Tibetan
་རོ། །ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་གཅིག་གི་བདག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་འདི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི། གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེ་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ན་འདི་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་དེ་དེ་ལྟར་འགྲེལ་བ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བཤད་པ་དེ་འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་ནི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི། དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང༌། །ཞེས་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ཟད་དེ། དེ་ཉིད་ནི་དེར་མི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་མི་འཐད་པ་དེས་ན་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བས་བསྒྲུབས་ནས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྡུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི། ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ནི་རང་རྒྱུད་དུ་དངོས་པོར་ཁས་མ་བླངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ལས་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ ན། དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ཐ་དད་པ་དེ་ལས་གཞན་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཐ་དད་པ་དེ་ཤིང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཤིང་མ་ཡིན་པའི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གང
Chinese
如果不是他体，因为那成为一个的自体，所以说“此由此”是不合理的。如果这两个是他体，那样就成了“此由此”，如果是一个的自体，因为那不是其他的，所以说“此由此”是不行的。即使是他体，因为事物从那上面退还，所以没有他体，因此“此于此”不会成为那本身。两种情况都是那样解释本身就会变得明了。因为已经说了。说了“胜义谛”，因为“彼即是故”说明了自性空性本身不是胜义谛的理由，是这样成立的。凡是胜义谛，就是具有某种自体的，事物本身的某种自性就是如此。然而，那只是通过能起作用来近似地表示，那本身在那里不会错乱的缘故。胜义谛本身如果是自性的话，那么对于它来说，他体和他非体就是决定的，而那些也是不合理的，因此因为没有自性，所以不是胜义谛，这样通过“于他”来成立，就会近似地归纳为不是胜义谛。因为那是不可能有其他方式的缘故，这就是“那”的意思。以胜义谛而存在，就只是成为他体，因为他体没有承认为自相的事物。因此这个意思是说，如果他体以自己的自体而存在某种自性，那么从成为他体来说，就不能超出那本身和异体。消除那本身的就是它的自性。当以胜义谛而存在的他体的自性是他体时，那时那本身就是他体，因此从那个他体来说，不会变成其他的他体。他体是依赖于两者的，因为是互相观待而安立的缘故，因此从那上面来说，树和非树是互相他体的缘故。当他体是树的自体时，那时因为不是非树的任何东西，所以如何那两者没有他体就是事物之间的他体。凡
English
If it is not otherness, because that becomes the self of one, it is not reasonable to say "this is from this." If these two are otherness, then it becomes "this is from this," if it is the self of one, because that is not other, it is not possible to say "this is from this." Even if it is otherness, because things revert from that, there is no otherness, therefore "this to this" will not become that itself. In both cases, explaining it that way will become clear. Because it has been said. It is said "ultimate truth," because "that is why" explains the reason why self-emptiness itself is not the ultimate truth, it is established in this way. Whatever is the ultimate truth is something that has some self, the very nature of things is only so. However, that is only approximately represented by being able to function, because that itself will not be confused there. If the ultimate truth itself is self, then for it, otherness and non-otherness are definite, and those are also unreasonable, therefore because there is no self, it is not the ultimate truth, thus it will be approximately summarized as not being the ultimate truth by establishing it through "in other." Because that is impossible to have other ways, this is what "that" means. Existing in the ultimate truth is only becoming otherness, because otherness has not been acknowledged as a self-existing thing. Therefore, this meaning is that if otherness exists some self by its own self, then from becoming otherness, it cannot exceed that itself and otherness. Eliminating that itself is its self. When the self of otherness that exists in the ultimate truth is otherness, then that itself is otherness, therefore from that otherness, it will not become another otherness. Otherness depends on both, because it is established by mutual dependence, therefore from that, trees and non-trees are mutually otherness. When otherness is the self of the tree, then because it is not anything of non-tree, how is it that the two do not have otherness is the otherness between things. All
Tibetan
