Tibetan
ང་བ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་གཞན་དང་དུས་གཞན་དུ་སོན་པ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཡུལ་འཛིན་པར་འགྱུར། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་དོན་མེད་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་བདེན། དེ་འདྲ་ཁོ་བོས་ཀྱང་མི་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་འཛིན་པ་དེ་འདྲ་མི་ཤེས་ཏེ་དེའི་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མེད་ན་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ལྟར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བློ་ཡི་བདག་ཉིད་ཆ་མེད་ཀྱང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིས། །གཟུང་དང་འཛིན་པར་རིག་པ་དག །ཐ་དད་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྔགས་སོགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་པས། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་འཇིམ་དུམ་སོགས། །དེ་ཡིས་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་ཡང༌། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེན་པ་ཉིད་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་བཅོ་ལྔ་པ། དེའི་ཕྱིར་བློའི་བདག་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་གང་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་མྱོང་བ་དེ་དག་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ སྔོན་པོ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེའི་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་སེམས་པ་ཡིན་གྱི། མཐོང་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སེམས་པ་ཡིན་པས་མཐོང་བ་དང་མཐུན་པའི་སྔོན་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས་དེ་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རང་གིས་མཐོང་བ་མདུན་ན་མེད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་དེ་མཐོང་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་མཐོང་བ་ལས་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་དོན་མཐོང་བ་ཡོད་པ་ཡང་ཚད་མ་ཅིས་གྲུབ་སྟེ། གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མིག་ཕྱེ་བ་ལས་ཕན་ཚུན་གྱི་ཐ་སྙད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གྱིས་མཐོང་བའི་དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་མཐོང་བ་ལས་རང་དང་མཚུངས་པར་གཞན་གྱི་རྒྱུད་མཐོང་བ་དང་མཐུན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་
Chinese
如同显现一般，先前未曾见过的其他处所和时间到来时，也会显现可见。因此，处所和时间等事物并非显现，如何能成为所缘境呢？如果说，虽然错乱的意识没有实义，但却显现为具有那样的相状，这是对的。这样的情况我也不了解。意思是说，不了解那样的境的执取，因为它的意义本质上是不可见的。因此，一切唯是自证。那么，如果不存在所取和能取的相状，世间人为何会如此执着呢？虽然心识的自性没有部分，但由于颠倒的见解，认知所取和能取，会像不同一样地显现。如同通过咒语等搅动，对于诸根来说，泥块等，即使它与形相分离，也会显现为其他的相状。这样说道，执着于所取和能取并非存在，因为执着本身就是自证的本质。名言安立也是意识本身，显示了意识的本质是究竟的。 《释量论》的注释，第十五卷。因此，虽然心识的自性与所取和能取的成分分离，但那些颠倒见解的人们，由于所取、能取和感受显现为不同，因此会认识到这一点。对于意识，将显现的蓝色执着为存在，认为是它的所取，但见是不可避免地没有实物的，因此人们认为那是它的意义，所以为什么与见相符的蓝色不是量呢？不应该那样进行分析。那么，如果自己所见不在眼前，但他人却能见到它，因此知道从见到它而有实义。如果说他人见到实义也是量，那又如何成立呢？因为没有经历过他人所见。或者，因为睁开眼睛就能看到彼此的名言，自己和他人所见的事物不是一样的吗？从名言的见解来看，可以推断他人相续与自己相同，与见解相符。
English
Just as appearances manifest, previously unseen places and times will also become visible. Therefore, since objects such as places and times are not appearances, how can they become objects of apprehension? If it is said that although mistaken consciousness has no real meaning, it appears as having such characteristics, that is correct. I also do not understand such a thing. That is to say, I do not understand such an apprehension of objects because its meaning is essentially invisible. Therefore, everything is only self-awareness. Now, if there are no aspects of the apprehended and the apprehender, why are worldly people so attached? Although the nature of mind has no parts, due to inverted views, the cognition of the apprehended and the apprehender will appear as if they are different. Just as by stirring with mantras, etc., for the senses, lumps of clay, etc., even if they are separated from form, will appear in other forms. It is said that attachment to the apprehended and the apprehender does not exist, because attachment itself is the essence of self-awareness. Nominal designations are also consciousness itself, showing that the essence of consciousness is ultimate. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Volume Fifteen. Therefore, although the nature of mind is separate from the aspects of the apprehended and the apprehender, those who have inverted views, because the apprehended, the apprehender, and experience appear as different, will recognize this. For consciousness, clinging to the appearance of blue as existing, thinking it is its object, but seeing is inevitably without substance, therefore people think that is its meaning, so why is the blue that corresponds to seeing not valid cognition? It should not be analyzed in that way. Now, if what one sees is not in front of oneself, but others can see it, therefore one knows that there is meaning from seeing it. If it is said that others seeing meaning is also valid cognition, how is that established? Because one has not experienced what others have seen. Or, because opening the eyes can see each other's nominal terms, are the things seen by oneself and others not the same? From the view of nominal terms, it can be inferred that the continuum of others is the same as oneself, corresponding to the view.
