Tibetan
ད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེལ་ཏོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་ཆགས་ལས། །དེ་འགལ་ན་ནི་ཆགས་པར་འགྱུར། །ཁྱད་པར་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པའི། །བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་སྤངས། །བསམ་བ་མེད་པར་བདག་ཅག་ལས། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བཞིན་ལ་འཇུག །བུད་མེད་དག་ནི་མ་རྙེད་པ། །དུད་འགྲོ་ལ་འདོད་སྤྱོད་མཐོང་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མ་དཀྲུགས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ། བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་འགལ་བའི་ཟས་དུག་ཅན་དང༌། ཕག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བའི་ཡུལ་མ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་པ་གཞན་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་ ཡུལ་མ་བོར་བར་ཡུལ་བདག་ལ་ཆགས་པ་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ཅན་འདོད་པས་མྱོས་པའི་སྐྱེས་བུ་བུད་མེད་མེད་ན། དུད་འགྲོ་ལ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལུས་མེད་ན་ཕག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་སུ་སྨོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཡོད་པ་ལ་འཁོར་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་བ་དག་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེའོ། །འོན་ཏེ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལས་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྤྱོད་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་སྤྱོད་པ་ངེས་པར་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང༌། སྤྱོད་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ལ་ཐར་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་བདག་གོམས་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་པའི་རྟེན་བདག་བསྒོམས་པར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ན། གང་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པས་ཉེས་པ་བྲལ་བ་འདི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སོལ་བ་བདར་བ་བྱས་ཀྱང་དཀར་པོར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། གཉུག་མའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་པས་དག་བ བྱེད་དེ། རང་ཉིད་སྐྱོན་ཅན་དེ་བཟློག་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། སྐྱོན་ཅན་སྐྱོན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟར་དག་པར་གྱུར་ན་སྐྱོན་ཅན་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་སྨྲས་པ། བདག་ཉིད་ལ་ཞེན་གང་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་འཇིག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་ཅན་མ་ཡིན་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར། དབྱུག་པ་དང་ལྡན་པས་ལྷ་བྱིན་དབྱུག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་ཅན་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་དོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རིག་པས་འདོད་ཆགས་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲོགས་དག་འོ་ན་ནི་བུད་མེད་རིག་པ་ལས་བུད་མེད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པས་འདོད་ཆགས་ཅན་གྱི་ འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པས་འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། གཞན་གྱིས་འདོད་ཆགས་འཛིན་པ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བདག་དང་འདུ་བས་འབྲེལ་པའི་ཆགས་པ་དེས་འདོད་ཆགས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཕྲོད་བ་འདུ་བ་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཕྲད་པ་ཙམ་ལ་བུད་མེད་དང་ལྡན་པར་མི་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཕྲོད་པ་འདུ་བས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་བདག་དང་འདུ་བ་གཅིག་པས་ཐ་དད་པ་མི་རིག་ཅིང་ལྡན་པ་ཅན་ལ་ནི་ཐ་དད་པའི་བློ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་འདོད་ཆགས་ལས་བདག་ཐ་དད་པར་ཅི་ཡིས་ཤེས། གང་གི་ཚེ་བདག་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་མི་རིག་པར་དེའི་ཚེ་བདག་རིག་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་པ་ལས་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་བདག་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་བར་བྱེད་པ་མེད་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བདག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཐ་དད་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེར་འདུ་བས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་བདག་ལོངས་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་ནི་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་ན་སྣང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་དོ། །འོན་ཏེ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ལས་འདི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བ
Chinese
那么，为了做到这一点而进行拣择吗？这里说到：从特殊的安乐贪著中，如果违背它，就会贪著。对于特殊安乐有贪欲的，稍微舍弃安乐。不作意地，我们从如何获得那样进入。妇女们没有获得，就像看到旁生行淫一样。这是说，如果获得没有被痛苦搅扰的特殊安乐，为了获得特殊安乐，就会远离与特殊安乐相违背的有毒食物以及猪等的身体。当没有获得特殊安乐的境时，因为没有其他的相，就会不舍弃如何获得的境，而从贪著境的主人进入，例如，如果极度贪著、被欲望迷醉的男子没有妇女，就像看到旁生行淫一样，如果没有特殊的身体，就会羡慕猪等的身体。因此，不是因为有我而宣说轮回。此外，远离行为的人们，因为贪著非特殊的安乐，会出生于无分别的状态。如果从行为本身远离贪欲呢？那么，行为本身会成为痛苦之因，因此，理应从它那里远离贪著。如果行为必定是从因的力量产生的，这样，即使证悟无我，因为行为不会退转，所以，见到无我不会成为解脱，如果这样，串习我也不会存在，如果像安乐、痛苦和欲望的所依我被修习一样，那么，从什么中完全清净呢？如果说，这是由士夫的行为来去除罪过的，那不是的，就像即使擦拭煤炭也不会变白一样，被本有的贪欲等罪过染污的士夫，如何能用士夫的努力来清净呢？自己不能遮止有罪，有罪的如何能变成无罪呢？如果那样清净了，就会与有罪的成为他体。那说到：凡是对自我的执著，如
English
