Tibetan
་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་ཡོན་ཏན་བདག །ཀུན་གྱི་རྟེན་ནི་ལྡོག་པ་ཅན། །ཆགས་པ་རུ་ནི་ཇི་ལྟར་ འདོད། །ཆགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལོག་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་རྟེན་གང་ཡིན་པའི་ཆགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་འདྲ་བར་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་མི་གཏོང་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་འཁོར་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་འགའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཀྱང༌། དེ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། སྔར་གྱི་བདེ་བ་ཉིད་སླར་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་མི་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡང་སྲེད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་པར་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་འདིས་ནི། དེས་ན་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བདེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། བདེ་བའི་ཐབས་ཚོལ་བས་ངལ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་སེམས་པར་འགྱུར་བས། བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ནས་རྣམ་པ་གཞན་འདོད་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ཀྱི། བདག་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཏུ་ལྟ་པ་ཡོད་ཀྱང་བདག་གི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་བདག་འཛིན་པ། །བདག་ལ་ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟེན། །བདག་གི་བར་ཆགས་ས་བོན་ཏེ། །དེ་སྐབས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་འདིའི་དོན་ནི་ཇི་སྲིད་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་སྲིད་དུ། བདག་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་གི་བ་ལ་ཆ
Chinese
罗。如果说贪著等等也是如此，这里说到： 体验的言辞功德我， 一切的所依是变异性， 如何于贪著中欲求？ 贪著的自性不是那样。 这句话的意思是，对于如同虚空般体验后随之而来的所有言辞都是虚假的，智慧等功德也都是虚假的，那么作为如此之我的所依，你如何欲求贪著呢？因为贪著的自性并非如此吗？即使存在，也应表明不应先入为主地进行分别，因此追求轮回是可以的。如果说因为轮回的安乐完全令人愉悦，所以不应舍弃，那么涅槃的安乐不也是完全令人愉悦的吗？如果追求涅槃的安乐，那么即使所有安乐都圆满，也会想要超越它的安乐，并且会一次又一次地想要之前的安乐，因此并非不想要。想要并追求也是贪爱，对于大士们来说是痛苦。所有这些安乐都只是产生喜悦，因此有安乐者不会趋入涅槃。因为以各种方式想要所有安乐，因此，因为追求安乐的贪爱等原因，才会停留于此轮回之中。如果说也见到远离贪欲者，那不是见到，那也是因为安乐的想法，因为寻求安乐的方法而疲惫，所以会想到痛苦，因为明显趋向安乐，想要其他方式，所以趋向于远离贪著，并非不贪著我。如果说即使有我见，也不贪著我的等等，这里说到： 以各种方式执著我， 极度依赖于我之贪， 我之是贪之种子， 彼于时机中安立。 这句话的意思是，在此，此处的意义是，只要有明显执著我，就因为贪著我而不会解脱，对于我的
English
Ro. If it is said that attachment and so on are also like that, here it is said: The term of experience, the quality of self, The basis of all is changeability, How is it desired in attachment? The nature of attachment is not like that. This means that all the terms that follow experience like the sky are false, and the qualities such as wisdom are also false. So, how do you desire attachment as the basis of such a self? Because the nature of attachment is not like that? Even if it exists, it should be shown that one should not be preconceived to distinguish, so it is okay to pursue samsara. If it is said that because the happiness of samsara is completely pleasing, one should not abandon it, then isn't the happiness of nirvana also completely pleasing? If you pursue the happiness of nirvana, then even if all happiness is complete, you will want happiness beyond it, and you will want the previous happiness again and again, so it is not that you don't want it. Wanting and pursuing is also craving, which is suffering for the great beings. All these pleasures only produce joy, so those who have pleasure will not enter nirvana. Because all pleasures are desired in various ways, therefore, because of the craving for pleasure and other reasons, one stays in this cycle of reincarnation. If it is said that one also sees those who are free from desire, that is not seeing, that is also because of the idea of happiness, because one is tired of seeking ways to happiness, so one will think of suffering, because one clearly tends to happiness and wants other ways, so one tends to be free from attachment, not not attached to me. If it is said that even if there is a view of self, one is not attached to mine, etc., here it is said: In every way grasping at self, Greatly dependent on attachment to self, Mine is the seed of attachment, That is established in due course. This means that here, the meaning here is that as long as there is obvious attachment to self, one will not be liberated because of attachment to self, for my
Tibetan
