Tibetan
་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་མེད་པ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེས་ན་དེའི་ཚེ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མི་མཐུན་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཚད་མ་སྟོན་པ་གཙོར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚད་མ་ད་ནི་དེའི་ཚེ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་ཡིད་བརྟན་དུ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བརྗོད་ཀྱང་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་མི་རྟོགས་སོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འགྲེལ་པས་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་བརྗོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་མི་དམིགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་གཏན་ཚིགས་ལ་ཁྱབ་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནམ། འདི་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱབ་པ་འཛིན་པའི་དུས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ཡང་དང་ཡང་ཞུགས་པའི་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་གིས་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཁྱབ་པ་འཛིན་པའི་དུས་ན་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཚིག་ གིས་དྲན་པའི་རྟེན་དུ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་མ་མཐོང་བ་ཡོད་ཀྱང་དེར་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་བརྗོད་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་འདི་བསུ་ནས་བཤད་པ་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཅིག་མི་དམིགས་པས་གཞན་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལོག་པས་ཀྱང་སྣམ་བུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ནི་གང་ལས་དངོས་པོའི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཡོད་ན་གཞན་ཡོད་པར་འགྲུབ་པར་ཁྱབ་པ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་ཀྱང་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པ་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚིག་ནི་མི་དམིགས་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་སྤངས་ནས་ཚིག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཡན་ལག
Chinese
这并不是为了显示它是否具有自身的结果。因此，那时是为了显示通过量成立本身。因此，陈述不一致的法是主要显示量。即使量现在那时不存在，因为没有能力信任，说也是没有意义的。因此，不要认为甚至用词语也没有。这本身由《分别解释》所说，即“如果”。这表明不信任不可见。同样，陈述不一致的法也是，即“通过陈述”。这也是为了陈述不可见。如果被证成的事物以理由遍及，那么没有遍及者就没有遍及的事物吗？这些被证成的事物和能证成的事物，也不是在能证成的事物被理解的时候就被理解，而是在把握遍及的时候被理解。遍及是通过反复进入的可见、不可见和不可见来理解的。因此，这些确定的自性的差别，即在把握遍及的时候所理解的，在证成事物被理解的时候，为了作为词语回忆的所依而接近证成，所以在证成事物被理解的时候，即使有不可见，也不是那里的支分。如果那里没有被证成的事物，那么没有能证成的事物的特征的差别，是通过陈述相似的法来理解的，为了迎接这个“这是合理的”的怀疑而说：通过一个被证成的事物不可见，并不能证成其他事物不存在，因为这将是太过的。因为在其他事物本身中没有差别，所以即使瓶子倒了，布匹也会倒。如果被证成的事物和能证成的事物没有关联，那么从何处通过事物的力量本身，一个存在则另一个存在成立，遍及和遍及的事物也不会成立。如果认为即使没有关联，因为一个不存在所以另一个不存在，那么这将是太过的。词语是舍弃了陈述不可见本身，而以词语的自性本身作为支分。
English
This is not to show whether it has its own result or not. Therefore, at that time, it is to show that it is established by valid cognition itself. Therefore, stating dissimilar dharmas is primarily to show valid cognition. Even if valid cognition does not exist at that time, it is meaningless to speak because there is no ability to trust. Therefore, do not think that it does not even exist with words. This itself is explained by the *Vibhajyavyākhyāna* as "if." This shows that there is no trust in the invisible. Similarly, stating dissimilar dharmas is also, that is, "through stating." That is also to state the invisible. If the thing to be proven pervades the reason, then is it that there is no pervaded thing without a pervader? These things to be proven and the things that can prove are not understood at the very time when the thing that can prove is understood, but are understood at the time of grasping the pervasion. The pervasion is understood through the repeated entry of the visible, the invisible, and the invisible. Therefore, the difference of the nature of these certainties, which is understood at the time of grasping the pervasion, is close to proving as the support of the recollection of words at the time when the thing to be proven is understood, so even if there is the invisible at the time when the thing to be proven is understood, it is not a limb there. If there is no thing to be proven there, then the difference of the characteristic of not having a thing that can prove is understood by stating similar dharmas, and in order to welcome this doubt of "this is reasonable," it is said: Through one thing to be proven being invisible, it is not proven that another thing does not exist, because that would be too much. Because there is no difference in the other thing itself, even if the pot falls over, the cloth will fall over. If the thing to be proven and the thing that can prove are not related, then from where, through the power of the thing itself, if one exists, the other exists, the pervasion and the thing that pervades will not be established. If it is thought that even if there is no relation, because one does not exist, the other does not exist, then that would be too much. Words are abandoning the statement of the invisible itself, and taking the nature of words themselves as a limb.
