Chinese
因此，如果说“因为是轮回的缘故，所以没有解脱”这个理由不成立，因此没有解脱，这是不合理的。因为解脱是什么，就没有解脱者。如果轮回者本身不是解脱，那么解脱就是其他的，束缚也是其他的，因为其他人饥饿而其他人饱腹。那么，有智慧的人怎么会努力追求因呢？回答说：只要习气没有被摧毁，那就会完全被折磨。只要这样，痛苦就会被虚构，而不会自然存在。即使没有解脱者，也会为了摧毁错误的虚构而努力。远离贪欲的境界，是通过慈悲来思考的。这句话的意思是：如果说不会进入显现的证悟，那只是愿望而已。因为证悟了真如，我不会在任何地方用心，所以没有努力，因为对于取舍是舍弃的。如果争辩说我们等等不会进入，那么，我们等等执着于一个，认为那就是束缚和解脱，因为执着于一个，所以理应进入。就像这样，只要对于我和我所的执着没有转变，就会在轮回中完全被折磨，痛苦会被虚构，而不会安住于真实。因此，只是虚构一个，然后安立名称，但从胜义谛来说，不是从事物本身的力量来安立名称，因为名称与理解有关。就像这样，因为对于绳子的物质虚构为蛇，所以有为了舍弃而努力。即使我的自性没有解脱者，为了摧毁错误的虚构，为了摧毁虚构而努力就会产生。如果从错误的虚构而进入，那么因为在证悟真如时没有错误的虚构，所以就不会进入安住和说法等等，因此，世尊怎么会成为量呢？远离贪欲者会在轮回的边缘安住慈悲，并且说法，例如为了臣民的利益，国王自己
English
Therefore, it is unreasonable to say that "because it is samsara, there is no liberation" because this reason is not established, therefore there is no liberation. Because what is liberation, there is no liberator either. If the samsaric being itself is not liberation, then liberation is something else, and bondage is something else, because others are hungry and others are full. Then, how would those with wisdom strive to manifestly for the cause? The answer is: As long as the habitual tendencies have not been destroyed, then it will be completely tormented. As long as this is the case, suffering will be fabricated, and will not naturally exist. Even if there is no liberator, one will strive to destroy the false fabrication. The state of being free from desire is through compassion. The meaning of this statement is: If it is said that one will not enter into manifest realization, that is just a wish. Because having realized the suchness, I do not apply my mind anywhere, so there is no effort, because there is equanimity towards acceptance and rejection. If one argues that we etc. will not enter, then, we etc. cling to one, thinking that it is bondage and liberation, because clinging to one, it is reasonable to enter. Like this, as long as the attachment to self and what belongs to self has not transformed, one will be completely tormented in samsara, suffering will be fabricated, and will not abide in reality. Therefore, one merely fabricates one, and then establishes names, but from the ultimate truth, names are not established from the power of things themselves, because names are related to understanding. Like this, because one fabricates a rope as a snake, there is effort for the sake of abandoning. Even if my own nature has no liberator, effort arises for the sake of destroying false fabrication, for the sake of destroying fabrication. If one enters from false fabrication, then because there is no false fabrication in realizing suchness, one will not enter into abiding and teaching the Dharma etc., therefore, how would the Bhagavan become a valid cognition? One who is free from desire abides in compassion at the edge of samsara, and teaches the Dharma, for example, for the benefit of the subjects, the king himself
Chinese
就像努力修习禅定一样。或者从无欲者那里先做，时间稍微长一点。这是断灭的形态。那么，如果无欲的业使之安住，那时因为有在其他世界所造的业，难道不会与来世相连接吗？如果业没有能力，那么无欲的安住就会消失吗？ 这里说：因为想要没有抛弃和返回，从有之贪欲中完全超越的，其他业没有抛弃的能力，因为一起做的都已耗尽。意思是说，先前业所抛弃的心续，没有努力返回而安住。抛弃是不用努力就能返回的，因为无欲的努力和舍弃，以中舍而安住于彼处。因此，没有努力的业不是产生其他世界的，因为一起做的没有贪欲的自性。如果远离贪欲，先前的业就不能抛弃其他的生。慈悲的意思不是想要众生的痛苦吗？因为没有众生，如果执着于众生是错误的，那么无欲者怎么会有呢？如果执着于众生，就不能见到无我吗？这里说：了知痛苦而没有相违的，先行之行蕴，实法之慈爱生起，不是与众生相连的。意思是说，当完全现见具有三种痛苦的所有痛苦时，在痛苦无常等自性中执取时，生起远离一切过失、没有相违的慈悲串习所生的慈爱，是实法的法，因为缘于实法的自性。慈爱不是与众生相连的，因为完全舍弃了对众生的执着。凡是心念就是慈爱，那是无欲者的，不是其他人的。具有贪欲者，舍弃了对众生的执着，怎么会对有情众生生起慈爱呢？那样的话
English
