Tibetan
་ཤེས་པ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་བརྗོད་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པས་གྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་མ་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པར་རྟོགས་ཤེ་ན། རེས་འགའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རེས་འགའ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་ན་ནི་གཏན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་ཀྱང་འགྱུར་བས་ན་གཟུགས་རྒྱུ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་མཐོང་ཡང་གཟུགས་ལ་ལྟོས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དོན་གཞན་ལ་ཆགས་པས་མི་མཐུན་པར་བྱས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་མེད་ན་མེད་པ་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ་དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཡོད་ན་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་མེད་ན་མེད་པ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དབང་པོ་ལ་ནི་གཉི་ག་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །འོན་ཀྱང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་ལ་དེ་ཡང་དབང་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལས་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ལུང་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དེར་ཡང་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་འབྲས་ཕྱེ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཡང་རྟོགས་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ནང་གི་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་ཆ་ཤས་གཞན་ལས་དབང་པོའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྟོགས་ན་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་གཞན་ལས་ལོག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ནི་རེག་བྱ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ་པའམ་རེག་བྱ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་དང་མི་འདྲ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་སྔགས་ལ་སོགས་པས་ནུས་པའི་གེགས་བྱས་པའི་འབར་བའི་རང་བཞིན་ནུས་པ་གེགས་མ་བྱས་པ་ལས་མི་མཐུན་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མེད་དེ་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ། གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་གནས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེའི་སྲེག་པར་ནུས་པ་ནི་དྲོ་བའི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འདྲ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དྲོ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་ཀྱང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ལས་དབང་པོ་དོན་གཞན་ཡིན་ན། དེ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གཉིས་ཀ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡང་ལྟོས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དབང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་ལམ་འདི་སྲིད་དུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འགྲོ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་གམ་རང་ཉིད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ པས་དུ་མ་ཡང་རུང་སྟེ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་མི་ལྡོག་གོ །ཅི་ཞིག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སོགས་པའི་སྒྲའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་མོད་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་བ་གྲུབ་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དབང་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ནའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཙམ་ཁོ་ནར་བརྗོད་དོ། །ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ་ན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པ་ལས་དབང་པོ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་འདི་ལ་མངོན་སུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའི། བདག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བདག་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་རིགས
Chinese
与“识”相关联。其含义是，如果说果，即识，是依靠根等而成立的，因此说为成立，那么识就是根等的果，识依靠根等而成立。如果说，在它存在时，没有意识到存在，如何能意识到识是依靠根等的呢？因为说是“有时”。这是说，识是有时的自性。如果不是有时，那么因为是恒常存在，即使无色也会变化，因此不会成为色的因。如果无色就不存在，即使没有看到与色相随，依靠色就是色的果。同样，对于作意也应理解，因为执着于其他事物而产生不一致，因此识不会产生。如果无眼则无，这是不成立的，因为这不是现量。如果色、显现和作意存在，存在是不成立的，但如果不存在，不存在是成立的。对于根，两者都不成立。然而，即使色、显现和作意存在，识也因为是有时的，所以意识到是具有依靠性的，那也就是根。这表明的是，从这之中有什么因存在。如此，完全成立的自性的差别是从经文中理解的，在那里也不能进行随后的推断。如果睁开眼睛，识就会产生，如果它存在，存在也是成立的，那么为什么不是认识者自己的现量呢？如果仅仅通过内在的觉知，就能从自性其他部分中认识到根的特殊果，那么就会成为现量，就像火和烟一样，如果存在与他物相异的事物，就能通过差别本身来认识存在。同样，如果说果不是从其他所触中特殊地认识，而是通过不同的境来证明不同，或者通过一个所触的自性，即身体的一个部分来认识因，那么不是的，因为那样也会因为其他原因而变成非因，因为没有认识到与因不同的东西。
English
It is related to "consciousness." The meaning of this is that if it is said that the result, namely consciousness, is established by depending on the senses, etc., and therefore it is said to be established, then consciousness is the result of the senses, etc., and consciousness is established by depending on them. If it is said that when it exists, existence is not realized, how can it be realized that consciousness depends on the senses, etc.? Because it is said to be "sometimes." This is saying that consciousness is of the nature of being sometimes. If it is not sometimes, then because it is constantly present, even if it is formless, it will change, and therefore it will not become the cause of form. If it is formless, it does not exist, and even if one does not see following form, depending on form is the result of form itself. Similarly, one should also understand about attention, because attachment to other things causes inconsistency, therefore consciousness will not arise. If there is no eye, then there is no existence, which is not established, because it is not directly perceived. If form, appearance, and attention exist, existence is not established, but if they do not exist, non-existence is established. For the senses, neither is established. However, even if form, appearance, and attention exist, consciousness, because it is sometimes, realizes that it has dependence, and that is also called the sense. What this shows is, what cause exists from this. Thus, the distinction of the nature of complete establishment is understood from the scriptures, and subsequent inference is not possible there. If the eyes are opened, consciousness will arise, and if it exists, existence is also established, then why is it not the direct perception of the knower himself? If only through inner awareness, one can recognize the special result of the senses from other parts of the nature, then it will become direct perception, just like fire and smoke, if there is something different from other things, existence can be recognized by the difference itself. Similarly, if it is said that the result is not specially recognized from other tangibles, but is proven to be different by different objects, or that the cause is recognized by the nature of one tangible, namely one part of the body, then it is not so, because that would also become a non-cause for other reasons, because there is no recognition of something different from the cause.
