Tibetan
་སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྡན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་སྟེ། སྟེའུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང༌། མིག་དང་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་བྱས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རི་ལ་སོགས་པ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ན། འདིར་སྨྲས་པ། སྡོད་འཇུག་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། །དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། །འདོད་པ་གྲུབ་པའམ་དཔེ་མ་གྲུབ། །ཡང་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན། །འདིར་སྡོད་ཅིང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་སྤྱིར་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་མ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱི་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ནི་མ་གྲུབ་པ་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་སེམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ནི་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྔོན་དུ་སེམས་འགྲོ་བ་ཉིད་དེ། ལས་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་དབང་ཕྱུག་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་བ་ལས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པའི་ལས་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སེམས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་ཉིད་སྐྱེ་བར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདི་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་ནས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རང་ཉིད་དཔྱད་ནས་འཇུག་པ་དཔྱོད་པ་པོས་བསྐུལ་ནས་འཇུག་པར་གྱུར་གྲང་ན། སེམས་མེད་པ་ནི་རང་ཉིད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ལས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་གྱིས་དཔྱད་པ་དེ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། གཞན་དུ་ན་ཇི་ལྟར་ལས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡི
Chinese
是安住和进入。同样，凡是具有形状差别的，都是作者所为，例如瓶子等等。身体和感官等也具有形状的差别。同样，凡是能起作用的，都是作者所为，例如斧子等等。身体、眼睛和土地等也是为了起作用。等等的词语是接近把握已做之义。凡是果，都是从具有智慧的因产生的，例如树枝等等。如果说山等也是果，那么这里说到：安住进入形状的差别，和起作用等等上，是所欲成立，或者例子不成立，或者犹豫不决。这里安住和进入等等的理由，一般来说，对于具有智慧者来说，不是作为因先行成立，如果考察是殊胜心所加持的差别，那么，如果一般成立是那样，就不是宗，因为宗是意欲不成立的缘故。一般来说，仅仅是心先行是成立的。也这样说过：业生世间种种，业是心和心所造，心是意的业。这样说过。然而，在种种业之前，心是先行的，为了业的进入和返回的意义，应该承认自在天，也这样说，那是自在天所劝请而说法。因此，作者所做的业先行的，对于已成立的不是成立，如果说因为承认自在天所做的业的缘故，那么，那不是的，因为业本身就是心的自性。是进入种种的本身。凡是没有心的果，那不是自己产生而进入的，因为不是考察这就是这个而进入的缘故。像这样，如果是自己考察而进入，是被考察者劝请而进入，那么，没有心就不是自己进入。对此，如果业是心的体性，那么，其他考察它有什么必要？否则，业怎么会是心的自性呢？
English
It is dwelling and entering. Similarly, whatever possesses a difference in shape is all done by the agent, such as a vase and so on. The body and senses, etc., also possess a difference in shape. Similarly, whatever performs a function is all done by the agent, such as an axe and so on. The body, eyes, and earth, etc., are also for the sake of performing a function. The word "etc." closely grasps the meaning of being done. Whatever is a result is all produced from a cause possessing intelligence, such as branches and so on. If it is said that mountains, etc., are also results, then it is said here: On dwelling, entering, the difference in shape, and performing a function, etc., it is either the desired establishment, or the example is not established, or there is hesitation. Here, the reason for dwelling and entering, etc., is generally not established as preceding as the cause for those possessing intelligence. If it is examined as the distinction of being blessed by an excellent mind, then, if the general establishment is like that, then it is not the subject, because the subject is desired to be unestablished. Generally, merely the mind preceding is established. It is also said thus: "From actions are born the various worlds, actions are mind and what is made by it, mind is the action of the mind." Thus it is said. However, the mind itself precedes various actions. For the meaning of entering and returning of actions, the Isvara should be acknowledged. It is also said thus: "That is taught the Dharma from being urged by Isvara." Therefore, the action done by the agent preceding is not an establishment for what is already established, if it is said because the action done by Isvara is acknowledged, then that is not so, because action itself is the nature of mind. It is the very entering into various things. Whatever is a result without mind, that is not itself produced and entered, because it is not entered after examining that this is this. Like this, if it is entered after examining oneself, it is entered after being urged by the examiner, then, without mind, it is not entered by itself. To this, if action is the very essence of mind, then what need is there for others to examine it? Otherwise, how could action be the nature of mind?
Tibetan
ན་ཡང༌། དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་ནས་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྫ་མཁན་ཡང་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་བའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན། འོན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་གཞན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ནི་རང་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་འཇུག་གི་རྫ་མཁན་ནི་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་མཐུ་མེད་པས་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་ནས་འཇུག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། མི་ཤེས་སྐྱེ་བོ་རང་དབང་མེད། །བདག་དེས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ། །དབང་ཕྱུག་གིས་ནི་བསྐུལ་བ་ལས། །མཐོ་རིས་དང་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་ལས་ འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པ་ན། བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་བའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་གནོད་པར་འགྱུར། འཁོར་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་ལེགས་པ་སྟེར་བས་གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། དབང་ཕྱུག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་ལྡན་ན། ཡང་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གནོད་ཅིང་མི་ཕན་བ་སྟེར་བ་ཡིན། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། འཁོར་བ་དབང་ཕྱུག་ལས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་ཕྱུག་གི་འདོད་པ་མ་གཏོགས་པར་ལས་གཅིག་པུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འདོད་པ་གྲུབ་པའོ། །འོ་ན་ཏེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་དང་ལྡན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་དཔེ་ན་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱེད་པ་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་གང་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པ་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཞེས་དེ་ལ
Chinese
然而，就像自在天（藏文：དབང་ཕྱུག་）驱使一样，为何不承认陶工也是自在天驱使的结果呢？如果是因为自在天加持的结果而行动，那么自在天也会被其他的自在天所加持。然而，自在天因为完全了解自己而行动，而陶工却不了解自己。因为自己没有辨别的能力，所以被自在天驱使而行动。因此说： 无知之人无自主， 彼自身将成痛苦， 自在天之所驱使， 往生天界及恶趣。 这并非真实，因为这无法完全了解一切。如果想要从因完全了解果，那么也会变成互相依赖，因为在证明一切智者时，需要行为，并且也需要从行为本身来证明一切智者。此外，如果从自在天驱使的行为产生结果，那么法性（藏文：ཆོས་ཉིད་）就会受到损害，非法又如何损害呢？给予轮回中出生者利益，从而利益他人。如果自在天没有贪欲并且具有作为，那么又如何会给世间人带来非法的损害和无益呢？如果非法不是由世间业力所驱使并产生痛苦，那么轮回就不是源于自在天了。如果说除了自在天的意愿之外，仅仅从业力产生结果是不可能的，那么这也是一种错误的理解。因此，对于需要普遍证明的事物，意愿是成立的。如果想要证明具有卓越智慧者是先行的，那么这时就会成为一个例子，因为一切智者的作者先行，在任何地方都不是跟随的。仅仅通过言语来显示在欲望的对象中作为需要证明的事物，作者是先行的，这是不成立的，因为对于此，没有产生错误理解的原因。现在将要阐述推理的过失，或者说这是犹豫不决的。
English
However, just as the actions are driven by Ishvara (Tibetan: དབང་ཕྱུག་), why not acknowledge that the potter's actions are also a result of being driven by Ishvara? If it is because of the blessings of Ishvara that one acts, then Ishvara would also be blessed by another Ishvara. However, Ishvara acts because he fully understands himself, while the potter does not understand himself. Because he does not have the power to discern for himself, he is driven by Ishvara to act. Therefore, it is said: The ignorant have no autonomy, They themselves will become suffering, Driven by Ishvara, They go to heavens and to evil destinies. This is not true, because it is impossible to fully understand everything. If one desires to fully understand the result from the cause, then it will become mutually dependent, because in proving the all-knowing one, action is needed, and also from the action itself, the all-knowing one is proven. Furthermore, if the result arises from actions driven by Ishvara, then the nature of Dharma (Tibetan: ཆོས་ཉིད་) would be harmed, but how would non-Dharma harm? By giving benefit to those born in samsara, one would benefit others. If Ishvara is without attachment and possesses action, then how would he give harm and no benefit of non-Dharma to worldly beings? If non-Dharma is not driven by worldly karma and does not produce suffering, then samsara would not originate from Ishvara. If it is said that it is impossible for the result to arise solely from karma without the will of Ishvara, then this is also a wrong understanding. Therefore, for things that need to be universally proven, the will is established. If one wants to prove that the one with excellent wisdom is prior, then at that time it will become an example, because the author of the all-knowing one is prior, and is not followed anywhere. It is not the case that merely by words, the author is shown to be prior in the object of desire as something that needs to be proven, because there is no reason for misunderstanding to arise for this. Now, the faults of reasoning will be explained, or rather, it is being hesitant.