Tibetan
ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་རོ་གཞན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་རོ་དེ་མེད་པར་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དམིགས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རོ་གཞན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དམིགས་པར་རུང་བའི་རོ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་དེ་མཐོང་བའི་རྟེན་ཙམ་དངོས་པོ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ ཅད་དུ་དེ་ལྟར་མེད་པ་ནི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏེ། དེས་ན་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་བླངས་ནས་དམིགས་པར་རུང་བ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ལོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཚད་མར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རོ་གཞན་དང་སྐྱེ་བ་གཞན་མ་དམིགས་ཀྱང་རོ་དེ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་འཆད་པར་བྱེད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་དོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་ཞུགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་རེས་འགའ་དེ་ལ་རོ་གཞན་དམིགས་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྔོ་བསངས་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ན་དེ་སྔོ་བསངས་མ་ཡིན་པར་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པས་དེ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་དུས་ན་ཕྱོགས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །བདེན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཕྱོགས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་གནོད་པར་དོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེན་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་འདི་བསུ་ནས་དེ་ལྟ་བུར་དོགས་ན་ཞེས་བྱ་བས་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་ཀྱང་གནོད་པར་དོགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མཐའ་དག་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྱི་དངོས་པོའི་རྩ་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཉིད་རྟོགས་ པར་མེ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འགའ་ཡང་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་ལ་ཡང་གནོད་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་གནོད་པ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལ་ཚད་མ་ཞུགས་པ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་གནོད་བྱེད་དུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཞུགས་ཞུགས་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གནོད་པ་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེ་ཡོད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་འཇུག་པར་ཡང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་དེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་ཐལ་བ་འདི་མེད་དེ་དངོས་པོའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ལ་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་གནས་ཐབས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཕྱི་མས་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་སྲིད་ན་ནི། གང་ལ་དེ་མི་སྲིད་པའི་རང་རིག་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་འདིར་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ལ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་གནོད་པ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པས་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བསལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་དང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་ཉེས་པ་རྣམས་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྔོན་གྱི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་བླ་ལྷག་པ་ཉེ་བར་བཀོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདིར་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱང་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་དོགས་པའི་གནོད་པས་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཞུགས་པའི་གནོད་པ་དག་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
如果有人问：仅仅是品尝食物吗？即使在体验其他味道时，如果能确定该味道并非源自其他味道，而是由该食物本身产生，那是不可能的。对于该食物而言，唯有能确定其味道源自自身，才是其特征，因为可以确定其并非由其他果实产生。如果能确定其他味道，那么该味道也就不存在了。如此说来，由于能被证明的事物和能证明的事物都无法显现，因此无能为力，因为仅仅是作为所见之基础的事物，并非证明事物不存在的依据。已经说过，在所有情况下，不存在即是相违。因此，即使在某些情况下，承认了可以被确定但却无法确定的事物，但在所有情况下，仅仅是颠倒的确定就应被视为有效认知。因此，即使无法确定其他味道和其他来源，但如果能确定该味道不存在，那么就足以证明该味道并非源自其他来源。有些解释论师的论著说，这是一种因怀疑现量相违而产生的错觉。即使理证已经进入了对境，但仍然怀疑现量会与之相违。例如，当通过理证推断某物时，有时可能会确定其他味道。即使如此，就像通过其结果的理证推断某物是蓝色时，现量却看到它不是蓝色一样，这种情况也可能发生。因此，即使理证具备三种特征，也应该将无相违之对境作为特征来阐述。对此，以“并非如此”来否定。在进行推论时，由于所推断的事物是隐蔽的，因此对于作为推论对象的对境，现量不会与之相违。因此，所要推断的法，唯有通过推论才能成立。确实，在推论开始时，由于所推断的事物是隐蔽的，因此现量不会与之相违。即使如此，这里并非因为存在而相违，而仅仅是怀疑会相违。以“如果这样”来迎接这种怀疑，并以“如果怀疑是这样”来反驳。如果完全清净
English
