Tibetan
ག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་སྔོན་པོར་སྣང་བའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་འདི་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རྣམ་ཅན་མེད། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་མཐོང་གྱུར་པ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གཟུང་འཛིན་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་འདི། །གང་ཚེ་སྐ་སོགས་ཤེས་ཐ་དད། །དེ་ཚེ་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་བརྩད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམ་པ་གང་ཞིག་གིས་སྐྱེ་བོ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསླད་པའི་ཤེས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་རྣམ་པ་དེ་ཡིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ། གང་གི་ཚེ་སྟེ་གང་དུ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ། དེའི་ཚེ་སྟེ་དེ་རུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ངེས་པར་དེ་ལ་ བརྩད་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པས་མཐོང་བ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཏེ་སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་སྣང་བས། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་མེད་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་རང་རྒྱུད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་མྱོང་བ་ནི་རྟོག་པས་གཞག་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། འདི་ལྟར་དངུལ་གྱི་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞེན་པའི་གནོད་པ་ཅན་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་རྟོག་པས་གཞག་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དངོས་པོ་གཉིས་རིག་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར།། རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་རིགས་ཏེ། ཐ་དད་པར་རིག་པའི་གནས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་མཐོང་བ་མེད་པའི་དོན་རིག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་ལ་བརྩད་པ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མྱོང་གྱུར་ན།། ཉེས་པ་ཅེར་འགྱུར་ཅི་ཡང་མེད། །ཕྱི་རོལ་དོན་དེ་མྱོང་གྱུར་པ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་བསྟན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་འདིས་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ཕྱི་རོལ་མྱོང་བ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ངལ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དམིགས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེ་མྱོང་བར་གྱུར་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ན། ཅི་མྱོང་བ་ཤེས་པས་གཞག་པས་ཡིན་ནམ། དོན་གྱིས་བཞག་པས་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཤེས་པས་བཞག་པས་དོན་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་བློ་དེའི་རྣམ་ཅན་ན། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡོད། །དེ་ནི་ཕྱིའམ་གཞན་ལས་ཞེས། །དཔྱད་པ་འདི་ནི་མི་འོས་སམ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་བློ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་ཡོད་ན་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་ན་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་བློ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལས་སྐྱེའམ། གཞན་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་རིག་པ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཉིད་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་འཐད་དེ། ཕྱི་རོལ་རིག་པ་མེད་པར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རིག་པ་མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་ན། དེ་ལ་ཡང་ཕྱི་རོལ་མཐོང་བ་གཞན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་པའི་མིག་གིས་མཐོང་བའི་དོན་ཡོད་དོ་ཞེ
Chinese
如果变成什么，就不能说是显现为蓝色。因此，蓝色等等安住于自证的自性中。那么，如果自证本身就是一切，为何说“我知晓这个”并且显现为执取呢？答：能知所知无有相，如何错乱而得见，分别之相即是此，能取所取皆错乱。如是安立之此理，何时发等识相异，尔时能取与所取，非于有相而观察。意思是说，对于没有能知和所知的自证，是怎样以何种方式被迷惑的人们所见到的呢？为了显示那种形态，不同的相，也就是能取和所取扰乱的知识，存在于何处，就像头发的知识等等一样，显现为不具有能取和所取的相。那时，也就是在那里，确定为具有能取和所取的相，不应该对此进行观察。这就是说，没有分别念的见解中，不会显现能取和所取，因为只是体验自己的自性。分别念的显现就像能取和所取的物体，如头发等一样。因此，这不是真实的。那么，因为头发和飞蝇等显现为有害的，所以能取和所取不是不同的。但是，因为蓝色等没有损害，所以是存在的吗？答：从没有分别念的体验中，体验到自相续的蓝色等和快乐等具有相，这是因为由分别念所安立，所以存在于能取和所取的物体中是有害的。例如，以白银的知识所见之物，是执着于颠倒之事的有害的贝壳知识。在这里，由分别念所安立的能取和所取的物体，是颠倒的物体，因为认识到两种事物，所以存在着不同的能取和所取。
English
If it becomes something, it cannot be said to appear as blue. Therefore, blue and so on abide in the very nature of self-awareness. Now, if self-awareness itself is everything, how does it appear as saying "I know this" and as grasping? Answer: There is no aspect of knowable and knowing, How do the deluded see it in confusion? The characteristic of distinction Is that grasping and apprehending are confused. This is how it is established, When hair and other knowledge differ, Then there is grasping and apprehending, Not to be examined from the aspect. That is to say, for the self-awareness that does not have knowable and knowing, how is it seen by confused people in what way? In order to show that form, the different aspect, that is, the knowledge disturbed by grasping and apprehending, exists in what place, just like the knowledge of hair and so on, it appears as not having the aspect of grasping and apprehending. At that time, that is, there, it is determined to have the aspect of grasping and apprehending, and it should not be examined. This means that in the view without conceptualization, grasping and apprehending will not appear, because it is only experiencing one's own nature. The appearance of conceptualization is like the object of grasping and apprehending, such as hair and so on. Therefore, this is not true. Then, since hair and flies and so on appear to be harmful, grasping and apprehending are not different. But, since blue and so on have no harm, are they existent? Answer: From the experience without conceptualization, experiencing the aspect of one's own continuum of blue and so on and happiness and so on, this is because it is established by conceptualization, so it is harmful to exist in the object of grasping and apprehending. For example, what is seen by the knowledge of silver is the harmful shell knowledge that is attached to inverted things. Here, the object of grasping and apprehending established by conceptualization is an inverted object, because it recognizes two things, so there are different grasping and apprehending.
