Tibetan
་མཐར་ཕྱིན་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་པ་ཡང་མདོའི་མདོ་སྦྱོར་བཞིན་ཁོ་ནར་འབྲེལ་ཏོ། །འཁྲུལ་པ་ཅན་མ་དེས་པ་སྨོད་བར་མི་མཐུན་ཆོས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་གཉི་ག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའི་དེ་ནི་རིགས་སོ། །རིགས་པ་ཉིད་སྟོན་པས་གཉི་ག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་སྟོན་པ་ནི་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་འདི་ནི་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མཐུན་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་པས་ན་འགལ་བསལ་བར་བྱེད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་བཟློག་པ་དང་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པས་ནི་ལྡོག་པ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ངེས་པ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་སྨོས་པས་ནི་མ་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུ་བྱས་པའི་དོན་སྟོན་པའོ། །སྔར་ནི་དོན་འདི་ཁས་བླངས་པའི་རང་བཞིན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་དོ། །གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་བཟུང་བ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་བརྗོད་པ་དེ་ཞེས་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེའི་དགོས་པ་དགོས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་བརྗོད་པ་དེས་མ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནའོ། །འདི་ཉིད་གལ་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་བཀྲལ་ནས་དེ་མེད་ཀྱང་དགོས་པ་དེ་གྲུབ་པར་མདོས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་མ་སྨོས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་བསྟན་བ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཙམ་ལ་བསྟན་པས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་མི་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་མི་མཐུན་པ་བསྟན་པ་ནི་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཅན་ གྱི་དྲན་པ་སད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དྲན་པའི་ཚད་མ་དེས་ཀྱང་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པ་བསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལྡོག་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་མ་བརྗོད་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་བརྗོད
Chinese
将近于究竟显示。关系也如经部的经文结合一样结合。具有错乱者，彼以不符之法而斥责，此为何耶？此之解释为“略言之”。凡是应说符合之法与不符合之法二者，此乃理也。以显示理路本身，显示对于二者之成就皆为切近所需，名为“违品与不定之对治”。此说乃是违品与不定之对治。以符合之法显示随行，故能遣除相违。与应成办本身随行，然非与应成办相违背故。以不符合之法则能遮除于不符之方所生起之不定之相。说不符合之法，名为“不定之对治”，乃是偈颂之义。先前，此义已承诺之自性，乃是论师之语。以“凡是”所摄持，不符之法所说者，如是成为关联。以“若”字则成为彼之所需。若以不符之法说彼具有未见之果。此若以不符之法所说者，于不符之方显示未见，如是分别开解，即使无彼，然以必要之事而说，即是虽未说亦能了知。未见者，唯是不符之法所说之了知。如是说者，谓若未显示于不符之方极力显示无有之量，仅以显示于不符之方无有，则不能了知于不符之方无有。因此，显示不符之法，乃是忆念能执持彼之量之境。
English
It will be shown to be close to completion. The connection is also connected in the same way as the sutra combination of the sutra section. Those with confusion, what is it that they rebuke with dissimilar dharmas? The explanation of this is called "briefly." Whatever should be said about both similar and dissimilar dharmas, that is reason. By showing the reasoning itself, showing that it is closely needed for the accomplishment of both, it is called "the antidote to contradiction and uncertainty." This statement is the antidote to contradiction and uncertainty. By showing the following with similar dharmas, it eliminates contradictions. It follows the object to be proven itself, but not because it contradicts the object to be proven. By dissimilar dharmas, it eliminates the characteristic of uncertainty that arises in the dissimilar direction because of the discernment of reversal. Saying dissimilar dharmas is called "the antidote to uncertainty," which shows the meaning of the verse. Previously, the nature of this meaning that has been promised is the words of the teacher. What is grasped by "whatever," what is said by dissimilar dharmas, thus becomes related. The word "if" makes it necessary for that. If the dissimilar dharma says that it has unseen results. If what is said by this dissimilar dharma shows the unseen in the dissimilar direction, then by distinguishing and explaining, even without that, the necessary thing is said, which means that it can be understood even if it is not said. The unseen is only the understanding of what is said by the dissimilar dharma. It is said in this way that if the measure that strongly shows the absence in the dissimilar direction is not shown, then by only showing the absence in the dissimilar direction, it is not understood that there is absence in the dissimilar direction. Therefore, showing the dissimilar dharma is the memory of the object of the measure that holds it.