གས་པ་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱོན་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤངས་ན་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཟློག་པར་བྱེད། དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ལ་ཆགས་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་ཕུལ་དུ་བརྟེན་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ཡང་དེ་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པའི་ས་བོན་ཏེ། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་དེའི་གནས་སྐབས་ཅན་དུ་གནས་སོ། །དེ་བས་ན་སླར་ཡང་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཆགས་པའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་བ་ཡང་ས་བོན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱོན་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་བདེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་མཐོང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། །བརྩོན་ཡང་ཡོན་ཏན་ཆ་རྟེན་ཕྱིར། །འཇུག་དང་ལྡན་པ་གགས་བྱེད་དང༌། །དེ་སྐྱོན་ལ་ནི་སྒྲིབ་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་གི་བ་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འབད་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་གགས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཉེས་པ་མཐོང་ན་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་བདེ་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཆ་ལ་བརྟེན་པས་སྐྱོན་རྣམས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཡོད་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཡང་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །བདག་ལ་འང་ཆགས་པ་བྲལ་ན་ནི། །འདི་ན་ཆགས་པ་བྲལ་བ་གང༌། །འདི་སྤོང་མ་ཡིན་དཔེར་བདག་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་དོན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འོན་ཏེ་བདག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། །སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་སྤང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་མི་སྤོང་ལ། ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་སྤོང་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་སྤངས་པས་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་རྣམས་ལ་འཇོག་པར་བརྩོན་པ་འདོད་ཆགས་པ་ཉིད་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང
Chinese
也依靠利益而存在。 然而，我执是应当断除的，因为过患是应当断除的。断除它之后才应当进入，因此，对于我的东西的贪执等会如何呢？如果断除了我执，就没有了。为什么遮止过患呢？实际上不寻求，对于稍微的作为也不进入，因此，在一切情况下，如果贪执于我，则对于我的东西的贪执会格外地依赖。认为有我的这种见解，也是对于我的东西贪执的种子，希求解脱的人们安住于它的状态中。因此，再次是轮回。然而，如果我执是贪执的种子，我的东西也是种子的我见，如果这样，也会见到过患。对于我的快乐也见到过患，因此会远离贪执吗？这里说道：对于我的东西离贪执，勤奋也因依凭功德分，与进入具有阻碍，那对过患是遮蔽。意思是说，凡是有我执的人，依靠对于我有利益的功德分稍微一点，具有对于我的东西的贪执，对于趋向于远离贪执而努力所产生的，是阻碍。如果见到过失，就会与进入具有的贪执分离吗？不是的，对于我的快乐的贪执，依靠功德稍微一点的分，遮蔽了过患。因此，如果具有对于我的执着，也必定会对我的东西贪执。对于我也离贪执的话，那么，此处的离贪执是什么呢？这不是断除，例如我一样。因此，思维修苦没有意义。意思是说，如果断除我，能断除吗？不能断除，因为它不会断除它自己。像这样，如其所有那样不舍弃，如其所无那样也不是，不是舍弃我，然而，是舍弃贪欲等。 因此，舍弃了贪欲，就总是安乐。努力安住于安乐，不是具有执持贪欲者的相吗？那也
English
also exists by relying on benefits. However, self-grasping is to be abandoned, because faults are to be abandoned. Having abandoned it, one should enter, therefore, how will there be attachment to things that are mine, etc.? If self-grasping is abandoned, there will be none. Why avert faults? In reality, not seeking, one does not engage in even the slightest action, therefore, in all circumstances, if one is attached to self, then attachment to things that are mine will be especially dependent. The view of self is also the seed of attachment to things that are mine, and those who desire liberation abide in its state. Therefore, it is again samsara. However, if self-grasping is the seed of attachment, and things that are mine are also the seed of self-view, then even if that is the case, faults will be seen. Will one be separated from attachment because one also sees faults in my happiness? Here it is said: To be free from attachment to things that are mine, diligence also hinders because it relies on a portion of merit, and that obscures faults. It means that whoever has self-grasping, relying on a small portion of the merit that benefits the self, possessing attachment to things that are mine, is an obstacle to what is generated by striving to turn towards detachment. If one sees faults, will one be separated from attachment that possesses entry? No, the attachment to my happiness itself obscures faults by relying on a small portion of merit. Therefore, if there is clinging to self, one will definitely be attached to things that are mine as well. If one is also free from attachment to self, then, what is this freedom from attachment here? This is not abandonment, like self. Therefore, there is no point in meditating on suffering. It means, if one abandons self, can one abandon it? One cannot abandon it, because it does not abandon itself. Like this, one does not abandon as it exists, and it is not as it does not exist, it is not abandoning self, however, it is abandoning desire, etc. Therefore, by abandoning desire, one is always happy. Is not striving to abide in happiness a characteristic of holding onto desire itself? That also