Tibetan
སྟན་ཏོ། །ལམ་འདི་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་གཞན་དག་སྨྲ་བར་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ཉིད་འགོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ལམ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་གསུམ་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྔར་བསྟན་པའི་ལམ་དེ་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དམ། ཀུན་གཞི་པ་ཡོངས་སུ་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གནས་གྱུར་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། བདག་མེད་པ་གོམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་སྲིད་དེ་དཔེར་ན། སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་སླར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་རྣམས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱོན་རྣམས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་འཛིན་པ་ཡི་ཆོས། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོད་པ་བཞིན། །འཛིན་གྱུར་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཡིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྲོག་ ཆགས་རྣམས་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡུལ་འཛིན་པའོ། །ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི། མྱོང་བ་མེད་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་འཛིན་ལ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དེ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཏོད་པར་བྱེད་ནུས་པའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཏེ། ཡོད་པར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ཡུལ་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་ཤེས་པའི་ཆོས་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྟག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ན་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ལས། །རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །ལྡོག་པ་ཉིད་ནི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས། །མི་བརྟན་སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ།། ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པ་འདི་ལས་སེམས་དེ་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བདག་མེད་པ་འཛིན་པ་ལས་སེམས་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དུས་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འགྱུར་གྱི་ཐར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་སླར་ལྡོག་པ་རྐྱེན་གཅིག་ལ་ལྟོས་པས་རྩ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། བདག་དང་བཅས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྔར་བསྟན་ཞིང་འོག་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ནང་གི་མ་རིག་པས་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྨྲས་པ། སེམས་འདིའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་པས་ རྟག་པ་དང་བྲལ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྩ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ལ་རྟག་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པས་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར་དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྔར་ནུས་མེད་པ་ཡང༌། །ཕྱིས་དེ་རང་བཞིན་ལ་ཅི་ནུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྔར་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པའི་དུས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་གགས་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ན་ཕྱིས་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དད་པ་ལ་སོགས་པ་དམན་པ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་ནས་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡུལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་སླར་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ནུས་པ་ཡོད་ནའང་གནོད་པ་ཅན། །སྐྱེས་ནུས་སྙིང་པོ་ཅན་དངོས་ལ། །ལྡོག་པར་སྐྱེད་ནུས་ཡོད་མིན་ཏེ། །འདམ་གྱི་ནང་གི་མེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་དད་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྐྱོན་རྣམས་སྐྱེ་ན་ཡང་ནང་དུ་གྱུར་པའི་གནོད་པ་ཅན་སྐྱེད་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱོན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་གཞི་འདམ་བུར་གྱུར་པ་ལ་མེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར། འཚེ་བ་མེད་ལ་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གིས། །བརྩོན་དང་ལྡན་ཡང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བརྩོན་པ་མེད་པར་བཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གིས་སྐྱོན་མཐོང་ནས་ཡོན་ཏན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མཐོང་ནས་སྐྱོན་ལ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དེ། ལམ་ལ་གོམས་པ་ཅན་ནི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ནས་སྐྱོན་ལ་མི་འཇུག་ཅིང༌། སྐྱོན་མཐོང་ནས་ཡོན་ཏན་ལ་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་དེ། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