Tibetan
འགྱུར་ཀྱང༌། དོན་དེས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་བས་དོན་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དོན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་དོན་སྔ་མ་དུས་མཚུངས་པ་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན་གཞན་ནི། །མི་ཕན་ཕྱིར་རྣམ་མི་འཇོག་པས། །ཤེས་ལ་རྣམ་པ་མ་བཞག་པ། །རང་དངོས་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ལས་གཞན་པའི་དོན་ནི་ཤེས་པ་དོན་དུས་མཚུངས་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་མི་འཇོག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་གང་གི་ཕྱིར་ ཤེས་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ལ་འཇོག་ན་ནི་གསལ་བར་རུང་གི་རྣམ་པ་མི་འཇོག་ན་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གིས་མ་རྟོགས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་གསལ་བར་བརྗོད་ཀྱི། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་དོན་མཚུངས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཤེས་པའི་དུས་ན་མེད་པས་དོན་ཉིད་རིག་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་སྟེ། གང་ཡང་བརྟན་པར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཡོད་ཀྱང་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེའི་རྡོ་ལ་སོགས་པའི་དོན། །བརྟན་དེས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་ཕྱིར། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཤེས་པ་ནི། །ཅིག་ཅར་རང་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་བརྟན་པ་སྟེ། རྟག་པའི་དོན་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དོན་དུས་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དང་པོ་མཐོང་བ་ན་དུས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་དོན་ཀུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ
Chinese
即使转变，因为那个事物生起了知识，所以知识显现事物的形象，就说那个事物是清晰的，但并非事物本身以自性去体验。因此，具有那个形象的知识本身就是自证。那么，如果体验具有那个形象的知识，是否意味着体验了先前同时存在的事物呢？（偈颂）“同时生起的其他事物，因为无益而不立形象，未在知识上立形象，如何能显明自身之实？”已经说了。除了生起作用的事物之外的其他事物，是知识与事物同时存在，因为它没有利益，所以不立形象，即不生起具有形象的，因为什么缘故，与知识本身同时生起体验的自性呢？如果在知识上立下自身的形象，则可以显明，如果不立形象，那么自身事物的形象如何能显明呢？不会显明的。即使隐藏的事物的自性，自己没有领悟自己的自性，但因为体验了具有那个形象的知识，所以说是清晰的。如果事物的自性显现，那么与从自己因的力量生起的同类知识没有任何关联，因此这不是应该执取的。知识等等在认识的时候并不存在，所以事物本身不是能认识的，但是通过它的力量，产生了具有那个形象的觉悟。如果有人说，任何坚固存在的金刚石等等的事物，在认识的时候存在，但是它的自性是能认识的吗？（偈颂）“金刚石等事物，因其坚固不依赖他者，一切众生的知识，将同时自身生起。”已经说了。任何金刚石等等的坚固，即常有的事物，也是一切众生的知识同时自身生起，因为不依赖于其他共同作用者。长时间存在被称为常有。如果事物是长时间存在的自性，那么当第一次见到时，因为没有完全见到存在于所有时间的事物，所以是常有
English
Even if it transforms, because that thing gives rise to knowledge, therefore knowledge manifests the appearance of the thing, and it is said that the thing is clear, but it is not the thing itself that experiences with its own nature. Therefore, the knowledge with that appearance is self-cognizance. Then, if the knowledge with that appearance is experienced, does it mean that the previous simultaneous thing is experienced? (Verse) "Other things that arise simultaneously, because they are useless, no image is established, no image is established on knowledge, how can it reveal its own reality?" It has been said. Other things other than the thing that arises, is the knowledge and the thing exist simultaneously, because it has no benefit, so no image is established, that is, it does not arise with an image, because of what reason, does it arise with the nature of experiencing simultaneously with the knowledge itself? If one's own image is established on knowledge, then it can be revealed, if no image is established, then how can the image of one's own thing be revealed? It will not be revealed. Even if the nature of the hidden thing, one does not realize one's own nature, but because one experiences the knowledge with that appearance, it is said to be clear. If the nature of the thing appears, then there is no connection with the same kind of knowledge that arises from the power of one's own cause, therefore this is not what should be grasped. Knowledge and so on do not exist at the time of knowing, so the thing itself is not knowable, but through its power, the realization with that appearance arises. If someone says, any solid diamond and other things that exist, exist at the time of knowing, but is its own nature knowable? (Verse) "Diamond and other things, because of their solidity, do not depend on others, the knowledge of all beings, will arise simultaneously by themselves." It has been said. Any solidity of diamond and so on, that is, the permanent thing, is also the knowledge of all beings arising simultaneously by themselves, because it does not depend on other co-operators. Existing for a long time is called permanent. If the thing is the nature of existing for a long time, then when it is first seen, because all the things existing in all time are not completely seen, it is permanent.