Just like diligently practicing meditation. Or, do it before those who are free from desire, and stay for a slightly longer time. This is the form of cessation. So, if the karma of being free from desire causes it to abide, then because there is karma done in other worlds, wouldn't it be connected to the next life? If karma has no power, then the abiding of being free from desire will disappear? Here it says: Because wanting no abandonment and return, completely transcending from the desire of existence, other karma has no ability to abandon, because all that is done together is exhausted. It means that the mind stream abandoned by previous karma abides without effort to return. Abandonment is capable of returning without effort, because the effort and abandonment of being free from desire abides there with equanimity. Therefore, karma without effort does not produce other worlds, because what is done together has no nature of desire. If one is free from desire, previous karma cannot abandon other births. Doesn't compassion mean wanting the suffering of sentient beings? Because there are no sentient beings, if clinging to sentient beings is a mistake, then how can those without desire have it? If there is clinging to sentient beings, then one cannot see no-self? Here it says: Knowing suffering and without contradiction, the preceding formations, the arising of love of reality, is not connected with sentient beings. It means that when all suffering with three kinds of suffering is fully manifested, when grasping at the nature of suffering impermanence, etc., the love arising from the habit of compassion that is free from all faults and without contradiction is the dharma of reality, because it focuses on the nature of reality. That love is not connected with sentient beings, because it completely abandons clinging to sentient beings. Whatever is thought is love, and that is of those without desire, not of others. Those with desire, having abandoned clinging to sentient beings, how can they have love for living beings? Like that
Tibetan
་འགྱུར་མོད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་ཆགས་ཅན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁྱད་པར་སྨྲས་པ། དེ་བདག་མེད་ཅན་ཆོས་ལ་ནི། །བདག་གཞན་སྒྲོ་བཏགས་ཕྱིར་འདོད་ཆགས། ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་གྱི་འདུས་རེག་ཙམ། །ཉིད་ལས་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྩེ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་བདག་གཞན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་ཙམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ལས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བརྩེ་བ་མ་གྱུར་མོད་ཀྱི་ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལས་ལྡོག་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་འདིར་སྨྲས་པ། སྐྱོན་རྣམས་གཏི་མུག་རྩ་བ་སྟེ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་འཛིན་པ་དེ། །མེད་ན་ཁྲོ་རྒྱུ་ཞེ་སྡང་མིན། །དེ་ཕྱིར་བརྩེ་བ་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་བདག་ལ་འཚེ་བ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ཞེ་སྡང་སྐྱེ་སྟེ། བདག་གང་ཡང་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་གཏི་མུག་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པའི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡང་ཡོད་པར་འཛིན་པའོ། །ཡོད་པར་འཛིན་པ་དེ་མེད་ན་ཁྲོ་རྒྱུ་དེ་བདག་ལ་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཞེ་སྡང་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྩེ་བ་ནི