་གི་ཚེ་དེ་གཅིག་གི་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཟླ་བོ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཐ་དད་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་ནི་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། སྔོན་པོ་མེད་པ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། དེ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པར་འཇོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་ཅིར་འོང་ན་གང་གིས་འདི་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པར་འགྱུར། སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་ཟད་ལ། མེད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྔོན་པོ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གལ་ཏེ་མེད་པ་གཉིས་ཐ་དད་པར་འདོད་ན་དེ་ཕན་ཚུན་མེད་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ཕན་ཚུན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དག་གི་མེད་པ་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཐ་དད་པ་གལ་ཏེ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་གྱིར་མི་འགྱུར་རོ། །གཅིག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་དེའི་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དེའི་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཡིན་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་ཟླ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཤད་པ་ནི། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་དེའི་ངོ་བོ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་གཞན་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་ སྨོས་ཏེ། ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཐ་དད་པ་ངོ་བོ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེས་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་དེ
Chinese
如果那个时候它是一个的，那么那个时候因为它不是伴侣，怎么会那个本身是不同的呢？没有非蓝色的是蓝色的自性，没有蓝色是非蓝色的自性吗？不是的，因为没有非蓝色的是蓝色的体性，那么依靠非蓝色来安立为不同是不可能的。因为那是蓝色的自性，如果和非蓝色有什么关系呢？什么依靠这个而变成那个的不同呢？如果没有非蓝色，那么非蓝色就只是非蓝色而已，没有是因为它和那个不同，所以说那个没有是不合理的。同样，对于非蓝色，也要理解为没有蓝色。即使那样，如果认为两个没有是不同的，那么它们不会变成互相没有，如果两个的没有是一个，那么就会变成互相没有。蓝色和非蓝色的两个没有不是，因为自己的体性没有差别。因此，如果互相观待的差别是一个的自性，那么不会变成其他的。一个的自己的体性是什么，那不是其他的，所以依靠那个说那个是那个的没有是不合理的，如果因为是其他的体性，所以这个不是那个，那么说依靠那个，这句话的意思会变成什么？像这样，那是作为不同的体性，但不是伴侣，因为那和那个不同，而且那个的自己的体性不可能成为其他的实物。那个的解释是，那个，即蓝色的体性，和非蓝色不同，不会变成其他的非蓝色。那么，一个对一个没有，变成不同的，仅仅是变成不同的两个的差别吗？不是差别的体性，这样
English
If at that time it is one, then at that time, because it is not a companion, how can that itself be different? Is the absence of non-blue the self-nature of blue, and the absence of blue the self-nature of non-blue? No, because the absence of non-blue is the essence of blue, then it is impossible to establish difference by relying on non-blue. Because that is the self-nature of blue, what relationship would there be with non-blue? What would rely on this to become different from that? If there is no non-blue, then non-blue is only non-blue, and absence is different from that, so it is unreasonable to say that that is absent. Similarly, for non-blue, one should also understand that there is no blue. Even so, if one thinks that the two absences are different, then they will not become mutually absent, but if the absence of the two is one, then they will become mutually absent. The two absences of blue and non-blue are not, because their own essence has no difference. Therefore, if the difference of mutual dependence is the nature of one, then it will not become the other. What is the self-nature of one is not the other, so it is unreasonable to say that that is the absence of that by relying on that. If, because it is the nature of the other, this is not that, then what would be the meaning of saying 'relying on that'? Like this, that is the nature of being different, but it is not a companion, because that is different from that, and the self-nature of that cannot be the object of the other. The explanation of that is, that, that is, the nature of blue, which is different from non-blue, will not become the other non-blue. So, is the absence of one for one, becoming different, merely the difference of the two that have become different? It is not the nature of difference, thus
Tibetan
