Tibetan
་ནས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ རིག་པ་ཉིད་ན། དོན་མི་རིག་པར་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་དྲིས་པ། དོན་རིག་གང་ཡིན་མངོན་སུམ་དུ། །སོ་སོ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་འདིའོ། །དོན་རིག་པ་དེ་གང་གིས་ཡིན། །དེ་འདྲ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་དོན་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཅི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན། །རྣམ་པ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་དོན་རིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་རིག་པ་འདི་དོན་ནི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དོན་རིག་པ་དེ་ཡོད་ན་ནི། རིག་པ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། རིག་པ་དེ་ཡང་དོན་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་རྒྱུ་གང་གིས་ཤེས། །དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རིག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་རིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདྲ་བ་ལས་དོན་རིག་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། དོན་གྱི་ཕྱི་རོལ་པ་མེད་པར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་དེ་དང་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་རིག་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་འདི་མྱོང་དེ་གང་ལས། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་དོན་མེད་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་འདིའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡུལ་གང་ལས་ཡིན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྱུར་བའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། འོན་ཏེ་འགལ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ངེས་པར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ལ་གནས་པའི་འདི་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་མ་མཐོང་བར་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མིག་ཀྱང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བརྟག་གོ་ཞེ་ན། མིག་ཉིད་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་ པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བརྟ
Chinese
因此才能见到。如果对于黄色等等的事物，认知本身，不认知事物会那样变化吗？对此提问：何为显而易见的事物认知？何为各自的体验？这就是。事物认知通过什么产生？如果那样，就会产生错觉。对于这个问题，与外部事物相关的认知是什么？是没有形象的吗？还是有形象的？已经说过，除了形象之外，没有事物认知。然而，当这种认知以形象的方式显而易见地体验事物时，如果事物认知存在，那么这种认知是显而易见的。这种认知又通过什么原因知道是与事物相关的呢？他们这样阐述：蓝色等等的形象认知，知识本身就是事物认知，这只是说说而已，并不是事物认知。或者，从相似之处可以成立事物认知，因为没有外部的事物，就没有它的形象。如果说从与此相似之处会产生错觉，那么对于患有眼疾的人来说，头发的纹路和蚊蝇等等，即使没有外部的事物，也有头发纹路交错等等的形象。那怎么会从与此相似之处变成事物认知呢？或者，这种体验来自何处？这本身需要考察。对于这个问题，如果事物不存在，那么此时这种知识的体验来自何处？体验是因为体验成为事物的因缘。如果事物不存在，那么体验也会不存在吗？那么，患有眼疾的人怎么会体验到两个月亮呢？或者，是否确切地认识到体验到的事物是矛盾的呢？或者，需要考察的是，安住于体验的事物上的这个，在没有看到事物的情况下，怎么会安住于体验的事物上呢？或者，因为是从事物中产生的，所以体验事物吗？那么，眼睛也会变成认知，因为体验是从它那里产生的。或者，因为眼睛的形象不是知识，所以推测外部的事物是那种形象吗？难道不应该推测眼睛本身是那种形象吗？或者，通过外部的形象来推测外部的事物
English
Therefore, it can be seen. If for things like yellow, the cognition itself, not recognizing the thing, will it change like that? To this, ask: What is the obvious cognition of things? What is the individual experience? This is it. Through what does the cognition of things arise? If so, it will become an illusion. Regarding this question, what is the cognition of things that is related to external things? Is it without form? Or is it with form? It has already been said that there is no cognition of things apart from form. However, when this cognition manifestly experiences things in a form-like manner, if the cognition of things exists, then this cognition is manifest. And through what cause is it known that this cognition is related to things? They explain it like this: the form cognition of blue and so on, knowledge itself is the cognition of things, but this is just talk, it is not the cognition of things. Or, the cognition of things can be established from similarity, because without external things, there is no form of it. If it is said that illusion arises from similarity with this, then for those with eye diseases, the lines of hair and mosquitoes, etc., even without external things, there are forms such as interlaced hair lines. How can it become the cognition of things from similarity with this? Or, from where does this experience come? This itself needs to be examined. Regarding this question, if things do not exist, then from where does this experience of knowledge come at that time? Experience is because experience becomes the cause of things. If things do not exist, then will experience also not exist? Then, how can a person with eye disease experience two moons? Or, is it definitely realized that the experienced thing is contradictory? Or, what needs to be examined is this that abides in the experienced thing, how can it abide in the experienced thing without seeing the thing? Or, is it experiencing things because it arises from things? Then, the eye will also become cognition, because experience arises from it. Or, because the form of the eye is not knowledge, is it speculated that the external thing is that form? Shouldn't it be speculated that the eye itself is that form? Or, to speculate external things through external forms.