་འཚེ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཚེ་བ་མེད་པའི་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལམ་ནི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་བས་ན། ཡུལ་གནས་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ལམ་ལྡོག་པར་འགྱུར། དེའི་འཚེ་བ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལྡོག་གི་སྐྱོན་གྱིས་བཟློག་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སེམས་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ནི་སྐྱོན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་སྐྱོན་གྱི་དོན་དུ་བརྩོན་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཇལ་བར་ནུས་པ་ཅན་ནི་ཡོན་ཏན་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འབད་པར་བྱས་ཀྱང་ལམ་ལ་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་དག་འགལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་བ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་གིས་གནོད་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་ལ་སླར་གནོད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་ལམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ནི། བདག་འཛིན་རྒྱུ་གཅིག་ཅན་ཉིད་དད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་དག་ཕན་ཚུན། །ཐ་དད་ན་ཡང་གནོད་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དག་བདག་ཏུ
Chinese
垫子。如果说这条道路不具备量，为了驳斥其他人的说法，所以称之为理。由于现证的道路本身就是阻碍之因，所以称之为证成。为了驳斥说除此之外的道路是自我的观点，所以称之为决定生起，这是第四种。其中，现证的道路是解脱之因，所以说了三种。如何像之前所示的道路那样，通过串习，心相续或者阿赖耶识完全转变为欢喜的自性，成为执我的对治，即使串习无我，也可能产生过失，比如，有缺点的人也会产生优点一样。因此，如果说不是从轮回中决定生起，那么，过失不会再次产生，因为功德是事物的自性，而过失不是事物的自性。那为什么呢？说道： 识是取境之法， 如何彼如实存在， 取已是存在之体性， 彼亦能生起。 对于这句话，众生进入道路是识，它的法性是取境。体验境会成为识，如果没有体验，那就不是识。如实地取境，而不是以其他方式取境，否则会陷入错乱。那个境也是以存在的体性来生起识，能够创造形象的原因是识的境。因此，认识自己的体性是识的法，认识到存在的体性本身就是境。因此，无常和无我等是境的自性，识就是取境本身。如果取无常和无我等是识的法，那么，难道不会变成常和执我吗？因此，如果远离了以它为根本的贪欲等，就不会变成轮回了吗？这里说道： 彼亦
English
Cushion. If it is said that this path does not possess validity, in order to refute the statements of others, it is called reasoning. Since the path of direct realization itself is the cause of obstruction, it is called proof. In order to refute the statement that the path other than that is the view of self, it is called definite arising, which is the fourth kind. Among them, the path of direct realization is the cause of liberation, so three kinds are mentioned. How, like the path shown before, through habituation, the mind-stream or the Alaya-consciousness completely transforms into the nature of joy, becomes the antidote to self-grasping, even if habituating non-self, faults may still arise, just like, virtues may arise in a person with defects. Therefore, if it is said that it is not definitely arising from samsara, then, faults will not arise again, because virtues are the nature of things, and faults are not the nature of things. Why is that? It is said: Consciousness is the dharma of grasping objects, How is it that it exists as it is, Having grasped, it is the nature of existence, It also gives rise to that. For this statement, sentient beings entering the path is consciousness, its dharma-nature is grasping objects. Experiencing objects will become consciousness, but if there is no experience, then it is not consciousness. Grasp objects as they are, not grasping in other ways, otherwise it will fall into confusion. That object also gives rise to consciousness by the nature of existence, the cause that can create the image is the object of consciousness. Therefore, knowing one's own nature is the dharma of consciousness, knowing the nature of existence itself is the object. Therefore, impermanence and non-self etc. are the nature of the object, and consciousness is the grasping of that object itself. If grasping impermanence and non-self etc. is the dharma of consciousness, then, wouldn't it become permanence and self-grasping? Therefore, if one is separated from the desire etc. that has it as its root, wouldn't it become samsara? Here it is said: That also
Chinese
此乃“此之自性，由他缘而迷，还灭依于缘，如蛇之意不定。”之释义。 无我等智慧之自性，即此自性之识，由此，即执持无我之自性，由此心生迷惑之因，他缘亦生。 若尔，若执持无我而心生迷惑，则于他时亦心生迷惑，故当恒常流转，而非解脱耶？ 非也，何以故？迷惑之还灭，依于一缘，故无根本，故非恒常存在，如蛇之意。 如是，恒常与有我皆无，如前所示，后亦当说。 是故，由内之无明所染污之垢染，乃是客尘。 如是说：“此心之自性光明。”之释义。 以智慧执持离于恒常，故心乃自性清净，垢染乃是客尘。 如是说：“垢染乃是客尘。”之释义。 以无有存在之增益，无有根本之事物，故事物之恒常于何处亦不显现。 以观察为空性，故垢染乃是客尘。 是故，“故先无能，后于自性何能？”之释义。 是故，先于听闻与思惟之时，若无有障碍见彼真实之能力，则后于显现道之时，心之相续转化为道之自性，于过患等生起之能力又岂能有？ 如是，信心等薄弱之阿罗汉，亦于离贪欲后退失，而显现道，或于近处生起烦恼。 是故，云何烦恼不复生起耶？ 答曰：“虽有能，然有害，生能于坚实物，还灭生能非有，如泥中之火。”之释义。 若复有信心薄弱等之阿罗汉生起过患，然于内中，
English