Chinese
因此，现量不能了知是因和非因，因为那是常时由有和无的识所了知的缘故。如果是这样，那么，如果因为咒语等阻碍了能力，而不能了知燃烧的自性与未被阻碍的能力不同，那么这也将变成现量不能了知因和果的事物了吗？不是这样的，因为成为成办果的支分，变成其他的状态本身是安立之处的缘故。火的燃烧能力就是温暖的能力，如果没有那个，那么就由现量本身成立不同了。即使有温暖的能力，如果不燃烧，那么就仅仅变成非因了。如果从果来说，根是其他的意义，那么不是会变成仅仅不依赖于它而产生识吗？如果二者都是因，那么也应当显示依赖的差别。如果没有差别，那么也会变成产生果识的本身就是根啊。如果这样说，那么这种说法的道路上，不能够行持比量，因为那从果的相违来说，果是一个或者自身是极微的集合的缘故，与根一起变成多数也好，依赖应当变成更加超胜的本身。差别和无差别不是从一和多中退还的。什么是“什么一个”等呢？虽然等等的语词的意义本身也变成色等，但是是根的境的自性。那个本身的果识偶尔成立，因此说极为成立，也是根的境的仅仅。色等是识的果的仅仅而说。识成立为色等的果时，就是现量，不需要依赖其他的成立者。那个识不是仅仅那个的因，因此从那个存在而比度根。因此，像这样，虽然这上不是现量成立者，但是因和果的事物和比量是存在的。对自我是没有的，这样说的。如果自我不是现量，那么也应理。
English
Therefore, direct perception does not apprehend what is cause and what is not cause, because it is always apprehended by consciousness that exists and does not exist. If that is the case, then, if the nature of burning, which is obstructed by the power of mantras and so on, is not apprehended as different from the power that is not obstructed, then will that also become direct perception not apprehending the objects of cause and effect? It is not so, because becoming a limb for accomplishing the result, the state of becoming other is the very place of establishment. The power of fire to burn is the very power of warmth, and if that is not present, then it is established as different by direct perception itself. Even if there is the power of warmth, if it does not burn, then it will only become a non-cause. If, from the point of view of the result, the sense faculty is a different meaning, then wouldn't it follow that consciousness arises merely without depending on it? If both are causes, then the difference of dependence should also be shown. If there is no difference, then it would also become that the very thing that produces the fruit of knowledge is the sense faculty. If you say that, then on this path of expression, inference cannot proceed, because from the contradiction of the result, the result is either one or itself is an aggregate of atoms, so becoming together with the sense faculty, even if it is many, dependence should become more excellent itself. Difference and non-difference do not revert from one and many. What are "what one" and so on? Although the meaning of the word "etc." itself also becomes form and so on, it is the very nature of the object of the sense faculty. The result of that itself, consciousness, is occasionally established, so saying that it is extremely established, is also merely the object of the sense faculty. Form and so on are said to be merely the fruit of consciousness. When consciousness is established as the fruit of form and so on, it is direct perception, and there is no need to rely on other establishers. That consciousness is not merely the cause of that, therefore the sense faculty is inferred from the existence of that. Therefore, like this, although this is not a direct perception establisher, the objects of cause and effect and inference are present. It is said that it is not so for the self. If the self is not direct perception, then it is also reasonable.