Tibetan
། །འཛིན་པ་རིག་པ་ཇི་ལྟ་བར། །རྗེས་སུ་སྣང་བཞིན་འདི་བྱས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དང་པོ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་དེའི་རྗེས་སུ་སྣང་བ་ནི་ཞེན་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་མ་འདས་བཞིན་དུ་ཡང་གཞལ་བྱ་དང་འཇལ་བྱེད་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཐ་དད་པར་གནས་པར་བྱེད་དེ། གང་རྣམས་རྟོག་པས་བཞག་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རིག་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ངེས་པར་ནུས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ཞིང༌། རིག་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དག་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བདག་གཉིས་སུ་མེད་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་མིན་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །ངོ་བོ་སྣང་ཅན་དངོས་གཅིག་ལ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་བདེན་འགྱུར་ཏེ། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདག་གཅི་ པུའམ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་དང་ཤེས་པ་དེའི་གཅིག་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་གྱུར་བས་དེའི་ཚེ་གཅིག་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་བདེན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ན་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྣ་ཚོགས་ཚངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་མ་མཐོང་ཕྱིར་ཐ་དད་ཡིན། །དངོས་པོ་ཐ་དད་མེད་མཐོང་བློས། །ཐ་དད་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ན་ལེགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་མཐོང་བའི་བློས་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་བར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་
Chinese
就像所执著的认识那样，如实显现而作此论述。首先，见到无分部分的蓝色之后所显现的是执着，是随顺于见到的分别。即使没有超出那个范围，所量、能量和果，它们也各自安住。凡是分别所安立的所取和能取的认识，所取的相是所量，确定有作用的是量，认识是果。如果说，因为完全成为自性的所取等，以及蓝色等的差别都是，所以认识是无二的自性。这里说到，如果不是那样，多种的体性显现，在一个事物上，怎么会成为真实的相？因为唯一性已经丧失。意思是说，如果所取等是真实的，那么，在那个时候，成为一个自性或者识的自性的多种体性的相，所取等怎么会成为真实的呢？不会成为真实的。因为自性和认识的那个唯一性已经丧失了。因为显现为多种，所以在那个时候唯一性已经丧失了。因为他者丧失了他者性。意思是说，相怎么会成为真实的呢？因为说他者是他者性，仅仅是见到差别而已。如果不是那样，他者不会成为他者性。如果说，因为多种是清净的自性，所以没有差别。这里说到，因为没有见到事物，所以有差别。以见到事物没有差别的智慧，确定为没有差别。意思是说，所取等有差别，所以蓝色等有差别，认为不是差别是不合理的。因为没有见到不差别的实物。如果一切多种显现为一个自性，那么，在那个时候，承认唯一性是好的。因为以见到事物没有差别的智慧，确定为没有差别。但是，蓝色等和安乐等差别显现为没有差别不是那样，因此一切行者不是完全成为自性。其他
English
Just as the grasping consciousness is, this is done as it appears. That is to say, the appearance after seeing the partless blue is attachment, it is the conceptualization that follows the seeing. Even without exceeding that range, the object to be measured, the measuring subject, and the result remain distinct. Whatever is established by conceptualization, the grasped and the grasping consciousness, the aspect of the grasped is the object to be measured, the definitely capable is the valid cognition, and the consciousness is the result. If it is said that because the grasped and so on, which have become completely the nature of self, and the distinctions of blue and so on are all, therefore the consciousness is non-dual self. Here it is said, if it is not so, how can the various natures appear as true aspects in one object? Because the oneness is lost. That is to say, if the grasped and so on are true, then at that time, how can the aspects of various natures that have become the nature of one self or consciousness, the grasped and so on, become true? They will not become true. Because the oneness of self and consciousness is lost. Because it appears as various, at that time the oneness is lost. Because the other loses its otherness. That is to say, how can the aspect become true? Because saying the other is its otherness is only seeing the difference. If it is not so, the other will not become its otherness. If it is said that because the various are the nature of purity, there is no difference. Here it is said, because the object is not seen, there is difference. With the wisdom that sees the object without difference, it is determined as without difference. That is to say, the grasped and so on are different, so blue and so on are different, it is unreasonable to think that it is not different. Because the non-different object is not seen. If all the various appear as one nature, then at that time, it is good to admit oneness. Because with the wisdom that sees the object without difference, it is determined as without difference. But it is not the case that blue and so on and the differences of happiness and so on appear as without difference, therefore all the goers are not completely becoming self. Other