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་གྱི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལུས་དང་བཅས་པར་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གྲོལ་མེད་མ་ཡིན་སྔོན་འདུ་བྱེད། །ཟད་ན་གཞན་མཚམས་སྦྱོར་མི་བྱེད། །གང་འདུ་བྱེད་ནུས་ཟད་མེད་ཅན། །ཡིན་ན་སྐྱོན་མེད་ཅན་དེ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་གནས་པ་ནི་ཐར་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྡོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་པ་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པའི་འདུ་བྱེད་
Chinese
那么，贪欲和慈悲有什么区别呢？如果说具有慈爱之心的人不贪吃，而是有贪欲，那么对此区别是这样说的：对于无我之法，因为执著于自他，所以产生贪欲。 仅仅是痛苦延续的聚合接触，由此产生慈悲。慈悲和贪欲有很大的区别，因为原因和对象不同。例如，对于无常和痛苦等性质的法，执著于自他，即执著于其他常乐等性质。慈悲仅仅是痛苦的延续显现，这是因为从颠倒的知识中解脱出来。因此，仅仅看到痛苦的延续就会产生慈悲，所以它与贪欲完全不同。如果慈悲没有变成贪欲的自性，而是变成嗔恨的自性，因为看到不悦意的事物会产生相反的念头，那么这里是这样说的：过患的根本是愚痴，而这又是执著于众生。如果没有这种执著，就不会有愤怒的原因，也就没有嗔恨。因此，慈悲是过患。如果看到有人伤害自己，就会产生嗔恨，虽然实际上没有“我”，但仍然有执著于“我”的念头，这就是愚痴，是贪欲等过患的原因，也就是执著于存在。如果没有这种执著，那么伤害自己的原因就不是嗔恨，因为没有看到众生。因此，慈悲是远离一切过患的，而不是贪欲等过患的自性。即使是这样，如果远离贪欲的人仍然有身体，那么他仍然无法解脱吗？并非没有解脱，如果先前的造作耗尽，就不会再连接其他的相续。如果造作的能力没有耗尽，那么没有过患的人就会安住。这些是远离贪欲等的心安住于解脱，这表明并非所有自我的知识都会消失。此外，前世的连接是由先前业力所造作的。
English
Then, what is the difference between attachment and compassion? If it is said that a person with loving-kindness is not greedy, but has attachment, then the difference is stated as follows: For the Dharma of selflessness, attachment arises because of clinging to self and other. Compassion arises from merely the aggregate contact of the continuation of suffering. Compassion and attachment have great differences because the causes and objects are different. For example, for the Dharma with characteristics such as impermanence and suffering, there is clinging to self and other, that is, clinging to other characteristics such as permanence and happiness. Compassion is merely the manifestation of the continuation of suffering, because it is reversed from distorted knowledge. Therefore, compassion arises merely from seeing the continuation of suffering, so it is completely different from attachment. If compassion does not become the nature of attachment, but becomes the nature of hatred, because seeing unpleasant things will produce the opposite thought, then it is said here: The root of faults is ignorance, and that is clinging to sentient beings. If there is no such clinging, there will be no cause for anger, and there will be no hatred. Therefore, compassion is a fault. If one sees someone harming oneself, hatred will arise, although there is actually no "I", but there is still the thought of clinging to "I", which is ignorance, the cause of faults such as attachment, that is, clinging to existence. If there is no such clinging, then the cause of harming oneself is not hatred, because sentient beings are not seen. Therefore, compassion is free from all faults, and is not the nature of faults such as attachment. Even so, if a person who is free from attachment still has a body, then will he still not be liberated? It is not that there is no liberation, if the previous actions are exhausted, then other continuations will not be connected. If the ability to act is not exhausted, then the one without faults will abide. These are the minds that are free from attachment and so on abiding in liberation, which shows that not all knowledge of self will disappear. Furthermore, the connection of the previous life is caused by the actions of previous karma.