Chinese
因为不是他者的缘故。具有对不同知识的专注不是。因此，一切知识都是无专注的。因为没有其他的觉知。自证被认为是果。名为：因为没有其他于知识之外的外部觉知。自证被认为是果，因为它远离了对不同觉知的存在，并且远离了对不可见之物的觉知。对此的辩论：如果体验到外部，会有什么过失呢？如果体验到那个外部事物，这本身会显示什么呢？名为：对此，如果体验到外部事物，这会有什么过失呢？因为有人努力说，因为没有体验到外部，所以没有外部觉知。正如世人所命名的那样存在。因为世间存在专注的名称。如果不是没有它，那么有多少可见的名称存在啊。然而，如果体验到那个外部事物，这本身会显示什么呢？ 如此，如果体验到外部事物，那么，所体验的是由知识所安立的吗？还是由事物所安立的？对此，如果体验是由知识所安立的，事物是被体验的，那么。因此这样说：如果心是那样的相，具有相的差别的那是存在的。那是从外部还是从其他而来呢？这个考察是不合适的吗？名为：如果心是那样的相，如果存在那样的心，那么具有相的差别显现，就会成为事物。然而，那个心是从外部事物产生，还是从其他串习的习气产生呢？这是应该考察的。那么，如果心是具有外部相的，那样的话，外部就会存在。如果它不存在，就不可能成为具有它的相的觉知。这需要考察：为什么具有外部相是合理的呢？如果没有外部觉知，就不可能成立具有它的相的觉知吗？因此，如果应该像承认见到外部一样承认，那么，对于那个，其他的外部见也是具有它的相，因此会变成没有穷尽。或者，有以无相的眼睛所见的事物吗？
English
Because it is not other. Having focus on different knowledge is not. Therefore, all knowledge is without focus. Because there is no other awareness than that. Self-awareness is considered the fruit. Named: Because there is no external awareness other than that knowledge. Self-awareness is considered the fruit because it is away from the existence of different awarenesses and away from the awareness of invisible things. Debate on this: If the external is experienced, what fault would there be? If that external thing is experienced, what would this itself show? Named: On this, if the external thing is experienced, what fault would this be? Because someone strives to say that because the external is not experienced, there is no external awareness. It exists as named by the world. Because there is a name of focus in the world. If it is not without it, then how many visible names exist. However, if that external thing is experienced, what would this itself show? Thus, if the external thing is experienced, then, is what is experienced established by knowledge? Or is it established by things? On this, if the experience is established by knowledge, the thing is experienced, then. Therefore, it is said like this: If the mind is of that aspect, that which has the difference of aspects exists. Is that from the outside or from others? Is this examination inappropriate? Named: If the mind is of that aspect, if there is such a mind, then the difference of aspects appears, it will become a thing. However, is that mind born from external things? Or is it born from the habits of other familiarities? This should be examined. Then, if the mind is of the external aspect, in that case, the external will exist. If it does not exist, it is impossible to become an awareness with its aspect. This needs to be examined: Why is having an external aspect reasonable? Without external awareness, is it impossible to establish an awareness with its aspect? Therefore, if one should admit as admitting seeing the external, then, for that, the other external view is also with its aspect, so it will become endless. Or, is there a thing seen by the formless eye?