Tibetan
ན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར། དབྱུག་པ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་ན། སྐྱེས་བུ་དབྱུག་པ་ཅན་དུ་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་འདྲ་བ་མཐོང༌། །སེམས་གཞན་གྱིས་ནི་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་མཐོང་བ་དག་འབྲེལ་པར་མཐོང་ན་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞིག་མཐོང་བ་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཕོས་པ་ཅན་སེམས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་དེ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཞེན་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར། འདི་འདྲ་རང་རིག་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་དོན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འདིའི་བདག་ཉིད་ལ་དོན་གྱིས་གཞག་པའི་འདྲ་བ་དོ་སྣང་ངམ་མི་སྣང་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་བརྟག་གྲང་ན། གལ་ཏེ་སྣང་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་རང་རིག་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་རིག་པར་གྱུར་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་རིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རང་དངོས་མི་རིག་ན། །ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འོན་ཏེ་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་རང་ཉིད་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡོད་ནའོ། །དེ་ཡང་མ་གྲུབ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དོན་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ན་རང་ལ་རིག་པ་མེད་ཀྱང་དོན་གྱི་རིག་པར་བྱེད་པ་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་མྱོང་ཞེས་པ། །སྔར་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་འདྲ་བ་ལས་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་དོན་རིག་པར་བྱེད་པ་ ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཟློག་ཟིན་ཏེ། འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དུ། །མྱོང་བ་དག་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་བསལ་ཏེ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འདྲ་བས་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་དོན་རིག་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར། མཐོང་བ་དག་ཉིད་འདྲ་བ་འཛིན། །སྔར་ནི་དོན་མཐོང་མེད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟེ་མཐོང་བ་འདི་ཡིས་ནི། །འདྲ་བ་དེ་ལས་ངེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚེ་མ་མཐོང
Chinese
否则就会有所不同。如果不能领悟棍棒，那么将人断定为持棍者是不对的。如果有人看见相似之处，而其他心识也看见了，那才可称为看见。也就是说，如果看见蓝色和看见是相关联的，那么就不能确定那才可称为看见。然而，如果看见了蓝色等事物的自性，即看见了事物的影像，并且其他心识也能看见，那么将看见称作并执着于那个事物，为了回答那个问题，就说了“这就像自证成立”。也就是说，如果考察执着于事物的这个意识的自性，事物所设定的相似之处是明显还是不明显这两个方面，如果明显，那么自证就成立了。像这样，它和相似之处就是意识的自性。如果认识到它，那么它的自性也会被认识到，因此自证就成立了。如果不能认识到自己的真实，又怎么能认识到其他事物的自性呢？也就是说，如果意识不是认识到具有事物形象的自性，那么自证就不成立。如果意识能被其他事物认识，那么，如果意识自己不能认识自己，又怎么能认识到其他事物的自性呢？不能认识到事物的自性，即使有意识也不行。如果那也不成立，又怎么能成立事物呢？如果意识具有事物的形象，那么即使自己没有认识，也能认识事物，如果这样说，那是不对的，因为“从相似之处也能体验”，这在之前就已经非常清楚地说明了。也就是说，如果说从存在于意识中的相似之处，即使没有意识也能认识事物，那么这在之前就已经被驳斥了，因为在那里已经否定了“所有相似之处都会互相体验”。此外，如果相似之处成立，那么从那相似之处就能认识事物，那也是不可能的。因为，“看见本身执持相似之处，之前没有看见事物，这看见又怎么能从那相似之处确定呢？”也就是说，没有看见双胞胎。
English
Otherwise, there would be a difference. If one cannot understand the stick, then it is not right to determine a person as a stick-holder. If someone sees a similarity, and other minds also see it, then that can be called seeing. That is to say, if seeing blue and seeing are related, then it cannot be determined that that can be called seeing. However, if one sees the self-nature of things such as blue, that is, sees the image of things, and other minds can also see it, then calling seeing and clinging to that thing, in order to answer that question, it is said that "this is like self-cognition being established." That is to say, if one examines the nature of this consciousness that clings to things, whether the similarity set by things is obvious or not obvious, if it is obvious, then self-cognition is established. Like this, it and the similarity are the nature of consciousness. If one recognizes it, then its nature will also be recognized, therefore self-cognition is established. If one cannot recognize one's own reality, how can one recognize the nature of other things? That is to say, if consciousness does not recognize the self-nature that has the image of things, then self-cognition is not established. If consciousness can be recognized by other things, then, if consciousness itself cannot recognize itself, how can it recognize the nature of other things? One cannot recognize the self-nature of things, even if there is consciousness. If that is not established, how can things be established? If consciousness has the image of things, then even if one does not recognize oneself, one can recognize things, if one says so, that is not right, because "one can also experience from similarity," which has been explained very clearly before. That is to say, if one says that from the similarity existing in consciousness, even without consciousness, one can recognize things, then this has been refuted before, because there it has been denied that "all similarities will experience each other." In addition, if the similarity is established, then from that similarity one can recognize things, that is also impossible. Because, "seeing itself holds the similarity, before there was no seeing of things, how can this seeing determine from that similarity?" That is to say, not seeing twins.
