Tibetan
་བ་མེད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ན། ལོ་གཅིག་ཁྱུད་སྐོར་ལ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པར་མི་སླུ་བས་རིག་བྱེད་ཀྱང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ནི། །ཐབས་དང་བཅས་པར་རིག་མཛད་པ། །གང་ཡིན་དེ་ནི་ཚད་མ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་རིག་མཛད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་མཁྱེན་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བླང་བ་དང་དོར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པ་སྟེ། དེའི་ཐབས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཀུན་འབྱུང་དང༌། ལམ་རིག་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མར་འདོད་ཀྱི། སྲིན་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲངས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཅི་ཐམས་ཅད་རིག་པ་མི་སྲིད་དམ་ཡང་ན་དེ་ཡིས་གཅིག་ཏུ་དགོས་པ་མེད་པས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཚད་མར་བརྟག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། རིང་པོར་མཐོང་ ངམ་མ་མཐོང་ཡང༌། །འདོད་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན། །རིང་མཐོང་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། །ཚུར་ཤོག་བྱ་རྒོད་བསྟེན་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐམས་ཅད་རིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཚད་མ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་རིང་པོར་མཐོང་བའམ། ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་ཡང་རུང་སྟེ། འདོད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཚད་མའོ། །འོན་ཏེ་རིང་དུ་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་མ་ཤེས་པར་དེའི་ཚེ་གྲོགས་དག་སོང་ངམ། ཤོག་ལ་ཐར་བ་འདོད་པ་ལ་མཐོ་རིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་རིང་དུ་མཐོང་བའི་བྱ་རྒོད་བསྟེན་པར་གྱིས་ཤིག །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐབས་དང་བྲལ་བས་ཁོ་བོ་ཅག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཚད་མར་གྱུར་པར་འདོད་པ་དེས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་ཡོངས་སུ་ཚང་བའི་དོན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཤེས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་རིགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕ་རོལ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་ཐབས་མ་ཤེས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་
Chinese
如果因为没有必要就说薄伽梵是一切智者，那么一年有十二个月不会错，吠陀也成了量吗？这里说：应取和应舍的真如，以方便而证知，谁是，那是量，不是证知一切者。意思是说，因为了知不必要的片面，薄伽梵不是量。然而应取和应舍的真如是痛苦和灭谛，其方便依次是集谛和道谛，证知这些者被认为是量，而不是完全知晓所有虫类的数量。这如同显现圣谛一样，显示了薄伽梵是通往善趣之路的量。难道一切智不可能吗？或者因为那没有必要，所以认为完全了知主要之义是量吗？说：长远见或不见，是见欲求之真如。若长远见是量，来吧，请依止秃鹫。意思是说，并非没有一切智，然而对量没有助益。如此，长远见或者不见都可以，因为见到欲求之真如，即四圣谛，所以是量。如果长远见是量，那么在不了解当下之义时，那时朋友们走了吗？来吧，想要解脱而追求善趣的你们，请依止长远见的秃鹫吧！此意是说，并非完全舍弃一切智，然而因为缺乏方便，我们无法进入完全了知的道路。谁想要成为量，就应当现量一切所知，否则不可能完全具备意义。如果了知意义之主要和一切智的量本身有什么原因呢？因此说了能成立的“大悲”，想要使他者脱离痛苦的慈悲，那也是达到极致的，那是成立一切智的根据。如果不知方法，慈悲就是痛苦之因。
English
If the Bhagavan is said to be omniscient because it is not necessary, then does the Veda also become a valid means of cognition because there are twelve months in a year without fail? Here it is said: The suchness of what should be taken and abandoned, who knows with means, that is the valid means of cognition, not the one who knows everything. That is to say, the Bhagavan is not a valid means of cognition because he knows one aspect that is not necessary. However, the suchness of what should be taken and abandoned is suffering and cessation, and the means to that are, in order, the origin and the path. Whoever knows these is considered a valid means of cognition, but not the one who knows the number of all insects and so on. This, like manifesting the noble truths, shows that the Bhagavan is the valid means of cognition for the path to higher realms. Is it impossible to know everything, or is it considered a valid means of cognition to fully know the main meaning because it is not necessary? Said: Whether seeing far or not seeing, it is seeing the suchness of desire. If seeing far is a valid means of cognition, come, rely on the vulture. That is to say, it is not that there is no omniscience, but it does not help the valid means of cognition. Thus, whether seeing far or not seeing everything is fine, because seeing the suchness of desire, that is, the four noble truths, it is a valid means of cognition. If seeing far is a valid means of cognition, then when you do not understand the meaning of the present situation, have your friends left at that time? Come, you who desire liberation and seek higher realms, please rely on the far-sighted vulture! The meaning of this is that it is not a complete abandonment of omniscience, but because of the lack of means, we cannot enter the path of complete knowledge. Whoever wants to become a valid means of cognition should directly perceive all knowable things, otherwise it is impossible to fully possess meaning. If there is a reason for knowing the main meaning and the valid means of cognition of omniscience itself, then the proof is mentioned as "great compassion", and the compassion that wants to free others from suffering is also the ultimate, which is the basis for establishing omniscience. If the method is not known, compassion is the cause of suffering.