Tibetan
བ་སེམས་དཔའ་ལས་ལྷག་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། གཞན་དོན་མཁྱེན་སྦྱོར་བརྩོན་པ་ཡིས། །བསྟན་པ་དེ་ནི་བརྩེ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་མཁྱེན་པར་བརྩོན་པས། བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་བསྟན་པ་རྒྱུར་དཔོག་པར་བྱེད་དོ། །བསྟན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་བརྩེ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གཞན་གྱི་དོན་མཁྱེན་པར་བརྩོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ། བརྩེ་བ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་འདི་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་དོན་ལ་ལྟོས་པ། །གྲུབ་པའི་དོན་དུ་ངལ་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། འོན་ཀྱང་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །བརྩེ་བ་དེ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲུབ་པས་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩེ་བ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བརྩེ་བས་ལེགས་པར་མཛད། །ཡེ་ཤེས་ལས་བདེན་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས། །གང་ཕྱིར་དེ་གསུང་བར་མངོན་བརྩོན། །ལྡན་པ་དེ་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པས་ལེགས་པར་སྟོན་པར་མཛད་ལ། ཡེ་ཤེས་ལས་བདེན་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་ མཛད་དོ། །ཡེ་ཤེས་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གསུང་བར་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཉེ་བར་བསྟན་པ་བདེན་པས་བསྟོད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ཡིས་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་ནི། །སྟོན་པ་དེ་ལྟའི་དངོས་བསྟོད་པ། །ཚང་མའི་དེ་ཉིད་གྲུབ་དོན་དུ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའང་ཟློག་མེད་ཕྱིར། །ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །གང་དེ་ཐམས་ཅད་འགོག་ཆོས་ཅན། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པ་དུ་མར་ཡང༌། །འདི་ཡི་སྦྱོར་བ་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉེ་བར་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྟོད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། སྔོན་པོའི་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་བཟློག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་མངོན་པར་བཞེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཟློག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། ང་ཉིད་གཅིག་པུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྨྲས་པ། མེད་ན་མི་འབྱུང་མཚན་ཉིད་ཅན། །རྟགས་ནི་རྗེས་དཔག་རྟེན་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་བྱས་གཏན་ཚིགས་ཁྱབ་པར་ནི། །བསྟན་ཕྱིར་དེ་ཡང་གསལ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱབ་པ་དུ་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷན་ཅིག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་གསལ་བར་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མི་རིགས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་མཆོག་ཚད་མ་ཡིན་པར་དང་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རབ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཞབས་ལ་བཏུད་དེ་བསྟེན་ནས་ཉི་མ་སྦས་པས་སྦྱར་བ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཉི་མ་སྦས་པ།
Chinese
因为他是胜过菩萨的，因为他是善逝。因此，以精勤了知利他之行，此教法即是慈悲。如是说，因为是善逝，故以精勤了知他人之义，名为教典之教法，可作为衡量标准。从那教法中也能了知慈悲，否则就不会精勤了知他人之义，如是宣说。仅仅是善逝本身还不够成为量吗？做这些证明具有慈悲等等有什么用呢？那不是真实的，因为从那（善逝）依赖于利他，为了成就之义而无有疲劳。如是说，仅仅以智慧，世尊还不够成为量，然而因为无有欺骗之故。然而因为无有欺骗之故。从那慈悲，依赖于他人之义的世尊成就，因此为了他人之义而无有疲劳。从慈悲，做一切他人之义，但不是完全的寂灭。此外，以慈悲善妙地行事，以智慧具备真实的成就之因，因为他显现出精勤宣说，具备这些，因此是量。那么，以真实的近取而赞叹有什么必要呢？说道：以那（赞叹）对于教法本身，赞叹如是导师之实事，为了成就一切的彼性，因为推论也是不可逆转的，具有稍微生起的自性，凡是那一切都具有灭尽之法，如是等等以多种方式，也因为见到此之结合。如是说，以近取如是之事物，具有量之相的赞叹，从世尊的近取中，量本身即是成就，如是宣说之故。世尊的近取不是现量本身吗？具有蓝色知识的人知道蓝色，但蓝色
English
