Tibetan
་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བརྟག་གོ །འོན་ཏེ་དེ་བདག་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བདག་གི་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ད་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་མེད་ལ། ལུགས་ཀྱིས་གཞན་ལ་གཞན་དག་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བདག་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རམ་འོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བར་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་དང་མི་བྲལ་བར་རིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆགས་པ་དེ་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏ། དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བདག་སྤངས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གང་ཞིག་གིས་མི་སྤོང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ད་ལྟར་གང་ཞིག་གང་དུ་མི་སྤོང་བ་དེ་ནི་དེ་ཡིས་དེ་རུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་དེ་དཔེར་ན་བདག་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྤོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་ལས་སྤོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྤོང་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བདག་བཞིན་དུ་བདག་གི་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་འདྲ་བས་ནི་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་འདིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་དེ་དག །སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་རྣམ་བསྒོམ་འགྱུར། །དེ་ནི་སྔར་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད། །དེ་ལྟ་འང་ཆགས་བྲལ་ལྡན་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་དེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པར་རིགས་ན་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་ དོན་མ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རྣམས་པར་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་སྔར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་དེ། སྡུག་བསྔལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་ཞིང་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་རྣལ་མར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར། འོན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་བསྲེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་ཆེན་པོ་གོམས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་དྲན་པས་བསྒོམ་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དེས་ཆགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཞི་བའི་བདེ་བའི་རོ་ལས་མི་གཡོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཁོར་བའི་བདེ་བ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་བྱ་རོག་གི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཅི་སྟེ། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་བྱ་རོག་ནི་མི་གཙང་བའི་གནས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་པདྨའི་ཚོགས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྐྱོན་མཐོང་བ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱོན་མཐོང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་གཅིག་ལའང་ཉེས་པ་ཡིས། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་བློ་ལྡོག་ཀྱང༌། །འདོད་ལྡན་བུད་མེད་གཞན་ལ་བཞིན། །དེ་ལའང་ཆགས་བྲལ་ཉིད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་གཅིག་ལོག་པར་བྱེད་པའི་ ཉེས་པ་མཐོང་ནས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུད་མེད་དེ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་བུ་མོ་ཁ་ཅིག་ལ་ཆགས་པ་ལོག་ཀྱང་བུ་མོ་གཞན་ལ་ཆགས་པ་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། རིམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བློ་ལ་ལར་རྣམ་པར་གཡོ་ན་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བླང་དང་དོར་བའི་ཁྱད་ཡོད་ན། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆགས་གང་ཉིད། །དེ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྐྱེད་
Chinese
应当考察以我执为先导。如果说，那也与我相合或相离，例如像我的牛一样。现在，于我而言，没有任何相合或相离的事物。按照道理，他人也希望与他人相合或相离。如果说，我相合或相离的自性不会变得相合或相离吗？对此，我回答说：我不是与我相合或相离的，像这样，世间有我，如同那样，它会变得相合或相离吗？或者，如同没有那样，它会变得相合或相离吗？如果这样考察，如果第一个方面是这样，那么，当它存在时，理应不与相合分离，因为无法那样做。如果它不存在，那么相合也不会分离，因为它根本不存在。无论哪种情况，都不会舍弃相合或相离的我，因此我不会消失。而且，如果舍弃了我，那么修习痛苦就没有意义了。无论以何种方式不舍弃，修习痛苦也是没有意义的。或者，现在不舍弃任何事物于任何地方，它也不会在那里舍弃它，例如像我一样。因此，修习舍弃事物的痛苦是没有意义的，因为修习痛苦并不能舍弃，因为相合或相离不是舍弃的原因，例如像我一样，我的牛也是如此。因此，像那样相合或相离的事物不会获得解脱，因此，通过这个修习痛苦也会变得没有意义。通过修习痛苦，他们会，仅仅修习痛苦本身，那在之前也是显而易见的，即使那样，也不具备相合或分离。如果修习痛苦变得相合或相离，那么修习痛苦是合理的，但那不是与痛苦分离的意义。瑜伽士通过修习痛苦，会完全修习痛苦本身。那痛苦在之前的轮回状态中也是显而易见的。即使显现痛苦，也不是处于相合或分离的状态。如果痛苦不显现，那么
English