Tibetan
་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འཛིན་པའི་མཐེང་བ་ནི་མེད་དོ། །དེ་མེད་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་མཐོང་བ་གཏན་ཚིགས་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་བརྗོད་ན་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་སྔོན་ཞུགས་པ་ཁྱབ་པ་འཛིན་པའི་དུས་ན་ཡོད་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་སྐྱེའོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་བརྗོད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་དེས་ན་ཆོས་མི་མཐུན་པ་བསྟན་པས་དོན་ཅི་ཡོད། འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་མེ་མེད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་དུ་བ་མཐོང་བ་ནི་མེད་ལ། སྔར་གྱི་མ་མཐོང་བ་ཡང་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །དུ་བ་ཡོད་ན་མེ་ཡོད་པ་ནི་དེའི་ཚེ་མ་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མཐུན་པ་བརྗོད་པར་རིགས་ཏེ། དེ་དེའི་ཚེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ཉིད་བཤད་པ་ནི་དེ་ལ་ལྡོག་པ་བརྗོད་པའི་སྔོན་རོལ་ན་བརྗོད་པས་ལྡོག་པར་འགྱུར་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་བས་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྔོན་རྟོགས་པའི་མ་མཐོང་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་དེ་གསལ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཚ་ཡོད་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་མཐོང་བ་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་འབྲས་བུའི་མེད་པའི་ཚིག་ཙམ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་ར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཚིག་གིས་མ་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། མཐོང་བ་མ་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ལན་འདེབས་སོ། །མཐོང་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་མེད་དོ་ཞེས་ སྔོན་ཞུགས་པའི་མཐོང་བ་དྲན་པ་ལ་གནས་པས་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བ་མེད་པས་མཐོང་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི་མ་མཐོང་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ་དེ་བཤད་པ་ནི་མཐོང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཡོད་ཀྱང་འདི་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་མ་འཕྲིགས་པས་ན་དེའི་དོན་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
应当这样做，即在应当证实的法被证悟之时，对于它，不存在随之而行的执著的犹豫。没有那个，没有见到随之而行，从理由上没有证悟意义。如果说那个，那么在执著于那个境之前进入的遍及时，会生起具有见到之境的忆念。说不相似法，没有见到应当证悟之法，那仅仅是在那个时候存在，因此，指示不相似法有什么意义？像这样，即使在应当证实的法被证悟之时，这个人也没有在某个没有火的地方见到烟，之前的未见也完全是这个自性。如果烟存在，火存在，在那个时候没有明确指出，因此，应当说相似法，因为那个在那个时候没有证悟。反体仅仅是在那个时候证悟。解释这个就是，对于那个，在说反体之前，说会变成反体的在不相似方见到之自性中迷惑的那个是不存在的。在那个时候也仅仅存在未见，因此说没有意义。如果那个时候在不相似方见到之自性中变成迷惑，那么在那个时候，为了使先前证悟的未见清晰，说那个词语也会变成某种东西，在什么时候连迷惑也不存在，那个时候存在着的未见被特别杀死，仅仅安置结果的不存在的词语，这有什么用？为了广泛地分开指示这个，如果用词语从未见中这样迎接怀疑，那么用见到未证悟这样来回答。见到是相似方存在理由的支分，如果那个在应当证实的法被证悟之时不存在，那么 先前进入的见到安住在忆念中，如果变成证悟，那么是支分。如果想要说在应当证实的法被证悟之时，如同见到一样，未见也不存在，那么，那个时候在不相似方没有见到，会变成见到。如果说那个不存在，那么说未见成立的方面有什么用，解释那个就是见到是这样说的。如果未见存在，但是因为没有考察这个，所以没有迷惑，因此为了那个意义而说，不是的
English
It should be done in this way, that when the dharma to be proven is realized, there is no hesitation of clinging to what follows it. Without that, not seeing what follows, there is no realization of meaning from the reason. If that is said, then when clinging to the pervasion that entered before that object, a memory with the object of seeing arises. Saying dissimilar dharmas, not seeing the dharma to be proven is only present at that time, therefore, what is the meaning of indicating dissimilar dharmas? Like this, even when the dharma to be proven is realized, this person has not seen smoke in some place without fire, and the previous non-seeing is completely this nature. If smoke exists, fire exists, it is not clearly pointed out at that time, therefore, similar dharmas should be said, because that is not realized at that time. The opposite is only realized at that time. Explaining this is that, for that, before saying the opposite, saying that which becomes the opposite, the delusion in the nature of seeing in the dissimilar side, does not exist. At that time, only non-seeing exists, therefore saying is meaningless. If at that time, it becomes delusion in the nature of seeing in the dissimilar side, then at that time, in order to clarify the previously realized non-seeing, saying that word will also become something, when even delusion does not exist, the non-seeing that exists at that time is specially killed, only placing the words of the non-existence of the result, what is the use of this? In order to widely separate and indicate this, if you meet doubt by saying from non-seeing with words, then answer with seeing unproven. Seeing is a branch of the reason existing in the similar side, if that does not exist at the time when the dharma to be proven is realized, then The seeing that entered before abides in memory, if it becomes realization, then it is a branch. If you want to say that at the time when the dharma to be proven is realized, just like seeing, non-seeing also does not exist, then, at that time, there is no seeing in the dissimilar side, it will become seeing. If you say that does not exist, then what is the use of saying the side where non-seeing is established, explaining that is what seeing is saying. If non-seeing exists, but because this has not been examined, there is no delusion, therefore it is said for that meaning, it is not