Tibetan
སུངས་ཏེ། བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་གཞུང་དེར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རང་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། དེའི་རྣམ་པ་ནི་ཚད་མའོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པས་བསྒྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་དང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་ངོས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེན་ན་མེ་ལོང་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཐང་བ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་རེ་མིག་ནི་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་མེ་ལོང་བཞིན་ནོ་ཟེར་ན། འོ་ན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་མིག་ལ་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེན་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་ལ་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མེ་ལོང་བཞིན་ཤེས་པ་དང་བ་ལ་དོན་སྣང་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་རུང་བའི་ཡུལ་ལ་གནས་པས་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། དོན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཤེས་པ་མིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་མིག་ཀྱང་རིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན་བཏབ་པ། གང་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ལས་ནི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་གཞན་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཡང༌། །རྣམ་འགས་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པ་ཅན།། ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བུའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཇིས་ཀྱང་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མ་ཡིན་ཞིང༌། སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར། དཔེར་ན་ཟས་དང་དུས་ལ་སོགས། །བུ་སྐྱེ་བ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང༌། །ཕ་མའི་ཆ་བྱད་འཛིན་བྱེད་ཀྱི། །གཞན་ཡང་རུང་བའི་མ་ཡིན་བཞིན། ཞེས་བྱ་བ་ལ། བུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཟས་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཡང༌། ཕ་དང་མ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་གི་འབྲེལ་བའི་ཆ་བྱད་བུ་ཡིས་འཛིན་གྱི། ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ལ། ཕ་མ་གཉི་གའི་ཡང་གཟུགས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། མིག་ནི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྨིག་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡུལ་དང་དེ
Chinese
如是，由于在彼论典中已阐述了通过作用而成立并执持之相，故无有相违。因此，对于外境而言，自证是果，而彼之相是量。具有相之识不应理吗？如是，若识是具有境之相的随转，譬如镜面一般。如是，眼等也应显现，譬如靠近镜子则一切显现一般，然眼等并非显现。或者说，眼是显现之因，譬如镜子一般。若如是，则所见之色等应于眼中显现，譬如一切显现皆于镜中显现一般。然而，如镜子般，识虽清澈，然境并非显现，然而，由于安住于可容境之境上，故识必定产生境之相，因为是从彼境所生之故。若如是说，则识从眼所生之故，不应成为眼之相吗？因此，眼也应成为觉知，若如是说。于此作答：何以外识皆，从境而生故，彼外余因虽有，然相乃境所作。如是说，因为一切识皆从如何之境所生之故。无论何种相皆是境所作，如是，虽然彼境之外，根等是因，然并非具有彼之相，仅仅产生并不会成为彼之相。如此，譬如饮食时等，是子生之因，然持父母之相，非余亦非双。如是说，子生之因虽是饮食时等，然儿子会执持父母之中任何一方的关联部分，而非食物等其他，亦非执持父母双方之形相。如是，识也是境之相，而非其他。或者说，识虽具有境之相，然眼并非具有相，若如是，则由于是阳焰之故，应成为觉知，若如是说。境与彼
English
Thus, since it is explained in that treatise that the aspect of establishing and holding through action, there is no contradiction. Therefore, for external objects, self-awareness is the result, and its aspect is the measure. Is it not reasonable for consciousness to have aspects? If consciousness is transformed with the aspect of the object, like the surface of a mirror. Thus, the eyes and so on should also appear, like everything appears when close to a mirror, but the eyes and so on do not appear. Or, the eye is the cause of appearance, like a mirror. If so, then the visible forms and so on should appear in the eye, like all appearances appear in a mirror. However, like a mirror, although consciousness is clear, the object does not appear, but because it abides on the object of a suitable object, consciousness must produce the aspect of the object, because it is born from that object. If so, then since consciousness is born from the eye, should it not become the aspect of the eye? Therefore, the eye should also become awareness, if so. Here is the answer: Because all external consciousnesses, are born from objects, although there are other causes besides them, the aspect is made by the object. It is said that, because all consciousnesses are born from whatever objects. Whatever aspect is made by the object, like this, although the senses and so on are the cause other than that object, they do not have that aspect, and merely being born does not become that aspect. Like this, for example, food and time, etc., are the cause of the birth of a child, but they hold the aspect of the parents, not others, nor both. It is said that, although the cause of the birth of a child is food and time, etc., the son will hold the related part of either of the parents, not other things like food, nor will he hold the form of both parents. Similarly, consciousness is also the aspect of the object, not others. Or, although consciousness has the aspect of the object, the eye does not have the aspect, if so, then because it is a mirage, it should become awareness, if so. Object and that
