Tibetan
ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲེལ་ན་ཡང་ཆོས་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་མིག་གི་འོད་ཕྱི་རོལ་དུ་འཕྲོས་པ་ནི་དོན་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲེལ་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མ་ལུས་པའི་གཟུགས་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གསང་གསེང་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ཁ་དོག་དང་བར་ མཚམས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་གྱི། འདུས་པ་ཙམ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤིང་མཐོང་བ་ལ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཉིད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཉིད་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ཚད་མའོ་ཞེས་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྨྲས་པ། དེ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་འདི། །གང་ལས་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཕྲད་པ་དེ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་རྟོགས་པ་འདི་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་གང་ལས་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འཐད་དོ། །སྦྱངས་ལས་ཡིན་ན་དེར་སྣང་བ། མེད་ན་དེར་ཡང་གཞག་པ་མེད། ཅེས་བྱ་བ་ནི། འོན་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་འདུས་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱིས་དོན་སོ་སོར་ངེས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱངས་པས་དེ་ལྟར་གཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དེར་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། སྦྱངས་པ་ངེས་པས་ངེས་པའི་དེ་ན་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་ནས་སོ་སོར་ངེས་པ་དྲན་པར་བྱེད་དེ། རང་ཉིད་ངེས་པར་གྱུར་ནའོ། །དོན་ངེས་པར་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་ན་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་མཐོང་བ་མེད་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་ཡང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱ་བྱེད་གཅིག་ཡིན་པར། །འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མི་བདེན་ཏེ། ཆོས་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་ཕྱིར། །དངོས་པོ་ཐ་དད་མེད་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། འོ་ན་གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དོན་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ནི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དེ་དག་གཅིག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་འགལ་བ་སྟེ། ཟོར་བ་ཉིད་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་དང༌། མ་རྟོགས་པ་ལས་ལོག་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་སྟེ། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་དོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་ན་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་ཉིད་དང་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དག་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་དད་པར་མཐོང་ བམ་ཡིན་ནམ། ཟོར་བ་དང་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བྱ་བ་བྱེད་པར་གནས་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་དེ་ལྷའི་རྣམ་པ་ཅན། །དངོས་རྣམས་ཐ་དད་འདོད་པ་ལ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིས་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅོད་པའི་བྱ་བ་དང་ཟོར་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོར་གནས་པར་འཇོག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཆོས་ཐ་དད་པས་གཞག་པ་སྟེ། ཟོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ལ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་གཞག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔར་བཅད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཤིང་ཟོར་བའི་ཁ་དང་འཇོག་པས་བཅད་པར་མཐོང་བས་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་ཏེ། ངོ་ཤེས་པའི་དབང་གིས་སྔ་ཕྱི་གཅིག་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཚད་མར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་ཤིང་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། ཟོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འཇོག་པ་ཡང་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བྱ་བ་འདི་ནི་རྟོག་པས་གཞག་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོར་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྟག་པ་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ནི་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྣང་བཞིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ལ། རིགས་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་རང་རིག་པ་ནི་འདིར་འབྲས་བུ་སྟེ། གཉི་གའི་ཤེས་པའི་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དོན་རིག་པར་འབྲས་བུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འཇིག་རྟེན་པ་དོན་འདོད་ཅིང་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཅན་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དོན་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་དོན་མ་མཐོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཐོང་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཐོས་པ་ན་འབྱུང་བ་མ་མཐོང་ངམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པ་ནི་བརྒྱུད
Chinese
如果说，即使所有事物都相互关联，也能通过某些特性来区分，这是不合理的。或者，如果眼睛的光芒向外照射是认知事物的起因，那么，即使自身与所有事物相关联，也应该同样显现所有事物。因此，应该能够看到缝隙等事物、颜色和间隔等所有事物，而不是仅仅看到聚集在一起的状态。因此，为了说明通过远近的差别，看到树木时，显现出清晰和不清晰的状态，具有向外显现清晰状态的身体本身，是具有清晰和不清晰本质的量。因此，说道：‘彼虽无差别，然此各异，由何而成，彼即是量。’意思是，接触的那个虽然没有差别，但是这个觉悟，由清晰和不清晰的本质各异的状态所构成，那本身就是合理的量。‘若由习气而显现，无则彼处亦无立足之地。’意思是，如果即使没有形象的知识也聚集在一起，也能通过差别来确定不同的事物，这是不合理的，因为习气没有那样安立。如果知识没有在那里显现，也就是没有形象，那么，通过习气确定，在确定的那里，从看到而产生，从而回忆起各自确定的事物，即使自身变得确定也是如此。如果确定地看到事物，那么没有形象就无法成立，因为如果没有确定地看到，也就不会造作，如果没有造作，也就不会确定。‘若谓能作所作一，则相违，此不真，以许法各异故，不许事物各异。’意思是，如果知识的形象是量，而认知事物是结果，那么，即使那样，能作和所作也会变成一个，这与事实相违背，就像斧头本身不是砍伐一样。这不是真的，因为承认知识没有差别的法，形象等是各异的，与没有形象相反的是具有形象的知识，与没有认知相反的是认知的本质，也就是事物，是知识的特征，是不同的。
