Tibetan
དམིགས་པར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ཡང༌། །འདི་གཉིས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པའི་སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་དེར་སྣང་བ་འདི་གཉིས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལས་སྐྱེས་མིན་ཞིང༌། །དེར་སྣང་བ་ཅན་མ་ཡིན་ན། །བློ་ནི་ཡུལ་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་མི་འཛིན་ན་སྤྱི་དག་ཀྱང༌། །མི་འཛིན་ཞེས་ནི་སྔར་བཤད་དེ། །དེ་དངོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དངོས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གཞན་ཞིག་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལས་བློ་མ་སྐྱེས་ཤིང༌། དེ་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བར་སྣང་བ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྟགས་ཀྱིས་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ཤེས་པའི་བློ་གཞན་དེ་ཡུལ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། གཞན་གྱི་བདེ་བ་མི་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ནི་མི་སྣང་གི །འོན་ཀྱང་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་འཛིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་དེ་མི་འཛིན་ ན་དེ་ལ་གནས་པའི་སྤྱི་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྔར། དེའི་མཚུངས་མིན་ཞིང་གསལ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་གང་གིས་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱི་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་དོན་སྣང་བ་འདི་ནི། །བློ་དེ་ལས་ནི་གཞན་མ་ཡིན། །དེས་མངོན་སུམ་དང་བདག་རིགས་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བློ་གཞན་གྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དོན་སྣང་བ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ཤེས་པའི་བློ་དེ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བློ་དེ་ལས་མངོན་སུམ་ཉིད་དང༌། བདག་རིག་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་འཛིན་བྱེད་ཀྱང༌། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་མིན་ཞེ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོ་ན་གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ཤེས་ན་འོ་ན་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འཛིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རང་གི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེས་བདེ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དོན་མཚུངས་དེ་དག་ཅིས་ཐ་དད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། བདེ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་དོན་དེ་ཡུལ་དང་མཚུངས་ལ་སྟེ་འདྲ་བ་རང་དང་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པ་འདི་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་སྟེ། ཡོད་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུང་བར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་མེད་ལས་དོན་གཅིག །ལྷན་སོགས་མྱོང་བར་ངེས་ན་ནི། །གཞན་གྱིས་རྣམ་ཀུན་མི་འཛིན་ཅིང༌། །མྱོང་བའི་ཐ་དད་དག་ཀྱང་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འོན་ཏེ་རང་དང་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་དག་དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན། གཅིག་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ནི་གདུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་ འགྱུར་ཏེ། སྤྱིར་བདེ་བ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་པ་དེ་མ་མཐོང་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གང་ལ་དོན་གཅིག་ལ་འདུས་པའི་ཤེས་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེའོ།། གཞན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཞན་གྱི་བདེ་བ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གཟུང་ངོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདིར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། འདི་ལྟར་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་གཅིག་ལ་གསལ་ཞིང་གཞན་མི་གསལ་བར་རྩོམ་པ་དེ་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དང་ལྡན་པར་རིགས་སོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་མྱོང་བའི་ཐ་དད་པ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང༌། རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ཕན་ཚུན་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྤྱིར་སྐྱོན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དག་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས། །གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་མྱོང༌། །འདོད་ལ་ཉ
Chinese
对于其他的对境来说，这二者是确定无疑存在的。 也就是说，对于以他人之乐为对境的其他人来说，从快乐等产生以及显现于其中的这二者是存在的。因此，他也会体验到。如果不是从那产生，也不是具有在那显现的，那么心将成为无境而获得。如果不执持它，那么总相也，不执持，如是先前已说。它稍微也不是实有。 也就是说，如果另一个人没有从他人的快乐中生起心，也不是显现为他人的快乐，而是通过推理的力量生起的，那么，知道他人快乐的那个心将成为无境，并且会陷入不执持他人快乐的过失。或者，他人的快乐是不显现的，但是快乐本身的共相被其他人执持，因为推理是以共相为境的。如果他不执持他人的快乐，那么安住于其中的共相也不会被执持。如是先前，非其相似且非明显。已经显示了。另外，作为推理之境的共相，那也不是稍微的实有，这也先前已经显示了。为了总结，因此，此义显现，不是从彼心而异，由此现量与自证成立。 也就是说，因为其他心识了知他人快乐的自性和义显现，不是与了知他人快乐的心识相异，而是其自身。从彼心识现量以及自证成立，因为显现为他人快乐是了知的自性，并且以自己的自性显现。如果彼者虽有执持，但不是现量， 也就是说，如果他人了知他人的快乐，那么他人的快乐不是被现量执持，因此他没有体验到。如果有人说，谁以现量来做自己的快乐等，谁就体验到快乐等，对此回答说，义
English