Tibetan
ག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པས་ཕྱི་རོལ་པ་ཉིད་དུ་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ལ་གནས་པ་སྟེ། བྱད་ཀྱི་བཞིན་དུ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཆོས་སུ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་བཅུ་བཞི་པ། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་འདྲི་བ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས། ད་ནི་འདྲ་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྨྲས་པ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། །རགས་པར་སྣང་དང་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་རགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཕྲ་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་འདྲ་བར་བྱེད་པར་ཚ་དམ་གང་གིས་གོ་བ་ཡིན་ཏེ། མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རྣམ་པ་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་འདྲ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ལེའུ་གཉིས་པར་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་འདྲ་བའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མ་རྟོགས་པར་དབྱིབས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབྱིབས་མ་རྟོགས་པར་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ཡི་དོན་དངོས་མེད། །ཡོད་ན་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་མྱོང་བ་ཡི་ངོ་བོ་ནི། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཤེས་པ་དེ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེའི་དོན་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་དེ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་མི་རིགས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཞན་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་རིག་ན་ཡང་མིག་ཀྱང་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པས་དོན་རིག་གོ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། དེ་འདྲ་བ་དང་དེ་ལས་སྐྱེས། །གལ་ཏེ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ན། །དོན་མཚུངས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི། །མཚུངས་ པ་དེ་མ་ཐག་མྱོང་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་དོན་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་དོན་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གང་ལ་དོན་མཚུངས་པ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དེ་
Chinese
如果问：那么，就像镜子的表面有脸的影像一样，应该在外境中去观察脸。因此，一切都存在于自性之中，就像脸的影像显现为外境的法一样，这样说是合理的。《释量论》的注释，第十四卷。如是，暂时显示了提问是错误的，因此不是对意义的辨别安立。现在，为了显示没有相似之处，说道：那些微尘，用什么，能变成显现为粗大的事物并且相似呢？对于“那些微尘，用什么，能变成显现为粗大的事物并且相似呢？”这句话，对于什么显现为粗大的意识，那些微小的极微之尘，用什么力量使之变得相似呢？不是这样的意思。因为粗大和微小的相状是相违的。在第二品中也显示了没有支分上的相似。如果说，是境，蓝色等相状和意识相似，那么不是的。因为在没有证悟蓝色等相状之前，是没有形状的；并且在没有证悟形状之前，也是没有蓝色等的。如果蓝色等的自性是意识，那么就会获得粗大的自性。为了接近地归纳，说道：那不是它的真实意义，如果存在，就会变成错乱的。那体验的自性，不能成立。说了这样的话。因此，那对于那个意识来说，没有境的自性。即使有境的自性，那也会变成错乱的。对于毛发和水蛭等，不需要极力成立体验那个境的实物，因为不是成立错乱本身的其他的意义。如果仅仅通过相似就能成立境，那是不成立的，因为毛发等是错乱的缘故。如果为了产生意识而认识境，那么也会导致眼根也成为能取对境的过失。如果说，是通过具有它的相状以及从它产生的意识来认识境，那么说道：和它相似以及从它产生，如果成为体验的特征，那么具有相同意义的意识，立即会体验到那个相似之处。对于“和它相似以及从它产生，如果成为体验的特征，那么具有相同意义的意识，立即会体验到那个相似之处”这句话，如果从那个境产生的以及具有它的相状本身就是认识境的特征，那么，对于什么具有相同意义的意识，那
English
If asked: Then, just as the surface of a mirror has the image of a face, one should observe the face in the external realm. Therefore, everything exists in its own nature, just as the image of a face appears as the dharma of the external realm, it is reasonable to say so. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Volume Fourteen. Thus, it is temporarily shown that the question is wrong, therefore it is not the establishment of the distinction of meaning. Now, in order to show that there is no similarity, it is said: Those atoms, by what, can they become similar to appearing as coarse things? Regarding the sentence "Those atoms, by what, can they become similar to appearing as coarse things?", for what consciousness appears as coarse, those tiny minute particles, by what power do they make them similar? It is not like that. Because the aspects of coarse and minute are contradictory. It is also shown in the second chapter that there is no similarity in terms of parts. If it is said that the object, the aspects of blue etc. are similar to consciousness, then it is not so. Because before realizing the aspects of blue etc., there is no shape; and also before realizing the shape, there is no blue etc. If the nature of blue etc. is consciousness, then one will obtain the coarse nature. In order to closely summarize, it is said: That is not its real meaning, if it exists, it will become confused. That nature of experience cannot be established. Such words are spoken. Therefore, that, for that consciousness, does not have the nature of an object. Even if there is the nature of an object, it will become confused. For hair and leeches etc., it is not necessary to strongly establish the real thing that experiences that object, because it is not establishing another meaning of confusion itself. If one can establish an object merely through similarity, it is not established, because hair etc. are confused. If one knows the object in order to generate consciousness, then it will also lead to the fault that the eye sense also becomes the grasper of the object. If it is said that one knows the object through the consciousness that has its aspect and arises from it, then it is said: Similar to it and arising from it, if it becomes the characteristic of experience, then the consciousness that has the same meaning, will immediately experience that similarity. Regarding the sentence "Similar to it and arising from it, if it becomes the characteristic of experience, then the consciousness that has the same meaning, will immediately experience that similarity", if what arises from that object and has its aspect itself is the characteristic of knowing the object, then, for what consciousness has the same meaning, that