Tibetan
ན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པར་གྱུར་ནའོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་སློབ་དཔོན་བཞེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚད་མ་འདིའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལུས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ཚད་མར་འགྱུར། དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རེ་ཞིག་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། རྟོག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཡིན་ན། སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་པས། །ལས་ཀུན་གྱི་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། །ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་བྱ་བ་གང༌། །གང་དེ་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱ་བ་ཡིན་པས་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཞེས་ཏེ། ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་མི་རིགས། །གལ་ཏེ་ཡང་ཤེས་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མཐོང་བའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སྐྱེ་ བུ་བློའི་མེ་ལོང་ལ་དོན་རིག་པ་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ལས་ཉམས་མྱོང་ཙམ་དུ་ནི། །ཤེས་པ་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །བདག་ཉིད་དེར་འགྱུར་ན་གང་གིས། །ལས་སོ་སོ་ལ་རྣམ་འབྱེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་དུ་འདྲ་བ་གང་ཡིན་པ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ཡང་བདག་ཡོད་པ་ཅན་གྱིས་འདོད་པའི་ཡུལ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་དང་རྟག་ཏུ་དོན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དང་དུས་ཐམས་ཅད་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་བ་སྟེ། བདག་ཉིད་གང་གིས་ལས་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྔོན་པོའོ། །འདི་ནི་སེར་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཤེས་
Chinese
不做也。因此，导师认为，应当理解为现量是远离分别且无错乱的。现量之量已述完毕。此量之果为何？即是了知所量。如是说，了知所量依赖于量。了知之识本身不是果吗？何者是量？有些人说，根与境相合所生，具有能产生作用的特殊识，即是量。了知的成立因是量，根等不是了知的成立因吗？彼如何成为量？对此，另一些人说，暂且识是从根等所生，分别也是从彼所生，那其他的成立因做什么呢？答：以“作用与成立因”而言，并非一切都是一切作用的成立因。任何作用，任何彼即是彼之成立因。因为是作用且是成立因之故，并非一切都是一切作用的成立因。如果识是从根等所生，见之根等本身是产生识的成立因，但不是了知的成立因。通达义的产生，如人在心识的镜子上认识事物，而不是根等体验其能力。答：从彼仅是体验，识是相似的自性。若自性变成那样，谁能区分各种作用？如果根等之中，识的自性仅是相似的体验，那它就是了知的成立因。那时，它也像有我的众生所欲求的境一样，恒常分别一切，并且恒常了知一切事物。因为对于彼而言，一切所知和一切时都是相同的体性。由于对各个境的决定也存在，因此自性会变成各个境所决定的自性。自性以何来区分各种作用呢？例如，这是蓝色的，这是黄色的等等。或者我识
English
It does not do. Therefore, it should be understood that the teacher considers the direct perception to be free from conceptualization and without error. The measure of direct perception has been explained. What is the result of this measure? It is the understanding of the object to be measured. As it is said, the understanding of the object to be measured depends on the measure. Is not the knowledge of understanding itself the result? What is the measure? Some say that the special knowledge that arises from the union of the senses and the object, and that has the ability to produce an effect, is the measure. The proof of understanding is the measure, but are not the senses and so on the proof of understanding? How does that become a measure? To this, others say that, for the time being, knowledge arises from the senses and so on, and so does conceptualization. What does another proof do? Answer: By "action and proof," not everything is the proof of every action. Whatever action, whatever that is, is the proof of that. Because it is an action and a proof, not everything can be the proof of every action. If knowledge arises from the senses and so on, the very senses of seeing and so on are the proof of producing that knowledge, but not the proof of understanding. The arising of understanding the meaning is like a person recognizing things in the mirror of the mind, and not the senses experiencing their power. Answer: From that, it is only experience, and knowledge is of a similar nature. If the nature becomes like that, who can distinguish the various actions? If, among the senses and so on, the nature of knowledge is only a similar experience, then it is the proof of understanding. At that time, it also constantly conceptualizes everything and constantly knows everything, like the object desired by sentient beings. Because for that, all objects of knowledge and all times are of the same nature. Since there is also a determination of each object, the nature will become the nature determined by each object. By what does the nature distinguish the various actions? For example, this is blue, this is yellow, and so on. Or my knowledge
Tibetan
བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ངེས་པར་སྟོན་པའོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྒྱུ་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ན་ཡང༌། །འདི་ཡི་བདག་ཉིད་འགྱུར་མ་ཡིན།། ལས་ཐ་དད་ལ་ཐ་དང་མེད། །ཐ་དད་པས་ངེས་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། འདིའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་ཐ་དད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་ཐ་དད་པས་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིའི་བདག་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་བྱེད་པ་པོའམ་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྲང་ན་དེ་ལ་བདག་ནི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རིགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཙམ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱེད་པས་བདག་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། དབང་པོ་ཐ་དད་པ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། དེ་ཕྱིར་བདག་ཐ་དད་གང་ལས། །འདི་ཡི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་འདི། ། བྱ་བའི་ལས་འདི་ངེས་པ་ཡིན། །དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་གྲུབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཐ་དད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་འདི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱེད་པ་དང་འདིའི་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་པའི་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་བདག་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ནི་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བདག་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་པའི་ཕྱིར་འཇོག་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་མོད་ཀྱི་དེ་དང་འདྲ་བ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་མ་གཏོགས་པར། དོན་དང་དེ་རུ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་འབྱེད་པོ་མིན། །དེ་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡི། །སྒྲུབ་བྱེད་གཞལ་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད། །འདི་ལས་གཞན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །དེ་དང་ལས་སུ་འབྲེལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་རིག་པ་དེ་དང་དོན་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མ་རྟོགས
Chinese
虽然对一切事物来说，自性是相同的，但听闻等行为会变成现量。那么，现量是否能确定地显示对境呢？回答说：即使原因有差别，此之自性不变异。业有差别无有他，以差别故不能确定。意思是说，即使原因，如根等有差别，但此之自性在一切时都是无差别的，以差别的蓝色等业不能确定。为什么呢？因为不是此之自性。即使自性有差别，能成为作者或使之理解吗？对此，自性不是成为作者，因为它是常有的，并且会陷入成为事物之相。如果无有相，则会推理自己的自性，但不是事物，因为仅仅是分别对一切事物来说都不是不共的。然而，如果通过认识来确定自性，那么，不同的根不是不认识吗？如何能成为认识者呢？因此，从哪个不同的自性中，这个被称为“此之认识”的行为之业是确定的？它的能立就是那个成立的。意思是说，因为不是自性的差别不能确定，所以，从哪个自性上，这个蓝色等被称为“此之认识”，并且此之行为，即认识的业，蓝色等是确定的。认识的自性之业的能立，会成立那个自性是不同的。然而，不同的知识现量是认识的能立，自性对于一切事物来说是共同的，并且因为是常有的，虽然没有成为安立者，但和它相似的那个能做什么呢？回答说：除了事物的相之外，将事物和它结合起来的，以其他知识的自性，无论如何也不是区分者。因此，可量是认识的能立，可量的自性，以其他能立，不会和它在业上相关联。意思是说，因为智慧和事物一起结合起来，就是不认识事物的相。
English
Although the nature is the same for all things, the act of hearing and so on becomes direct perception. Then, does direct perception show the object of perception definitively? It is said: Even if there are differences in causes, the nature of this does not change. There is no other to the difference in actions, it is not determined by the difference. It means that even if there are differences in causes, such as the senses, the nature of this is always undifferentiated, and it is not determined by the different actions such as blue. Why? Because it is not the nature of this. Even if there is a difference in self, can it become the author or make it understood? To this, the self does not become the author, because it is constant, and it will fall into becoming the aspect of things. If there is no aspect, then it will infer its own nature, but it is not a thing, because mere distinction is not uncommon for all things. However, if the self is determined by knowing, then, are the different senses not unknowing? How can it become a knower? Therefore, from which different self is this act of action called "this knowledge" determined? Its proof is that which is established. It means that because the difference that is not the self cannot be determined, from which self is this blue etc. called "this knowledge", and this action, that is, the action of knowledge, blue etc. is determined. The proof of the action of the nature of knowledge will establish that the nature is different. However, different knowledge direct perception is the proof of knowledge, the self is common to all things, and because it is constant, although it has not become an establisher, what can that which is similar to it do? It is said: Apart from the aspect of things, that which combines things and it, with the nature of other knowledge, is in no way a distinguisher. Therefore, the measurable is the proof of knowledge, the nature of the measurable, with other proofs, will not be related to it in action. It means that because wisdom and things are combined together, it is not knowing the aspect of things.