Tibetan
ཡང་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་རང་གསལ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་དག་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར། གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་བདག་ཉིད་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། དེ་ཉིད་དུ་དེའི་རང་བཞིན་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་དངོས་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གཅིག་དང་དུ་མར་དེའི་དངོས་པོ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་དུ་མ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ་རང་རིག་པས་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རིག་པས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང༌། གཞན་རིག་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གོམས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་ཡོད་པ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བདེན་བའོ། །ཅི་སྟེ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས། དེ་བདག་མིན་ལ་དེ་བདག་ཏུ། །ཞེན་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ནི། །འཁྲུལ་སྐྱེ་འདི་ལ་དེ་མེད་དེ། །འཇིག་རྟེན་འདི་རུ་དེ་བདག་ཉིད། །གཅིག་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆུའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པའོ། །ཞེན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་འདི་ལ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དེ་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཕྱི་རོལ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་བཏབ་པ། འདི་ཡོད་ཀྱང་ནི་ནང་ངོ་བོས། །བསླད་པ་ལས
Chinese
又如果蓝色等等各异是自明的，那样一来，它们就会成为真实的。然而，如果不是明晰的自性，那么，如何成为不明晰的，也不会与明晰的自性相异。如果是明晰的自性，那么如同自性一样，蓝色等等一切也都会成为真实的。如果那样，蓝色等等的分别念的自性不是相异的，如何成为一个圆满的呢？然而，如果具有多种自性本身就是错乱，那样一来，由于不显现为不相异，一切都会成为空性。如果这样说：以何分析事物，彼即无彼之自性。何以故彼等，无一与多之实故。对于此，因此，以何分析外内事物为一个自性，彼即无一与多之事物，何以故？彼等无一之自性，因为显现为多。多之自性也无，因为自证不识为多。也已显示他证也不了知为多种。并且已经显示他证也无。因此，所有相异的自性和不相异的自性，都是随顺的自性，由串习的力量而显现。颠倒显现是因为是有法颠倒的自性，所以是不真实的。如果因为见到共同法性：彼非我而执为我，世间人等，错乱生，此无彼，于此世间彼即我，不见一故。也就是说，世间人等因为见到共同法性而产生错乱。错乱是怎样的呢？执著非彼之自性，即非水之自性为水之自性。执著于识的论者，此处没有见到共同法性而成为错乱之因，因为在此世间没有见到所取和能取的自性是外道。为什么会产生错乱呢？对此作答：此虽有然以内自性，所欺骗故。
English
Furthermore, if blue and so forth, being distinct, are self-evident, then they would become true. However, if they are not the nature of clarity, then how can what is not clear not be different from the nature of clarity? If it is the nature of clarity, then, like the nature itself, all blue and so forth would also become true. If that is the case, since the nature of the conceptualization of blue and so forth is not different, how can it be one and complete? However, if having various natures is itself a delusion, then, since it does not appear as non-different, everything would become empty. If you say that: By what is an entity analyzed, in that very thing, there is no nature of it. Because of what, in those, there is no reality of one and many. For that reason, by what is the nature of one analyzed in external and internal entities, in that very thing, there is no entity of one and many, because of what? Those do not have the nature of one, because they appear as many. There is also no nature of many, because self-awareness does not recognize it as many. It has also been shown that other-awareness also does not understand it as various. And it has already been shown that other-awareness also does not exist. Therefore, all the nature of difference and the nature of non-difference are appearances due to the power of habituation with the nature of conformity. Perverted appearances are untrue because they are the nature of the perversion of what exists. If, because of seeing the common dharma nature: Those worldly people who cling to what is not the self as the self, delusion arises, this does not have that, in this world that is the self, because one is not seen. That is to say, worldly people and others arise delusion from seeing the common dharma nature. What kind of delusion is it? Clinging to what is not its nature, that is, not the nature of water, as the nature of water. Those who assert consciousness, here there is no cause of delusion from seeing the common dharma nature, because in this world there is no seeing the nature of the grasped and the grasper as outsiders. Why does delusion arise? In response to this: Although this exists, it is deceived by the inner nature.