Tibetan
ག་པ་ཡིན་ཡང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་སྲིད་དེ། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དོ་རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལས་རྒྱུ་མཚན་བརྟགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འཁྲུལ་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཁྱད་པར་མེད་པར་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་གྲུབ་བོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་དོན་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དག་གི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་ནི་མེད་དོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་དེ་དང་མི་འགལ་བར་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཆོས་གཞན་སྒྲུབ་པར་སྲིད་པ་དེར་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འཐད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ངག་དག་ལ་ནི་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་དེ་དང་མི་འགལ་བར་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པར་མྱོང་བ་དེ་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་སྤངས་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་གྲུབ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་འདིར་བཞེད་པ་ཡིན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ངེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་དེ་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱི་དུས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཞན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལན་ཅིག་གནོད་པ་མཐོང་བས་ཕྱིས་གནོད་པ་མཐོང་བ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་མེད་པས་ཤེས་བྱ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་རྗེས་
Chinese
无论何处，由于具有错谬的理由，因此说不是现量是不可能的。因为没有错谬的理由，即这个显现为“此”的事物本身，是没有错谬的理由的。暂时来说，将无差别之处妄加分别的自性，这种错谬是存在的。如果说应该从那本身来考察理由，那么（我）已说过，因为错谬不会改变。无差别之处是错谬，这一点并未成立。为什么呢？因为没有损害它的事物。如同瓶子等与常法没有差别，因为没有作用，本身是刹那性的，所以认识到这是错谬。同样，也没有成立它们差别的量。这是这样说的：在现量成立的事物上，如果现量不违背，其他量可以成立其他法，那么在那里，认识到无差别是错谬，这才是合理的。对于现量成立为无差别的自性的言论来说，并没有其他量可以成立差别。因此，在这里，对于现量成立的事物，其他量不能在不违背它的情况下成立差别。因为没有认识到差别，所以对于没有作用的体验，如果其他量成立了差别，那么不舍弃认识差别本身而成立，那么分别念认识到无差别就会变成错谬。这里的意图是这个，而不是因为没有损害它的事物，所以没有错谬。然而，对于现量成立为无差别的事物，并没有成立差别的量。没有损害它的事物，这不一定能够成立，因为现在这个时候认识到没有，但在其他时候就不是这样了。在其他时候损害它的事物，并不是非损害它的事物，因为一旦见到损害，后来见到损害，事物就会变得不如实。仅仅没有认识到，并不是没有所知。损害它的事物也是非量的认识，而不是产生它的事物。如果是这样，那么随...
English
It is impossible to say that something is not manifest because it has a reason for being mistaken, no matter where it is. Because there is no reason for being mistaken, this very appearance of "this" has no reason for being mistaken. For the time being, the nature of delusion, which is to impute distinctions where there are none, does exist. If you say that the reason should be investigated from that very thing, then it has been said that delusion does not change. It is not established that there is delusion where there is no distinction. Why? Because there is nothing that harms it. Just as the understanding that pots and so on are no different from what is permanent is a delusion because it is momentary in nature and has no function, so too there is no valid cognition that establishes their difference. This is what is being said: where another valid cognition can establish another quality in a thing that is established by direct perception without contradicting that direct perception, there it is reasonable to say that the perception of no difference is a delusion. But for statements that are established by direct perception as being of a nature of no difference, there is no other valid cognition that can establish a difference in that way. Therefore, here, another valid cognition cannot establish a difference in a thing that is established by direct perception without contradicting it. Because there is no perception of difference, if another valid cognition establishes a difference in what is established without abandoning the very perception of difference, then conceptual thought that perceives no difference will become a delusion. This is the intention here, and not that there is no delusion because there is nothing that harms it. However, there is no valid cognition that establishes a difference in what is established by direct perception as being without difference. The absence of something that harms it cannot necessarily be established, because it is perceived as absent at the present time, but not at other times. What harms it at other times is not something that does not harm it, because once harm is seen, later seeing harm will cause the thing to become unreal. Just because there is no cognition, it does not mean that there is no object of knowledge. What harms it is also a non-valid cognition, not something that produces it. If that is the case, then subsequent...
