Tibetan
པ་རྟོགས་ཤེ་ན། དེ་ཡོད་ན་གཞན་ཡོད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་སྡོད་པ་དང་སྐད་ཅིག་གཞན་སྐྱི་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་གསལ་བ་ཡིན་ ཏེ། དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ན་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཞེས་རང་བཞིན་ངེས་པར་མ་བརྟགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ངེས་པར་བརྟགས་ཀྱང་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ལ་ངེས་པར་བརྟགས་པས་ཅི་བྱ། གཞན་ཡང་ལྷག་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་དེ། རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མི་སྣང་བ་ཡང་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་དབང་པོ་བྱེད་པ་མེད་པར་དོན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཡང་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རློམ་པའི་རང་བཞིན་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་མེད་པར་དོན་རྟོགས་པར་ནུས་པ་དོན་སྣང་བ་ལ་དོན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ནི་དོན་ཉིད་ལ་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལས་བཟློག་པའི་རྣམ་པ་ནི་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་གསལ་བའི་དོན་ལ་དོན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ནི་དོན་ལ་བརྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆོས་འདི་ཙམ་ཞིག་དང་འདོད་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །འདི་ཉིད་ལུང་གིས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲ་གཅིག་གིས་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་བཟུང་ལ། སོགས་པའི་སྒྲ་ཕྱི་མས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་རོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན
Chinese
如果理解为这样，如果它存在，那么缘于他者存在而产生的念头，就是因和果的实物，因为仅仅在一刹那间就能领悟，所以才能了解过去和未来。同样，一刹那的停留和另一刹那的移动也同样清晰。 在那里，分别念没有任何必要。如果不存在分别念，那么“这是蓝色”这样的自性就无法确定，如果这样问。即使确定了，也没有任何体验上的差别，所以对于体验的自性，确定它有什么用呢？另外，因为特别的执着是错误的，所以说分别念是错误的，因为它对自己的无意义显现特别执着并投入其中。不显现事物，也是因为对于那些看到彼岸的人来说，没有感官的作用，所以事物才不显现。对于不是那种自性的事物，那种特别的执着也是由于体验事物所留下的习气所产生的。所谓的自以为是的自性，即特别的执着，也应该被证明为像快乐等一样，是分别识的自性。因此，在没有感官等作用的情况下，能够领悟事物，对事物显现特别执着于事物本身，这才是事物本身，而不是错误的根源。与事物相反的形态不显现，因此对清晰的事物特别执着于事物，这将会是对事物的坚定，而不是像看到彼岸一样依赖于显现。因此，世尊说，对蓝色特别执着于蓝色，这是不颠倒的对境，因为那就是蓝色本身，并且对于常等没有颠倒。因此，仅仅是这种分别念的法和欲望的自性，与不分别念也不矛盾。为了证明这本身是被教证所包含的，所以说“像这样”。一个“等”字包含了慈悲、喜悦和舍，后面的一个“等”字包含了无所缘。其中，缘于有情是从发起最初的发心开始，直到学习阶段完全结束为止。缘于法是阿罗汉。
English
If it is understood in this way, if it exists, then the thought that arises from the existence of another is the actual substance of cause and effect, because it can be comprehended in a single moment, so it can understand the past and the future. Similarly, a moment of staying and another moment of moving are also clear in the same way. There, conceptualization is not necessary at all. If there is no conceptualization, then the nature of "this is blue" cannot be determined, if asked in this way. Even if it is determined, there is no difference in experience, so what is the use of determining the nature of experience? Furthermore, because particular attachment is mistaken, it is said that conceptualization is mistaken, because it is particularly attached to its own meaningless appearance and engages in it. Not seeing things is also because for those who see the other shore, there is no function of the senses, so things do not appear. For things that are not of that nature, that particular attachment also arises from the power of the habits left by experiencing things. The so-called self-assertive nature, that is, particular attachment, should also be proven to be the self-nature of discriminative consciousness, like happiness and so on. Therefore, without the function of the senses and so on, being able to comprehend things, being particularly attached to the appearance of things in the thing itself, this is the thing itself, not the root of error. The form that is contrary to the thing does not appear, therefore, being particularly attached to the clear thing in the thing, this will be the firmness of the thing, not relying on the appearance as seeing the other shore. Therefore, the Blessed One said that being particularly attached to blue in blue is an undeluded object, because that is blue itself, and there is no delusion about permanence and so on. Therefore, merely this dharma of conceptualization and the nature of desire are not contradictory to non-conceptualization. In order to prove that this itself is contained in the scriptures, it is said "like this." One "etc." includes compassion, joy, and equanimity, and the latter "etc." includes without object. Among them, focusing on sentient beings is from the moment of generating the initial mind until the stage of learning is completely finished. Focusing on the Dharma is an Arhat.