Tibetan
་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་དེས་ན་ངོ་བོ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བས་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད་དོ། །འདི་ལ་རང་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་བྱ་བས་ནི་དངོས་པོ་གཞན་མེད་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ངོ་བོ་མེད་པར་བཤད་དོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོའི་དོན་བཤད་པ་ནི་དགོད་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྡེབ་སྦྱོར་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་ལས་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་བཤད་པ་ནི་ལྡོག་པ་གཞན་འཕེན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལྡོག་པ་གཞན་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཀྱང་གི་སྒྲས་བསྡུས་པ་སྟོན་པ་ནི་སྒྲས་ནི་ལྡོག་པ་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ལྡོག་པ་ཉིད་དོན་ཡིན་པ་ན་འདི་གཞན་ལ་ལྡོག་པར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་གཞུང་གཟུགས་པས་བཤད་པ་ནི་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བརྗོད་བྱར་གྱུར་པའི་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་པའི་དོན་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་འཕེན་པ་ལྟ་བུར་འཇུག་གོ །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ། གཅིག་ལ་ཡོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་ནི། ལྡོག་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་བླ་ལྷག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལྡོག་པ་དེས་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཁྱད་པར་དང་འདྲ་བར་ངེས་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པས་དེ་ལ་ནི་འགའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི། དོན་འགའ་ཞིག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་འདིར་ལྡོག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བརྗོད་པ་ནི་དབྱེ་བ་བྱ་ བ་གཉིས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཐ་དད་པ་གཅིག་བརྗོད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲ་གཉིས་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་གཉི་ག་ལ་ཡོད་པ
Chinese
因为认识到其本身，所以说没有自性。因此，以“如是”来说明如何接近，接近显示后，说明没有事物。以“此无少许自性”来说明，仅仅因为没有其他事物，其自性就与相异的自性不同，说明没有自性。解释“于何处”等第一句偈颂的意义，即是“应笑之声”，组合也是如此。为了遣除变为他性，解释从声音中“彼”这个半偈，即是遣除他性。解释“彼即由他性”，即是“彼即”。以“也”字表示包含，即是“由字即他性”。如果相异本身是意义，那么“此于他相异”是如何说的呢？以论典形象解释说，即是“彼即彼异”，在说成为所说之异时，对于与所说不同的意义，像遣除所说一样，是作为区分而使用的。解释理由。“存在于一”等等。所说之异即是，以“由彼相异”来说明，即是以超胜的相异来认识。如果不是具有特性的，如何能成为特性呢？回答说，说了“彼认识”，因为确定如同特性一样，认识本身是为了被认识。通过显示“此无特性与具有特性”，来解释“于彼处有人作特性”，即是“于某意义”。如此，在此领会相异仅仅是认识，而不是特性的事物。说彼即是区分
English
Because it is recognized in itself, it is said to be without essence. Therefore, by saying "thus," it explains how to approach, and after approaching and showing, it explains that there is no thing. By saying "this has no self-essence at all," it explains that the self-essence is different from the otherness of the opposite essence, just because there is no other thing, and that there is no essence. Explaining the meaning of the first verse, "where to what," is "the sound to be laughed at," and the combination is the same. In order to dispel becoming otherness, explaining the half verse "that" from the sounds is "rejecting otherness." Explaining "that itself by otherness," is "that itself." Showing what is included by the word "also" is "by the word, otherness." If difference itself is the meaning, then how is it said "this is different to another"? Explaining with the form of the treatise, it is "that is that difference," when saying that it becomes a difference to be said, for a meaning different from what is to be said, like rejecting what is said, it is used as a distinction. Explaining the reason. "Existing in one," and so on. The difference to be said is, by saying "by that difference," it is said that it is recognized by the superior difference. If it is not something with characteristics, how can it become a characteristic? The answer is, it is said "that recognition," because it is certain like a characteristic, recognition itself is for being recognized. By showing "this has no characteristic and no possessor of characteristics," explaining "at that place someone makes a characteristic," is "in some meaning." Thus, here, understanding difference is only recognition, not a thing of characteristic. Saying that is distinguishing
Tibetan
་ཙམ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡིན་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ལྡོག་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྡོག་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བློ་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་ན། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པས་སྟོང་བའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་སྟོང་པའོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ནི། གཅིག་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ནི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་འཇུག་པས་སྟོང་པའི་བློ་ལྡོག་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ལ་འགའ་ཞིག་ལ་གནས་པ་སྲིད་པ་ཉིད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི་བློ་འགའ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་སྟོང་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞུང་འདི་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཚིག་གི་དོན་ཙམ་འཆད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །གང་ཡང་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་ཤིང་གི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཤིང་གི་དོན་ནི་ཐ་དད་པ་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པས་ཤུགས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཤིང་ལ་མེད་པར་བཀག་པའི་དངོས་མེད་ནི་ཐ་དད་པ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། འཕང་པར་བྱ་བའི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གཉིས་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་འདྲ་བས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ འཕངས་པའི་ལྡོག་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་གི་ཚིག་གི་དོན་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་དགག་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་གཅང་པ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་མེད་པར་དགག་པ་གོ་བ་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་དུ་འགྱུར་ལ་རག་མོད། །སྒྲུབ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། ངེས་པར་གཟུང་བ་ལས་བློ་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་དང་འགའ་ཞིག་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ
Chinese
不仅如此，正如先前所说的那样，被称为“无有相违者”。所谓“无有相违者的随行也无有”，是指在某些心识中，如何以所显示的与他者相违的相违而空虚。所谓“无有随行者的相违”，是指从某些事物中相违，也在某些事物中空无。解释理由是：“一者随行于”，意思是仅仅产生理解，因为声音结合不是事物。解释说，由于在某事物中空无，所以仅仅是心识的相违也不存在，即所谓“如是”，因为完全舍弃一者，而安住于某事物中的可能性根本不存在，因此没有无有随行者的相违。如此说来，如果对某事物没有进入，那么心识也不会从某事物中相违，那么从那事物中相违又怎么会空无随行呢？因此，这部论典应该如此解释，仅仅解释词义的人们是不正确的，这是通达《释量论》的人们所知晓的。由于对任何事物都不进入，所以树之声音所表达的树之意义是一个不同的事物，通过理解它而间接确定的，在树上没有的遮止的无事物是另一个不同的事物，应该这样说。显示应该抛弃的不同的两种分类，类似于追随外道宗派，因此没有意义。因为他们也承认通过建立的力量所抛弃的相违。树的词义不是非有，因为就像“非婆罗门”一样，没有理解通过否定的意义而完全清净。仅仅是相违本身不会变成非有，因为现量也会变成具有不同对境的过失。即使理解树，也理解为没有的遮止，那么这本身就依赖于变成声音的意义。建立和没有差别，还要其他做什么呢？从确定把握中，心识进入某事物，以及从某事物中相违，就是随行和相违，那么这怎么会在树上呢？
English
Not only that, as previously stated, it is called "without contradiction." The so-called "absence of following for the one without contradiction" means that in some minds, how is it empty of contradiction that contradicts others as shown? The so-called "contradiction of the one without following" means that contradicting from some things is also empty in some things. The reason is explained as: "One follows," which means that understanding arises only because the combination of sounds is not a thing. It is explained that since it is empty in something, even the contradiction of the mind alone does not exist, that is, the so-called "as such," because there is no possibility of completely abandoning one and dwelling in something, so there is no contradiction without following. In this way, if there is no entry into something, then the mind will not contradict something, then how can contradicting from that thing be empty of following? Therefore, this treatise should be explained in this way, and those who only explain the meaning of words are incorrect, which is known by those who understand the Commentary on Pramana. Since it does not enter into anything, the meaning of the tree expressed by the sound of the tree is a different thing, and the absence of negation that is indirectly determined by understanding it and is not on the tree is another different thing, it should be said. Showing the two different classifications that should be discarded is similar to following the heretical sects, so it is meaningless. Because they also admit the contradiction discarded by the power of establishment. The meaning of the word tree is not non-existent, because like "non-Brahmin," it does not understand the complete purification through the meaning of negation. The contradiction itself will not become non-existent, because direct perception will also become a fault with different objects. Even if the tree is understood, it is understood as the negation of absence, then this itself depends on becoming the meaning of the sound. There is no difference between establishment and absence, so what else is needed? From definite grasping, the mind enters something and contradicts something, which is following and contradicting, so how can this be on the tree?