Tibetan
པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཕྱི་རོལ་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དཔག་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་མཐོང་བ་ལས་ཚང་བང་ཡོད་པས་རིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཚང་བང་ཉིད་དཔོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་མཐོང་བ་ལས་རང་དང་གཞན་གྱི་མཐོང་བ་གཅིག་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ལས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པས་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་མཐོང་བས་གཞག་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཤས་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རྨོངས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྔགས་དང་མིག་ནད་ལ་སོགས་པས་དཀྲུགས་པའི་དབང་པོ་གང་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་རྣམས་འཇིམ་པའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དེ་དང་བྲལ་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔགས་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ པ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་དཀྲུགས་མིག་ཅན་ལ། །དེ་དག་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཐག་རིང་མྱ་ངམ་ན། །ཆུང་དུའང་ཆེན་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་སྔགས་ལ་སོགས་པས་དཀྲུགས་པའི་མིག་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་རྟ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དེ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྔགས་ལ་སོགས་པས་མ་དཀྲུགས་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་ཀྱེས་བུས་འཇིམ་པའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟ་དང་གླང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་སྲིད་ན། འདི་ལ་ཇི་ལྟར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ལ་ཐག་རིང་ན་གནས་པའི་སྡོང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུ་ཡང་རི་ཙམ་དང་ཆེན་པོ་དང་རིང་པོ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡོན་གལ་ཏེ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཤས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་གཞལ་བྱ་དང་ཚད་མ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་འཇལ་བྱེད་འབྲས་གནས་པ། །ཡོད་པ་མིན་ཡང་གཟུང་བ་དང༌
Chinese
难道不是吗？外道不是可以推测为一体的，因为见到烟后，由于有火星，所以不能推测山的某个方向有火星。另外，如果从见到相似的词语就能推测自己和他人的见解是一致的，那么从见到女人的坛城就能推测他人相续中的快乐与自己相续中的快乐是相同的。因此，如同以我执而安立的蓝色等具有所取之相一样，不是他人意识的行境。然而，确实与他人所见是不同的。因此，说没有所取等部分是愚昧的意识。例如，那些因咒语和眼病等扰乱了感官的人，会觉得泥土块等呈现为马和大象等不同的形象。因此，即使脱离了大象等的形象，也会那样显现。同样，脱离了所取等的意识也是那样显现的。如果说，咒语等产生的象等是实际存在的显现，那是不对的。因为，没有被扰乱的眼睛，看不到那些东西。例如，在遥远的荒野中，小的东西也显得很大一样。就像这样，例如，被咒语等扰乱眼睛的人见到马等，同样，没有被咒语等扰乱眼睛的人，不会在泥土块等中看到大象等的形象，所以马和大象的自性是不存在的。如果说，咒语等不可思议的力量，有可能产生大象等的能力。那么，这该如何安立呢？就像这样，在荒野的平原上，远处生长的树木等，即使很小，也显得像山一样大，又高又长。如果说，如果没有所取等部分，那么该如何安立所量、量和量的果呢？所量、能量、果存在，即使不存在所取和
English
Isn't it? The non-Buddhist cannot be inferred as being the same, because after seeing smoke, due to the presence of sparks, it cannot be inferred that there are sparks in one direction of the mountain. Furthermore, if seeing similar terms allows one to infer that one's own and others' views are the same, then seeing a woman's mandala would lead one to infer that the happiness in others' minds is the same as the happiness in one's own mind. Therefore, just as blue and other things established by self-grasping have the aspect of being apprehended, they are not the objects of others' consciousness. However, they are indeed different from what others see. Therefore, saying that there are no parts such as the apprehended is foolish consciousness. For example, those whose senses are disturbed by mantras and eye diseases, etc., will perceive lumps of clay, etc., as appearing in different forms such as horses and elephants. Therefore, even if separated from the form of elephants, etc., they will appear in that way. Similarly, consciousness that is separated from the apprehended, etc., also appears in that way. If it is said that the elephants, etc., produced by mantras, etc., are real existents that appear, that is not correct. Because those with undisturbed eyes do not see those things. For example, in a distant wilderness, small things appear large. Just as in this way, for example, a person with eyes disturbed by mantras, etc., sees horses, etc., similarly, a person with eyes undisturbed by mantras, etc., does not see the forms of elephants, etc., in lumps of clay, etc., so the nature of horses and elephants does not exist. If it is said that the inconceivable power of mantras, etc., may have the ability to produce elephants, etc., then how should this be established? Just as in this way, on a wilderness plain, trees, etc., growing far away, even if small, appear as large as mountains, tall and long. If it is said that if there are no parts such as the apprehended, then how should the object to be measured, the means of measurement, and the result of measurement be established? The object to be measured, the means of measuring, and the result exist, even if the apprehended and