For other objects, these two undoubtedly exist. That is to say, for other beings who take the happiness of others as their object, these two, arising from happiness etc. and appearing therein, exist. Therefore, they will also experience it. If it is not born from that, and does not have the appearance in that, then the mind will become without an object and be obtained. If it does not hold it, then the generalities also, do not hold, as has been said before. It is not even slightly real. That is to say, if another person does not generate a mind from the happiness of others, and is not even appearing as the happiness of others, but is born by the power of reasoning, then, the mind that knows the happiness of others will become without an object, and will fall into the fault of not holding the happiness of others. Or, the happiness of others is not apparent, but the generality of happiness itself is held by other beings, because inference is an object of generality. If he does not hold the happiness of others, then the generality residing therein will also not be held. As before, not its similarity and not clear. It has already been shown. Furthermore, the generality that has become the object of inference is not even a slight reality, and this has also been shown before. In order to summarize, therefore, this meaning appearance, is not different from that mind, thereby direct perception and self-awareness are established. That is to say, because other minds know the nature and meaning appearance of the happiness of others, it is not different from the mind that knows the happiness of others, but is its own. From that mind, direct perception and self-awareness are established, because appearing as the happiness of others is the nature of knowing, and appears with its own nature. If the latter, although there is holding, but it is not direct perception, That is to say, if others know the happiness of others, then the happiness of others is not held by direct perception, therefore he has not experienced it. If someone says, whoever makes his own happiness etc. directly perceives, whoever experiences happiness etc., to this it is said, meaning
Chinese
这些差别是什么呢？也就是说，凡是执持安乐等，那本身就是体验的知识。安乐等本身也是他人的知识，因为如此，对于谁来说，那个事物与境相同，也就是相似，自己和他人的知识中所具有的那些差别是现量的。说是知识，而其他不是，这是为什么呢？因为存在，因为不存在的缘故，现量和隐蔽也同样会变成相同，因为所取的没有差别的缘故。如果从不见中事物唯一，一起等体验确定的话，他人不会以各种方式执持，体验的差别也清楚。也就是说，如果自己和他人的知识是事物唯一的话，在一个身上体验到喜悦和安乐的自性，而在另一个人身上不会变成痛苦等的自性，只是普遍地知道安乐而已。确定体验是从未见过的法和非法之相转变的。或者，对于谁来说，以聚集在一个事物上的知识体验到安乐等，那么就会产生喜悦等。他人的知识不是与他人的安乐和同一个事物相合聚集，因此不会体验到他人的安乐。等等的声音是指自在等原因。如果那样的话，从不见等原因产生确定的时候，未见等的威力以各种方式，以任何方式，其他人也不会执持他人的安乐等，那么在这里为什么不会变成这样呢？像这样，仅仅以法等体验安乐等，在一个身上清楚，在另一个身上不清楚地造作，因为互相进入的缘故，知识本身似乎具有安乐等显现。安乐等显现的知识，体验的差别，清楚和不清楚的自性，我们自己也认为，所谓“理”，就是互相依赖，这很清楚。这样，暂时对非自证的方面普遍地进行了责难，现在为了特别对分别部进行特别的责难。哪些人以瑜伽现量体验他人的安乐等，想要
English
What are these differences? That is to say, whatever holds happiness, etc., that itself is the knowledge of experiencing. Happiness, etc., itself is also the knowledge of others, because of this, for whomever that thing is the same as the object, that is, similar, the differences that exist in the knowledge of oneself and others are manifest. To say it is knowledge, but not others, why is that? Because it exists, because of the reason for non-existence, manifest and hidden will also become the same, because there is no difference in what is taken. If from the unseen, things are unique, and experiencing together, etc., is certain, then others will not hold in various ways, and the differences in experience are also clear. That is to say, if the knowledge of oneself and others is unique in things, in one person the nature of joy and happiness is experienced, while in another person it will not become the nature of suffering, etc., but only generally knows happiness. The certainty of experiencing is transformed from the characteristics of unseen Dharma and non-Dharma. Or, for whomever, with the knowledge gathered on one thing, experiences happiness, etc., then joy, etc., will arise. The knowledge of others is not gathered in accordance with the happiness of others and the same thing, therefore they do not experience the happiness of others. The sound of "etc." refers to causes such as freedom. If that is the case, when certainty arises from unseen causes, etc., the power of the unseen, etc., in various ways, in any way, other people will not hold the happiness, etc., of others, then why wouldn't it become like this here? Like this, only with Dharma, etc., experiencing happiness, etc., clearly in one person and unclearly in another, because of mutual entry, knowledge itself seems to have the appearance of happiness, etc. The knowledge of the appearance of happiness, etc., the difference in experience, the nature of clarity and unclearness, we ourselves also think that the so-called "reason" is mutual dependence, this is very clear. In this way, for the time being, the non-self-awareness side has been generally blamed, and now, in order to specifically blame the specific part. Those who experience the happiness, etc., of others with yogic direct perception, want