Tibetan
་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་གི་རང་བཞིན་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཚིག་གིས་མེད་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྔོན་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཡང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་བརྗོད་པས། མ་ངེས་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཡིན། གཞན་མེད་ན་གཞན་མེད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན། སྔར་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལུས་ཅན་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པར་ཏེ། མེད་པར་འདོད་པས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་སྤངས་ཏེ། གང་གིས་ན་རྟོགས་པ་པོ་དེ་ལ་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་བརྗོད་དགོས་སོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྤངས་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྩོད་པར་བྱེད་པ་དེས་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་མེད་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་མི་དམིགས་པས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་ པ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། འདི་དགག་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་པ་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟར་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མཚུངས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཅན་སྨིན་པའམ་རོ་བྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཟུགས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཟོས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །ད་ནི་འདི་ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་དེ་འཆད་དོ། །ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་འཁྲུལ་པ་ཅན་ནི་ལྡོག་པ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྡོག་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དེས་ན་འཁྲུལ་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། ཡལ་ག་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་རོ་དེ་མེད་པ
Chinese
说“不是”也即是说“没有”。仅仅词语的自性本身，并非词语使人理解为没有，而是通过显示先前存在的量。因此，如何通过陈述不相符的法，并非舍弃了不定，因为不是仅仅词语的自性。如果他者不存在，并非仅仅使人理解为他者不存在。并非仅仅显示先前存在的量，仅仅因为未见，有情在那时也存在。因此，对于没有需要成立的事物，成立者是相违的，因为想要没有，仅仅未见就舍弃了成立。通过什么，对于证悟者，需要陈述理解为名为相违的道理。为了显示其他过失，即使是已经舍弃的，争论者也说“对于没有”。对于那没有需要成立的事物，成立者不显现，那么对于需要成立的事物，通过没有的特征，相违成立了吗？为了驳斥这个，说了“如果”。如果对于没有需要成立的事物，因为没有见到理由，就从没有需要成立的事物中相违，那么如何是有余的、具有迷惑性的比量？因为在那之中，在不相符的方面，存在未见。导师也说了具有迷惑性。因此，所有理由都将陈述为与那相同的具有迷惑性。那有余的是什么呢？为了说明它的自性本质，是“例如”。这些果实是具有法，成熟或者有味道，这是因为需要成立的事物，形状没有差别吗？从一个产生，名为“因为”的理由，就像吃了一样，这是譬喻。现在解释这如何是不相符的方面未见。对于这有余的，对于没有需要成立的事物，存在理由不显现，因此如何是迷惑？迷惑性就是相违不定，仅仅存在使相违确定的不显现，因此将具有迷惑性。从那个树枝产生本身，就是那个味道没有
English
Saying "it is not" is the same as saying "it does not exist." It is not the mere nature of words that makes one understand non-existence through words, but rather through the very act of revealing a previously existing measure. Therefore, how can stating dissimilar dharmas not abandon the uncertain? It is not merely by the nature of words. If the other does not exist, it is not merely by making one understand that the other does not exist. It is not merely by revealing a previously existing measure, for the sentient being exists even at that time, merely because it is unseen. Therefore, for that which has no need to be established, the establisher is contradictory, because wanting non-existence, merely not seeing abandons establishment. By what reasoning should one state the reason that the one who realizes will understand as being called contradictory? In order to show other faults, even if it has already been abandoned, the disputant says "for the non-existent." For that which has no need to be established, the establisher does not appear, so for that which needs to be established, is the contradiction established by the characteristic of non-existence? To refute this, it is said, "if." If, for that which has no need to be established, because the reason is not seen, it contradicts from that which has no need to be established, then how is the inference with remainder deceptive? Because in that, in the dissimilar aspect, there is non-seeing. The teacher also said it is deceptive. Therefore, all reasons will be stated as deceptive in the same way. What is that with remainder? To explain its nature and essence, it is "for example." These fruits are the subject, ripe or flavorful, is this because the thing to be established, the shape is not different? Arising from one, the reason called "because" is like eating, this is the simile. Now, how is this non-seeing in the dissimilar aspect explained? For this with remainder, for that which has no need to be established, there is the non-appearance of the reason, therefore how is it deceptive? Deceptive is the uncertain contradiction, merely the non-appearance that makes the contradiction certain exists, therefore it will be deceptive. The very arising from that branch is that taste is not