Tibetan
བ་ལ། ཤེས་པ་གང་ཞིག་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའི་ཡུལ་དེ་ནི། ཤེས་པ་དེས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་དོན་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དོན་ མྱོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་ལས་མྱོང་བ། །གཞན་ཡོད་ཅེས་ནི་འདོད་ཅེ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ལས་མྱོང་བ་གཞན་གང་ཞིག་ཡོད་དེ། མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ན་ནི། འདྲ་བས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དག །མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་རྣམས་ལ་འདྲ་བ་ཡོད་པས་དོན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་དོན་ལ་ནི་དོན་གཞན་གྱིས་རིག་པར་འགྱུར་བའི་ཐལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་དོན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གློ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན། བློ་ཉིད་ཀྱང་དོན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་མ་གྲུབ་པར་ཡང་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་ལ་བློ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་སོ། །དེ་འདྲའི་བློ་དེ་མྱོང་ཞེ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ནི་འདོད་མོད་ཀྱང༌། འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བློ་དོན་གྱི་དྲན་པ་ཅན་ནི་དོན་རྣམས་རིག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་ལ་གནས་པའི་འདྲ་བས་དོན་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། བློ་ཙམ་མམ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་ཙམ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། དོན་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་མྱོང་བ་ཡིན་ན་དོན་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ད་ནི་རིག་པ་འདྲ་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ད་ནི་བློ་ལ་གནས་པའི་འདྲ་བ་ཁས་ལེན་ན། དོན་རྣམས་འདྲ་བས་རིག་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པར་རང་རིག་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་དང་ཤེས་པ་དག་བྱེ་བྲག་མོད་པར་འགྱུར་རོ། །འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དོན་ལས་ཐ་དད་པའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདྲ་བས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། །འོ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གྲུབ་ན་ནི་འགའ་ཞིག་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནས། འཛིན་པར་བྱེད
Chinese
哇啦！如果与某个识相关的境显现为那个识的对境，那么那个境就不是那个识所体验的，因为没有体验到成为自己体性的事物显现。如果是自证，那么体验到境的形象，就可以说体验到了事物。如果有人说，从那样的体验之外，还有其他的体验。那么，除了与境相似的体验之外，还有什么其他的体验呢？根本没有。因此，如果有人说，正是因为与事物相似，所以才体验到色等。如果那样的话，相似性导致一切互相体验。因为事物之间存在相似性，所以这些事物会互相体验。如果有人说，因为是事物，所以即使有相似性，事物也不会被其他事物所认知。那么，这里所说的“事物”是什么呢？不是智慧吗？智慧本身不也是由事物组成的吗？即使不是由事物组成，也是由两者组成的。因此，自证本身被称为智慧是合理的。如果有人问，那样的智慧是否体验？虽然我们承认这一点，但并没有体验到仅仅是相似的事物，那么是什么呢？具有智慧事物的记忆就是认知事物。因此，是存在于智慧中的相似性体验到事物，而不是仅仅是智慧或仅仅是相似性。如果仅仅是智慧体验，那么就会变成认知本身，而不会认知事物。如果仅仅通过相似性来体验，那么事物也会互相认知。现在，认知就是相似性的自性。现在，如果承认存在于智慧中的相似性，那么事物不会因为相似性而被认知，但知识是通过自证的自性来体验事物的。如果不是这样，事物和知识就会有很多差别。如果有人说，因为是执取者，所以知识与事物不同。不是的，因为同样是执取者，色等也具有通过相似性来执取的能力。如果色等不是执取者，那么，如果执取者成立，那么就没有任何东西不是执取者，执取者
English
Wala! If an object related to a certain consciousness appears as the object of that consciousness, then that object is not experienced by that consciousness, because the appearance of the thing that has become its own nature is not experienced. If it is self-awareness, then if the appearance of the object is experienced, it is reasonable to say that the thing is experienced. If someone says that there is another experience other than that, then what other experience is there other than the one similar to the object? There is none. Therefore, if someone says that it is because of the similarity to the thing that form and so on are experienced, then if it becomes like that, similarity will cause everything to experience each other. Because there is similarity between things, these things will experience each other. If someone says that because it is a thing, even if there is similarity, the thing will not be cognized by other things, then what is this "thing" here? Isn't it wisdom? Isn't wisdom itself composed of things? Even if it is not composed of things, it is composed of both. Therefore, it is reasonable to call self-awareness itself wisdom. If someone asks whether such wisdom experiences, although we admit this, we do not experience only similar things, then what is it? The memory of wisdom things is the cognition of things. Therefore, it is the similarity that exists in wisdom that experiences things, not just wisdom or just similarity. If only wisdom experiences, then it will become cognition itself, and will not cognize things. If it is experienced only through similarity, then things will also cognize each other. Now, cognition is the nature of similarity. Now, if we admit the similarity that exists in wisdom, then things will not be cognized by similarity, but knowledge experiences things through the nature of self-awareness. If it is not like this, there will be many differences between things and knowledge. If someone says that because it is the grasper, knowledge is different from things, it is not, because it is also the grasper, form and so on also have the ability to grasp through similarity. If form and so on are not graspers, then if the grasper is established, then there is nothing that is not a grasper, the grasper
