Tibetan
ར་རོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་རྟགས་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟགས་གཞན་ལ་བརྟེན་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མེའི་གཟུགས་ མཐོང་བ་ལས་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚད་མ་སྔ་མས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་དུ་སྔར་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་སྟེ། གང་ཚད་མས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེས་དོན་བྱེད་པར་ངེས་སོ། །གང་དུ་དོན་བྱེད་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་དོན་བྱེད་པ་ཚད་མར་མ་གྲུབ་པ་ལས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཚད་མར་མ་གྲུབ་པ་ལ་ངེས་པར་དོན་དང་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་དོན་བྱེད་པ་ཚད་མ་ཡིན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ངེས་པར་དོན་བྱེད་པ་དང་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་དེ་ལ་མི་སླུ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཙམ་བཟུང་བ་ལས་ཚད་མར་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱ་བ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རིག་པ་ཉིད་ལས་སླུ་བ་མེད་པར་ངེས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པ་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཡིན་ནམ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་པ་ལ་ནི་གལ་ཏེ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ལས་དོན་བྱེད་པ་མ་འཁྲུལ་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མངོན་སུམ་མེད་ན་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་མེའི་གཟུགས་མཐོང་ན། བཙོ་བ་དང་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཡང་གོམས་པར་བྱེད་ན་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་མཐོང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དོན་བྱེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དེ་ཉིད་ངེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་གཞན་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དོན་བྱེད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་མི་ངེས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པའི་མངོན་སུམ་དུ་ཡུལ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉེ་བར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་ནི་སླུ་བ་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པར་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས། །ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་རང་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི་ཚ
Chinese
若如是，如果由比量而确定相，尔时比量依赖于其他相，则将成为无有穷尽。又，如果于某处见到火之形相，便确定烧等作用，虽是如此，然于其他处又将如何？若谓见彼作用者，乃是先前之量，何处先前显现作用，即已由量成立，何者若无量则不生，彼即确定能作作用。若谓何处能作作用，彼即是量，此处能作作用未由量成立，岂非未见耶？于未由量成立者，决定无有与义相合，故如何彼能作作用是量？虽是如此，然则决定无有能作作用及相合之故，如何于彼量不欺诳未成立耶？是故，仅执取自性，则非是确定为量。难道未曾说，由极度串习，仅由了知形相之差别，便能确定为不欺诳耶？彼非是了知，彼串习是于现量所证知耶？抑或进入于比量所证知？其中，若由比量而知，则若由串习而了知形相之差别，作用不欺诳之故，尔时比量亦无现量则不生之故，将成互相依赖。然若见已成现量之境之火之形相，煮烧等显现亦串习，何时见形相之当下，便因体验作用而有彼确定，故于他处亦如是，若无形相作用则不生，如何不能确定？非是遍知之现量，于一切境与时中，不行与一同受用，及非是近示者，是故现量非是确定不欺诳者，比量亦非是确定者。如是思惟，自己似是应为量，此处说：由自自之自性而知，由名言则是量。谓自现量之自性乃是不共，及是自己所体验，
English
If so, if the sign is determined by inference, then the inference will depend on other signs, and it will become endless. Furthermore, if in some places the form of fire is seen, and then burning and other functions are determined, although this is so, how will it be in other places? If it is said that seeing that function is due to the previous valid cognition, then wherever the function appears to be done before, it is established by valid cognition. Whatever does not arise without valid cognition is definitely able to perform the function. If it is said that wherever the function is done, that is valid cognition, is it not seen here that the function is not established as valid cognition? For those who have not been established as valid cognition, there is definitely no union with meaning, so how can the function be valid cognition? Although this is so, how can it be established that the measure is not deceptive, since there is definitely no function and no union? Therefore, it is not certain that the measure is determined by merely grasping the nature. Has it not been said that by extreme habituation, only by knowing the difference of form, it can be determined as non-deceptive? That is not knowledge, is that habituation realized by direct perception? Or does it enter into what is realized by inference? Among them, if it is known by inference, then if the difference of form is known by habituation, because the function is not deceptive, then the inference will also depend on each other because it does not arise without direct perception. However, if you see the form of fire that has become the object of direct perception, and the appearance of cooking and burning is also practiced, then when you see the form, you will experience the function immediately, so you are sure of it. Therefore, in other places, if there is no form function, it will not arise, how can it not be determined? The direct perception of the non-omniscient does not go and enjoy together in all places and times, and it is not a close indicator, therefore direct perception is not a certain non-deceptive, and inference is not a certain. If you think that you should be a valid cognition, here it says: Knowing from oneself by one's own nature, and from words is valid cognition. It means that the nature of self-direct perception is uncommon, and it is experienced by oneself.