It should be examined that grasping at self is the precursor. However, it is also attached to or separated from me, for example, like my cow. Now, there is nothing that is attached to or separated from me. According to reason, others also desire to be attached to or separated from others. If it is said, won't the very nature of my being attached to or separated from become attached to or separated from? Here, I say: I am not attached to or separated from myself. Like this, just as there is a self in the world, will it become attached to or separated from it? Or, just as there is not, will it become attached to or separated from it? If we examine it like that, if it is the first aspect, then at that time, just as it exists, it is reasonable not to be separated from attachment, because it is not possible to do so. If it does not exist, then attachment will not be separated either, because it does not exist at all. In either case, the self that is attached to or separated from is not abandoned, therefore the self will not disappear. Moreover, if the self is abandoned, then meditating on suffering is meaningless. In whatever way it is not abandoned, meditating on suffering is also meaningless. Or, now, whatever is not abandoned anywhere, it will not abandon it there, for example, like myself. Therefore, meditating on the suffering of abandoning things is meaningless, because meditating on suffering cannot abandon, because attachment and separation are not the cause of abandoning, for example, just like me, my cow is also like that. Therefore, such attachment and separation will not lead to liberation, therefore, through this, meditating on suffering will also become meaningless. Through meditating on suffering, they will, only meditate on suffering itself, that was already evident before, even so, it does not possess attachment or separation. If meditating on suffering becomes attached or separated, then meditating on suffering is reasonable, but that is not the meaning of being separated from suffering. The yogi, through meditating on suffering, will completely meditate on suffering itself. That suffering was also evident in the previous state of samsara. Even if suffering manifests, it is not in a state of attachment or separation. If suffering does not manifest, then
Chinese
在那时，想要解脱的人们不会舍弃痛苦并寻求解脱，因为如果痛苦没有显现，就不会真正改变。与痛苦分离等等的痛苦是所有世人都亲眼所见的。如果在那时没有脱离贪欲，那么通过修习痛苦，如何才能脱离贪欲呢？如果通过修习痛苦，将所有忆念混合在一起，从而习惯于巨大的痛苦之流，因此才能脱离贪欲吗？那是不真实的。正如通过忆念修习痛苦之流一样，从一个安乐传递到另一个安乐，那会变得贪执。如果瑜伽士不为寂静安乐的味道所动，而不想要轮回的安乐呢？那是不对的，具有我执的见解是仅仅产生寂灭之因。墓地里栖息的乌鸦的产生之因是什么呢？不是那个，就像乌鸦喜欢不净之地一样，不会产生喜欢莲花之群。因此，即使通过修习痛苦而使痛苦显现，也不会具有脱离贪欲，因此，修习痛苦变得没有意义。难道不是从见到痛苦之因的过患中才能见到脱离贪欲吗？如果那样，即使见到过患，通过修习痛苦也不会脱离贪欲，这是为什么呢？回答说：如果对一个也因过失，在那一刹那心生厌离，如同贪欲者对其他女人一样，对她也不会真正脱离贪欲。意思是说，如果见到一个善良女人的过失，从而在一刹那间脱离贪欲，即使那样，也不会完全脱离对那个女人的贪欲。例如，具有贪欲的人们，对某些女儿的贪欲消失了，但对其他女儿的贪欲不会消失，因为次第地对所有都有贪欲。那么，如果心对某些动摇，为什么会对所有境产生贪欲呢？回答说：如果存在取舍的差别，那么唯一产生的贪欲，那是通过种类产生的。
English
At that time, those who desire liberation will not abandon suffering and seek liberation, because if suffering does not manifest, there will be no real change. Suffering, such as separation from suffering, is evident to all in the world. If one is not free from attachment at that time, how can one become free from attachment by meditating on suffering? If by meditating on suffering, all memories are mixed together, and one becomes accustomed to the great stream of suffering, will one become free from attachment? That is not true. Just as one meditates on the stream of suffering with mindfulness, the passing from one happiness to another will lead to attachment. If a yogi, unmoved by the taste of peaceful bliss, does not desire the happiness of samsara? That is not right, for the view of self-grasping is the cause of arising only in nirvana. What is the cause of the arising of a crow dwelling in a cemetery? It is not that, just as a crow likes impure places, it will not give rise to liking a lotus grove. Therefore, even if suffering is made manifest by meditating on suffering, one will not possess detachment from desire, and therefore, meditating on suffering becomes meaningless. Is it not from seeing the faults of the cause of suffering that one sees detachment from desire? If so, even if one sees the faults, why will one not become free from attachment by meditating on suffering? It is said: If even towards one, due to a fault, the mind turns away for a moment, like a passionate man towards another woman, there is no real detachment towards her either. That is to say, if one sees the faults of a good woman, and thereby becomes detached from desire for a moment, even so, one will not be completely detached from desire for that woman. For example, those who have desire, although desire for some daughters may disappear, desire for other daughters will not disappear, because there is desire for all in succession. Then, if the mind wavers towards some, why will desire arise towards all objects? It is said: If there is a difference between taking and rejecting, the attachment that arises as one, that is generated by variety.