English
Although the feelings are different, due to the exceedingly excellent habit, the joy and sorrow in the mind will become so excellent that they cannot exist. It is said. If happiness and so on are the nature of blue and so on, then there is no difference for the outsiders, because the way is the same, due to the difference of habit, like blue and so on, the things of joy and sorrow in the mind that are exceedingly excellent do not exist. Due to the difference of habit, it is seen that joy and complete sorrow arise for one woman. Excellent happiness also becomes different in nature due to the difference of parts such as the eyes, breasts, and smiles of a beautiful woman, therefore happiness and so on are not the nature of blue and so on. If the mind is also with happiness and so on, and there is no contradiction in having self-nature, then how is it known in the external environment that happiness and so on are self-nature now? It is said. Then, just as sound and so on are the nature of happiness and so on, the mind is also the nature of happiness and suffering. Therefore, the mind is also the nature of happiness and so on, due to the difference of habit, when the mind becomes very excellent, the things that become its nature also become excellent. Is there no contradiction in happiness and so on becoming excellent? Now, since it has been admitted that the mind has the nature of happiness and so on, how is the nature of happiness and so on known in the nature of the external environment? Because the happiness and so on that exist in the mind are experienced, the mind itself becomes happiness. Or, is it that sound and so on are also the nature of the completely transformed master, so the external environment will also be known as the nature of happiness and so on? Then, how is it known that all beings are completely transformed masters? If it has different kinds, it is not the object and the subject, it is not the subject of all men, therefore it is profound and changes. It is said. Then, if it is not the nature of sound and so on, if it is like this, sound and so on will be grasped by the mind, blue and knowledge and so on have different kinds, because it is not the object and the subject? If the mind is a kind
Tibetan
་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་རིགས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་འཛིན་པར་བྱེད་པར་མེད་མདོ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཟ་བ་པོར་མི་འགྱུར་བ་ལས་སྐྱེས་བུ་ཟབ་པོར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་ཞིང་འཛིན་པ་ལས་ཟབ་པོ་གཞན་པ་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་བློ་དང་ཕྱི་རོལ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་བློ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་ན་དོན་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་ཉིད་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མ་གྲུབ་པ་འདིས་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྨྲས་པ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་དེ་ནི་གཞན་ལའང་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་དང་ཕྱི་རོལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་བློ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། །གང་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བློ་དང་ཕྱི་རོལ་དག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་གཞན་དུ་སྐྱེས་བུ་ལ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡོད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་ནང་ཉིད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན་སེམས་བྱུང་ཡིན། །གང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་མིན་པ།། དེ་ནི་དེའི་མྱོང་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ནང་ཁོ་ནར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་གི་ངོ་བོས་མྱོང་བ་དེ་ནི
Chinese
如果因为不一致，就不能执持声音等不是安乐等自性者。如果是这样，数论的士夫就不会执持一切声音等，因为士夫与声音等不同类，士夫不是主体的自性，而且安乐等是主体的自性。如果说士夫没有执持，因此，因为不执持，士夫不会成为享用者，而且也认为士夫是深奥者，并且没有比执持更深奥的了。或者，如果识与外境是因和果的事物，识变成安乐等的自性，那么，事也就会成立为安乐等的自性吗？回答说：此则显因果。 意思是说，没有成立的这个道理，也遣除了外道所安立的，外境成立为安乐等自性的因和果，因为他们说：因与果 非有，以有能取所取故。若有则彼亦转于他。意思是说，识与外境不会成为因和果，因为是能取和所取。因为识是能取，而外境是所取。哪里有能取和所取，哪里就没有因和果，如声音等和士夫一样。或者，识与外境是能取和所取，这本身就是因和果的事物吗？如果是这样，那么在其他地方，士夫也有能取和所取，因此也会有因和果的事物。因此，彼等是内性。 意思是说，因此，安乐等是外境是不合理的，因为安乐等是内在的体性。现在，为了显示安乐等是心的体性，所以说：以领受故是心生，何之体性非领受，彼非彼之领受故。 意思是说，安乐等那些是心，因为只是在内领受。哪个以哪个的体性领受，那
English
If, due to dissimilarity, it is not the case that sound and so forth, which are not of the nature of pleasure and so on, are apprehended, then in that case, the purusha of the Samkhyas would not apprehend all sounds and so forth, because the purusha is not of the same class as sound and so forth, and because the purusha is not of the nature of the pradhana, and because pleasure and so on are of the nature of the pradhana. If it is said that the purusha does not apprehend, therefore, because it does not apprehend, the purusha will not become an enjoyer, and it is also asserted that the purusha is profound, and there is nothing more profound than apprehension. Or, if mind and external objects are entities of cause and effect, if mind becomes of the nature of pleasure and so on, then will the object also be established as of the nature of pleasure and so on? The answer is: "This clarifies cause and effect." This means that this unestablished reasoning also refutes what the outsiders posit as the cause and effect of the external world being established as of the nature of pleasure and so on, because they say: "Cause and effect are not, because there are grasper and grasped. If there are, then they also transform into others." This means