Tibetan
་པ་དེ་ཉིད་ད་དུང་བརྟན་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བློའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་རང་ཉིད། །དེ་དེ་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཅན་མིན། ། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གི །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་འོན་ཀྱང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་རྒྱུ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་འདྲ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བློ་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན། འདྲ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རྟོགས་པའི་བྱ་བའི་ལས་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་སྔོན་པོར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདྲ་བ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན། །རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ན་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་འདྲ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་གྱུར་དེ་རང་བཞིན། །མྱོང་བའི་སྒྲོ་འདོགས་འཁྲུལ་བ་ལས། །སྔོ་སོགས་མྱོང་བར་གྲགས་པ་སྟེ། །གཞན་གྱིས་བདག་ཉིད་མྱོང་བས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དང༌། རིག་པ་དེའི་འདིར་ཕྱི་རོལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་ལས་སྔོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲགས་པ་དེ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། །དོན་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོ་སོགས་བློ་ཡི་དངོས་ཡིན་ན། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་ཚད་མ་གང༌། །སྔོ་སོགས་བློ་ཡི་དངོས་མིན་ན། །དེ་དེས་མྱོང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཉིད་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ་བདག་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། །ཕྱི་རོལ་པ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ལས་སྔོན་པོ་གཞན་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་རྣམ་པ་ཅན་གཉིས་མྱོང་བ་མེད་པའི
Chinese
那個本身仍然沒有確立穩固。因此，自證才是特別的。然而，心的體驗是具有相似的原因，如果說因為體驗的緣故，就像體驗事物一樣，那不是的。因為什麼緣故？體驗那個自身，它不是那樣相似的原因。 行為事業的分類，那在世間會成為原因。對於這個說法，心那個自身體驗，然而不是具有相似的原因。對於沒有相似原因的，是這個詞語的定義。在理解知識的自性體驗的同時，對於安住在知識中的相似性有什麼用呢？如果心自身體驗，對於相似性有什麼用呢？這裡說，認識的行為事業是藍色等等，這個分類是認識為藍色，而不是黃色，是這樣的確定。因此，相似性在世間，會成為原因。如果說，僅僅是體驗事物本身，才是在世間進行行為事業的分類，而不是相似性，那麼，本質轉變的那個自性，從體驗的增益迷惑中，被稱為體驗藍色等等，不是由其他體驗自身。 對於這個說法，轉變為知識的本質的那個，是藍色等等的本質，以及那個智慧的在這裡向外增益的迷惑，從那裡說的是體驗藍色等等的事物，不是從具有藍色形象的知識中體驗外在的。因此，究竟而言，是自證本身，不是體驗事物。如果藍色等等是心的實體，對於外在的事物有什麼量？如果藍色等等不是心的實體，那它如何被它體驗？對於這個說法，如果知識本身是具有藍色的形象，即自身顯現，那時對於外在的事物有什麼量呢？因為不是對外在者顯現，因為它的自身體驗為藍色的形象，並且從安住在知識中的事物的形象中，不會顯現其他的藍色，因為沒有體驗到兩種藍色的形象
English
That itself is still not established as stable. Therefore, self-awareness is the distinction. However, the experience of the mind is of a similar cause. If it is said that because of the experience, it is like experiencing things, that is not so. For what reason? The experience itself, it is not such a similar cause. The classification of actions and deeds, that becomes a cause in the world. To this, the mind itself experiences, but it is not of a similar cause. The definition of what does not have a similar cause is this term. While understanding the self-nature experience of knowledge, what is the use of the similarity that abides in knowledge? If the mind itself experiences, what is the use of similarity? Here it is said, the action of realization is blue and so on. This classification is the realization of blue, but not yellow, this is the certainty. Therefore, similarity in the world becomes a cause. If it is said that it is only through the experience of things themselves that the classification of actions and deeds is done in the world, and not through similarity, then, the nature of the transformed essence, from the delusion of experiential superimposition, is said to be the experience of blue and so on, not by others experiencing themselves. To this it is said, that which has become the essence of knowledge is the essence of blue and so on, and the delusion of superimposition outward from that knowledge, from there it is said that the experience of blue and so on is spoken of, not from the experience of the external from the knowledge with the blue aspect. Therefore, ultimately, it is self-awareness itself, not the experience of things. If blue and so on are the reality of the mind, what is the valid cognition for external things? If blue and so on are not the reality of the mind, how can it be experienced by it? To this it is said, if knowledge itself is of the blue aspect, that is, self-luminous, then what valid cognition is there for external things? Because it does not appear to the external, because its self experiences as the blue aspect, and from the aspect of the object abiding in knowledge, another blue does not appear, because there is no experience of two blue aspects.