Chinese
是。那么，对于“例子的法与例子的法所遍及”这个说法，因为并非没有成立的意义，所以不会怀疑是为了强调吧？是的，这是承认之后进行陈述的。像这种情形，为了表明存在承认强调的处所，所以说是“仅仅在顺同上”。“仅仅在顺同上存在”这句话，因为表明了必定存在于顺同的一方，所以成立了从非顺同方的退还，但是，凭借着在彼不存在则不存在，来表明从不顺同方的退还，这就像对于无须成立的事物陈述不存在一样。那是由于解说者们为了确定而说的。在三种不顺同方之外，与彼相异、与彼相违、以及彼不存在的自性，在彼不存在时才是不存在，而在其他不存在时则不然。因此，像这样，即使遮除了作为所立的自性有法，也不能清楚地把握作为例子的有法，所以说了“有法”，因为不能理解所立的有法，所以必须近似地安立，因此说了“方”。如果仅仅陈述一般的有法，因为结合词句没有意义，所以成立了想要陈述差别，难道不是例子的有法本身就是差别吗？存在于彼，是为了近似地显示为在其他处所理解的支分，因为彼的部分周遍性成为了理路。对于例子的有法，即使完全包括，也不是理路，因为例如，没有使未理解者理解的自性，即了知的法。因此，凭借着彼的部分周遍性的理路存在于何处，从而成为理路的实事本身，凭借着彼的部分周遍性，成为了决定的实事的支分，从而抛弃了作为应知之法的自性的有法，即成为了知的所依的某些事物。因此，所谓“有法的理路”，是指使未理解者理解的支分，当依赖于彼的部分周遍性的有法存在于彼时，才说是理路的实事。对于不同的基，也不会有太过。
English
Yes. So, regarding the statement "the dharma of the example is pervaded by the dharma of the example," since it is not without the meaning of establishment, there will be no doubt that it is for emphasis, right? Yes, it is stated after acknowledging it. To show that there is a place for acknowledging emphasis in such a situation, it is said to be "only in accordance." The statement "exists only in accordance" shows that it necessarily exists on the side of accordance, so the reversal from the non-accordant side is established, but by stating that it does not exist where it does not exist, to show the reversal from the non-accordant side, this is like stating non-existence for something that does not need to be established. That is said because the commentators say it is for certainty. Apart from the three types of non-accordance, being different from it, contradictory to it, and the nature of its non-existence, it is non-existent only when it does not exist in it, but not when it does not exist in others. Therefore, in this way, even if the self-nature of the subject to be proven is eliminated, the complete grasping of it as the example's subject cannot be clearly done, so "subject" is mentioned, because the subject to be proven cannot be understood, so it must be approximated, therefore "side" is mentioned. If only a general subject is stated, since combining the words is meaningless, it is established that one wants to state a distinction, isn't the example's subject itself the distinction? Existing in it is to approximately show it as a branch to be understood elsewhere, because its partial pervasiveness has become the reason. For the example's subject, even if it is completely included, it is not the reason, because, for example, there is no dharma of knowing that is the nature of making the uncomprehended comprehend. Therefore, wherever the reason of its partial pervasiveness exists, thereby becoming the very entity of the reason, by its partial pervasiveness, it has become a branch of the entity that determines, thereby abandoning some things that are the subject of the nature of the dharma to be understood, which has become the basis for knowing. Therefore, the so-called "reason of the subject" refers to the branch that makes the uncomprehended comprehend, when the subject that depends on its partial pervasiveness exists in it, it is said to be the entity of the reason. There will be no overextension to different bases.
