Tibetan
དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདོད་པ་ཙམ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲའི་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སྨྲ་བ་མེད་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་ནས་ཚིག་གིས་འདོད་ཆགས་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་རྟག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་མཚམས་མི་སྦྱོར་བས་ན་སྨྲ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །མཚམས་སྦྱོར་ན་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོགས་པ་འདི་གལ་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དགོས་པ་དོན་དུ་གཉེར་ན་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་གཟུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པས་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་སྤྱོད་པ་པོ་དང་སྤྱོད་པ་པོ་དང་དེ་སྔོམ་པར་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཐ་དད་པ་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་དར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དོན་དམ་པར་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཕུང་པོའི་ཚོགས་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བདག་གིར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིན་མཐོང་བ་རང་གི་དོན་དུ་འཇུག་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་ཀྱང་བདག་བཞིན་དུ་སྔར་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པས་སྟོང་པ་ཕྱིས་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་གཞན་དག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བརྩམས་ཤིང་རྫོགས། བདག་གིར་ཡང་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡང་དེའི་དོན་ཉིད་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པའི་དོན་ལ་ནི་གཞན་ཡང་བདག་ཉིད་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པས་ཀྱང་བདག་གི་དོན་དུ་འགྱུར་པར་མི་སེམས་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ན་ཡང་བདག་ཏུ་རྟོགས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་འབྲས་བུ་སེམས་པས་སྟོང་པ་གཞན་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཅན་འཇུག་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དག་ཆགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་ན་འདིའི་སྙིང་རྗེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདོད་ཆགས་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་གྱི་དོན་གཙོ་བོར་མཛད་པས་ཐར་པ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡང་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རང་གི་གཉེན་ལ་ཆགས་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཆགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེས་དོགས་པ་ལ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཞེས་ཟེར་ན་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ན་འོ་ན་རྩོད་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རྩོད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཕེན་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཉེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་སྨྲས་པ་ནི་ཕྱིར་ཅི་མ་ལོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ ལྟར་སྙིང་རྗེ་འདོད་ཆགས་དང་རང་བཞིན་མི་འདྲ་བར་བརྗོད་པ་ན་སྙིང་རྗེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་རྗེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་འདི་འདོད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ངེས་པར་མིང་ནི་མི་དགག་གོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ནི་འཁོར་བ་འཕེན་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རང་དབང་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྐྱེ་བ་ན་སྲིད་པ་དང་ལས་སྲིད་པ་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཟད་ན་ནི་འབྲས་བུ་སེམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཇུག་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདོད་ཆགས་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཉེས་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་མ་བྱུང༌། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་གསལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ནི་སྙིང་རྗེར་འདོད་དོ། །དེས་ན་བདག་གིས་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ལ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདི་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་ངའོ་སྙམ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདོད་པ་དང་བཅས་པ་བར་དུ་ཞུགས་ཤིང་མཐར་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་གཅིག་ཏུ་
Chinese
因此，有情众生的证悟被排除了。如果仅仅是意愿作为原因，那么声音的差别与心识的差别不一定相关，即使如此，对于离贪者来说，没有说话，通过其他量可以了知，然后通过语言来推断贪欲。因为对于此者来说，没有恒常的证悟，所以能立和它的结果不能连接，因此说话没有必要。如果连接，也是恒常地证悟，如果这样说。这个疑问如果用“因为没有必要”来回答，那么就不是这样说的。不是没有必要，因为离贪者是为了他人的利益而开始说话的。如果为了自己的需要，那么就会恒常地证悟，并且为了结果而开始能立，因此对于作者、行者、行者以及他的吞噬者也是确定的。没有见到自我的差别，就是远离了常执，并且成为胜义的蕴也仅仅是缘起性的，因此作为结果的因，蕴的集合被其他因所成办，这不可能在一刹那间就拥有结果，因此如同圣谛一样，见到不会为了自己的利益而开始。如果其他人也像我一样，先前与结果没有关联，之后也不能成为结果的主人，如果这样说，那么不是这样，即使事物是这样，因为了知其他人是存在的，所以开始并且完成，也因为了知已经拥有了，并且慈悲者也为了那个意义而开始。对于解脱的意义来说，其他人也会像自己一样开始。如果认为即使对他人施加利益也不会变成自己的利益，那么没有必要就开始是不合理的，如果认为会变成自己的利益，那么因为了知自我而开始也是不合理的，如果这样怀疑，那么就不是这样说的。因为完全不考虑自己的结果，仅仅是为了利益他人而安住，所以具有慈悲心的人开始才是合理的。如果说仅仅是对他人施加利益，其他人就变成了贪执的处所，那么这有什么慈悲呢？
English