Tibetan
་བ་དགའ་འདི་འདི་དང་འདྲ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འདྲ་བར་འཛིན་པར་འགྱུར་གྱི་མཐོང་བ་ལས་སྔ་བར་དོན་དེ་མཐོང་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་མཐོང་བའི་དུས་ན་དོན་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རྣམ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་དོན་འདིའི་འདྲ་བ་སྐྱེས་བུ་དེས་ཤེས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དོན་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་ན་མཐོང་བའོ་ཞེས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པའི་འདྲ་བས་ནི་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་འདོད་པ། །གང་ཡིན་དེ་ཡིས་གཉིས་མཐོང་མེད། །དེ་ཚོ་དོན་དམ་ཤེས་པ་ཞེས། །དེ་དག་ཤེས་པའི་གཏམ་ཟིན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྒོལ་བ་གང་ཞིག་ཤེས་པའི་འདྲ་བ་མི་འདོད་པ་སྟེ། ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྒོལ་བ་དེའི་རྗེས་པ་དང་དོན་གྱི་མཐོང་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་མཐོང་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དོན་གྱི་རིག་པར་བྱེད་པ་མི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་རིག་པ་པོར་མི་རུང་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དོན་རིག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཐ་སྙད་ཙམ་མ་ཡིན་ནམ། དཔེར་ན་དབང་པོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དད་པའི་དོན་ལ་གལ་ ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཅོར་འཇུག་ན་ནི། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པའི་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཡང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་གཞན་དེ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ནི། དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་མ་འགྲུབ་པར་ཡང་སྔ་མའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་དོན་ཡིན་ལ་འདི་ནི་ཤེས་པའོ་ཞེ
Chinese
就像快乐的这个人与这个人相似一样，会执着于相似，从见解上说，先前与见到事物的人，在见的时候不是事物显现，因为见到的是知识的相。那么，怎样在见的同时，这个人会知道这个事物的相似之处呢？然而事物是有相的，而知识是无相的。也就是说，当其他知识执持时，才能确定是见，而不是通过知识的相似性。如果有人问，那会成为什么过失呢？（回答：）不想要相似性本身，凡是这样的，就不会见到二者。这些被称为究竟的知识。这些是关于知识的谈论的总结。如是说，无论哪个论敌不想要知识的相似性，通过“也”这个词，甚至不承认自证的论敌，那么他的随同和事物的见解也会消失。像这样，见事物是具有事物之相的知识，因为本质上不可能体验事物。知识的相也不是事物的认识者，因为对于它来说，它什么也不做。不做任何事情，就不能成为认识者，因为太过分了。如果说，因为是事物的果，所以是事物的认识者，即使那样，也像根等一样，不是体验事物的本质，那么，所谓的“它的果”不也只是个名称吗？就像根的体验一样。因此，仅仅是知识进入，就能体验蓝色等。对于信仰的意义来说，如果
English
Just as one might perceive similarity, thinking, "This happy person is like that one," the person who has seen the object earlier than the seeing will not have the object appear at the time of seeing, because it is the aspect of knowledge itself that is seen. How then, along with seeing, will that person know the similarity of this object? However, the object has an aspect, while knowledge is without aspect. That is, it is certain that it is seen when another knowledge grasps it, but not by the similarity of knowledge. If someone asks, what fault would that be? (Answer:) One does not even want similarity itself. Whoever that is, does not see two things. These are called ultimate knowledge. These are the concluding words on knowledge. It is said that whichever opponent does not want the similarity of knowledge, and by the word "also," even the opponent who does not accept self-awareness, then his following and the seeing of the object will also disappear. Like this, seeing the object is the knowledge that has the aspect of that object, because it is impossible to experience the object in its essence. The aspect of knowledge is also not the knower of the object, because it does nothing for it. Without doing anything, it cannot be the knower, because it is too extreme. If it is said that because it is the fruit of the object, it is the knower of the object, even then, like the senses and so on, it is not experiencing the essence of the object, so isn't the so-called "its fruit" just a name? Like the experience of the senses. Therefore, it is only by the entry of knowledge that one experiences blue and so on. For the meaning of faith, if