Tibetan
ནོ། །ཡིན་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། །རྟོགས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་སྨྲས་པ། རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་པར་གྱུར་ན་བུམ་པ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱིས་ཕན་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ལ། གང་གིས་ཤེས་བ་དྲན་ན་དོན་ཀྱང་དྲན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཤེས་པ་གཟུང་ན་དོན་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར་གྱི། ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པ་དྲན་པ་མ་ཡིན་གྱི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རྫ་མཁན་ནི་ཡན་གར་བར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཕུལ་བྱུང་གང་ལས་ཤེས་པ་ནི། །དོན་དང་འདྲེ་བ་ལ་བརྟེན་པ། །དེ་འདྲ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ། །མཚེ་མ་ལ་སོགས་མཐོང་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གང་ལས་དོན་དང་ལྡན་ཅིག་འདྲེ་བ་ལ་བརྟེན་པ་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་དང༌། དོན་དང་འདྲེ་བ་ནི་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ན་དོན་འཛིན་པ་དང༌། ཤེས་པ་དྲན་པ་ནི་དོན་དྲན་པའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་དེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་གཞན་པ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ནི་དོན་འཛིན་པར་ རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ་དྲན་པ་ན། ཐ་དད་པའི་དོན་འཛིན་པའམ་དྲན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་མཚུངས་པའི་མཚེ་མ་དག་ཅིག་མཐོང་བ་ན། གཉིས་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེས་ན་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་རིགས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྨྲས་པ། དང་པོ་ཚུལ་གཉིས་མ་ཡིན་ལ། །ཚུལ་གཅིག་ཏུ་ནི་རྣམ་བཞག་ན། །གཉིས་པ་དང་ནི་ཐ་དད་པར། །སེམས་ཀྱིས་དཔྱོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དོན་རྟོགས་པ་དག་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ནི། དང་པོ་ཚུལ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་འདི་ལ། གང་གི་ཕྱིར་ཚུལ་གཅིག་པ་རྟོགས་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པ་ཤེས་པ་དང་པོ་དང༌། ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ན་གཉིས་པ་གསུམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། ཤེས་པ་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དག་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྨྲས་པ། དེ་ཕྱིར་སྔོ་སོགས་ངོ་བོ་རུ། །མདུན་ན་སྣང་བར་གྱུར་པའི་བློ། །དོན་སྲེ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན། །བློ་གཉིས་པ་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་ག
Chinese
不。如果说有什么过失，难道不是因为没有证悟的过失吗？对此说道：如果陶匠等不存在，就不会忆念瓶子，因为那是瓶子的结果。然而，对于以意义施加利益的知识，稍微有一些殊胜之处。如果忆念知识，也会忆念意义；如果执持知识，也会执持意义。仅仅执持知识不是忆念。如果有人认为瓶子等和陶匠是分开执持的，那么，说道：从何殊胜之知识，依赖于与意义相混杂。除此之外还能变成什么，如同见到双胞胎。意思是说，从何殊胜之处，成立了依赖于与意义相混杂的知识，以及与意义相混杂，即执持知识时执持意义，忆念知识时忆念意义，像这样的自性。从与意义相似之外，它还能变成什么其他的殊胜自性呢？因为它就是那样的形态，所以执持知识不是执持意义的理由。当无有相状地体验或忆念知识时，就不会执持或忆念不同的意义。比如，当见到相貌相似的双胞胎时，会误认为第二个就是这一个。因此，认识到相似之处是合理的。对于无有相状的心识造成损害，说道：最初不是两种方式，如果安立为一种方式，第二者和第一者，心识不会进行辨别。意思是说，如果最初体验的知识没有与意义的证悟分离，不是两种方式，那么，对于这最初不是两种方式的情况，如果仅仅安立为一种方式的证悟，那么，执持体验的第二种知识与第一种知识，就不会安立为不同，因为第二种和第三种心识会证悟，因为第一种和第二种知识是证悟的自性。总结说，不能是不同的。总结说：因此，在青色等自性中，显现在面前的智慧，具有与意义混合和关联，第二种智慧就成为所缘。意思是说，智慧
English
No. If there is any fault, isn't it the fault of not having realization? To this it is said: If potters and others do not exist, one will not remember the pot, because that is the result of the pot. However, there is a slight excellence in the knowledge that benefits by meaning. If one remembers knowledge, one will also remember meaning; if one holds knowledge, one will also hold meaning. Merely holding knowledge is not remembering. If someone thinks that pots and potters are held separately, then it is said: From what excellence is knowledge, dependent on being mixed with meaning. What else can it become other than that, like seeing twins. It means, from what excellence, the knowledge that is established by depending on being mixed with meaning, and being mixed with meaning, that is, holding meaning when holding knowledge, and remembering meaning when remembering knowledge, such a nature. Other than being similar to meaning, what other excellent nature can it become? Because it is just that form, holding knowledge is not a reason for holding meaning. When experiencing or remembering knowledge without aspects, one will not hold or remember different meanings. For example, when seeing twins who look alike, one will mistakenly think that the second one is the first one. Therefore, it is reasonable to recognize the similarity. To harm the mind without aspects, it is said: Initially it is not two ways, if it is established as one way, the second and the first, the mind will not discriminate. It means, if the knowledge of the initial experience is not separated from the realization of meaning, it is not two ways, then, for this initial situation that is not two ways, if it is only established as the realization of one way, then the second knowledge that holds the experience and the first knowledge will not be established as different, because the second and third minds will realize, because the first and second knowledge are the nature of realization. In conclusion, it cannot be different. In conclusion: Therefore, in the nature of blue etc., the wisdom that appears in front, has the mixture and association with meaning, the second wisdom becomes the object. It means, wisdom
Tibetan
