Tibetan
ག་པུའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པར་རྟོགས་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་གྲང་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐག་རིང་པོར་ཡང་མི་མཐོང་ དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ལ་གྲང་བའི་རེག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་གཟུགས་དམིགས་ཀྱིས་རེག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན་པས་དེ་མི་དམིགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དེ་བཞིན་ཁོ་ན་སྟེ་གཟུགས་བཟློག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ་ནི་རེག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲང་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཡང༌། འབར་བ་རྟོགས་ན་རེག་པ་ལ་ཡོད་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་མམ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཀྱང་ཅི་བྱ། རེག་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲང་བ་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འགལ་བ་དག་གིས་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཅན་གྱི་ཞེན་པས་ཅི་བྱ་སྟེ་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མེ་ཉིད་གྲང་བ་མེད་པ་ཡིན་མོད། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་བུམ་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱོགས་དམིགས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། བུམ་པ་ཡོད་ན་ཕྱོགས་ཙམ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་ན་ཡང་བུམ་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེ་དང་མེའི་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཐམས་ཅད་མེད་དོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ན་འདི་དག་འཇུག་པའི་དུ་བས་མེ་བཞིན་དུ་གང་ཡིན་དགག་པའི་དོན་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འགལ་བ་གཞན་ཡང་བཤད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་དམིགས་པ་སྤངས་ཏེ། གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་དམིགས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་སྤངས་ལ་གཞན་དམིགས་པ་ཡང་དེ་སྤངས་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་མི་སྲིད་པ་འགལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །སྔ་མ་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་མི་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་པ་བཟློག་བྱ་ཟློག་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ། མི་སྲིད་པ་ནི་མི་ འཐད་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའི་
Chinese
因为是嘎布的地方，如果认识到那里有，就会变成是所缘的体性，从而可以成立没有寒冷。如果说因为即使在远处也可能看不见，所以不是寒冷的触觉，这是对的，因为形色的所缘不是触觉。如果说既然如此，因为是触觉，所以说它不可见，而不是形色，那确实是这样，因为形色不是要遣除的，所以没有相违。虽然火本身是触觉，与寒冷相违，但如果认识到燃烧，就不会怀疑它存在于触觉中。无论是现量还是依赖于一个组合的推断，又何必执着呢？仅仅认识到触觉就能遣除寒冷。或者，对于相违的事物，又何必执着于方和有方呢？因为在相违的结果等方面，它是不存在的。虽然燃烧自性的火本身是没有寒冷的，但就像仅仅是方的瓶子不存在一样，即使不是它的自性，也会成为所缘的方。那就是那样，从不一致性中进行区分，因为如果有瓶子，就不可能仅仅缘方。因此，就像认识到所缘的方时也认识到没有瓶子一样，对于火和火的其他结果也会这样。因此，当它变成认为一切都不存在的认识的境时，这些进入的烟就像火一样，并不是要近似地成立任何要否定的意义。因此，这一切都是不可见的。另一种相违的说法是，互相舍弃所缘，存在的体性也是相违的。凡是所缘的自性是什么，那就是它们互相舍弃而存在的自性。缘它，就是舍弃了其他，缘其他，也是舍弃了它，因此，不可能是一个自性，这叫做相违。变成与它不一致的，仅仅以自己的自性为究竟，其自性就是那里的事物自性。对于前者来说，依赖于不能同时存在，不是遣除者和被遣除者的事物，而不能存在仅仅是不 合理的自性，是事物的。
English
Because it is the place of Gabu, if one recognizes that it exists there, it will become the nature of the object of perception, thereby establishing the absence of cold. If it is said that because it may not be visible even from a distance, it is not the tactile sensation of cold, that is correct, because the object of perception of form is not touch. If it is said that since it is touch, it is said to be invisible, not form, that is indeed the case, because form is not to be eliminated, so there is no contradiction. Although fire itself is touch and contradicts cold, if one recognizes burning, one will not doubt that it exists in touch. Whether it is direct perception or inference dependent on a combination, why cling to it? Merely recognizing touch can eliminate cold. Or, for contradictory things, why cling to the side and the sided? Because in the results of contradiction, etc., it does not exist. Although fire itself, being the nature of burning, is without cold, just as a pot that is merely a side does not exist, even if it is not its nature, it will become the side of the object of perception. That is how it is, distinguishing from inconsistency, because if there is a pot, it is impossible to perceive only the side. Therefore, just as when one recognizes the side of the object of perception, one also recognizes the absence of the pot, so it will be for fire and other results of fire. Therefore, when it becomes the object of the cognition that thinks that everything does not exist, these entering smokes, like fire, do not approximately establish any meaning to be negated. Therefore, all of this is invisible. Another contradictory statement is that mutually abandoning the object of perception, the nature of existence is also contradictory. Whatever is the nature of the object of perception, that is the nature of their mutually abandoning and existing. To perceive it is to abandon others, and to perceive others is also to abandon it, therefore, it is impossible to be one self, which is called contradiction. Becoming inconsistent with it, merely with its own nature as the ultimate, its nature is the nature of things there. For the former, relying on the impossibility of coexisting, it is not the thing of the eliminator and the eliminated, and the impossibility is merely the nature of unreasonableness, it is the thing of.
