Tibetan
་མི་འཇུག་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཚད་མ་འདི་དག་མི་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་མི་དམིགས་པ་དེའི་བྱེད་པ་འཇུག་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པར་གྱུར་བ་དེ་ཉིད་མེད་ལ་ཞེས་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་དོན་ཡོད་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་ན་ཡོད་པ་མེད་པས་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་མེད་པ་དེ་ལ་མི་འཇུག་པ་ནི་འདིའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་མི་འཇུག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འཇུག་ན་ནི་དོན་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་མི་ལྡོག་སྟེ། མཐོང་བ་དོན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་འདོད་པས་འབྱུང་བའི་གཡོ་བ་བརྩམས་པ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་འདི་ལྟ་བུའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཇུག་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་སྒྲ་བཀག་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པ་ལ་ནི་དོན་ཡོད་པར་དོགས་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འཇུག་པ་བཀག་ན་དེ་ལས་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཡང་བཀག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་བཤད་དོ། །ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བས་འབྱུང་བ་བསྐྱེད་བའོ།། ཅི་ཚད་མ་མེད་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་ཅེ་ན། དེ་དག་ནི་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ད་ནི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མ་རྣམས་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལུད་ལས་དམིགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མདོ་ལས་མེ་ལ་ཞེས་དོན་མེད་པ་ཙམ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་འདི་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྣམ་པ་འདིས་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་འདི་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་འདྲ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཉིད་ལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་གཏན
Chinese
名为“不容许结果者”。凡是这些量不容许的地方，就应当说在那里，不见到它的作用就产生了。因此，因为不见到，所以才说“无”，这就在处所本身上指出了。而且，因为有意义就是能见到，如果见不到，因为有不存在，所以才说“无”。因为那是不存在的，因此，不容许那个不存在，就是这个的结果，意思是说，这是为了要成立不容许。如果容许，那么毫无疑问，分别念的生起是不可逆转的。因为想要见到用意义来成立的果，所以对于所发起的行动，毫无疑问，会产生‘这个是这样的’的念头。因此，如果说‘容许’这个词是指从生起转变而来的作用，那么即使那样，容许被遮止，以及如果它不存在，不生起的词也被遮止了。容许是以认为有意义为根本的。因此，如果容许被遮止，那么就像从容许一样，分别念的那个根本的词语也会被遮止。因此，才解释了‘存在的知识’等等。‘名称’这个词是指追求意义而产生的。如果量不存在，那么存在的知识等等也会被遮止吗？回答说，因为那些是以能见到为先决条件的。现在如果说，对于避免损害等等也不会容许吗？因此才说了‘诸量’，因为在那里，从粪便中能见到，而且，那对于这种意义来说是量，而且也不是从比量之外转变而来的。如果经部中说，‘对于火’仅仅是把无意义说成是因，那怎么能说‘因为是以能见到为先决条件的’呢？回答说，因此才说了‘这个’。以这种方式，这个具有遮止存在的知识等等的结果，就是遮止和成立有和无的理由的相同无别的自性。存在的知识等等的理由，就像前面所说的那样，是成立不存在的知识等等的理由。
English
It is called "one with a non-permissive result." Wherever these valid cognitions are not permitted, it should be said that there, the function of not seeing it arises. Therefore, because of not seeing, it is said "non-existent," which is pointed out in the place itself. Moreover, because being meaningful is being seen, if it is not seen, because existence is absent, it is said "non-existent." Because that is non-existent, therefore, not permitting that non-existent is the result of this, meaning that it is to establish non-permission. If it is permitted, then without a doubt, the arising of discrimination is irreversible. Because one wants the result to be established by meaning, so for the initiated action, without a doubt, the thought 'this is like this' will arise. Therefore, if the word 'permission' is said to refer to the function transformed from arising, even so, permission is prevented, and if it does not exist, the word 'non-arising' is also prevented. Permission is rooted in the doubt of being meaningful. Therefore, if permission is prevented, then just like from permission, that root word of discrimination will also be prevented. Therefore, the explanation of 'existing knowledge' and so on is given. The word 'name' refers to what arises from seeking meaning. If valid cognition does not exist, will existing knowledge and so on also be prevented? The answer is that those are because seeing is a prerequisite. Now, if it is said that even avoiding harm and so on will not be permitted? Therefore, it is said 'all valid cognitions,' because there, it can be seen from dung, and that is a valid cognition for this kind of meaning, and it is also not transformed from anything other than inference. If the Sutra says, 'for fire' it is merely stating the meaningless as the cause, how can it be said 'because seeing is a prerequisite'? The answer is, therefore, 'this' is said. In this way, this, which has the result of preventing existing knowledge and so on, is the same undifferentiated nature of the reasons for preventing and establishing existence and non-existence. The reasons for existing knowledge and so on, as mentioned before, are the reasons for establishing non-existing knowledge and so on.
Tibetan
་ཚིགས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་སྦྱོར་བྱེད་དུ་བྱ་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏོ། །འདི་གཅིག་པུར་ནི་མ་ཟད་དེ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བར་དུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ན་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་མེད་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྒྱུའི་རྩ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ལས་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དང་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་དོན་གཞན་གྱས་གཞན་ལ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ལ་གནས་པའི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེན། དངོས་པོ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སྨོས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོད་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཉི་ག་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བརྗོད་དོ། །དེའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་དོན་དངོས་ཉིད་དོ། །གང་དག་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་གཉི་གར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ ཟེར་བ་དེ་དག་ནི་དུམ་བུ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རྟོག་གི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ནི་བྱ་བའམ། དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་ལ་ཡུལ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་ནི་གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་དྲི་མས་བསྒྱུར་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་དེ་ལྟར་གྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་དོན་འདི་ཡི
Chinese
词句将要解说。这是这样说的：应当把如是所说的因作为结合之因，如是所说的知识等，显示为断除之果。这不仅限于此，而且直到将要解说之处也是如此。在建立此论时，显示为因的无，如是所说的因的根本，显示为“是这样”等。所缘是存在的，因为从所缘产生存在的知识、声音和名言。存在的意义的自性是存在的，但所缘不是，因为意义和所缘是各别的，所以彼此不是存在的。虽然如此，但说是所缘是存在的。因此，用词语的意义来表达其他事物，这是从近取而来的。安住在存在的近取，也是对于不显现的事物而言的，因为对于它，会产生“以所缘本身而存在”的想法，并且为了顺应那样的理解，而使用名言。那么，那个所缘是什么呢？说是事物堪能的相。或者说，是识的境的自性的事物。识的境的自性的事物不是识，因为因和果的事物是依赖于各别的。因此，这也是将具有特殊性的境，通过近取而显示为所缘。因此，所缘本身是存在的，而存在本身是所缘，这样两者都是通过近取而说的。所谓的“其所依之识生起”，就是所缘的真实意义。有些人说：“因为行为存在于作者和对象之中，所以显示了两个所缘”，那些说法只是片段，而不是推理。知识不是行为，也不是事物的法，也不是从境而来的，因此，这只是被其他宗派的垢染所改变而已。因为所缘是存在的，所以不显现的事物是不存在的，这将会成立。所说“凡是那样的事物也是不存在的”，就是指“不显现的事物”。不显现的事物是不存在的，而且它也是不存在的事物中的不存在。因此，这里这个意义是
English
The words will be explained. This is how it is said: The cause as it is said should be taken as the cause of combination, and the knowledge etc. as it is said should be shown as the fruit of cessation. This is not only limited to this, but also up to the point where it will be explained. When establishing this treatise, the non-existence shown as the cause, the root of the cause as it is said, is shown as "it is like this" etc. The object of focus exists, because from that object of focus arises the knowledge of existence, sound, and terms. The nature of the meaning of existence itself exists, but the object of focus does not, because the meaning and the object of focus are distinct, so they are not mutually existent. Although this is the case, it is said that the object of focus exists. Therefore, expressing one thing with the meaning of words for another is due to approximation. The approximation that abides in existence is also for things that do not appear, because for it, the thought arises that "it exists by the object of focus itself," and in order to conform to that understanding, terms are used. So, what is that object of focus? It is said to be the characteristic of things being capable. Or, it is the thing that is the nature of the object of consciousness. The thing that is the nature of the object of consciousness is not consciousness, because the things of cause and effect depend on being distinct. Therefore, this also shows the object of focus as the object with special characteristics through approximation. Therefore, the object of focus itself exists, and existence itself is the object of focus, so both are spoken through approximation. The so-called "the consciousness that depends on it arises" is the true meaning of the object of focus. Some say, "Because the action exists in the agent and the object, two objects of focus are shown," those statements are just fragments, not reasoning. Knowledge is not action, nor is it the dharma of things, nor does it come from the object, therefore, this is just changed by the defilement of other schools. Because the object of focus exists, the non-appearing thing does not exist, this will be established. What is said, "Whatever is like that also does not exist," refers to "the non-appearing thing." The non-appearing thing does not exist, and it is also the non-existence among non-existences. Therefore, here this meaning is