Then, is it to choose in order to do this? Here it says: From the attachment to special bliss, if it is contrary to it, then there will be attachment. For those who are greedy for special bliss, slightly abandon bliss. Without intention, we enter from how we obtain it. Women are not obtained, just like seeing animals having sex. This is saying that if one obtains special bliss that is not disturbed by suffering, in order to obtain special bliss, one will be separated from attachment to poisonous food that is contrary to special bliss, and the bodies of pigs, etc. When the object of special bliss is not obtained, because there are no other aspects, one will not abandon the object of how one obtained it, but will enter from attachment to the owner of the object, for example, if a man who is extremely attached and intoxicated by desire does not have a woman, just like seeing animals having sex, if there is no special body, one will envy the bodies of pigs, etc. Therefore, it is not because there is a self that samsara is explained. Furthermore, those who are separated from behavior will be born into a state of non-discrimination because of their greed for non-special bliss. If one is separated from desire from the behavior itself? Then, the behavior itself will become the cause of suffering, therefore, one should be separated from attachment from it. If behavior is necessarily produced from the power of the cause, then, even if one realizes no-self, because behavior will not turn back, seeing no-self will not become liberation, if so, the habituation of self will also not exist, if it is like the self that is the basis of happiness, suffering, and desire is cultivated, then, from what will one be completely purified? If it is said that this is done by the actions of a person to remove faults, that is not so, just as even if charcoal is wiped, it will not turn white, how can a person who is stained by inherent faults such as greed be purified by the efforts of a person? One cannot prevent oneself from being sinful, how can the sinful become sinless? If it is purified in that way, it will become other than the sinful. That said: Whatever clinging to self, such as
Chinese
如是则欲其坏灭。如是说者，若我自性非有过失，虽具有贪欲等，云何成为有过失者？以具有杖故，天授非成为杖之故。无有贪欲等之理之人，不可能成为贪欲者。然则以异体之贪欲等知为贪欲者耶？友等，若是，则以女人之知，成为具有女人者。是故，以与贪欲等相关联故，贪欲者之贪欲等非是知。若以执持贪欲等而成为贪欲者，则他人执持贪欲亦成为贪欲者。然则以与我相合之贪著而为贪欲者耶？相遇相合亦非是异体耶？是故，如仅以相遇不称为具有女人，如是，以相遇相合亦不成贪欲者。然则贪欲与我相合为一，不觉异体，而于具有者则生起异体之念耶？若是，则云何以贪欲而知我为异体？何时不觉我之自性为异体，尔时云何我不成为知者耶？谓已显示自知无有错谬。然则我非是知者，而是所知，如外道耶？若是，则以是所取故，无有知者，故不成为受用者，以色等唯是所用，无有使用者之故。是故，于我则成为异体之受用者。于彼则需其他，故成为无有穷尽。然则以受用者与彼相合相关联故，成为受用者耶？受用者岂非与经历无有任何差别耶？受用者唯是安住于所用者，如生起我乃受用者之念，如是，此乃我之受用，于世间显现。是故，于所依与能依二者皆有。然则以推度者而此为受用者
English
Thus, it is desired to destroy it. As it is said, if I am not inherently flawed, how can I become flawed even if I possess desire and so on? Because possessing a staff does not make Devadatta the staff. A person without the reasoning of desire and so on cannot possibly be a desirous person. But if one knows that one is desirous through separate desires and so on, then, friends, if that is the case, then one would become possessed of a woman through the knowledge of a woman. Therefore, because of the connection with desire and so on, the desire and so on of a desirous person is not knowledge. If one becomes desirous by holding on to desire and so on, then another who holds on to desire would also become desirous. But if one is desirous because of the attachment that is connected with the union with the self, then is not meeting and uniting also different? Therefore, just as one is not called possessed of a woman merely by meeting, so too, one does not become desirous by meeting and uniting. But if desire and the self are united as one, and one does not perceive the difference, and in the case of the possessor, a thought of difference arises, then if that is the case, how does one know that the self is different from desire? When one does not perceive the nature of the self as different, then how can I not become a knower at that time? It has been shown that self-knowledge is without error. But if the self is not the knower but the object of knowledge, like the outsiders, then if that is the case, then because it is the object to be grasped, there is no knower, so one does not become an enjoyer, because form and so on are only to be used, and there is no user. Therefore, for the self, there will be a different enjoyer. For that, one needs another, so it becomes endless. But if one becomes an enjoyer because the enjoyer is connected with that union, then is not the enjoyer no different from the experience? The enjoyer is only abiding in what is to be used, just as the thought arises that I am the enjoyer, so too, this is my enjoyment, it appears in the world. Therefore, it exists in both the support and the supported object. But then, from the one who infers, this is the enjoyer