Tibetan
ང་བཞིན་མི་དམིགས་ པས་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡང་སེལ་བ་ནི་སྲིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བལྟར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟར་རུང་བདག་ལ་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ན། འདི་ནི་བལྟར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པས་བལྟར་མི་ནུས་པ་དག་ལ་ནི་སྤང་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཇལ་བ་ཚད་མའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། དོན་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་སྒོམ་པ་ཡང་ཐོས་པ་དང་དཔག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ཐམས་ཅད་འཇལ་བ་འགོག་པའི་ཚད་མ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དག་ཁོ་ན་དོན་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ཐམས་ཅད་འཇལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་དག་དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པས་འཇལ་བ་དེ་རྒྱུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སྒོམ་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྒོམ་པ་རྒྱུའི་དངོས་པོར་རྟོགས་ན་དེ་མེད་ན་དོན་ཐམས་ཅད་འཇལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གང་དུ་དེ་མེད་པ་དེར་མེད་པར་འགྲུབ་ཀྱི་དེ་ཡོད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ད་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུར་འགྱུར་པ་བཀག་ནས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་འགལ། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོས་སྒོམ་པ་དེའི་རྒྱུར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ད་ནི་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་ཁས་ལེན་མི་ཤེས་པའི་སྤོབས་པ་ཉམས་པས་དོན་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྨོངས་པས་དུ་བའི་རྒྱུ་ས་བོན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པས་མེ་ལས་དུ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་ ཞེ་ན། གམ་ན་གནས་པ་ཙམ་རིག་པའི་ཕྱུགས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ན་འདི་ནི་ཕྱུགས་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྣང་བ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །
Chinese
像我一样不缘 故以无来成立，也遣除，因为甚至一切智和离贪等差别相无法观察的缘故。如果可观察的自性对我来说没有见到，就是自性不缘，但此不是可观察的。说不显现的不缘是量，就是说像那样的。以处所、时间和自性，以劫也无法观察的，则不可能舍弃。如果衡量不是量的因吗？对于一切义完全成立，则没有因量，因为眼等是决定的境的缘故，并且意在一切时，成为外境他者的自在，不依赖于它而不转的缘故，并且修也只是听闻和思择的境，故未成立为一切义的境的缘故。因此，如果说衡量一切义的阻碍量就是因不缘，则不是，因为如何完全见到的识的因仅仅是一切义的决断因呢？如何完全见到的一切将衡量一切义呢？即使不是因，但它们对它没有能力，故衡量如何成为无因？如果说修是因，如果修被认为是因的事物，则会变成没有它就没有衡量一切义。即使那样，在哪里没有它，就在那里成立为没有，但不是在那里有。或者说，那也不应理是因，现在遮止非因变成因，那它的非因之果有什么相违？如果对方承许修是它的因的缘故，现在承许也变成不真实的，因为不了解承许的勇气丧失，义也变成丧失，则不是。愚昧地承许烟的因是种子，损害了从火有烟，也不是遮止。那么，其他的因是什么呢？ 如果说仅仅是住在旁边，有知觉的畜生也不会错乱于空性，但此不是未作畜生。将要显示，如世间所见一样显现，就是声音的意义。
English
Like me, not focusing on Therefore, establishing through non-existence is also refuted, because even the differences such as omniscience and detachment from desire are impossible to observe. If the observable nature is not seen by me, it is non-focusing on nature, but this is not observable. It is said that the non-appearing non-focusing is a valid means of cognition, which means like that. It is not possible to abandon those that cannot be observed by place, time, and nature, even by kalpas. If measurement is not the cause of valid cognition, then for all meanings that are completely established, there is no cause of valid cognition, because the eyes and so on are the objects of certainty, and the mind, at all times, becomes the freedom of external others, and does not turn without relying on it, and meditation is also only the object of hearing and thinking, so it is not established as the object of all meanings. Therefore, if it is said that the obstructing valid cognition that measures all meanings is the non-focusing on the cause, then it is not, because how can the cause of knowledge that is completely seen be the cause of the decision of all meanings? How will everything that is completely seen measure all meanings? Even if it is not the cause, but they have no power over it, how can measurement become without cause? If it is said that meditation is the cause, if meditation is considered to be the thing of cause, then it will become that without it, there is no measurement of all meanings. Even so, where it is not, it is established as not there, but not where it is. Or, it is not reasonable to be the cause, now preventing the non-cause from becoming the cause, what contradiction is there in its non-cause result? If the other party acknowledges that meditation is its cause, now the acknowledgment also becomes untrue, because the courage of not understanding the acknowledgment is lost, and the meaning also becomes lost, which is not the case. Ignorantly acknowledging that the cause of smoke is the seed, harming that there is smoke from fire, is also not prevented. So, what is the other cause? If it is said that just staying nearby, even a sentient animal will not be confused about emptiness, but this is not something that has not been made into an animal. It will be shown that what appears as seen in the world is the meaning of sound.