This is the explanation of "From this nature, one is deluded by other causes; reversion depends on conditions, like the mind of a snake is unstable." The nature of wisdom such as selflessness, that is, the consciousness of this nature, from this, that is, holding the nature of selflessness, from this, the cause of the mind being confused, other similar causes also arise. If so, if the mind is confused by holding selflessness, then the mind will also be confused at other times, so it should be constantly transmigrating, and not liberation? No, why? The reversion of delusion depends on one condition, so it has no root, so it is not constantly present, like the mind of a snake. Thus, permanence and self are both absent, as shown before, and will be discussed later. Therefore, the stains defiled by inner ignorance are adventitious. Thus it is said: "The nature of this mind is luminous." Explanation. Because wisdom holds detachment from permanence, the mind is inherently pure, and stains are adventitious. Thus it is said: "Stains are adventitious." Explanation. Because there is no root of something that does not exist, the permanence of things does not appear anywhere. Because contemplation is emptiness, stains are adventitious. Therefore, "Therefore, if there was no ability before, what ability is there in nature later?" Explanation. Therefore, if there was no ability to hinder seeing that reality at the time of hearing and thinking, then later, when manifesting the path, the mind's continuum transforms into the nature of the path, what ability could there be to generate faults and so on? Thus, even an Arhat with weak faith, etc., also regresses after being free from desire, and manifests the path, or afflictions arise nearby. Therefore, how do afflictions not arise again? Answer: "Although there is ability, it is harmful; the ability to arise is in a solid object; the ability to revert and arise is not present, like fire in mud." Explanation. If faults arise again in an Arhat with weak faith, etc., then inside,
Chinese
转变为损害的、能产生损害的相续，不能极度产生过失的集合。例如，如同土地变为泥潭，没有产生火的能力一样。如此说：无害且是真实义，自性被颠倒，纵然勤奋也无害，因为心执着于那一方。意思是说，自性是不能被无勤奋所转变的，因为有人见到过失而趋入功德，见到功德而不趋入过失。对于习惯于道路的人来说，见到功德不会趋入过失，见到过失也不会转向功德，因为道路的功德都是无害的，远离一切过失，并且不会从极度寂静的安乐中改变。无害的道路是智慧的自性。 自性是不能转变的，因为甚至会变成没有知识。道路是具有真实境的，因此，如同境安住一样，道路怎么会转变呢？它的无害是真实义和自性，那不是能被颠倒的过失所转变的。此外，心执着于那一方不是趋入过失，因此，不是为了过失的意义而趋入勤奋，因为能够完全衡量一切事物的自性，所以执着于那功德的一方。即使努力，对道路也没有损害。这些显示了名为道路的自性。那么，贪欲和嗔恨等成为相违的形态，也不是只损害一个，因为也见到嗔恨损害能损害的贪欲，同样也见到贪欲反过来损害嗔恨。如此，我和无我见也互相不损害吗？因此，如果说道路不是获得远离烦恼的，回答是：因为我执是唯一的因，以及因和果的自性。贪欲和嗔恨等，即使各不相同，也没有损害。意思是说，贪欲和嗔恨等在我
English
a continuum that has the ability to generate harm, it is not possible to extremely generate a collection of faults. For example, just as land that has become a swamp does not have the ability to generate fire. It is said thus: Harmless and also the true meaning, the essence is reversed, even if diligent, there is no harm, because the mind is attached to that side. That is to say, the essence cannot be reversed without diligence, because one sees faults and enters into virtues, and seeing virtues does not enter into faults. For those who are accustomed to the path, seeing virtues does not lead to faults, and seeing faults does not turn to virtues, because the virtues of the path are harmless, free from all faults, and do not change from the bliss of extreme peace. The harmless path is the essence of wisdom. Essence cannot be reversed, because even knowledge itself would become non-existent. The path is the object of truth, therefore, how can the path be reversed as the object abides? Its harmlessness is the true meaning and essence, which cannot be reversed by the fault of reversal. Furthermore, the mind's attachment to that side is not entering into faults, therefore, it is not entering into diligence for the sake of faults, because it is capable of fully measuring the essence of all things, therefore it is attached to that side of virtue. Even if effort is made, there is no harm to the path. These show the essence of what is called the path. So, even if attachment and hatred become contradictory forms, they do not only harm one, because it is also seen that hatred harms the attachment that can harm, and similarly it is seen that attachment in turn harms hatred. Thus, do the views of self and non-self also not harm each other? Therefore, if it is said that the path does not lead to the attainment of freedom from afflictions, the answer is: Because self-grasping is the only cause, and the nature of cause and effect. Attachment and hatred, even if they are different, do not harm. That is to say, attachment and hatred in me