Tibetan
་ལས་གཞན་པ་དག །དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ན་ཡང༌། །དེའི་ཆ་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། །དེ་མེད་ན་དེ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ན་ཡང༌། དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡུལ་དུ་འདོད་དེ། དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཆ་མེད་པ་ཡུལ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཏེ་སྣང་བ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་བྱེད་བ་ཡང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། །དོན་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་དྲན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་ཉིད་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་བས་ན་རང་དྲན་པར་མི་འཐད་པས་རང་རིག་པར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཅིང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་སྒྲུབ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཉིད་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དཔེ་ལས་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྗེས་སུ་སྤོག་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ན། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་དཔེ་མེད་དེ་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དོན་ངང་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་ནི། །དོན་གྱི་རྣམ་པར་མེད་པར་དགོས། །འདས་པའི་དོན་ནི་འཛིན་པ་ན། །ཚུལ་གཉིས་རང་རིག་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་དང་ལྡན་པའི་མིག་གི་ཤེས་པ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་དོགས་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། ཡོད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དང་འདས་པའི་དོན་འཛིན་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་ཡོད་པས་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་དང་རང་རིག་པ་གྲུབ་བ་ཡིན་ཏེ། འདས་བའི་དོན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་མི་གསལ་བར་གྱུར་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ན་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ན་ཡང་རིགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ།
Chinese
之外的其他。即使那个在因上相同，也认为它的部分是境。如果没有它，那个就不会产生。这样说，即使境和与境不同的事物，与识的因相同，也仅仅认为对境是境。不跟随它的部分，不改变对境等等。具有那个形象的识的因是境，这是它的定义。然而，显现不是识，因为没有自证。忆念也不是自证，因为忆念的是事物的形象。因此，应当考察事物是否是体验。因为事物显现和忆念的缘故。识不是体验，也不是忆念，因为识知事物本身。因此，由于不适合自忆，所以不存在成为自证的识，也没有那个事物的形象。因此，对于成立识具有二相的观点，现量会造成损害，而且比量也不能成立识具有二相，因为现量造成的损害本身就不是观点。还说，如果从例子中把握关系，依赖于把握而进行推论，那么成立具有形象的识就没有例子，因为在任何地方都没有成立形象。如果这样说，对于具有事物自性的心来说：必须没有事物的形象。当执持过去的事物时，二相和自证就成立了。这样说，对于具有事物的眼识来说，可能会怀疑它没有事物的形象，因为存在的形象就是事物的自性。对于不具有事物的心，如毛发等，以及执持过去的事物来说，因为有忆念，所以二相和自证就成立了。执持过去的事物等的识是不明显的，这样说本身就受到了现量的损害。当执持过去等事物时，显现的是它自己的自性。因此，对于所有的识来说，显现的是它自己的自性。如果当执持过去等事物时，也有叫做“类”的事物存在，那么就回答说：
English
other than that. Even if that is the same in terms of cause, its part is considered the object. If there is no it, that will not arise. It is said that even if the object and things different from the object are the same as the cause of consciousness, only the object is considered the object. The part that does not follow it does not change the object, etc. The cause of consciousness with that image is the object, which is its definition. However, appearance is not consciousness, because there is no self-awareness. Memory is also not self-awareness, because what is remembered is the image of things. Therefore, it should be examined whether things are experience. Because things appear and are remembered. Consciousness is not experience, nor is it memory, because it knows things themselves. Therefore, since it is not suitable for self-memory, there is no consciousness that becomes self-awareness, and there is no image of that thing. Therefore, for the view that consciousness has two aspects, the present moment will cause damage, and analogy cannot establish that consciousness has two aspects, because the damage caused by the present moment itself is not a view. It is also said that if the relationship is grasped from the example, and the inference is made depending on the grasp, then there is no example for establishing consciousness with an image, because the image is not established anywhere. If you say so, for the mind with the nature of things: it must be without the image of things. When holding on to past things, the two aspects and self-awareness are established. It is said that for the eye consciousness with things, it may be suspected that it does not have the image of things, because the existing image is the nature of things. For the mind that does not have things, such as hair, etc., and holding on to past things, because there is memory, the two aspects and self-awareness are established. The consciousness of holding on to past things, etc., is not obvious, and saying so itself is damaged by the present moment. When holding on to past things, etc., what appears is its own nature. Therefore, for all consciousness, what appears is its own nature. If when holding on to past things, etc., there is also something called "class", then answer: