Tibetan
ན་ཏེ། གང་དག་མ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་སུ་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་དགག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་འགོག་པ་ལ་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མི་དམིགས་པ་མེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། མེད་པ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉི་ག་ལྟར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པ། ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་གཞན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རིགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཞན་དོན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ན་ཡང་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལོགས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་གཉི་གར་བཏགས་པ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་ཤེས་པ་དག་ ཐ་དད་པ་མེད་པར་བཏགས་ན་ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ཤེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པར་འགྲུབ་སྟེ་དེས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པ་འགྲུབ་བོ། དོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཤེས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དོན་ན་མེད་པ་ཡང་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པ་དོན་ཡིན་པ་ལྟར་དོན་མེད་པ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་གྲུབ་ན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ལོགས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་འདི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དོན་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ཡང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་
Chinese
如是，凡是不可得的那些就是没有的，而且那也是因为可得的自性是存在的缘故。存在也是因为依赖于存在的觉知等等的缘故。因此，在此以及将要阐述的论证中，因为没有自己的理由，所以遮止存在等等。如果那样，存在的觉知等等，因为是缘于所缘境的，仅仅因为没有理由就会被驳倒，因为没有自己的理由本身就是驳倒有理由的道理。因此，不缘取没有有什么用呢？没有本身就是没有啊。即使那样，如果没有因，就只能成立没有果。同样，如果像二者一样假立而显示，也会变成没有，如果这样说，那么对此要说的是，逆反相的没有，那不是要成立的，也不是能成立的，而是以将要阐述的方式，其他事物本身就是事物没有，因此那是所成立的和能成立的。当觉知本身就是其他觉知没有的时候，那时那也会变成事物没有，因为道理没有差别。其他事物即使在事物没有的自性中，觉知事物没有也会变成是那本身，因此，觉知和所知的自性不可得已经成立，并且因为觉知没有已经成立，所以那不是要单独成立的。因此，仅仅将这少许胜义谛假立为二者，就是以非胜义谛来显示的。如果将境和觉知假立为无有差别，那么就像觉知没有一样，觉知没有也会成立，因此觉知和觉知以及所知的自性不可得就成立了。境也是觉知本身，因此就像觉知没有一样，境中没有也是因为觉知没有的缘故。同样，就像境没有是境一样，境没有也是觉知没有，因此如果不可得成立，那么因为成立的缘故，境没有要单独成立就成立了。因此，为了显示以理成立的事物，境是觉知，觉知也是境，这样显示了非事物，如所说的方式那样。
English
Thus, those which are unapprehended are non-existent, and that is because the very nature of what is apprehended exists. Existence also depends on the knowledge of existence and so forth. Therefore, in this and in the reasoning to be explained, existence and so forth are refuted because there is no reason of their own. If that is the case, then the knowledge of existence and so forth, since they are preceded by an object of apprehension, will be refuted merely by the absence of a reason, since the very absence of one's own reason is reasonable for refuting the existence of a reason. Therefore, what is the use of non-apprehension? Non-existence is itself non-existence. Even so, if there is no cause, it is only established that there is no effect. Similarly, if it is shown by assuming it to be like both, it will also become non-existent. If you say so, then this is what is to be said: that which is the non-existence of the characteristic of reversal is not what is to be established, nor is it what establishes. But in the manner to be explained, another object itself is the non-existence of an object, therefore that is what is to be established and what establishes. When knowledge itself is the non-existence of another knowledge, then that will also become the non-existence of an object, because there is no difference in reasoning. Even when another object is in the very nature of the non-existence of an object, the non-existence of the knowledge object will also become that itself, therefore, the non-apprehension of the characteristics of knowledge and the knowable is established, and since the non-existence of knowledge is established, it is not to be established separately. Therefore, this much of the ultimate truth, which is assumed to be both, is shown by what is not the ultimate truth. If objects and knowledge are assumed to be non-different, then just as knowledge is non-existent, the non-existence of knowledge is also established, therefore the non-apprehension of the characteristics of knowledge and knowledge and the knowable is established. Since the object is also knowledge itself, just as knowledge is non-existent, the non-existence in the object is also the non-existence of knowledge. Similarly, just as the non-existence of an object is an object, the non-existence of an object is also the non-existence of knowledge, therefore, if non-apprehension is established, then because it is established, the non-existence of an object to be established separately is established. Therefore, in order to show this object established by reason, the object is knowledge, and knowledge is also an object, thus showing what is not an object, in the manner as explained.
Tibetan
བསྟན་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཡང་འདིར་མེད་པའི་ཕྱིར་གྱི་མེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ནི་མི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འདི་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན། བརྗོད་པ། ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་ལས་དམིགས་པ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་གྱི། དེ་མེད་ན་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་པ་དང་མི་འཁྲུལ་པས་ནི་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ལ། དེ་མེད་པ་ཡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །མེད་པ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དང་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་གཉི་ག་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་དུ་ཡོད་པ་ཤེས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། དངོས་པོ་རུང་བ་ཉེ་བར་ བཏགས་པར་རོ། །གཞན་དུ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་ཉེ་བར་བཏགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་ན་ནི་དེ་མེད་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེར་མི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གི་མི་དམིགས་པ་སྔ་མ་ལས་གཞན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མི་དམིགས་པ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཚད་མ་རྣམས་མི་འཇུག་པ་ལས་ལ་ལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་རྣམས་མི་འཇུག་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འདི་དག་ལས་ལ་ལ་ནི་མེད་པའི་ཤེས་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་ལྡོག
Chinese
因为是教法的方便。因此，像这样，自然地，对于劫等也存在的知识等进行遮止，因为没有理由。此无，是因为有对境的缘故，而且那也因为在此无的缘故，所以不是无。对于将要宣说的因，是不现见无的无。那么，如何此不是无，而是不现见无呢？说：对于仅仅是遮止存在的知识等，仅仅以没有理由来显示彼无的缘故，从彼理由仅仅显示为有对境的自性，如果彼无则无意义的缘故。彼有和不迷乱不是彼。因为是存在的知识等的因的缘故，对于彼的自性，彼无也是无的自性。事物无不是，然而仅仅是没有理由。那对于两种不现见也没有差别，同样，无的果也没有差别。对于成立无的因，因为具有那样的对境和不迷乱，以及因为是存在的知识等的因的缘故，说彼无的自性是无的自性。仅仅因为那，这二者是应当成立的。又，在哪里对于存在的知识不迷乱的缘故，说彼有呢？事物适合于近取。否则，仅仅事物将成为近取。如果那样显示对于知识不迷乱，则如果彼无，则决定事物无。因此，在那里不现见无是合理的。为了显示所要成立的差别的，与先前的不同的自性的不现见，所以宣说：从正量不转入中，有些是无的知识具有果。正量不转入，已经说了是不现见。从这些中，有些是成立无的知识。为了显示如何成立无的知识，所以观待于因的差别，而显示为具有差别。因的差别是对于其他因的返回。
English
Because it is a means of teaching. Therefore, in this way, naturally, the knowledge that exists even for kalpas, etc., is prevented because there is no reason. This absence is not absence because there is an object, and also because it is absent here. For the reason that will be explained, it is the absence of non-perception. So how is this not absence, but non-perception? Saying: For merely negating existing knowledge, etc., merely showing that it is absent because there is no reason, from that reason alone it is shown to be the nature of having an object, because if it is absent, it is meaningless. That existence and non-confusion are not that. Because it is the cause of existing knowledge, etc., for its nature, that absence is also the nature of absence. The absence of things is not, but only the absence of reason. That is no different for both non-perceptions, and likewise, the fruit of absence is also no different. For the reason of establishing absence, because it has such an object and is not confused, and because it is the cause of existing knowledge, etc., it is said that the nature of that absence is the nature of absence. Just because of that, these two are to be established. Also, where is it said that it exists because it is not confused about existing knowledge? Things are suitable for approximation. Otherwise, only things will become approximations. If it is shown in this way that there is no confusion about knowledge, then if it is absent, it is certain that things are absent. Therefore, it is reasonable to say that non-perception is absent there. In order to show the difference to be established, the non-perception of a different nature from the previous one, it is said: From the non-entry of valid cognition, some are the knowledge of absence that has fruit. The non-entry of valid cognition has already been said to be non-perception. From these, some are the knowledge that establishes absence. In order to show how the knowledge of absence is established, it is shown to be distinctive in relation to the difference of reason. The difference of reason is the return to other reasons.