If someone asks, is it just tasting food? Even when experiencing other flavors, it is impossible to determine that the flavor does not originate from other flavors, but is produced by the food itself. For that food, only the ability to determine that its flavor originates from itself is its characteristic, because it can be determined that it does not originate from other fruits. If other flavors can be determined, then that flavor does not exist. Thus, since the thing to be proven and the thing that proves cannot appear, there is nothing that can be done, because the thing that is merely the basis of what is seen is not the basis for proving that something does not exist. It has already been said that in all cases, non-existence is contradictory. Therefore, even if in some cases, something that can be determined but cannot be determined is admitted, in all cases, only the reversed determination should be regarded as valid cognition. Therefore, even if other flavors and other sources cannot be determined, if it can be determined that the flavor does not exist, then it is sufficient to prove that the flavor does not originate from other sources. Some commentators on the treatises say that this is an illusion caused by the suspicion of contradiction by direct perception. Even if the reasoning has already entered the object, there is still suspicion that direct perception will contradict it. For example, when inferring something through reasoning, it may sometimes be possible to determine other flavors. Even so, just as when inferring that something is blue through the reasoning of its result, direct perception sees that it is not blue, this situation may also occur. Therefore, even if the reasoning has three characteristics, the object without contradiction should also be explained as a characteristic. To this, it is negated with "not so." When inferring, since the object to be inferred is hidden, direct perception does not contradict the object that is the object of inference. Therefore, the dharma to be inferred can only be established through inference. Indeed, at the beginning of the inference, since the object to be inferred is hidden, direct perception does not contradict it. Even so, here it is not contradicted because of existence, but merely suspected of being contradicted. This suspicion is greeted with "if so," and refuted with "if the suspicion is so." If completely pure
Chinese
如果具有三种特征的推论存在，但怀疑有损害而本身是错误的，那么在您的立场上，所有的推论都会变成那样，因为推论是以现量为根本的，而不是以事物为根本的，并且将要发生的损害在那时也无法被认识。因此，没有任何推论会成为量。之所以这样说，是因为对于以火等为对象的其他推论，也确定没有损害。因此，如果从三种特征产生的推论也依赖于确定没有损害，那么推论本身就会崩溃。因此，对于宣说没有损害的境的论典，量进入就是损害，因为那本身适合作为损害者。如果不进入、进入、与怀疑相关的行为的差别，如果承认损害，那么因为有它，也会说推论不进入，因此所有的推论都不可靠，因为无法知道没有损害者。我们的推论没有这个过失，因为它是以事物为根本的。如果现量发生变化，那么对于它，后来的对事物存在方式的认识也会消除。如果在外境中不可能，那么对于什么不可能的自证，那本身就是善于分别者们的量。因此，像这样，这里说在所立的境中没有，因为隐蔽所以没有损害进入。如果仅仅因为怀疑是损害就变成有过失，那么推论就会中断。因此，即使没有消除就获得了所立的自性，并且没有理由和例子的过失，但以前的讲说者们将没有损害、没有的境本身作为更殊胜的安立，因此，因为没有它，这个推论是错误的，这样迎接怀疑后，论师在这里说，即使是没有损害的境本身，因为是论典的形象，也不是被怀疑的损害所损害，而是仅仅被进入的损害所损害。
English
If inference with three characteristics exists, but suspicion of harm makes it erroneous, then all inferences in your position would become like that, because inference is rooted in direct perception, not in things, and the harm that will occur cannot be recognized at that time. Therefore, no inference becomes valid. The reason for saying this is that for other inferences with fire etc. as their object, it is also certain that there is no harm. Therefore, if the inference arising from the three characteristics also depends on establishing that there is no harm, then the inference itself will collapse. Therefore, for the scriptures that proclaim the absence of harm, the entry of valid cognition is harmful, because that itself is suitable as a harmer. If one admits harm in the difference of not entering, entering, and acting related to doubt, then because of its existence, it is also said that inference does not enter, therefore all inferences are unreliable, because it is impossible to know that there is no harmer. Our inference does not have this fault, because it is rooted in things. If direct perception changes, then for it, the later cognition of the way things exist will also eliminate it. If it is impossible in external objects, then for what the self-awareness of impossibility is, that itself is the valid cognition of those skilled in discernment. Therefore, like this, here it is said that there is no such thing in the object of the proposition, because it is hidden, so there is no entry of harm. If it becomes faulty merely because of suspicion of harm, then the inference will be interrupted. Therefore, even if the nature of the proposition is obtained without elimination, and there are no faults of reason and example, the previous speakers have established the absence of harm, the absence of the object itself, as a more excellent establishment, therefore, because of its absence, this inference is erroneous, after welcoming the doubt in this way, the teacher says here that even the object itself without harm, because it is the image of the scripture, is not harmed by the harm of suspicion, but only by the harm of entry.