Tibetan
རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ན་གང་ནའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་དག་བཞག་སྟེ་གང་སྤངས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་པ་དང་པོར་བཀོད་པ་ཇི་ལྟར་འདི་དག་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན་བརྗོད་པ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་པའི་ཐ་སྙད་བློ་ལ་བཞག་ནས་འདི་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་འདི་ཚད་མ་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ། རྒྱུ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་འགའ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་དེ། སྔོན་པོ་ནི་སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་སེར་པོ་ནི་སེར་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཅིག་དགག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པར་འགལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཕན་ཚུན་ཐ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བལྟར་མི་རུང་བ་བལྟར་རུང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་གཅིག་འགོག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ལ། བལྟར་མི་རུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་འགལ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་པ་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། བལྟར་རུང་བ་དང་བལྟར་མི་རུང་བ་དག་ནི་བལྟར་རུང་བ་རང་ལས་བཟློག་པ་ལས་ཐ་དད་གྲུབ་ན་བལྟར་མི་རུང་བ་གཞན་ལས་ཐ་དད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ལས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བལྟར་མི་རུང་བ་བལྟར་རུང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་བལྟར་རུང་བ་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཉིད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་བལྟར་མི་རུང་བ་གཞན་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་ ཟ་བ་བལྟར་རུང་བ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་སམ། མེད་པ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་འགྱུར། བལྟར་རུང་བ་ཡོད་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་གཞན་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། དེའི་ངོ་བོར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་མེད་དེ། རང་ལས་བཟློག་པ་ཐམས་
Chinese
因为自性不成立的缘故。相违是什么样的呢？比如常与无常一样，这样说了。如果常法，则任何对境也不可能存在。因为在任何地方都不存在。对于无常法也不行，因为是现量不认知的缘故。对于比量来说，事物对境是不存在的。因此，安立蓝色等等对境的认知，舍弃什么而使这两者的自性存在，最初安排的，如何这些是对境呢？如果说由言说对境本身存在的事物而存在，将存在的词语放在心中，而将这两者的自性说成是对境的词语。因此，互相舍弃自体而存在的自性就是相违，这样说。这种相违由什么量来认知？原因又是什么呢？暂时对于此，任何原因也不可认知，因为蓝色是蓝色的自性，黄色是黄色的自性，这样说的那些，不同的自性是从自己的原因产生的缘故。正因为如此，为了遮破增益的，因为是相同的而相违，这样说。互相不是他性。不可见与可见相违，是一个遮破的能立。不可见的事物，自性不同的相违，就是犹豫本身。如果自己的体性存在，就是他性，因为他性也是相违的缘故，在自己的体性上犹豫时，有什么不是犹豫的呢？可见与不可见，如果可见从自身遣除而成立他性，那么不可见从其他成立他性是现量成立的，因此不是相违。不可见与可见相违，是由可见之外的他性来认知的。如果说他性也不是犹豫吗？确实如此，但是对于不可见的他性犹豫，是从对于可见与自体是一体犹豫开始的吗？因为不存在不是他性的，所以从自己的体性犹豫开始转变。虽然可见存在，从犹豫之外会变成犹豫，但是对于它的体性犹豫是不存在的，因为一切从自身遣除
English
Because self-nature is not established. What is contradiction like? For example, like permanence and impermanence, it is said. If it is permanent, then no object can exist. Because it does not exist anywhere. It is also not impermanent, because it is not recognized by direct perception. For inference, the object of things does not exist. Therefore, establishing the cognition of objects such as blue, abandoning what makes the nature of these two exist, how are these initially arranged objects? If it is said that it exists by the things that exist in the object of speech itself, putting the word of existence in mind, and saying that the nature of these two is the word of the object. Therefore, the nature of mutually abandoning oneself and existing is contradiction, so it is said. By what valid cognition is this contradiction recognized? What is the reason? For the time being, no reason can be recognized for this, because blue is the nature of blue, and yellow is the nature of yellow, those that are said, the different nature is produced from its own cause. Because of this, in order to refute the imputation, it is said to be contradictory because it is the same. They are not mutually other. The contradiction between invisible and visible is a proof that refutes one. The contradiction of different natures of invisible things is doubt itself. If one's own essence exists, it is otherness, and because otherness is also contradictory, when one doubts one's own essence, what is not doubt? Visible and invisible, if visible establishes otherness by removing itself, then the establishment of otherness from other invisible things is directly perceived, so it is not contradictory. The contradiction between invisible and visible is recognized by the otherness outside of the visible. If it is said that otherness is not doubt? It is true, but doubting the otherness of the invisible, does it start from doubting that the visible and oneself are one? Because there is no non-otherness, it changes from doubting one's own essence. Although the visible exists, it will become doubt from outside of doubt, but there is no doubt about its essence, because everything is removed from itself.