Tibetan
་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །དུས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་ན་ནི་དུས་རིང་པོར་རྟོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དུས་ཀྱི་ཆ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་རིམ་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོན་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་གང་ཞིག་དུས་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅིག་ཅར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་དུ་བསྐྱེད་པས་རིམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ས་ཕན་འདོགས་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར།། སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་ཐ་དད་བརྗོད། །འདི་ལ་སྐྱོན་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། །བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་དག་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པའི་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་ལ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་དག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོར་དོན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྟེ་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་དང་བྲལ་བས་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་དགྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མེད་པས་གསལ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་གཞན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏེ། དྲན་པ་ཡི་ནི་དུས་ཕྱིས་ཀྱང༌། །མ་མྱོང་བ་འདི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ། ཤེས་པ་དང་དྲན་པ་ལ་དུས་ཕྱིས་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙེགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་ཐ་དད་པར་མ་མྱོང་ན་ཤེས་པར་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། རྣམ་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་
Chinese
不会变成那样。在那时，对于没有完全圆满的事物，说它是常恒是不可以的。如果不能看到所有的时间，那就不是具有长时思维的人。如果时间的部分是次第产生的，怎么会没有次第呢？然而，并不是遍知所有的时间。因此，无论什么事物，只要能长时间存在，就能像那样一下子被看到。如果说，依赖于眼睛等原因，产生不同的知识，所以是有次第的，那么，对此回答说：共同作用是为了互相帮助，所以这些会次第产生。 说出每一个刹那的差别，这方面的过失和以前一样。这样说了。《释量论》的注释，第十七卷。因为眼睛等共同作用互相帮助，所以这些知识会次第产生，金刚和冰雹等事物，每一个刹那都会被说成是不同的。这样一来，知识的见解之识也会次第产生，因为见到事物本身，如果没有知识就不可能，所以会陷入自证的过失。见本身是与知识同时的，而不是存在于先前和后来的时间里。就像知识一样，每一个刹那的事物都是不同的。因此，对于金刚和冰雹等，也和之前一样，像灯火等一样，因为缺乏清晰而带有过失。因此，因为原因、敌人等没有形象，所以缺乏清晰，知识是具有事物形象的，因为清晰不能是其他的。论师也已经说明了知识是具有形象的，说了“记忆在后来的时间里，没有经历过这个是不存在的”。意思是说，知识和记忆在后来的时间里，没有第二种方式。因为如果没有经历过这种记忆，也就是没有不同地经历过，那么作为知识是不合理的。如果说，以所知和能知的方式，心是具有两种方式的，而不是以形象的方式，这是经文的意义，那么，那是不对的，因为
English
it will not become like that. At that time, it is not right to say that something that is not completely perfect is permanent. If one cannot see all times, then one is not a person who contemplates long periods of time. But if the parts of time arise sequentially, how can there be no sequence? However, it is not the case that one knows all times comprehensively. Therefore, whatever thing exists for a long time will be seen all at once in that way. If it is said that knowledge arises differently depending on causes such as the eye, so it is sequential, then, in response to that, it is said: Acting together is for the sake of mutual assistance, so these will arise sequentially. Saying the difference of each moment, the fault in this is the same as before. This is said. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Volume Seventeen. Because the co-operative action of the eyes, etc., is for the purpose of mutual assistance, those cognitions will arise in sequence, and those things, such as vajras and hailstones, will be spoken of as being different in each moment. In that way, the cognitions of seeing will also arise in sequence, because seeing the object itself is impossible without cognition, so it will lead to the fault of self-awareness. Seeing itself is simultaneous with knowledge, but it does not exist in previous and subsequent times. Like knowledge, each moment is a different thing. Therefore, for vajras and hailstones, etc., just as before, like lamps, etc., they will be faulty because they lack clarity. Therefore, because causes, enemies, etc., have no form, they lack clarity, and knowledge has the form of things, because clarity cannot be otherwise. The teacher has also shown that knowledge has form, saying, "Memory is also in later times, this which has not been experienced does not exist." It means that knowledge and memory do not have a second way in later times. Because if this memory has not been experienced, that is, has not been experienced differently, then it is not reasonable as knowledge. If it is said that the mind has two ways in terms of what is to be known and what is to be known, but not in terms of form, that is the meaning of the text, then that is not right, because