Tibetan
བས་འཆད་དོ། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབས་བུའི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་བཀག་ན་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་དེ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་དཔོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞིང་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ན་འབྲས་བུ་དེ་མ་དམིགས་པ་ལན་འགའ་ཞུགས་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨན་དེ་མཐོང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་གོ །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ཕ་རོལ་པོའི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་འདི་འཇུག་པ་ན་འདིར་དོགས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ཡང་ཡོད་དེ་ཡུལ་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་མེད་པ་བཀག་པ་ན་ཕ་རོལ་པོ་དག་འབྲེལ་པ་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཐལ་བར་སྟོན་པས་སྨྲས་པ། འབྲས་བུ་དེའི་རྒྱུ་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུར་དམིགས་པའི་སྨན་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་དུ་རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་གཅིག་མ་མཐོང་བས་གཞན་ལ་དེ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ནི་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ནི་སྤྱི་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་སྤྱི་ཙམ་ རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་འདོད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྐབས་སུ་དཔེ་བཞག་སྟེ། དཔེ་གཞན་སྟོན་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞོན་ནུ་འབྱུང་བ་དང་རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བདག་ཅག་གིས་བྱེད་པ་པོ་མ་མཐོང་བའི་ཚིག་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་འདུ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་འདི་ནི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལར་གཞན་ལས་འགྲུབ་པར་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པའམ། དེ་རྟག་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་སྐྱེས་བུའི་ངག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་གྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ངག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ངག་ལས་སྐྱེས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་རིགས་ཏེ་དུ་བ་ལས་མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བྱེད་པ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་བུའི་འདུ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཚིག་དེ་དང་དེ་དག་སྐྱེས་བུས་བསྔེ་བས་པའམ་བརྗོད་པ་ནི་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་ངག་གི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཚིག་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་ཞིག་སྐྱེས་བུ་དག་གིས་བྱེད་པའི་ངག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུ་ལས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་དག་གིས་བྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེས་བུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རྟོགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་གཞུང་འདི་འདི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ལ། སྐྱུ་རུ་ར་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་དེ་འདི་ལྟར་ཅི་ལྟར་ངེས་ པར་བྱ། དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ལས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་མ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་འགའ་ཞིག་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས་གསལ་བ་གཞན་ལ་ཡང་མེད་པར་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་
Chinese
因此进行解释。原因有两种：一是自性的原因，如田地等，具有无差别的性质，仅仅是产生无差别的果；二是自性的差别的原因，即从原因的差别中，果的差别得以显现。如果阻断差别的原因，那么自性的原因就会留下。因此，无差别的原因，即自性的原因，是可以由此推断的。其含义是，差别的原因不是可以推断的，但自性的原因是可以推断的。仅仅因为没有看见，差别的原因也可以推断，因为如果没有田地等差别，果就不会显现多次。看见了药，就可以推断它的果。如果是这样，当看见存在于田地等之中的差别时，就会确定一切都是无差别的，因此，推断差别的原因，就变成了论辩中为了成立对方的观点。如果原因没有差别，那么当说出“原因没有差别”这句话时，这里也有疑问的差别，即当那些地方的人们用“没有差别”等来阻断差别时，即使对方承认了关联，也会因为没有差别而显示出过失，所以（我）说：因为确定了那个果的原因，所以那些以具有差别性的田地等为目标的药，暂时都应该推断为具有像所见到的田地等的原因一样，在一切方面都没有差别。因此，因为在作为其原因方面没有差别，所以一切事物都会变成那种自性，因为原因没有差别，果也没有差别。因此，如果说因为没有看见一个，就不能确定另一个也存在，那又该怎么说呢？为了消除这一点，所以说“如果原因没有差别”。原因没有差别，就是没有差别的原因本身。因为自性的原因仅仅是普遍的。因此，仅仅是普遍的没有差别的原因，才能推断，而不是其他的法。为了驳斥其他人的观点，
English