Tibetan
ན་ཏེ། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོགས་པ་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབད་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ངེས་པའི་ཚིག་སྦྱར་བ་ནི་སྨྲ་བ་ལ་བཟོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དོན་གོ་ན་རྟོགས་བར་དཀའ་བར་འགྱུར་ཏེ་རིགས་པས་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་བྱས་བའི་དཀའ་བ་སྤངས་ནས་སྒྲས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱོགས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཆོས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་སྨྲས་བ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་འདི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་མེད་པར་མི་སྲིད་པས་གཞན་ལ་ཡང་འདི་ཡོད་པས་ཆོས་ཅན་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་འཇུག་པར་མི་སྲིད་པས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་བ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་གང་གི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་གཞན་ལ་ཡོད་པར་དོགས་པ་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་དེས་རྣམ་པར་བཅད་པ་མི་འདོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་འཕངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ངེས་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ ཅན་གྱི་ཡིན་པའམ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་སེལ་བས་སྒྲ་འདི་དོན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་གྲུབ་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། དོགས་པ་འདི་སློབ་དཔོན་གཞན་དུ་ངེས་པ་སྲིད་པ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་རྟོགས་ཀྱང་འདི་ལྟར་འདིར་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་འགལ་ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ཡོད་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ལ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲ་སྦྱར་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ཡོད་པ་འགལ་བས་དེ་ལ་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་མང་པོ་དག་ལ་གཅིག་པར་ཡང་ཡོད་པར་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མ་འཕངས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཉིད་ནི་དཔེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་འབྲེལ་པས་མ་བསལ་བ་འདོད་རྒྱལ་བའི་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་འཇུག་པ་ནི་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་འདོད་རྒྱལ་བའི་མེད་པ་བསལ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ལ་ནི་མེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པ་ན་མ་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདོད་རྒྱལ་བའི་མེད་པ་བཟློག་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཕྱོགས་དང་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་བཅད་པས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའམ་གཞན་དང་དེ་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དག་ཅིག་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེས་སྟོན་པ་ནི། དཔེར་ན་ནག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བཀྲལ་ནས། དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་འབྲེལ་པ་ནི་དེའི་ཆ་ནི་དེའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཆའི་སྒྲ་འདི་ན་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་འགོག་པའོ། །དོན་དེ་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྤྱི་ལ་སྤྱི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཕྱོགས་བཟུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཆའི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྒོ་བཏགས་ནས་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཉེ་བར་གདགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཞེས་མ་བརྗོད་པ་ཡང་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན་སྨྲ་བ་པོའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདིར་སྨྲ་བ་བོའི་བསམ་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་བརྗོད་པ་གང་ཡི
Chinese
因此，因为应证知的法性舍弃了有法。对于这个疑问，所说是通过暗示。用功可得之义，确定词语的结合，不是为了言说而造作。因此，如果理解如是所说暗示的应成立有法的意义，则会变得难以理解，因为是通过理智来理解的缘故。为了避免随意义而行的困难，为了通过语言来理解，所以是论著。因此，为了完全避免难以理解，所以也说了“宗”。如果宗是应成立有法的法性，那么就是其他有法所没有的不共之法。说出理由，就是依赖于它的差别。当这个法是宗的时候，因为没有它是不可能的，所以其他也有这个，因此会变成与那个有法具有相同性质。其他有法所简别的那是，因为不可能进入其他有法，所以是不共的。如果怀疑说，如果其他的有相同的相状，那么宗所简别的那不会舍弃简别吗？对于这个问题，有什么道理呢？因为法性舍弃了与有法的关联，所以法性是不确定的，会变成应成立有法的，或者变成能成立的有法的。当它是能成立的有法的法的时候，就不是应成立有法的，因此，通过遣除不变化的那个本身，这个词就变得有意义了，因为存在于它上面而其他有法所没有的缘故，确定成立了，所以想是不共的。这个疑问，不是为了显示在其他论师那里确定是可能的。即使理解了确定，但像这样在这里是不合理的。如果存在于能成立的有法上和存在于应成立的有法上是相违的，那么，如果存在于其他有法上，就会变成应成立的有法上没有的缘故，依赖于没有的那个本身而结合词语，是因为存在于其他有法上是相违的，所以说存在于它上面，就会变成存在于那个本身上面的意义，如果法是共同的自性，那么
English
