English
can see. If others cannot see it, it is because there is no such cause. If you say so, here it says: How can the true seer see, how can the senses be impaired? To this question, how can the true, that is, the true object, such as the circle of the flame of a lamp, etc., be said to be impaired? Because seeing what is not true is called the eye being impaired. If it is also thought that seeing the true is also the impairment of the senses, then at that time, the consciousness of seeing a pot, etc., should also be considered impaired. In this way, the nature of the senses being impaired is not seeing the object, and from the result of seeing it, it cannot be said that it is not impaired. Seeing its result, whether it is a true object or a bad object, is the same for all situations. Everyone's eyes will become unclear. Therefore, the consciousness seen by the impaired eye is not a true seer. Or, because the true circle is also seen like other things, is it said that the senses are impaired? Here it says: If the eye is purified by a cataract, then that eye root will become clear, what is the fault that the object seen by others is not clear to him? To this question, if a person has purified his eyes because of a cataract, then why would that eye, which can see the circle of a lamp flame, etc., later feel that the objects seen by others with their senses, such as pots, etc., are unclear? Since he can see what others have not seen, how can he not see what others can see?
Tibetan
་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ། །གཞན་གཅིག་གི་ནུས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གཞན་ནི་རྒྱུ་མིན་ཞིང༌། །རྒྱུ་མིན་ཡུལ་དུ་ཅི་ལྟར་རུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པ་སྒྲོན་མ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་གཅིག་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་རང་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྣང་བར་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནུས་པ་རང་རིག་པ་ལ་ཡོད་པས་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེན། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་བློ་རྒྱུན། །ཅི་ཕྱིར་མར་མེ་ལ་ལྟོས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་མར་མེ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲོན་མ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྒྲོན་མ་གཉིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། མར་མེ་ཙམ་གྱིས་བློ་ཡོད་ཕྱིར། གཉིས་དག་ཀྱང་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མར་མེ་ཙམ་ཉིད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་ཕྱོགས་བཀབ་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བློ་ཡོད་བས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མར་མེ་གཉི་ག་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེའི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་སྐྱེས་བ་ནི་སྣང་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་དེ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བས་དེ་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྣང་དུ་རུང་བར་སྐྱེས་བཞིན་དུ་མཐོང་བས་ཅི་ཞིང་བྱ་སྟེ། དུས་མཚུངས་བ་ཅན་ལ་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། ། དེའི་ཕྱི་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་མར་མེ་འོད་དང་བཅས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མིག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པའོ། །འོན་ཏེ་འོད་མར་མེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐ་དད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འོད་དེ་མར་མེས་གསལ་བར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མར་མེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཟུགས་མིག་གིས་གསལ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མིག་དང་གཟུགས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་མེད་དེ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། མིག་དང་གཟུགས་དེ་དག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་
Chinese
于作意时，能了知他者一能。是故他非因，非因于境如何能？如是说者，于显现等之外，是唯灯炬之能力而专注，非是坛城。是故坛城等他者非因，非因如何成为自识之境？若谓以显现之故为境，然非以自性耶？显现者乃是识之自性，如是显示。若谓坛城之能力在于自证，故为境耶？若彼即是心相续，何故待于灯烛耶？如是说者，若坛城等彼即是显现为坛城等之心之因，何故坛城等需待于灯烛耶？以其与他灯一同生识之故。若谓坛城与灯二者为显现坛城之识之因耶？于彼答曰：唯灯即有心，二者亦不成因。如是说者，唯灯烛自身，纵然坛城遮蔽一方，然以有坛城之心故，坛城与灯烛二者皆非因。若谓彼时所生坛城，以能显现之故，彼即成为明亮之自性耶？若谓见能使彼明亮耶？彼非是也，彼于能显现而生之时，见又有何作为耶？以同时者无有作用故，如是显示。 其后，错乱之识乃是与相俱成者。譬如灯烛与光俱，如是眼亦与向外显现之自性俱。若谓光即是与灯烛相异者耶？虽是相异，然彼光并非由灯烛所明亮，犹如灯烛一般。如是此处亦然，以形色非由眼所明亮之故，与眼及形色相异之诸识乃是不存在，以无有量故。眼与形色彼等自身以自性觉性所加持者即是识。如是转变之识
English
When attending, one can realize the power of another. Therefore, the other is not the cause, how can the non-cause be in the object? As it is said, other than appearances, it is only the power of the lamp that is focused on, not the mandala. Therefore, the mandala and other things are not the cause, how can the non-cause become the object of one's own consciousness? If it is said that it is the object because of appearance, but not by its own nature? The appearance is the nature of consciousness, as shown. If it is said that the power of the mandala lies in self-awareness, so it is the object? If that is the mind stream, why rely on the lamp? As it is said, if the mandala and so on are the cause of the mind that appears as the mandala and so on, why do the mandala and so on need to rely on the lamp? Because it generates consciousness together with other lamps. If it is said that the mandala and the lamp are the cause of the consciousness that appears as the mandala? In response to that: Only the lamp has mind, and the two do not become the cause. As it is said, only the lamp itself, even if the mandala covers one side, but because there is the mind of the mandala, both the mandala and the lamp are not the cause. If it is said that the mandala born at that time becomes the nature of brightness because it can appear? If it is said that seeing makes it bright? That is not the case, when it is born to be able to appear, what does seeing do? Because simultaneous things have no effect, as shown. After that, the confused consciousness is accomplished with aspects. For example, just as a lamp is with light, so is the eye with the nature of appearing outwards. If it is said that light is different from the lamp? Although it is different, that light is not illuminated by the lamp, just like the lamp. Similarly, here too, because form is not illuminated by the eye, the consciousnesses that are different from the eye and form do not exist, because there is no measure. The eye and form themselves are the consciousness blessed by self-awareness. Such a transformed consciousness