Tibetan
སུ་དཔག་པ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་སུན་འབྱིན་བ་བརྗོད་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཉིད་རིགས་སོ། །སྐྱེས་བུ་དག་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཉིད་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་མེད་མོད། ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གོ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཚིག་གི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ནི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་གཞན་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་འདི་དག་དེའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་དངོས་པོ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་མ་རྟོགས་པར་འདིའི་རང་བཞིན་རང་བཞིན་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མདུན་ན་གནས་པའི་མེ་ལ་མཆོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངག་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུས་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་ནི་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཕྱོགས་ཡུལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གང་ཞིག་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྱུ་རུ་ར་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྱེས་བུ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དག་ནི་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཅན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་བསལ་ནས་སྐྱོན་གཞན་ཡང་སྟོན་པས་ཕ་རོལ་པོ་རང་གི་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་འདོད་པའི་བདག་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། མ་དམིགས་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཉིད་སེམས་པ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་སོ། །ལུས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཉིད་ནི་སེམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣ
Chinese
因此，可以衡量，成为无害之处的定论，因此，对他的责难是不合理的。因此，正如所说的那样是合理的。对于士夫们来说，见到差别本身就是妨害认识到没有差别，因为见到士夫们的一切功德的差别，因此，吠陀的量和一切智的论证是不相同的。如果不是与现量事物无别的非现量的自性，那么，任何差别的东西，怎么会不是非现量呢？回答说，说了“词的差别变成其他的体性”。词的差别不同不是词的差别，然而，只是其他的实物而已。因此，如果这些因此而关联，即使那样，仅仅是实物与其他的实物关联，也不能从与它的关联中认识到，此的自性与其他的自性不同。因此，“供养面前的火”等等，一切没有差别的自性的语言都是士夫所作。或者什么也不是，像“北方地方”等等也不是那样。因此，那样任何以如何的因所生，那就不超出以那样的因所生，它的差别是从集合的差别而改变的。因此，对于余甘子等等和士夫们也没有差别，他们不是超出见到的因的。因此，那样在一切处对于一个见到自性那样确定的排除之后，又显示其他的过失，为了显示对方与自己的承诺相违背。说了“我和”等等。说有我者所欲求的我也是不可见的，不可见也不是认识为没有。同样，其他的为了遮破有他世，精液和血等等的生起，认识到显而易见地成立为具有心识的自性的相。显而易见地说身体的生起本身就是心识的自性的体性而显现。
English
Therefore, it can be measured and become the conclusion of being a harmless place, so it is unreasonable to express blame on him. Therefore, what has been said is reasonable. For individuals, seeing differences is itself a hindrance to realizing that there is no difference, because seeing the differences in all the qualities of individuals, therefore, the Veda's measure and the proof of omniscience are not the same. If it is not a non-perceptual nature that is no different from perceptual things, then how can anything that is different not become non-perceptual? The answer is, it is said that "the difference of words becomes the nature of others." The difference of words is not the difference of words, but only other things. Therefore, if these are related because of this, even so, merely the fact that an object is related to another object does not mean that one can recognize from its relationship that the nature of this is different from the nature of the other. Therefore, "offering to the fire in front" and so on, all languages of non-differentiated nature are made by individuals. Or it is nothing, like "the northern region" and so on are not like that either. Therefore, whatever is produced by any kind of cause, it does not go beyond being produced by that kind of cause, and its difference is changed from the difference of the collection. Therefore, there is no difference between gooseberries and so on and individuals, and they do not go beyond the cause of seeing. Therefore, in that way, after eliminating the certainty of seeing the nature in one place in all places, and also showing other faults, in order to show that the other party contradicts his own promise. He said "I and" and so on. The self desired by those who say there is a self is also invisible, and being invisible is not recognized as non-existent. Similarly, others, in order to refute the existence of another world, the arising of semen and blood and so on, recognize that it is obviously established as the aspect of the nature of having consciousness. The arising of the body, which is obviously expressed, itself appears as the nature of the nature of consciousness.