Tibetan
་ཡིན་དེའི་བྱ་བ་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་རིག་པ་དེ་བློ་ལ་གནས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེའི་རང་རིག་པའི་བྱ་བ་དེ་ནི། གང་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནས་དོན་ཏེ། །དེ་བཞིན་དེ་ནི་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་རྣམ་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་གནས་པ་སྟེ་འཕོས་པར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་རིག་པའི་རང་བཞིན་རང་རིག་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཉིད་ཚད་མའོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པ་ཚད་མར་འགྱུར་ལ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་རང་རིག་པ་འབྲས་བུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་གནས་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །རང་རིག་ཡིན་ནའང་དོན་རིག་འདོད། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པའང་མིན། །རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་ན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད། །དོན་མྱོང་དེའི་བདག་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པ་ཡིན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་པར་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གྱི་རྣམ་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་དག་ལ་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡང་མེད་དེ། ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་འབྲས་བུར་འཇུག་ཅིང་ཚད་མ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུར་རིག་པར་ཞེན་པར་གྱུར་པ་ཕྱི་རོལ་རང་རིག་པར་བརྗོད་དེ། འབྲས་བུ་ནི་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་རིག་པར་ཞེན་པར་གྱུར་པ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེས་རང་བཞིན་དཔྱོད་པས་རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་བརྗོད་དེ། དོན་རིག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་རིག་པ་ཉིད་ ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་དོན་རིག་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཚད་མ་སྟེ། རང་རིག་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་ནི་གཞན་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྣང་གི །འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་ན། ཇི་ལྟར་དོན་གཞལ
Chinese
是那样的行为。 所谓“是那样的行为”，意思是说，对境的认知，其自性即是自证，而那安住在心上的相，本身就是成立的依据。因此，那相的自证之行为是：因为如何安住于意义，就像那样显现。 所谓“就像那样显现”，意思是说，因为在证悟时，如同想要蓝色等相那样，蓝色等的意义就安住，也就是像移动那样显现，同样，那意义，也就是觉性的自性，自证就显现。因此，应当总结说，相本身就是量。 那么，如果相是量，因此，对于外境来说，相会变成量，而对于知识的自性来说，自证会变成果，因此，境会变成不同的吗？ 回答说： 因为意义安住于那的自性，即使是自证也想要对境的认知。 因此，境也不是不同的。 当观察自己的自性时，说自证是果，因为是体验意义的自性。 所谓“因为是体验意义的自性”，意思是说，究竟上是自证，但在名言上想要对境的认知。 为什么呢？因为是对境的相的自性，也就是自证的自性。 因此，对于量和果来说，境也不是不同的，因为在外境本身执着的果中，量也存在于那之中，因此境不是不同的。 虽然是那样，那么，对于外境来说，如果对外境的量和果执着于觉性，就说外境是自证，因为果依赖于执着。 并非说自证是果依赖于执着，然而，当对外境的认知执着时，会说自性是什么呢？通过观察自性，会说自证是果，因为那对境的认知是自证的自性。 因此，就究竟而言，是自证本身，就名言而言，是对境的认知。 觉性的相被体验，是量，自证是果，量是其他的，这个是成立的。 那么，如果意义的自性不显现，然而，知识本身显现为蓝色等相，那样的话，如何衡量意义呢？
English
That is the action of that. The so-called "that is the action of that" means that the nature of the cognition of objects is self-awareness, and that the appearance that dwells in the mind is itself the basis for establishment. Therefore, the action of self-awareness of that appearance is: because of how it dwells in meaning, it appears just like that. The so-called "appears just like that" means that because in realization, just as one wants the appearance of blue and so on, the meaning of blue and so on dwells, that is, it appears like moving, similarly, that meaning, that is, the nature of awareness, self-awareness appears clearly. Therefore, it should be concluded that the appearance itself is valid. So, if the appearance is valid, therefore, for external objects, the appearance will become valid, and for the nature of knowledge, self-awareness will become the result, therefore, will the objects become different? Answer: Because the meaning dwells in that nature, even if it is self-awareness, it wants cognition of objects. Therefore, the objects are not different either. When observing one's own nature, it is said that self-awareness is the result, because it is the nature of experiencing meaning. The so-called "because it is the nature of experiencing meaning" means that ultimately it is self-awareness, but in name it wants cognition of objects. Why? Because it is the nature of the appearance of objects, that is, the nature of self-awareness. Therefore, for valid cognition and result, the objects are not different either, because in the result of clinging to the external object itself, valid cognition also exists in that, therefore the objects are not different. Although it is like that, then, for external objects, if one clings to awareness as valid cognition and result for external objects, it is said that the external object is self-awareness, because the result depends on clinging. It is not that saying self-awareness is the result depends on clinging, however, when one clings to the cognition of external objects, what will be said about the nature? By observing the nature, it will be said that self-awareness is the result, because that cognition of objects is the nature of self-awareness. Therefore, in terms of ultimate truth, it is self-awareness itself, in terms of name, it is the cognition of objects. The appearance of awareness is experienced, it is valid cognition, self-awareness is the result, valid cognition is other, this is established. So, if the nature of meaning does not appear, however, knowledge itself appears as the appearance of blue and so on, in that case, how to measure meaning?