Tibetan
འཛིན་པ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར། བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ན་ཡང་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉེ་རིང་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །གསལ་དང་མིག་གསལ་རུང་མ་ཡིན། །དེ་སྣང་ཐ་དད་ལས་འགྱུར་ན། །དེ་ནི་བསྒྲིབས་སམ་མ་བསྒྲིབས་ནའང༌། །མཐོང་བའམ་མི་མཐོང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་ཉིད་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་མདུན་ན་གནས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བ་དང་རིང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤེས་པ་གསལ་བ་དང་མིག་སལ་བར་སྣང་བར་མི་རིགས་ན། གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བར་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཐ་དད་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་བྱེད་བྲག་གིས་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ལས་གསལ་བ་དང༌། མི་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ཡང་བསྒྲིབས་པའམ་མ་བསྒྲིབས་པ་ཡིན། དེ་ལ་སྣང་བ་བསྒྲིབས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིང་པོ་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མཚུངས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ། བསྒྲིབས་པས་ནི་ཡང་མཚུངས་པར་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྣང་བ་ ཐ་དད་པས་དོན་དེ་བསྒྲིབས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྣང་བས་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། མ་བསྒྲིབས་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བས་མཚུངས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེན་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བར་སྣང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སྣང་བ་ཞེན་པ་ཡིས། །དེའི་ཆ་ཕྲ་བ་འགའ་ཞིག་ནི། །མི་མཐོང་བ་ཕྱིར་ཐ་དད་ན། །ཞེས་བྱ་བའི། འོན་ཏེ་དོན་རིང་བ་ན་གནས་པ་ཆ་ཕྲག་པའི་ཡན་ལག་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་དེ་སྣང་བ་ཞན་པས་རིང་པོ་ན་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བོས་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། སྣང་བ་དམན་པས་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་མི་མཐོང་བའི་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེན་།འདིར་ལན་བཏབ་པ། ཕྱི་རོལ་དོན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ལ། །མཐོང་དང་མི་མཐོང་ཅིས་ཐ་དད། །རྡུལ་ཆ་ཐ་དད་དུ་མན་ཡིད། །གག་ལས་མཐོང་མི་མཐོང་ཐ་དད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་
Chinese
因为执着于在其他地方完全臆测，所以成立为具有两种方式的心识。然而，即使承认错乱的知识是具有形象的，但未错乱的知识是没有形象的。如果说，对于它来说，也有显现的事物存在，那么，由于近和远等差别，光明和眼睛的光明是不允许的。如果那显现是从不同而变化，那么，无论是遮蔽还是未遮蔽，见或不见都将变得相同。如是说。如果事物本身是具有形象的，并且作为无形象知识的所取境而存在于前方，那么，由于它将以其自身的体性显现，因此，不应以近和远等差别而使知识显现为光明和眼睛的光明。由于也体验到显现为光明和不光明的形象，因此，显现为光明和不光明的形象的差别，例如蓝色等其他显现不是。因此，外境的蓝色等是成为光明和不光明的知识，而不是事物。然而，由于事物本身的缘故，由于近和远的差别而显现不同，对于显现为光明和不光明，也有两种理解：显现是遮蔽或未遮蔽。对于未遮蔽的显现，所有位于远处的事物都将同样被看见，而被遮蔽的则同样不会被看见。然而，如果由于显现不同而遮蔽了事物，因此其自身体性不显现而未被看见，如果未遮蔽，则其自身体性显现而同样显现，即使如此，又如何显现为光明和不光明？如果由于显现微弱，因此它的一些微小部分未被看见，所以是不同的。也就是说，如果位于远处的事物存在一些微小部分的支分，由于那显现微弱，因此位于远处的众生未看见，因此，由于显现微弱，微小部分未被看见的光明和不光明是不同的。在此回答说：外境的事物是唯一的，见与不见为何不同？微尘部分不是不同的吗？由于阻碍而见与不见不同。对于此，承认外境的有支分的事物是唯一的。
English
Because of clinging to completely speculate elsewhere, it is established as a consciousness with two modes. However, even if it is admitted that mistaken knowledge is with an image, non-mistaken knowledge is without an image. If it is said that, for it, there is also an appearing object, then, due to the differences of near and far, brightness and the brightness of the eye are not allowed. If that appearance changes from being different, then, whether it is obscured or not obscured, seeing or not seeing will become the same. Thus it is said. If the object itself is with an image, and exists in front as the object to be grasped by imageless knowledge, then, since it will appear by its own nature, it should not be that knowledge appears as brightness and the brightness of the eye due to the differences of near and far. Since it is also experienced as appearing as bright and not bright images, therefore, the difference of appearing as bright and not bright images, such as other appearances like blue, is not. Therefore, the external blue and so on are the knowledge that has become bright and not bright, not the object. However, because of the object itself, due to the difference of near and far, the appearance is different, and for appearing as bright and not bright, there are also two understandings: the appearance is either obscured or not obscured. For the unobscured appearance, all things located far away will be seen equally, and the obscured will not be seen equally. However, if the object is obscured due to different appearances, therefore its own nature does not appear and is not seen, and if it is not obscured, then its own nature appears and appears equally, even so, how will it appear as bright and not bright? If due to weak appearance, therefore some of its small parts are not seen, so it is different. That is to say, if there are some small parts of the limbs of the object located far away, because that appearance is weak, therefore the beings located far away do not see it, therefore, because the appearance is weak, the brightness and non-brightness of the small parts not being seen are different. Here the answer is given: the external object is unique, why is seeing and not seeing different? Are the dust particles not different? Seeing and not seeing are different due to obstruction. For this, it is admitted that the external object with limbs is unique.