Because he is superior to a Bodhisattva, because he is a Sugata. Therefore, by diligently knowing the benefit of others, this teaching is compassion. Thus it is said, because he is a Sugata, therefore by diligently knowing the meaning of others, the teaching called "scripture" can be used as a measure. From that teaching, compassion can also be understood, otherwise one would not diligently know the meaning of others, thus it is declared. Is it not enough for the Sugata himself to be a valid means of knowledge? What is the use of doing these proofs of having compassion and so on? That is not true, because from that (Sugata) it depends on the benefit of others, and there is no fatigue for the sake of accomplishment. Thus it is said, the Blessed One is not enough to be a valid means of knowledge by wisdom alone, but because there is no deception. However, because there is no deception. From that compassion, the Blessed One is accomplished by relying on the meaning of others, therefore there is no fatigue for the sake of the meaning of others. From compassion, all the meaning of others is done, but it is not complete extinction. Furthermore, with compassion, he acts in a good way, with wisdom he possesses the cause of true accomplishment, because he manifests diligence in declaring, possessing these, therefore he is a valid means of knowledge. Then, what is the need to praise with a true proximate cause? It is said: With that (praise) for the teaching itself, praising the reality of such a teacher, for the sake of accomplishing all of that nature, because inference is also irreversible, having a slightly arising nature, whatever that is, all have the nature of extinction, and so on in various ways, also because seeing this combination. Thus it is said, with the proximate cause of such a thing, the praise possessing the characteristic of a valid means of knowledge, from the Blessed One's proximate cause, the valid means of knowledge itself is accomplished, thus it is declared. Is the Blessed One's proximate cause not direct perception itself? A person with blue knowledge knows blue, but blue
Chinese
如果说“哦”表示“不是”，那么比量也是不可逆转的，因此这才是显现的意愿。声音等则是可逆转的，因为他人所考察的一切都是空性的，只有我才是唯一的真如，因为这样说过。或者说，因为见到凡是少许产生依于他义的比量的行为，都是具有止息之法的缘故。对此说道：若无则不生，具此相，是为比量之所依。为显成立与因遍，故亦明晰而宣说。因此，依于比量的因的相，就是具有若无则不生的特性，即是世尊在诸多周遍中开示的缘故。因为那个因、所成立与若无则不生一同被明晰地宣说了。只有世尊所说才是量。因为世尊也是量，怎么会不合理呢？因此，世尊最初开示了功德之顶是量。顶礼并依止上师和善知识饶迥根的足下，由尼玛色巴所著的《释量论》的注释中，量之自性品第二。 名为《释量论》的注释，尼玛色巴著。
English
If it is said that "Oh" means "no," then inference is also irreversible, therefore, this is the manifested intention. Sound and so on are reversible, because all that is examined by others is emptiness, only I am the only suchness, because it is said so. Or, because it is seen that all actions of inference for the sake of others that arise slightly are said to be of the nature of cessation. It is said: If not, it will not arise, having this characteristic, it is the basis of inference. To show establishment and pervasion of reason, it is also clearly explained. Therefore, the characteristic of the reason based on inference is that it has the characteristic of not arising if not, that is, because the Bhagavan has shown it in many pervasions. Because that reason, what is to be established, and what does not arise if not, are clearly explained together. Only what the Bhagavan said is valid. Because the Bhagavan is also valid, how can it be unreasonable? Therefore, the Bhagavan first showed that the supreme of qualities is valid. Having prostrated and relied on the feet of the Lama and the virtuous friend Rabjungne, in the commentary on the Pramāṇavārttika composed by Nyima Sēpa, the second chapter on the nature of validity. The commentary called Pramāṇavārttika, written by Nyima Sēpa.