Tibetan
དེས་ན་ལྡོག་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་གོ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་བདག་གིར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་མེད་པ་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ན་དེ་མེད་པ་བཟློག་པ་ན་དེ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། །དུ་བས་མེ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །མེ་མེད་པ་ལ་དུ་བ་མེད་པ་ལ་དེ་ན་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་མེ་མེད་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་།དེས་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱང་གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགོད་ན་ད་ལ་མེད་པས་རང་ཡོད་པས་དེ་མེད་པའི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ལ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རང་ཡོད་པས་རྟག་པ་ཡང་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ལྡོག་པ་མེད་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྡོག་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡོག་པར་བརྗོད་ ན་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་གིས་ཕྱིར་མཉན་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། གང་ཞིག་གང་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དེ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། དེས་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་སྒྲ་ལ་ཡོད་ལ་དེ་ཡང་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་གོ་བར་མི་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འགྲེལ་པ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་དེ་བས་ན་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་སྟེ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཡང་གྲུབ་པ། རང་ཡོད་པས་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་གང་ཞིག་ལྡོག་པ་དེ་ལས་ནི་དེ་རྣམ་པར་བཅད་པ་གཞན་མ་
Chinese
因此，以遣返而成立的认知之自性，并非是拥有自性。如果某事物在某物不存在时也不存在，那么当该事物存在时，该物不存在，遣返时才能认知该事物。例如，烟雾与无火一样。无火之处没有烟雾，因此，因为烟雾存在，所以遣返了无火。因此，如果将可闻性本身作为常法的立宗，因为无常（如瓶子等）不存在，那么由于在无常不存在时，可闻性自身存在，因此可闻性认知了无常的不存在，所以无常本身就成立了。因此，因为在虚空等常法中也未曾见到可闻性，所以可闻性自身的存在也显示了常法的不存在。因此，因为没有唯一确定的遣返，所以不能认知。如此一来，如果说在非共同法中，以遣返而成立的决断并非是分别，那么这种说法是不成立的，因为这种遣返是基于未见而说的。 因为可闻性等非共同法在常法和无常法中都未曾见到，为什么它不能成为决断常法和无常法的理由呢？如果某事物在某物不存在时未曾见到，那么它仅仅是在该物不存在时才不存在。因此，因为在常法不存在时未曾见到可闻性本身，所以它仅仅是在常法不存在时才不存在。如果不是这样，那么所作性本身又如何能在无常不存在时成立呢？因此，因为可闻性本身存在于声音中，并且它在常法不存在时也不存在，那么它怎么不能认知决断常法的不存在呢？同样，因为在无常不存在时未曾见到可闻性，所以在无常不存在时它也不存在，因此它本身就是决断无常的。释文中说：可闻性本身也是如此。因为在常法和无常法中未曾见到可闻性，所以它与它们相遣返。因此，理由成立，因此它成为了决断它们的理由，就像之前所说的那样。在某物不存在时也不存在，自身存在也不能决断它，这是不可能的。因此，决断它与遣返它没有区别。因为某物不存在时它也不存在，所以从某物中遣返某物，与从该物中决断它没有区别。
English
Therefore, the nature of cognition that is established by negation is not possessing self-nature. If something does not exist when something else does not exist, then when that thing exists, that thing does not exist, and when it is negated, it is cognized. For example, like smoke with the absence of fire. Where there is no fire, there is no smoke, therefore, because smoke exists, it negates the absence of fire. Therefore, if audibility itself is posited as the proof of permanence because impermanence (such as a pot, etc.) does not exist, then since audibility itself exists when impermanence does not exist, it cognizes the non-existence of impermanence, so impermanence itself is established. Therefore, since audibility is not seen even in permanent things such as space, the existence of audibility itself also shows the non-existence of permanence. Therefore, since there is no uniquely determined negation, it is not a means of cognition. Thus, if it is said that in non-common characteristics, the determination that is established by negation is not conceptualization, then that statement is not established because that negation is based on not seeing. Since audibility itself and other non-common characteristics are not seen in permanence and impermanence, why would it not become the reason for determining permanence and impermanence? If something is not seen when something does not exist, then it only does not exist when that thing does not exist. Therefore, since audibility itself is not seen when permanence does not exist, it only does not exist when permanence does not exist. If it is not like that, then how would being produced itself be established when impermanence does not exist? Therefore, since audibility itself exists in sound, and it also does not exist when permanence does not exist, how does it not cognize the determination of the non-existence of permanence? Similarly, since audibility is not seen when impermanence does not exist, it does not exist when impermanence does not exist, therefore it itself is what determines impermanence. The commentary says: Audibility itself is also like that. Because audibility is not seen in permanence and impermanence, it is negated from them. Therefore, the reason is established, therefore it becomes the reason for determining them, just as it was said before. It is also established that it does not exist when something does not exist, and that its own existence also does not determine it, this is impossible. Therefore, determining it is no different from negating it. Because it does not exist when something does not exist, negating something from something is no different from determining it from that thing.