English
It is unreasonable to say that even if all things are related, they can be distinguished by certain characteristics. Or, if the light of the eye shining outwards is the cause of perceiving things, then even if oneself is related to all things, all things should appear in the same way. Therefore, one should be able to see things like gaps, colors, and intervals, but not just the state of being gathered together. Therefore, in order to explain that seeing trees through the difference of near and far, the appearance of clarity and unclearness, the body itself with the appearance of outward clarity, is a valid measure with the essence of clarity and unclearness. Therefore, it is said: 'Although it is without difference, this is different, from what is it made, that is the measure.' It means that although that which is in contact is without difference, this realization, constituted by the different states of clear and unclear essence, is itself a reasonable measure. 'If it appears from habit, then there is no place to stand there. ' It means that if even without the knowledge of form, it can be gathered together, and different things can be determined by difference, it is unreasonable, because habit does not establish it that way. If knowledge does not appear there, that is, without form, then, by habit, it is determined that in the determined place, it arises from seeing, and thus recalls the respective determined things, even if oneself becomes determined. If one sees things definitely, then it cannot be established without form, because if one does not see definitely, one will not create, and if one does not create, one will not be certain. 'If it is said that the agent and the action are one, then it is contradictory, this is not true, because it is admitted that the laws are different, and it is not admitted that things are different. ' It means that if the image of knowledge is a measure, and the cognition of things is a result, then, even so, the agent and the action will become one, which contradicts the fact, just as the axe itself is not cutting. This is not true, because it is admitted that the law without the difference of knowledge, the images, etc., are different, and the knowledge with the image is the opposite of the one without the image, and the essence of cognition is the opposite of the one without cognition, that is, the thing, is the characteristic of knowledge, is different.
Chinese
也想信仰。如果没有蓝色等相状，就不会体验到蓝色。因为在体验中也没有蓝色等，所以蓝色的自性和知识是一体的。行为和作者被认为是事物本身的差异吗？就像斧头和砍伐一样吗？回答说：行为存在于作者中，一切都具有神性。对于那些想要区分事物的人来说，这是因为他们通过虚构来介入。也就是说，将砍伐的行为和斧头等作者安置在其中，所有这些相状都是通过不同的理由和性质来安置的。对于那些想要区分斧头等事物的人来说，安置行为和作者的相状并不是事物本身，而是因为通过概念的虚构来介入。例如，以前没有看到被砍伐的树木，但看到斧头的刀刃和安置被砍伐，从而推断出行为的差异。通过认识的力量，知道前后是一样的，这并不是被认为是量。因此，之前的树木也是其他的，斧头等和安置也是其他的。因为除了行为之外，没有其他可以观察到的。这个行为本身就是通过概念来安置的。因此，将行为和作者进行区分和虚构。同样，应该区分相和知识，因为相不是遍及所有知识的，而类是遍及所有相的。因为相是真实显现的知识，所以是不同的。在量中，结果是不可分割的。正如论师所说，因为通过与行为结合来理解，所以是量，而理智本身就是结果。或者，自证是这里的结果，两种知识的自证本身就是结果。在认识事物时，结果是不合理的吗？因为世间的人想要并追求事物吗？回答说：没有看到世间的人本身就在追求事物。因为当没有看到事物时，就不可能追求没有看到的事物。即使没有看到，但听到后也会追求事物吗？不是的，因为听到是间接的。
English
also wants to believe. If there are no blue-like appearances, then blue will not be experienced. Because in the experience, there is also no blue-like appearance, therefore the nature of blue and knowledge are one. Are action and agent seen as differences in the thing itself? Like an axe and chopping? Answer: Action resides in the agent, all of which have divine aspects. For those who want to distinguish things, it is because they intervene through fabrication. That is, placing the action of chopping and the agent such as an axe in it, all such appearances are placed through different reasons and natures. For those who want to distinguish things such as axes, placing the appearance of action and agent is not the thing itself, but because it intervenes through the fabrication of concepts. For example, previously not seeing the tree being chopped, but seeing the blade of the axe and the placement of being chopped, thus inferring the difference in action. Through the power of recognition, knowing that the before and after are the same, this is not considered a valid cognition. Therefore, the previous tree is also other, and the axe and placement are also other. Because nothing other than action can be observed. This action itself is placed through concepts. Therefore, action and agent are distinguished and fabricated. Similarly, one should distinguish appearance and knowledge, because appearance does not pervade all knowledge, while class pervades all appearances. Because appearance is the knowledge that truly appears, it is different. In valid cognition, the result is only inseparable. As the teacher said, because it is understood through being combined with action, it is valid cognition, and reason itself is the result. Or, self-awareness is the result here, and the self-awareness of both knowledges is the result. Is it not reasonable for the result to be the knowledge of things? Because worldly people want and pursue things? Answer: It is not seen that worldly people themselves are pursuing things. Because when things are not seen, it is impossible to pursue things that are not seen. Even if not seen, will pursuing things occur upon hearing? No, because hearing is indirect.