Tibetan
བྱ་བའམ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་མེད་དེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་དེའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དེའི་དོན་ཅན་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེད་པ་པོ་མི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འགོག་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བལྟར་མི་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་བལྟར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་སྒྲ་མངོན་སུམ་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། གཞན་གཉིས་ནི་མི་འཐད་དོ། །དེ་དེ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན། རང་བཞིན་དེ་གཅིག་པུ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་བལྟར་མི་རུང་བ་འགལ་ལོ། །རང་བཞིན་གཞན་ཉིད་ན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མདུན་དུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་སྣང་བ་ན་ཆ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དེ་མཐའ་དག་རྟོགས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་རྗེས་སུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་དོན་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་པོ་དག་གིས་རྟོགས་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་རྟོགས་པ་པོའི་འདུ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པ་པོ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ ལས་རྣམ་པར་མི་གནས་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིག་རྣམས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་ནི་རིགས་པ་འདི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་གིས་ན་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་དག་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ནི་མི་སྲིད་དེ། དེ་དང་རང་བཞིན་གཅི
Chinese
没有行为或者以其为境的行为的成就。因为想要简略地归纳论著的词语而详细地理解的人们，将并非是自性和因缘等意义的事物也视为其意义，并且也会遮止不忆念作者等。因此，像这样承认不应观察差别，从而取消了有作区分的差别。解释说不应观察差别也是不可能的，这是针对显现的词语而言的。对于已经显现的事物，不可能有作为其自性的非显现的体性。仅仅将自己的相托付于它，就能在自身中产生觉悟，而另外两种情况是不合理的。如果它仅仅是那样的自性，那么自性就是唯一的。即使那样，不应观察也是相违的。如果是其他的自性，那就不是它的自性了。因此，非显现不是显现的自性。那么，如果刹那等与显现和自性相同，为什么不是显现呢？刹那等非显现是丝毫没有的，然而却是面前显现的自性的自性。当它显现时，无分的那一刻就具有显现性。即使完全理解了那个自性，并且像那样如实地随之分析，但觉悟者们也不能像事物成为刹那等的法那样去理解，因此，对于具有错乱原因的事物，由于没有觉悟者的造作，实际上是显现的，但觉悟者却没有那样去理解。它
English
There is no accomplishment of action or action with its object. Because those who wish to understand the words of the treatises in detail by summarizing them, consider things that are not the meaning of self-nature and conditions, etc., to be their meaning, and also because they will prevent forgetting the author, etc. Therefore, having acknowledged that such differences should not be observed, the very existence of differences that make distinctions is eliminated. Explaining that it is also impossible not to observe differences is with regard to manifest words. For whatever is a manifest object, it is impossible to have a non-manifest nature that is its own essence. By entrusting one's own aspect to it alone, understanding arises in oneself, and the other two are not reasonable. If it is just that nature, then that nature is the only one. Even so, it is contradictory not to observe. If it is another nature, then it is not its nature. Therefore, non-manifest is not the nature of manifest. Then, how is it that even though moments, etc., are the same in appearance and nature, they are not manifest? There is nothing whatsoever that is non-manifest, such as moments, etc., but it is the very nature of the nature that appears before us. When it appears, that indivisible moment possesses manifestness. Even if that nature is fully understood and analyzed accordingly, the understanders cannot understand it in the same way that things become the dharma of moments, etc. Therefore, for something that has a cause of confusion, because there is no activity of the understander, it is actually manifest, but the understander does not understand it that way. It