Therefore, the realization of sentient beings is excluded. If mere intention is the cause, then the difference in sound is not necessarily related to the difference in consciousness, even so, for those who are free from attachment, there is no speaking, it can be known through other valid means, and then greed is inferred through language. Because for this person, there is no constant realization, so the proof and its result cannot be connected, therefore speaking is not necessary. If connected, it is also constantly realized, if you say so. If this doubt is answered with "because there is no need," then it is not said like that. It is not that there is no need, because those who are free from attachment start speaking for the benefit of others. If it is for one's own needs, then it will be constantly realized, and because the proof is started for the sake of the result, therefore it is certain for the author, the actor, the actor, and his devourer. Not seeing the difference of self, that is, being free from the clinging to permanence, and the aggregates that have become ultimate are also merely of the nature of dependent arising, therefore, as the cause of the result, the collection of aggregates is accomplished by other causes, it is impossible to possess the result in an instant, therefore, like the noble truths, seeing does not start for one's own benefit. If others are also like me, previously not related to the result, and later cannot become the master of the result, if you say so, then it is not so, even if things are like that, because knowing that others exist, so it starts and completes, also because knowing that it has been possessed, and the compassionate one also starts for that meaning. For the meaning of liberation, others will also start like themselves. If it is thought that even if benefit is bestowed on others, it will not become one's own benefit, then it is unreasonable to start without need, and if it is thought that it will become one's own benefit, then it is also unreasonable to start because of knowing the self, if you doubt like this, then it is not said like that. Because completely not considering one's own result, merely abiding for the benefit of others, therefore it is reasonable for a compassionate person to start. If it is said that merely bestowing benefit on others, others become the place of attachment, then what compassion is this?
Chinese
难道这本身不会变成贪欲吗？贪欲就是执着。世尊以利他为主，承诺解脱也是一种执着。那么，执着于自己的亲人和帮助一切众生的执着有什么区别呢？对于这种疑问，回答是“是这样的”。如果说慈悲就是贪欲，那确实是这样。如果承认这一点，那就没有争论了吗？并非没有争论，因为它们的自性不同。例如，慈悲是没有过错的，不像贪欲那样，它不会因为引发轮回的痛苦而使心相续变得恶劣。所说的理由是，它不是从颠倒中产生的。颠倒就是我执，慈悲不是从我执中产生的。因此，当这样说慈悲与贪欲的自性不同时，剩下的就只是将“贪欲”这个词用在慈悲上而已。对于这一点，也说是可以接受的。正因为如此，才说“对于完全确定的事物，名称是不可否定的”。它的意思是：因为慈悲不是以我执为根本，所以慈悲不是引发轮回的原因。以将要阐述的方式，当自主地进入业的成熟时，就会成为引发有和业有的原因。如果我见灭尽，因为没有果报的念头，就不会成为不入业成熟的原因。因此，慈悲不像贪欲那样会造作罪业，所以没有造作罪业。慈悲怎么不是从颠倒中产生的呢？因为以不忍他人痛苦的形态，想要显明心的特殊性，所以慈悲的自性被认为是慈悲。因此，认为“我将把他们从痛苦中解脱出来”，这就会变成执着于我。以痛苦的众生为对境的慈悲本身，并不是为了遣除痛苦，而只是进入痛苦的途径。那就是认识到“这是我”。因此，与贪欲一起介入，最终将果报导向同一个目标。
English
Doesn't that itself turn into desire? Desire is attachment. The Blessed One, prioritizing the benefit of others, promising liberation is also a form of attachment. So, what is the difference between being attached to one's own relatives and being attached to helping all sentient beings? To this doubt, the answer is, "It is so." If compassion is called desire, then it is indeed so. If one admits this, then is there no dispute? No, there is dispute, because their natures are different. For example, compassion is without fault, unlike desire, it does not make the mind-stream degenerate by causing the suffering of samsara. The reason given is that it does not arise from perversion. Perversion is self-grasping, and compassion does not arise from that. Therefore, when it is said that compassion and desire have different natures, what remains is only the application of the term "desire" to compassion. To this, it is said that it is acceptable. For that very reason, it is said, "For things that are completely determined, names are not to be denied." Its meaning is this: because compassion is not rooted in self-grasping, compassion is not the cause of propelling samsara. In the manner that will be explained, when the ripening of karma autonomously enters, it becomes the cause of propelling existence and karmic existence. If the view of self is exhausted, because there is no thought of fruition, it does not become the cause of the non-entering of the ripening of karma. Therefore, compassion, like desire, does not create faults, so there is no creation of faults. How does compassion not arise from perversion? Because, with the aspect of being unable to bear the suffering of others, wanting to manifest the particularity of the mind, the nature of compassion is considered to be compassion. Therefore, thinking, "I shall liberate these beings from suffering," this becomes clinging to self. Compassion itself, with the aspect of focusing on suffering sentient beings, is not actually for dispelling suffering, but is merely a way of entering into suffering. That is, recognizing "This is me." Therefore, intervening together with desire, ultimately leads the fruition to the same goal.