Tibetan
ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་དེ་ལྟར་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་གོ་བྱེད་དུ་བཀོད་དམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉེ་བར་བཀོད་དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་དག་མེད་པ་ལ་མེད་པར་གོ་བར་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ཡོད་པས་དེ་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །མ་མཐོང་ཡད་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པ་མི་འགྲུབ་ན་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གང་མེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བ་དེ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ ཞེས་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་གང་ན་འདི་ཡོད་པ་དེར་དེ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་འདི་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་ངེ་མེད་པ་མེད་པར་མི་འགྲུབ། དེ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྟོག་པར་མི་བྱད་ཅེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་རོ། །ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། དེས་ན་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལ་ཡང་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་ལ་རིགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གཞུང་ལ་ཚུལ་གསུམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་མཐོང་བ་ཚད་མར་བྱེད་ན་གཉི་ག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཅི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །ངེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ནི་གང་གིས་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལྡོག་པ་མེད་པར་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དགག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ངང་གིས་འཇིག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངང་གིས་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་གོ་བར་བྱེ
Chinese
是的，因为仅仅凭此就能成立。如果那样，听闻本身就被设定为能理解的吗？回答说不是，因为没有随同成立。仅仅因为没有见到就否定，不是理由的否定，为了显示这一点，所以特意安排了此处，如果那样，那么听闻本身对于常与无常的不存在，因为没有见到，并且对于那些不存在，就会变成理解为不存在的过失。因此，是自身存在而显示它不存在。因为没有见到也不能成立不存在，所以在它不存在时，如果从没有见到也不能成立否定，那么就会变成不是决断。当在什么不存在时，没有见到，那在不存在时就是不存在本身 如果确定是这样，那么，那时在哪里有这个，在那里怎么会没有那个呢？如果没有那个，那么这个本身也会不存在。也是存在的，因此怎么能说没有那个就不能成立没有呢？所说的那不是决断，是从“那不是决断”开始，到“不要思辨”结束。因为不能确定是否定本身，所以会变成不是决断。因此，这才是决断。你对于自己的宗派，也怀疑听闻本身怎么不是决断，然后对于那个提出理由，那是不对的。因为在自己的宗派里，仅仅因为没有三种方式，就已经成立了这不是能理解的，所以对于是决断本身，不会有怀疑。如果对于其他人，也因为不是由它来理解，所以不会产生怀疑吗？确实如此，如果把不能理解的没有见到作为量，那么两者怎么不能成立决断呢？已经显示了这一点。按照我们的观点，凡是会造成这种过失的，没有见到就不是量。因此，这是为了建立没有否定的宗义，所以才要破斥没有见到是量，如果不是这样，就会变成是决断本身的过失。因为所有产生的事物都是产生自性毁灭的事物，那么听闻本身不也应该成立自性毁灭的无常吗？不是的，因为没有随同成立而理解。
English
Yes, because it is established by that much. If that is the case, is hearing itself set up as something that can be understood? The answer is no, because there is no co-establishment. Merely because of not seeing, negation is not the negation of reason. In order to show this, this is specially arranged. If that is the case, then hearing itself, regarding the non-existence of permanence and impermanence, because of not seeing, and regarding those non-existences, it would become a fault of understanding as non-existent. Therefore, it is the self-existence that shows its non-existence. Because not seeing does not establish non-existence, so in its non-existence, if negation cannot be established even from not seeing, then it will become not a determination. When in what non-existence, there is no seeing, that in non-existence is non-existence itself. If it is determined that way, then, at that time, where there is this, how can there be not that? If there is not that, then this itself will not exist. It is also existent, therefore how can it be said that without that, non-existence cannot be established? What is said is that it is not a determination, starting from "that is not a determination" and ending with "do not speculate". Because it cannot be determined as negation itself, it will become not a determination. Therefore, this is the determination. You, regarding your own school, also doubt how hearing itself is not a determination, and then propose a reason for that, that is not right. Because in your own school, merely because there are no three modes, it has already been established that this is not something that can be understood, so regarding being a determination itself, there will be no doubt. If for others, also because it is not understood by it, will there be no doubt? Indeed, if taking not seeing, which cannot be understood, as a valid cognition, then how can both not establish determination? This has been shown. According to our view, whatever causes this fault, not seeing is not a valid cognition. Therefore, this is in order to establish the tenet of no negation, so it is to refute that not seeing is a valid cognition. If it is not like this, it will become a fault of being a determination itself. Because all things that arise are things that arise from self-destruction, then shouldn't hearing itself also establish the impermanence of self-destruction? No, because there is no co-establishment for understanding.