Tibetan
ཟུང་བའི་སྙིང་པོར་མ་བྱས་པར་ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྒྲའི་བྱ་བ་གཞན་རྟོགས་པ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་ལྟར་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱོར་འདོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདོད་པས་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ནི་ངེས་པ་མེད་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་དོན་ལ་ཚད་མར་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་དོན་གྲུབ་པ་ཅན་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པས་སྒྲའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ངེས་པར་གཟུང་བ་སྙིང་པོར་མ་བྱས་པ་ཁོ་ནར་བུམ་པའི་ཚིག་གིས་རང་གི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྙིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླངས་པས་ངེས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་བུམ་པའི་ཚིག་སྦྱོར་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་དར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ན། བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལས་ངག་པར་གཟུང་བ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་སོ་སོ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་པ་དགོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་ཚིག །ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་སྙད་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། སྒྲ་ཐ་དད་དུ་བཏགས་པ་ནི་གཞན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལ་ཤེས་བྱ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དར་དེ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ ཏེ་མ་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་ནི་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་འདི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡང་དེའི་བློས་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཤད་པ་ནི
Chinese
如果不是以结合为核心，就不能就近安立，因为声音的作用在于理解其他事物，而没有成就的缘故。无论如何，想要就近结合是可能的。因此，与意愿所造的自性相离，如果没有确定，那是不可能的，所以唯一的确定的本身就是声音的意义，而不是成就。唯有具备确定性，才能作为存在那样事物的理由而就近安立，那时推论随后进入，才可能成为事物之量的标准。如果不是那样，那么思虑也会变成量的标准。仅仅由意愿产生的对事物的理解，具有其他理由所造的事物成就，因为是量的标准，所以声音理解事物之量的标准本身没有差别。因此，意义是这样的：如果不是以必须把握为核心，仅仅用瓶子的词语就能理解自己的意义，那么像捧水等就近取用，就近显示确定性，然后才说是瓶子的词语结合。同样，对于叫做掸子的东西等等，也应当那样理解。因此，毫无疑问地必须依赖于确定性的把握。从想要表达的意愿中，对语言的把握是确定的。但对每个词语都安立确定性的把握是不行的，如果那样，那么对于叫做“方分”的东西，就会变成仅仅是“方”的“分”了。因此，为了遣除“所知”等词语，所说的就是“如是”。所谓“属于名言”，是为了理解其他事物而结合，因为安立不同的声音，仅仅是为了使其他事物被理解。这避免了没有必要进行区分的过失。像这样，如果其他人也仅仅理解某事物是“所知”，那么将“彼”结合为理解的意义就是毫无意义的。然而，如果不理解，那么那时成为怀疑境域的事物，仅仅是理解为其他事物，因此，应当区分的正是由它所增益的非“所知”。如同这个法是从声音中产生的一样，同样，应当区分的也是由它的心所造的，而在外则没有。这就是所说的。
English
It is not possible to establish proximity without making union the core, because the function of sound lies in understanding other things, and there is no accomplishment. In any case, it is possible to want to combine closely. Therefore, being separated from the nature made by desire, it is impossible without certainty, so the only certainty itself is the meaning of sound, not accomplishment. Only with certainty can it be established as a reason for the existence of such a thing, then inference enters and it is possible to become a standard of measurement for things. If it is not so, then thinking will also become a standard of measurement. The understanding of things produced only by desire, having the accomplishment of things made by other reasons, is a standard of measurement, so the standard of measurement for understanding the meaning of sound itself is no different. Therefore, the meaning is this: if it is not based on the necessity of grasping as the core, and only the word "vase" can understand its own meaning, then taking things like cupped hands nearby shows certainty nearby, and then it is said to be the combination of the word "vase". Similarly, things like what is called a "duster" should also be understood in the same way. Therefore, there is no doubt that one must rely on the grasp of certainty. From the intention to express, the grasp of language is certain. But it is not possible to establish the grasp of certainty for each word, if so, then for what is called "paksha-dharma" (ཕྱོགས་ཆོས་), it would become only "paksha" (ཕྱོགས་) of "dharma" (ཆོས་). Therefore, in order to eliminate words such as "knowable", what is said is "thus". What is called "belonging to convention" is combined for the purpose of understanding other things, because establishing different sounds is only for the purpose of making other things understood. This avoids the fault of not needing to distinguish. Like this, if others also only understand something as "knowable", then combining "that" as the meaning of understanding is meaningless. However, if it is not understood, then at that time the thing that becomes the object of doubt is only understood as something else, therefore, what should be distinguished is precisely the non-"knowable" that is imputed by it. Just as this dharma arises from sound, similarly, what should be distinguished is also made by its mind, but it does not exist outside. That is what is said.