་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་ལས་མ་ལོག་ན་ནི། དེ་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཤིང་འདི་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་མ་ཡིན་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། གང་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཤིང་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་མེད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཤིང་མ་ཡིན་མེད་པ་མེད་པ་ནི། དེ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིང་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཤིང་མ་ཡིན་ཉིད་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འདི་འདི་ལས་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ལྡོག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན། འདི་འདི་ལས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་གི་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཐ་དད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། ཐ་དད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཤིང་གི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ཐ་དད་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཉེས་པ་གཞན་ཡང་སྟོན་པས་འདི་ཉིད་ལས། ཐ་དད་ཅེ་ན་བརྗོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་ཐ་དད་བར་གྱུར་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན། ཐ་དད་པ་འདི་གང་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་རང་བཞིན་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ལས་ཐ་དད་དོ། །དེས་ན་ཐ་དད་པ་དེ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེས་ན་ཐ་དད་པའི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཉམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བོའི་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤིང་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་ཤིང་མ་ཡིན་ནི་ཤིང་གི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་དེའི་ཐ་ད
Chinese
将会从（木）中分离出来。如果木头不从非木头中分离出来，那么它就不会与非木头相异。那么这又有什么过失呢？因此说，从“此”这个词来说，这棵木头与非木头相异是不成立的，因为会变成非木头本身。这表明，凡是从某物中分离出来的东西，由于不存在该物，它就变成了该物本身。木头因为没有非木头而空虚，所以就变成了非木头本身。非木头的不存在是不存在的，因为它因不存在而空虚，所以木头就变成了非木头本身，那么非木头本身又怎么会与非木头相异呢？从另一种角度来说，将“此与彼相异”这个词语用在相异的一方是颠倒的，那么“此与彼相异”就是不合理的，因为没有关联。如果理解为木头与非木头相异，那么这个相异就不会是木头的。即使有关联，也不可能有其他，因为它是因果的实体。即使那样，也只会变成结果本身，而不是相异，因为太过分了，这就是所说的，即使有关联也是如此。“相异”这个词语本身也指出了其他的过失，因此从这里开始，“如果相异，那就是为了表达”这句话所要表达的就是“相异”。如果相异与相异之间是不同的，那么这个相异依赖于什么，它本身的自性又是什么呢？它也只是相异本身，因此与相异相异。因此，相异不会变成相异。当从相异中分离出来时，那时相异中也一定存在与相异相异的东西。 因此，相异的相异性本身就消失了。为什么呢？因为它是相异的特征，就像月亮的另一面一样。例如，木头与非木头相异，这里面作为相异特征的非木头不是木头的相异，同样，与非木头相异也是如此。
English
will be separated from (wood). If the wood does not separate from non-wood, then it will not be different from non-wood. Then what fault is there in this? Therefore, it is said that from the word "this," it is not established that this wood is different from non-wood, because it would become non-wood itself. This shows that whatever is separated from something, because that thing does not exist, it becomes that thing itself. Wood becomes non-wood itself because it is empty of non-wood. The non-existence of non-wood is non-existent, because it is empty due to non-existence, so wood becomes non-wood itself, then how can non-wood itself be different from non-wood? From another point of view, applying the phrase "this is different from that" to the side of difference is inverted, then "this is different from that" is unreasonable, because there is no connection. If it is understood that wood is different from non-wood, then this difference will not be of wood. Even if there is a connection, there can be no other, because it is the entity of cause and effect. Even so, it will only become the result itself, not different, because it is too extreme, that is what is said, even if there is a connection. The word "different" itself also points out other faults, therefore from here, the phrase "if different, then it is for expression" is what is meant by "different." If the different is different from the different, then what does this different depend on, and what is its own nature? It is also only the different itself, therefore it is different from the different. Therefore, the different will not become different. When it is separated from the different, then there must also be something that is different from the different in the different. Therefore, the difference of the different itself disappears. Why? Because it is the characteristic of the different, like the other side of the moon. For example, wood is different from non-wood, here the non-wood, which is the characteristic of difference, is not the difference of wood, similarly, being different from non-wood is also the same.