that mind and external objects will not become cause and effect, because they are grasper and grasped. Because mind is the grasper and the external object is the grasped. Where there are grasper and grasped, there are no cause and effect, like sound and so on and purusha. Or, is the very fact that mind and external objects are grasper and grasped the entity of cause and effect? If so, then elsewhere, purusha also has grasper and grasped, therefore there will also be the entity of cause and effect. Therefore, they are internal nature. This means that therefore, it is not reasonable for pleasure and so on to be external objects, because pleasure and so on are of internal essence. Now, in order to show that pleasure and so on are the essence of mind, it is said: "Because of experiencing, it is mind-born; that whose essence is not experienced, that is not its experience." This means that pleasure and so on are mind, because they are experienced only internally. That which experiences with the essence of which,
Tibetan
་དེ་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བ་བསལ་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་ལ། གང་གི་རང་བཞིན་མ་མྱོང་བ་མྱོང་བ་དེ་ནི་དོན་དེའི་མྱོང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ། བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་མྱོང་བ་ནི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་མྱོང་བ་དེ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། སྡུག་བསྔལ་རིགས་པ་ནི་བདེ་བ་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་བདེ་བ་མི་འཛིན་པ་དེ་བས་ན་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བས་སྔོན་པོ་ཐ་དད་པར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་རྣམ་པ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མཐོང་བའི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་ཕྱི་རོལ་དང་ཉེ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ཕྱི་རོལ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་བདེ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་དུ་བློའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་མི་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་པར་ཐལ་བར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྩོད་པར་བྱེད་པས། །དེ་ཡི་དངོས་མིན་ཅན་མྱོང་བས། །བློར་གྱུར་དེ་ནི་རིག་ཅེ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་བདེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གོམས་པས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བློའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། རིག་པ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ན་བདེ་བ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་ཀྱང༌། བདེ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རིག་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་འབྲས་བུར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི
Chinese
应当那样承诺，如果取消体验，就无法确立事物。没有体验过的自性，体验它，这不应理是该事物的体验。因为，安乐等等外境的自性，或者物质的自性，不是被体验的。因此，安乐等等是觉悟的自性。色等等，因为是被眼等等所认识的，所以不是认识的自性。或者，体验不是安乐的自性，那样的体验不是体验安乐。例如，痛苦的种类不是认识安乐。同样，没有形象的意识不执持安乐，因此，具有安乐形象本身就会体验安乐，所以在意识中显现的安乐形象，仅仅是觉悟的自性，这样就成立了。那么，如同生起具有蓝色形象的意识，从而知道蓝色是不同的，同样，因为体验安乐的形象，所以是外境的安乐等等吗？ 不是的，因为所见的蓝色形象存在，是从外境和接近处产生的，所以确立蓝色是外境，这是合理的。安乐等等的形象，因为是从串习的力量中超胜显现的。心识的自性安乐不应理是外境安乐的近取因。因此，安乐等等推论为外境不是的。这里辩论者说：以彼非实性体验，成为心识彼即知。这样说了，以那不是它的自性，没有安乐等等形象的体验的自性，通过串习而特别进入的安乐等等，那些成为心识的自性，就会被知道。因此，这将会显示说：如果认识成为安乐的形象，即使安乐成为觉悟的自性，由于与安乐相异的自性不是安乐的形象，所以安乐等等，认识不是觉悟的自性，并且仅仅是没有形象，人也不会成为果实，因为是从外境的形象产生的。
English
It should be promised in that way, if experience is eliminated, things cannot be established. Experiencing what has not been experienced as its own nature is not logically the experience of that thing. Because the nature of external objects such as happiness, or the nature of matter, is not experienced. Therefore, happiness and so on are the nature of enlightenment. Form and so on are not the nature of knowledge because they are to be known by the eye and so on. Alternatively, the experience that is not the nature of whatever happiness is is not what experiences happiness. For example, the category of suffering is not what knows happiness. Similarly, since formless consciousness does not grasp happiness, happiness will be experienced by having the form of happiness itself, so the form of happiness that appears in consciousness is established as being only the nature of enlightenment. So, just as the arising of consciousness with the form of blue makes one know that blue is different, is it the external happiness and so on because of experiencing the form of happiness? No, because the seen form of blue exists and arises from the external and proximity, it is reasonable to establish that blue is external. The form of happiness and so on appears to be superior from the power of habituation. The happiness of the nature of mind should not be the proximate cause of external happiness. Therefore, it is not the case that happiness and so on are inferred to be external. Here the debater says: By experiencing its non-reality, that which becomes mind is known. It is said that, by the nature of experiencing the form of not being its own nature, not having happiness and so on, those happiness and so on that are specially entered through habituation will be known to have become the nature of mind. Therefore, this will show that if knowledge becomes the form of happiness, even if happiness becomes the nature of enlightenment, since the nature different from happiness is not the form of happiness, happiness and so on, knowledge is not the nature of enlightenment, and merely without form, a person will not become a fruit, because it arises from the form of the external realm.