Therefore, it is because the nature of what is to be realized abandons the subject. The statement for this doubt is said to be by implication. Combining words that define the meaning to be obtained through effort is not fabrication for the sake of speaking. Therefore, if one understands the meaning of the subject to be proven by the implication of what is said, it will become difficult to understand, because it is understood through reason. In order to avoid the difficulty of following the meaning, and in order to understand through words, it is a treatise. Therefore, in order to completely avoid what is difficult to understand, it is also said to be the "thesis". If the thesis is the nature of the subject to be proven, then it is the uncommon dharma that other subjects do not have. Stating the reason is said to be relying on its distinction. When this dharma is of the thesis, since it is impossible without it, others also have this, therefore it will become the same nature as that subject. That which is distinguished by other subjects is uncommon because it is impossible to enter other subjects. If one doubts that if others have the same aspect, then will that which is distinguished by the thesis not abandon the distinction? What reason is there for this question? Because the nature abandons the connection with the subject, the nature is uncertain, and it will become the subject to be proven, or it will become the subject of the proof. When it is the dharma of the subject of proof, then it is not the subject to be proven, therefore, by eliminating that which does not change itself, this word becomes meaningful, because it exists on it and other subjects do not have it, certainty is established, so it is thought to be uncommon. This doubt is not to show that certainty is possible in other teachers. Even if certainty is understood, it is not reasonable here in this way. If what exists on the subject of proof and what exists on the subject to be proven are contradictory, then, if it exists on other subjects, it will become that it does not exist on the subject to be proven, therefore, relying on that which does not exist itself and combining words, it is because it is contradictory to exist on other subjects, so saying that it exists on it, it will become the meaning of existing on that itself, if the dharma is a common nature, then
Chinese
如果许多有法各自具有一个（属性），那么当用声音表达时，对于不由自性所抛弃的有法来说，存在不是存在。因为法不一定存在于所有有法中，例如，眼睛所能感知的事物只存在于例子本身中，而可以听到的事物只存在于要证明的事物中。如果自性没有通过法和有法的关联来消除随意的无，那么依赖于随意的无而使用声音，最终将通过排除不具备（该属性）来实现，而不是排除具备其他（属性）。在那里，消除随意的无并不矛盾于它也存在于其他有法中。对于存在来说，无是矛盾的，因此当理解它时，它本身就是排除不相关联的，正如所说，这与排除不具备（该属性）有所不同。也就是说，通过消除随意的无，它只是一个方面的法，而不是非法，因此通过排除与法方面不相关联的，它使其相关联。那么，排除不具备（该属性）或者排除其他事物和它具备（该属性）又是怎样的呢？用世俗的例子来展示，例如被称为“黑色”等等。详细解释“方面法”，与它相关联的是，它的部分是它的法。因为接近于指定，所以这里的“部分”这个词是法的含义。它的一个方面不是，这意味着阻止了它应用于实际意义。表达对该意义的损害是，因为“方面”这个词是对一般的总称。这个“它”指的是所抓住的方面，而对于它来说，一个方面是不可能的，因为它不是一般的自性。因此，在这里，“部分”这个词是通过在一个方面设置入口而应用于法的。如果有人承认接近于指定的关联，为什么不说“被它的法所遍及”呢？回答说，这是由说话者的意图所决定的。在这里，说话者的意图是存在的。那又是什么呢？正是由于情况本身，所以没有说出任何内容。
English
If many subjects each have one (attribute), then when expressed by sound, for a subject not abandoned by its own nature, existence is not existence. Because a dharma does not necessarily exist in all subjects, for example, what can be perceived by the eye exists only in the example itself, and what can be heard exists only in what is to be proven. If self-nature does not eliminate arbitrary non-existence through the association of dharma and subject, then relying on arbitrary non-existence to use sound will ultimately be achieved by excluding what does not possess (that attribute), not by excluding what possesses other (attributes). There, eliminating arbitrary non-existence does not contradict that it also exists in other subjects. For existence, non-existence is contradictory, so when understanding it, it itself is excluding what is not related, as it is said, this is different from excluding what does not possess (that attribute). That is, by eliminating arbitrary non-existence, it is only a dharma of one aspect, not a non-dharma, so by excluding what is not related to the dharma aspect, it makes it related. So, what is it like to exclude what does not possess (that attribute) or to exclude other things and it possesses (that attribute)? Showing with worldly examples, such as what is called "black" and so on. Explaining in detail "aspect-dharma", what is related to it is that its part is its dharma. Because it is close to specifying, the word "part" here is the meaning of dharma. One aspect of it is not, which means preventing it from being applied to actual meaning. Expressing the harm to that meaning is because the word "aspect" is a general term for the general. This "it" refers to the aspect that is grasped, and for it, one aspect is impossible because it is not the nature of the general. Therefore, here, the word "part" is applied to dharma by setting an entrance in one aspect. If someone admits the association of approaching specification, why not say "pervaded by its dharma"? The answer is that it is determined by the speaker's intention. Here, the speaker's intention exists. And what is that? It is precisely because of the situation itself that nothing is said.