ཉིས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྔར་གྱི་བློ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མདུན་ན་སྣང་བར་གྱུར་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ལ་དོན་དང་སྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པའི་བློས་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་གྱི་བློ་སྔ་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་བློ་ཡན་གར་བར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་ཁོ་བོས་ཤེས་པ་ཅི་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཡང་ཡི་ཤེས་སོ་སྙམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིར་འཇིག་པའི་རྣམ་པ་དྲན་པ་ནི་གཟུང་པའི་སྤྱི་ཡང་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁོ་བོས་མཐོང་བ་ཅི་ཡིན་སྙམ་བ་ནི་སྣང་དུ་རུང་བའི་སྤྱི་ཁོ་ན་དྲན་པའོ། །གང་འདི་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་དྲན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བས་དེའི་འཛིན་པར་གང་ལ་ལྟོས་ཏེ་བཞག །འོ་ན་ཏེ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་དྲན་ནོ་ཞེན། དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་ངེས་པར་བྱས་ནས་འཛིན་པར་དྲན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུང་བའི་མཐར་ཐུག་བ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ངན་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ན་དོན་དྲན་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང༌། གཞན་དུ་དང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད། །དོན་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏ་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ན་དོན་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ། དང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་ཤེས་པ་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྟེ་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་མ་མཐོང་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་དོན་སྔ་མ་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཡིན་གང་གི་ཚེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་པོ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གཉིས་པ་དང་པོའི་ཤེས་པས་སྐྱེད་པ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་ལྗོན་ཤིང་ལས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དྲན་པར་མི་ནུས་ཀྱི། དོན་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་དྲན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ནི་དོན་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་
Chinese
第二，因为具有义的相状。是缘于先前显现为蓝色等的自性的心。如果问是成为何种状态的呢？就是指与义相杂、有关联的心，认为“那是它”。如果不是蓝色等的相状，那就不是缘于先前蓝色等自性的心。难道不是缘于无相的心吗？如果这样，那时我会想知道什么呢？会想什么也不知道。如果这样问。 那是不合理的，因为通常忆念坏灭的相状，也是忆念所取的总相。比如，我会想我看到了什么，那就是仅仅忆念能显现的总相。当忆念仅仅是能执的自性时，因为没有体验过所取，所以它的能执依赖于什么而存在呢？如果说因为是能执所以忆念呢？那时必须确定所取之后，才能忆念能执，因为所取的究竟是能执。因此，仅仅安住于境，就能使心变得熟悉或不熟悉。如果说仅仅是与了知义的自性同时证悟，并且心是证悟的自性呢？这里已经阐明，当了知心时，不应该忆念义。此外，还有“在其他地方，最初的识，与先前的义有关联，后来的识不是所见。”如果不是这样，如果仅仅以义的果实来执持识，那么在执持义的时候。最初的识，唯一体验过的识，会与义结合，因为那里有义。后来的识，也就是第二个和第三个，与未见之物有关联，如何与先前的义结合呢？无论何时，当第一个识具有义的相状时，第二个由第一个识所产生的识，也会变成具有义的相状和体验的自性。例如，就像从远处生长的树木中产生具有义的相状一样。然而，不能忆念与义分离的识，只能忆念具有义的识，因为它的相状本身就具有作用于义的能力。
English
Secondly, because it has the aspect of meaning. It is based on the previous mind that appeared as the nature of blue, etc. If you ask what kind of state it becomes, it refers to the mind that is mixed with meaning and related, thinking "that is it." If it does not become the aspect of blue, etc., then it is not based on the previous mind of the nature of blue, etc. Isn't it based on the formless mind? If so, what would I want to know at that time? I would think I don't know anything. If you ask like this. That is unreasonable, because generally remembering the aspect of destruction is also remembering the general aspect of what is taken. For example, I would think what I saw, that is just remembering the general aspect of what can appear. When only the nature of the grasper is remembered, since the grasped has not been experienced, what does its grasper depend on to exist? If you say that because it is a grasper, it is remembered? At that time, the grasped must be determined before the grasper can be remembered, because the ultimate of the grasped is the grasper. Therefore, just by abiding in the object, the mind can become familiar or unfamiliar. If you say that only the nature of knowing the meaning is realized at the same time, and the mind is the nature of realization? Here it has been clarified that when knowing the mind, one should not remember the meaning. In addition, there is also "In other places, the first consciousness is related to the previous meaning, and the later consciousness is not seen." If it is not like this, if the consciousness is held only by the fruit of the meaning, then when holding the meaning. The first consciousness, the only experienced consciousness, will combine with the meaning, because there is meaning there. The later consciousness, that is, the second and third, is related to what has not been seen, how can it be combined with the previous meaning? Whenever the first consciousness has the aspect of meaning, the second consciousness produced by the first consciousness will also become the aspect of meaning and the nature of experience. For example, just like the aspect of meaning is produced from a tree growing far away. However, one cannot remember the consciousness separated from the meaning, one can only remember the consciousness with the meaning, because its aspect itself has the ability to act on the meaning.