Tibetan
་བྱར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དོན་ནི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བྱ་ཡིན་ན་ནི་དོན་མ་མཐོང་བ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་འདྲ་བ་འམ་མི་འདྲ་བའི་དེ་ལྟར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིས། །ཤེས་པའི་རྒྱུ་ནི་དོན་ཡིན་ཏེ། །དོན་དེ་གཞལ་བྱར་འདོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཞལ་བ་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཤེས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ལ་དེ་དང་འདྲ་བའམ་མི་འདྲ་བའམ་མི་འདྲ་བའི་ཤེས་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་གཞལ་བྱའི་དོན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །འདིར་བརྩད་པ། གལ་ཏེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་དེ་ཡིས། །དོན་དངོས་སྤངས་ནས་སྣང་བ་ཅན། །ཇི་ལྟར་དོན་འཛིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཡང་ཇི་ཞིག་ལྟར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པས་ཤེས་པ་རང་རིག་པར་སྣང་བ་ཅན་དེའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་སྤངས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་ཉེ་བའི་དོན་མེད་ཀྱང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཅན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་འཛིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་གྱི་ཆུ་ལ་དམིགས་ནས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པར་འདོད་ན། ཡུལ་དང་དུས་གཞན་གྱི་ཆུ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་ཆུར་སྣང་བས་ནི་སྔར་མཐོང་བ་དེའི་ཡུལ་དང་དུས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་ད་ལྟར་མཐོང་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་དང་ཡུལ་གྱི་ཆུ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆུ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་དོ། །འོན་ཏེ་ གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་མེད་པར་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་ནས་ཤེས་པའི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་ན། གལ་ཏེ་ཡང་ཡུལ་དེ་དང་དུས་དེར་དོན་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་དང་དུས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ནི་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ཚེ་ཡུལ་གང་དུས་གཞན་གྱི་ཆུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྔར་མཐོང་བའམ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སོན་པའི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པར་མཐོ
Chinese
会转变。然而，事物与知识相似，因为是自性。如果是可量，那么就像没有见到事物一样，如何知道呢？这里说到：由那样的或不像那样的显现所转变，知识的因是事物，那个事物被认为是可量的。对于这个说法，并非因为事物显现的缘故而安立为可量，也不是因为与知识相似的缘故，然而，对于那显现为蓝色和黄色等相状的，与那相似或不相似或不相似的知识的事物是因，仅仅是那个就应当承认为可量的事物。这里提问：如果怎样像那样，舍弃了真实的事物而成为显现者，如何成为执持事物的呢？也就是说，无论如何，以怎样的方式，以想要和不想要的方式，知识显现为自证，那个事物的自性，舍弃了蓝色等相状，如何会执持外境的事物呢？不是这样的。像这样，即使没有近处的事物，却显现为境，就像在海市蜃楼中见到水一样，因此仅仅凭显现就认为能执持事物是不合理的。然而，如果认为是以其他处所和时间的水为对境，从而在海市蜃楼中认知为水，那么，其他处所和时间的水，如何能知道是海市蜃楼中认知为水的境呢？因为显现为以前的水，所以是对以前所见之境和时间的对境，而不是现在所见，因为那是对现在出现的时间和处所的水的对境。因此，以前体验过的水不是海市蜃楼中认知为水的境，所以说是空无实义的。然而，如果说有损害的知识是以前的知识，那是不对的，因为也会显示没有水。此外，如果为了不成为空无实义，而显示知识的境，那么，如果那个处所和时间没有事物，那么显现为那个处所和时间的相状，就是空无实义的。此外，当认识到某个处所其他时间的水时，就会变成一切都能见到一切，例如，以前见过的或者在其他生世中所经历的梦境等。
English
will change. However, things are similar to knowledge because they are self-nature. If it is measurable, then how can it be known like not seeing things? Here it is said: By the manifestation of such or dissimilar, the cause of knowledge is the thing, and that thing is considered measurable. Regarding this statement, it is not established as measurable because of the appearance of things, nor is it because it is similar to knowledge. However, for that which appears as blue and yellow and other aspects, the thing of knowledge that is similar or dissimilar or dissimilar to that is the cause, and only that should be acknowledged as the measurable thing. Here is the question: If how like that, abandoning the real thing and becoming a manifestation, how can it become a holder of things? That is to say, in any way, in what way, in the way of wanting and not wanting, knowledge appears as self-awareness, the nature of that thing, abandoning the appearance of blue and so on, how can it hold external things? It is not like that. Like this, even if there is no nearby thing, it appears as an object, just like seeing water in a mirage, therefore it is unreasonable to think that it can hold things just by appearance. However, if it is thought that water in other places and times is the object, so that it is recognized as water in a mirage, then how can it be known that water in other places and times is the object of recognizing water in a mirage? Because it appears as the previous water, it is the object of the previous seen object and time, not the current seen, because it is the object of the water of the current time and place. Therefore, the water experienced before is not the object of recognizing water in a mirage, so it is said to be empty of meaning. However, if it is said that the knowledge with harm is the previous knowledge, that is not right, because it will also show that there is no water. In addition, if the object of knowledge is shown in order not to become empty of meaning, then if that place and time have no thing, then the appearance of the aspect of that place and time is empty of meaning. In addition, when the water of another time in a certain place is recognized, it will become that everything can see everything, for example, dreams and so on that have been seen before or experienced in other lives.