谓，如果不是次第产生而是顿然产生，那么文字停留在后面，即使后来也不会坏灭，这个过失是存在的，因为没有差别的缘故。另外，因为一次努力产生一次文字的缘故，后面的努力都将变成无意义的。如果说文字是由努力而显现的，不是不显现的，那么，这里说到，即使文字是显现的，那些过失也会产生。所谓，即使承认文字是由努力而显现的，那些过失，即由努力而使其他无意义，也会得到，因为仅仅一次努力就能使文字显现的缘故。一个心识不能执持长等。如果说多个心识能认识文字的长，那么，这里说到，如果多个心识执持它，那么最后一个心识不会被体验，然而希望体验最后一个心识。那个心识也不是执持长的，因为仅仅执持最后一个文字的部分。因此，不会忆念长，如果不能从先前的体验中产生忆念，那么如何能了知长等？如果说执持文字部分的先前心识是由其他不同的心识执持的，因此，一切都会被忆念，所以会忆念长等的心识，那么，这里说到，如果心识由各个不同的心识体验，那么听到它的声音不会不间断地显现，混合也会被排除。所谓，如果执持文字部分的心识是由其他心识体验的，那么，听到那些声音不会不间断地显现，因为执持心识的心识和执持文字部分的心识的相续中断的缘故。不能使中断者不中断。如果说执持文字部分的心识即使与执持自己的心识中断，也能迅速进入执持，
English
That is to say, if it arises not in sequence but all at once, then the fault exists that the letters remain in the latter part and will not perish even later, because there is no difference. Furthermore, because one effort produces one letter at a time, the subsequent efforts will become meaningless. If it is said that the letters are manifested by effort, and not unmanifested, then it is said here that even if the letters are manifest, those faults will still occur. That is to say, even if it is admitted that the letters are manifested by effort, those faults, namely that the effort makes others meaningless, will be obtained, because only one effort can make the letters manifest. One mind cannot hold the long and so on. If it is said that many minds can know the length of the letters, then it is said here that if many minds hold it, then the last mind will not be experienced, but it is desired to experience the last mind. That mind is also not holding the long, because it is only holding the part of the last letter. Therefore, there will be no recollection of the long, and if recollection cannot arise from the previous experience, then how can the long and so on be understood? If it is said that the previous minds holding the parts of the letters are held by other different minds, therefore, everything will be recollected, so the minds of the long and so on will be recollected, then it is said here that if the minds are experienced by each different mind, then hearing its sound will not appear uninterrupted, and mixing will also be eliminated. That is to say, if the minds holding the parts of the letters are experienced by other minds, then hearing those sounds will not appear uninterrupted, because the continuity of the minds holding the minds and the minds holding the parts of the letters is interrupted. It is not possible to make the interrupted ones uninterrupted. If it is said that even if the minds holding the parts of the letters are interrupted with the minds holding themselves, they can quickly enter into holding,