Therefore, it is explained. There are two types of causes: one is the cause of its own nature, such as fields, which has no distinguishing characteristics and merely gives rise to the undifferentiated fruit; the other is the cause of the distinction of its own nature, that is, because of the distinction of the cause, the distinction of the fruit is manifested. If the cause of distinction is blocked, then the cause of its own nature remains. Therefore, the undifferentiated cause, the cause of its own nature, can be inferred from it. The meaning of this is that the cause of distinction is not to be inferred, but the cause of its own nature can be inferred. Just because it is not seen, the cause of distinction can also be inferred, because if there is no distinction such as fields, the fruit will not appear many times. Seeing the medicine, one can infer its fruit. If this is the case, when the distinction of seeing what exists in the fields, etc., is inferred, it will be determined that everything is undifferentiated, therefore, inferring the cause of distinction becomes the establishment of the other party's view in the debate. If the cause is undifferentiated, then when the statement "the cause is undifferentiated" is made, there is also a distinction of doubt here, that is, when the people of those places block the distinction with "no distinction," etc., even if the other party admits the connection, it will show a fault because there is no distinction, so (I) say: Because the cause of that fruit is determined, the medicines that are aimed at the fruit of the distinctive fields, etc., should temporarily be inferred to have no distinction in all aspects, just like the cause of the fields, etc., that are seen. Therefore, because there is no distinction in being its cause, all things will become that nature, because if the cause is undifferentiated, the fruit is also undifferentiated. Therefore, if one says that because one is not seen, it cannot be determined that the other also exists, then what should be said? In order to eliminate this, it is said, "If the cause is undifferentiated." The undifferentiated cause is the undifferentiated cause itself. Because the cause of its own nature is only general. Therefore, only the general undifferentiated cause can be inferred, not other dharmas. In order to refute the views of others,
Chinese
譬如立宗，指示其他譬喻，也叫做“作者不可见之语”。如童子出现和吠陀等，我们认为作者不可见的语言，也是以人的行为作为先导的。因此，这是一种以无差别原因为对象的推论。因为在某些情况下，可以证明由其他事物成就的特殊性，所以这些都不是全部的证明者，或者被认为是常恒的，它们自身成就的特殊原因，不是人的语言的特殊原因。虽然不可能证明自身成就的特殊性，但还是承认并陈述了。当人是语言自身本质的原因时，就可以从语言推断出人，就像从烟推断出火一样。因此，即使作者不可见，也是以人的行为作为先导的。那些话语是人所说或表达的，是行为，而且也是行为的先导。又，如果人是语言自身本质的原因，而不是特殊的原因，那么就说到了“词”。因为人所造的语言的特殊性是不存在的，因为它的所有自性都明显地来自于人。所说的是，形式也是，全部也是，因为这些都被视为是人所造的。常恒也是如此，因为人与之接近，所以对一切都是人所造的认识就会消失，从随行和相违中，认识到接近是依赖于特殊性的，就不是了。因此，应该这样解释这部论著。如果只是说声音等没有差别，而余甘子等是存在的，那么应该如何确定这一点呢？如果说是从可见和不可见中确定，那是不对的，因为仅仅不可见并不能理解为不存在。因为在某些显现中不是特殊的原因，所以不能确定在其他显现中也不存在。原因无差别
English
For example, establishing a proposition, indicating other examples, is also called "speech of an unseen author." Like the appearance of youths and the Vedas, etc., we consider the language of an unseen author to be preceded by human actions. Therefore, this is an inference based on an object with no distinguishing cause. Because in some cases, it can prove the particularity achieved by other things, these are not all proving agents, or are considered permanent, their own achieved particular cause is not the particular cause of human language. Although it is impossible to prove the particularity of self-achievement, it is still acknowledged and stated. When a person is the cause of the very nature of language, then it is reasonable to infer a person from language, just as inferring fire from smoke. Therefore, even if the author is unseen, it is preceded by human actions. Those words are spoken or expressed by people, are actions, and are also the leaders of actions. Again, if a person is the cause of the very nature of language, but not a special cause, then the word "word" is mentioned. Because the particularity of the language created by people does not exist, because all its self-nature manifestly comes from people. What is said is that the form is also, and all is also, because these are seen as being created by people. The permanent is also the same, because people are close to it, so the understanding that everything is created by people will disappear, from the accompanying and contradictory, the understanding that closeness depends on particularity is not. Therefore, this treatise should be explained in this way. If it is only said that there is no difference in sounds, etc., and that amalaka, etc., exist, then how should this be determined? If it is said to be determined from the visible and invisible, that is not correct, because merely invisible does not understand as non-existent. Because in some manifestations it is not a special cause, so it cannot be determined that it does not exist in other manifestations either. Cause without distinction