Tibetan
རྒྱུ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག །དཔྱོད་པར་བྱེད་ན་འདི་རུ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་མིག་གིས་བདེན་པའི་ཟླ་བ་མཐོང་ལ། དེ་ནས་ཡིད་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་བའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་མིག་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་དུ་ཡིད་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དབང་པོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ལས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མངོན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཡིན་ནམ། གཞན་དུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བས་ལན་གདབ་དགོས་ན། དེ་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་རག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་ནི་རགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་དབང་པོ་བཞིན་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་བརྒྱུད་ནས་སྒྱུར་སློབ་དཔོན་བཞེད་པ་དེའི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་གཞན་ལ་དབང་པོའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མ་བསྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྐབས་སུ་དཔྱད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་གཅིག་ཡིན་གལ་ཏེ་ཡང༌། །དབང་པོ་ཡོད་མེད་རྗེས་འབྲེལ་ཅན། །དེ་མཚུངས་གལ་ཏེ་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་འདི་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་འགོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་ཡོད་མིན་ན། དེ་ནི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། འོན་ཏེ་དབང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དབང་པོ་ཡོད་ན་ཡོད་ལ། དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་དབང་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་མཚུངས་ཏེ། དེས་ན་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་ཞིག་དབང་པོར་གྱུར་ན་འགྱུར་བའི་ཤེས་པ་དེ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་དེ་དང་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་ལ་འགོག་པར་བྱེད། འདི་ལྟར་མིག་རབ་རིབ་ཀྱིས་བཅོམ་པ་ལས་ཟླ་བ་ལ་བསླད་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཉིད་ཡི
Chinese
是原因。感官认知的行境，如果在此处进行分析，那么意的状态是怎样的？如果眼睛看到了真实的月亮，然后心中显现出两个月亮，因为是经过传递，所以意的因是眼睛，但不是显而易见地从意根产生的。这里说道，分析感官认知的行境，什么是感官认知的对境呢？从什么产生感官认知，是以它的形象产生，还是以其他方式产生？如果外道论者需要回答，那么，它本身不是对境，因为不可能，因为微尘不具备依赖性，而且认知是粗大的形象。或者，不是它的形象的认知的因是什么，那个是对境吗？那也不行，就像感官一样，即使是其他形象的认知的因，也不是对境。对此，如果按照经部师的观点，眼睛等的微尘本身等等的词语，不会向他人显示感官的对境。因此，这不适合用意来分析，因为没有意的对境，所以不应该分析它的对境。如果感官是一个，感官存在与否具有相关性，如果那相同而变化，那么，为何要阻止这个？如果看到两个月亮不是真的，那么，那是什么从感官产生的认知？或者，感官存在与否相关的认知，感官存在就存在，感官不存在就不产生，那是从感官产生的。那么，那随感官存在与否而变化，和看到两个月亮相同，因此会是从感官产生的。或者，如果什么变成了感官，那么变化的认知就是从感官产生的。如果是那样，为何要阻止感官的变化和显而易见的现象，是感官产生的本身呢？例如，因为眼睛被眼翳所损，所以产生对月亮的错乱认知，因此感官本身是。
English
Is the cause. The object of sensory cognition, if analyzed here, then what is the state of mind? If the eye sees the true moon, and then two moons appear in the mind, because it is transmitted, the cause of the mind is the eye, but it is not obviously produced from the mind faculty. Here it is said, analyzing the object of sensory cognition, what is the object of sensory cognition? From what does sensory cognition arise, does it arise with its image, or in another way? If the outsider needs to answer, then, it itself is not the object, because it is impossible, because the atoms do not have dependence, and cognition is a coarse image. Or, what is the cause of cognition that is not its image, is that the object? That is also not possible, just like the senses, even if it is the cause of cognition of other images, it is not the object. Therefore, if according to the Sautrāntika's view, the words such as the atoms of the eye itself, etc., will not show the object of the senses to others. Therefore, this is not suitable to be analyzed by the mind, because there is no object of the mind, so its object should not be analyzed. If the sense is one, the existence or non-existence of the sense has a correlation, if that is the same and changes, then, why should this be prevented? If seeing two moons is not real, then, what is that cognition arising from the senses? Or, the cognition related to the existence or non-existence of the senses, if the sense exists, it exists, if the sense does not exist, it does not arise, that is produced from the senses. Then, that changes with the existence or non-existence of the senses, and seeing two moons is the same, so it will be produced from the senses. Or, if something becomes a sense, then the changing cognition is produced from the senses. If that is the case, why prevent the change of the senses and the obvious phenomenon, is it the sense itself that produces it? For example, because the eye is damaged by cataracts, a confused cognition of the moon arises, therefore the sense itself is.