Tibetan
ཕྱོགས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཕེལ་ན། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་རྣམས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ཡང་བཀག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཚེ་འདི་ཉིད་དང་གཞན་ལ་འདི་དག་གྲོལ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ན། གང་ཞིག་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བཅོམ་པ་གང་གི་ཚེ་གང་ཡང་རུང་བས་དག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཚེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་འཆིང་བ་ཞིག་པ་ནི་གྲོལ་བ་སྟེ། བདག་མེད་པ་ལ་ནི་གང་ཞིག་བཅིངས་པ་ཉིད་དེ་དེ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་དག་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་སྒྲོན་མའི་གསལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཚིག་ཏུ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཉིད་འདི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་མ་བཅིངས་པ་དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་དཔེས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་བཅིང་བ་དང༌། གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ཚིག་ཏུ་སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། གཙོ་བོའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དཔེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། རྟག་པ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་འགལ་བ་མིན། །བྱེད་དང་བྱེད་མིན་དུས་དག་ཏུ། །འདྲ་བ་ཡི་ནི་བདག་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གནས་སྐབས་ཐ་དད་ན་ནི་བདག་གི་གྲོལ་བ་ཉིད་མ་དག་པའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ལ་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་རྟག་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཅིག་ཅར་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། གང་ཞེ་ན། བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་དག་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ བསྟན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང༌། །དེ་ལས་དེ་དག་ལོག་ན་ནི། །བྱེད་པ་ཟ་བ་པོ་ཉམས་ཤིང༌། ནུས་པ་ཉིད་ནི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གནས་སྐབས་དང་སྐྱེས་བུ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། རྒྱུ་སྔོན་གྱི་ལས་དང༌། འབྲས་བུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གཅིག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི།
Chinese
如果以不如理作意的方式用心，那是非常殊胜的。如果像这样产生的过患，即使在灌顶时也没有遮止，那么这些过患如何在此生和来世得到解脱呢？如果见到无我，那么什么才能得到解脱呢？当众生被贪欲等过患所摧毁时，无论何时都不会被任何事物所净化，那时才能得到解脱。像这样，束缚的解除就是解脱，对于无我来说，什么会被束缚呢？因此它不会被解脱。如果因为无常而获得其他的解脱，那是不对的。因为除了被净化的事物之外，没有其他的涅槃。那么，难道不是安立“灯的明亮”这样的名称吗？那是不对的。仅仅是将词语附加在成佛的方面是不合理的，因为没有被束缚的事物才能得到解脱，这也是通过比喻来证明的。对于宣说有我的人来说，束缚和解脱是不合理的，仅仅通过附加词语来证明是没有任何意义的，因为主体的实物是不合理的。我的涅槃的例子是不存在的，因此才说：因为常法没有依赖性，所以次第产生没有相违。能作和不能作在所有时间，都是相同的自性。像这样，如果状态不同，那么我的解脱本身在不净的时候存在，就会变成清净，次第产生的安乐等就会与常法相违。已经阐述了我的常法因为没有依赖性，所以安乐等状态会同时存在。此外，与行为的作者也相违，为什么呢？因为能作和不能作的状态是相同的自性。已经阐述了。原因和结果也是一体的，如果它们与此相异，那么作者和受用者就会消失，能力本身也不会实现。像这样，如果状态和补特伽罗成为它的自性，那么原因先前的业和结果安乐等就会变成一体，因为我的自性是一体的缘故，就是我的自性。这也是相违的。然而，如果是不同的，那么：
English
If one cultivates the mind with inappropriate attention, it is supremely excellent. If such faults that arise are not even prevented during empowerment, then how can these be liberated in this life and the next? If one sees selflessness, then what will be liberated? When beings are destroyed by faults such as desire, at what time will they not be purified by anything? At that time, they will be liberated. In this way, the cessation of bondage is liberation. For selflessness, what is bound? Therefore, it will not be liberated. If one obtains another liberation through impermanence, that is not correct. Because there is no other nirvana apart from what is purified. Then, is it not establishing the term "brightness of a lamp"? That is not correct. Merely attaching words to the aspect of Buddhahood is not reasonable, because what is not bound will be liberated, and this is also proven through analogy. For those who assert a self, bondage and liberation are not reasonable. Merely proving through attaching words is meaningless, because the entity of the subject is not reasonable. The example of my nirvana does not exist, therefore it is said: Because permanence has no dependence, gradual arising is not contradictory. The agent and non-agent at all times are of the same nature. Like this, if the states are different, then my liberation itself, existing in an impure state, will become pure, and gradual arising of happiness etc. will contradict permanence. It has already been explained that my permanence, because it has no dependence, will entail that states such as happiness etc. exist simultaneously. Furthermore, it also contradicts the agent of action. Why? Because the states of agent and non-agent are of the same nature. It has already been explained. Cause and effect are also one. If they are different from this, then the agent and enjoyer will disappear, and the ability itself will not be accomplished. Like this, if the states and the person become its nature, then the cause, previous karma, and the effect, happiness etc., will become one, because my nature is one, it is my nature. This is also contradictory. However, if they are different, then: