Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་མི་འགྱུར་བར་གཟུགས་བརྙན་གཞན་དང༌། གཞན་དུ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པའི་བྱེད་པ་མེད་པས་རང་དབང་ཁོ་ནས་དེ་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་མིག་ཕྱེ་ན་མི་འགྱུར་ཡང་གཞན་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་རུང་བའི་གནས་སུ་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་མིག་ལ་དངོས་པོའི་བྱེད་པ་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་མེད་ན་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་ནི་མི་རྟག་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་དང་མ་བྲལ་བས་སོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྟག་པ་ནི་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་བྱ་གཞན་ནས་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་ན། རིམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ནས་ཤེས་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ལ་ནི་ལྟོས་པ་མི་རུང་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་དོན་གཅིག་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། ལྷག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ པར་རྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་དོན་གཅིག་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ཉིད་དུ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དང་བྲལ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྔ་མ་ཉིད་དུ་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་ལྷག་པ་ནི་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པས་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། ལྷག་པ་ནི་ཐ་དད་པའམ། ཐ་མི་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྟག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དེ་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་འགྱུར་བ་ཙམ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རྣམ་འགས་ཕན་འདོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། །མི་རྟག་ན་ཡང་ཚད་མ་མེད། །དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་ན་ཡང་ཚད་མར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགའ་ཞིག་གིས་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་ཕན་འདོགས་པའམ། གནོད་པ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་བསྒོམས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་སྲོག་ཆགས་ལ་སྙིང་རྗེ་བས་ཕན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དེས་གཞན་ལ་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་གཞན་ལ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུད་གཞན་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་རྒྱུད་གཞན་དེ་ཉིད་ལ་དབང་ཕྱུག་གིས་སྟོན་ཏོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གང་གི་ཚེ་དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་གིས་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ། འདོད་ ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་ཇི་ལྟར་ཤེས། གཞན་ཡང་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་པ་བརྒྱུད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ནི་ཚད་མར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཚད་མ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེའི་དོན་ནི་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ནམ་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དེ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འོན་ཏེ་སྡོད་ཅིང་འཇུག་པ་དང༌། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་ཕྱུག་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་སྡོད་ཅིང་སྡོད་ཅིང་འཇུག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་བྱས་པ་སྟེ། སྟ་རེ་ལ་སོགས་པས་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྟ་རེ་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་འཇུག་ན་ནི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། ས་ལ་པ་ནི
Chinese
之故也。然则如明镜等不改变而影像各异，如是自在之识不改变而执持他物耶？若是，则所知无知之作用，唯由自主而知之。如是则可，如开眼虽不改变，然执持各异之物于可容之处，如是常识亦不改变而执持一切所知耶？此非真实，以眼有物之作用故，若无此，则识不生故。自在之识亦以常故无退转，于下当说。故从彼生者及其体性，于常性则不可能。自在之识虽无常，然自在非常耶？此处说，次第生之识为何，彼乃常，以不应从自在生故，以不离因故。此乃显示如是，若因是常，则果非次第生，以因常有故。是故所知从他而出时，则不经历次第。如是则可，然自在之识与缘相遇而生识耶？是故自在常则不应依赖，以于彼无利益故。如是利益之因是作一义耶？若是增上之因，则于彼作一义之因，非利益于境之因，以先前即有故。如是则离彼之作用，先前即成利益。然若如第二品，增上是异体与非异体之觉悟不应理，故彼非真实。增上是异体或非异体，于下将说。是故常者无所依赖，以利益之因远离二者故。如是虽可，然自在无常者则不依赖布施等缘
English
Therefore. However, just as mirrors and the like do not change, but images appear differently, so does the knowledge of the powerful one, without changing, grasp other objects? If so, then the knowable has no function of knowing, and it is known only by its own power. That may be so, but just as opening the eyes does not change, yet it grasps different objects in a suitable place, so does constant knowledge, without changing, grasp all knowables? That is not true, because the eye has the function of objects; without it, knowledge does not arise. The knowledge of the powerful one is also constant, so there is no turning back, as will be explained below. Therefore, what arises from it and its nature are impossible in constancy. Although the knowledge of the powerful one is impermanent, is the powerful one not permanent? Here it is said: Whatever knowledge arises sequentially is constant, because it should not arise from the powerful one, because it is not separate from the cause. This shows that if the cause is constant, then the result does not arise sequentially, because the cause is always present. Therefore, when the knowable arises from another, it does not experience sequence. That may be so, but does the knowledge of the powerful one arise when it meets with conditions? Therefore, the constant powerful one should not depend on anything, because there is no benefit to it. Is the cause of benefit acting for one purpose? If it is an additional cause, then the cause of acting for one purpose is not the cause of benefiting the object, because it already exists. Therefore, the action separate from it will become beneficial beforehand. However, even according to the second alternative, it is unreasonable to understand that the additional is different or not different, so it is not true. The additional is different or not different, will be explained below. Therefore, the constant one does not depend on anything, because the causes of benefit are separate from the two. That may be so, but the impermanent powerful one does not depend on conditions such as generosity
Chinese
如果说，自性智慧和，离贪以及，自在等圆满产生，是因为从前前刹那的转变仅仅一生起之故。对此答道：以任何方式无利益之故，即使无常也没有量。自在即使无常也不是量是合理的。为什么呢？因为有些许利益也不存在之故。因为何时以某些因知晓利益或损害之时，修习就能从完全知晓贪等对治法中以慈悲利益众生。何时仅仅以自性是彼之知晓，彼如何利益他人对治呢？比如，自己相续中不知晓离贪之方便，因为彼之自性是离贪之故。为了以知晓在其他相续中修习之方便而获得离贪，不是对其宣说吗？虽是如此，然而在其他相续自身中，明明存在以因的力量所生的完全知晓贪之对治的量，自在能做什么呢？如果自在对其他相续自身宣说呢？那么何时自在对其宣说之时，如何知晓贪等之对治？又如果缘解脱之自性而知晓呢？虽是如此，然而因为从无始以来传承离贪之故，常法不是量，这是善说。或者如果不存在执持之量，因此就是无量者。其含义是，因为不存在成立彼之量，所以任何时候都没有利益，这是否待的理证。如果住和进入以及，形状的差别以及，作用等不是成立自在吗？凡是住且住且进入，那一切都是以具慧之因所造作，如以斧头等砍伐一般。因为如果斧头等自己进入，则将恒常进入。身体和，根以及，萨拉巴尼
English
If it is said that the wisdom of self-nature, detachment from desire, and the perfection of power, etc., arise because they are born from the mere transformation of the preceding moment. To this, it is answered: Because there is no benefit in any way, even if it is impermanent, there is no valid cognition. Even if power is impermanent, it is not reasonable to be a valid cognition. Why? Because there is no benefit whatsoever. Because when one knows the benefit or harm through some cause, cultivation can show benefit to sentient beings through compassion from fully knowing the antidotes to desire, etc. When one knows it only by its own nature, how does it show the antidote to others? For example, one does not know the means of detachment from desire in one's own continuum, because its own nature is detachment from desire. Is it not for the sake of attaining detachment from desire by knowing the means of cultivation in other continua that one speaks to it? Although it is so, however, in that other continuum itself, while there is a valid cognition that fully knows the antidote to desire born from the power of cause, what can power do? If power speaks to that other continuum itself? Then, when power speaks to it, how does it know the antidote to desire, etc.? Furthermore, if it knows by focusing on the nature of liberation? Although it is so, however, because it has been transmitted from beginningless time as detachment from desire, the permanent is not a valid cognition, this is well said. Or, if there is no valid cognition that apprehends, then it is indeed the one without valid cognition. Its meaning is that because there is no valid cognition that establishes it, there is no benefit at any time, which is a reason with independence. Are not dwelling and entering, and the difference in shape, and function, etc., establishing power? Whatever dwells and dwells and enters, all of that is made by a cause with intelligence, like cutting with an axe, etc. Because if the axe, etc., enter by themselves, then they will enter constantly. The body and, the senses and, Salapani