Tibetan
སྔོ་སོགས་སྣང་བ་ཐ་དད་ཕྱིར། །དེ་ལྡན་མེད་པའི་རིགས་དོན་མིན། །རིགས་དེའང་མི་རྟག་པ་མིན་ཞིང༌། །རྟག་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ནི་སྔོན་པོ་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་རིགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རིགས་དེ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ན་རིགས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྟག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་བར་བསྟན་ཏོ། །དོན་ཏེ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་བའི་ཡུལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ལ་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མིང་སོགས་སྔར་ནི་བཀག་ཟིན་ན། །འདི་ནི་དོན་ལྡན་གོ་རིམས་མིན། །འདོད་ཙམ་རྗེས་འབྲེལ་ཅན་ཉིད་ཕྱིར། །དོན་གྱི་ནུས་པ་གྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདས་པ་འཛིན་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་མིང་དུ་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་པར་སྔར་བཀག་ཟིན་པས་འདིར་མི་བརྗོད་དོ། །འདི་ནི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པའི་གོ་རིམས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཀྱང་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིད་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དོན་གྱི་ནུས་པ་གྲུབ་ པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་པ་འདི་འདྲ་དྲན་པ་ན། །དེ་ཡང་མྱོང་བ་ཡོད་ན་འབྱུང༌། །དེ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པས་སྟོང༌། །དེ་ཡང་དེ་ལྡན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདས་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་དྲན་པ་སྟེ། དན་པ་དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པས་དབེན་པ་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པར་གྱུར་བའི་དྲན་པ་དེ་དོན་མེད་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ཏོ། །དཔེར་ན་སྣམ་བུའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་བུམ་པ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་བུམ་པ་དྲན་པ་ནི་སྣམ་བུའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་དང་བྲལ་བར་སྣམ་བུ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྣམ་
Chinese
因为蓝色等显现各异，所以不具彼之类非义。彼类亦非常，若常如何成生者？如是说。执取过去等，是因为显现为蓝色和形状等。不具彼，即与蓝色等自性相离的类之义，并非成为对境。此外，类是知识之因，若非常，则不成其为类。然而，即使是常，也已显示并非是能生者。意义是，执取过去等的对境并非是类，那么是什么呢？如果说是以非具名和理由的行，于彼时而缘，则说：名等先前已遮止，此非具义次第。唯是欲后随逐性，义之功能不成。如是说。执取过去的所取，先前已遮止其非名为理由，故于此不述说。此非是具有意义的知识次第，因为此唯由欲而生。彼等亦不应理。然而，如果认为过去等之知识是与义相关联的，则非也。因为过去等之知识是随逐于唯是欲，故于彼义之功能不成。 然而，即使欲等之知识是具有对境之相，但体验却是无相的。彼说：此等知识忆念时，彼亦有经验乃生。彼亦空义之相，彼亦如何成具彼？如是说。执取过去的知识如此者乃是忆念，忆念彼亦从经验而生，体验彼亦远离义之相，即从体验无相彼所生之忆念，若彼无义，则与蓝色等具有，即如何能成与蓝色等之相具有，是不成也。譬如，从不见布之相而见瓶所生之瓶之忆念是与布之相分离，同样，从不见瓶而见布所生之布
English
Because blue and other appearances are different, the category that does not possess them is not the meaning. That category is also not impermanent, and if it were permanent, how could it be a producer? It is said. Grasping the past and so on is because it appears as blue and shape and so on. Not possessing that, that is, the meaning of the category that is separated from the nature of blue and so on, is not what becomes an object. Furthermore, that category is the cause of knowledge, and if it is not permanent, it will not become a category itself. However, even if it is permanent, it has been shown that it is not a producer. The meaning is that the object of grasping the past and so on is not a category, so what is it? If it is said that it is aimed at the non-name and non-reasoning formation at that time, then it is said: Names and so on have already been blocked before, this is not a meaningful sequence. Because it is only a desire-following nature, the function of meaning is not established. It is said. The object to be grasped by grasping the past has already been blocked as not being a name for a reason, so it is not mentioned here. This is not a meaningful sequence of knowledge, because it is born only from desire. Those are also unreasonable. However, if it is thought that the knowledge of the past and so on is related to meaning, then it is not so. Because the knowledge of the past and so on is related to only desire, the function of meaning is not established there. However, even though the knowledge of desire and so on has the aspect of an object, the experience is without aspect. He said: When such knowledge is remembered, it also arises when there is experience. It is also empty of the aspect of meaning, how can it become possessed of it? It is said. Such knowledge of grasping the past is memory, and that memory also arises from experience, and that experience is also devoid of the aspect of meaning, that is, the memory that arises from that experience without aspect, if that is meaningless, then it is possessed of blue and so on, that is, how can it become possessed of the aspect of blue and so on, it is not so. For example, the memory of a vase that arises from seeing a vase without the appearance of cloth is separated from the appearance of cloth, and similarly, the cloth that arises from seeing cloth without a vase