Tibetan
་མ་བྱུང་བ་བྱེད་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་དགོས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་ལ་ལྟོས་པ་གཞན་སྐྱེས་ན་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཚོལ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་མེད་པས་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཤིང་གི་རྣམ་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་འདི་ཁོ་ནས་ཤིང་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའམ། འདི་ཤིང་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་ངེས་པས་བྱེད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དགོས་པ་ནི་ཤིང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན། གཞན་དུ་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། འདི་ནི་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤིང་གི་སྒྲས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ན་ངེས་པར་གཟུང་བས་ནི་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་དེ། བློ་འགའ་ཞིག་ལས་མ་བཟློག་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལས་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་མ་གྲུབ་པས་ན་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལྕགས་ཀྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགགས་ཀྱང་མ་བྱས་པ་བྱར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྙེད་པར་སླ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ན་མ་བྱས་ཀྱང་བྱས་པ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་འདོད་པས་བྱས་པའི་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བས་འགའ་ཞིག་ལས་བཟློག་ནས་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་ན་སྔ་ན་མེད་པའི་རྒྱུས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ངེས་པར་གཟུང་བ་མེད་ན་ནི་དེ་ལྟར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྒྲའི་དོན་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་འདོད་པས་བྱས་ཀྱང་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་འདོད་པ་ཉིད་ནི་རང་དང་འགལ་བར་སྒྲུབ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལ་ཡང་ཤིང་ཞེས་བྱ་བའི་འདོད་པ་ཡོད་ན་འདི་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་ན་ཡང་དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཤིང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་ན་ཤིང་མ་ཡིན་ཡང་ཤིང་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཤིང་གི་སྒྲའི་དོན་ ཡིན་ལ། ངེས་པར་གཟུང་བས་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལས་གཞན་དེས་སྟོང་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཤིང་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལོགས་སུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་དགོས་སོ། །འགྲེལ་པ་ནི་སྒྲ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱེད་པ་གཉིས་པོ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་འདིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་མེད་ན་ནི་སྒྲ་མེད་པ་ལ་བློའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྒྲས་བྱས་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་གཟུང་བ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་བུམ་པས་ཆུ་འོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ངེས་པར་གཟུང་བ་མེད་ན་མེད་པར་གཞུང་འཛུགས་ཏེ། གལ་ཏེ་བུམ་པ་དང་སྙིམ་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཆུ་བླང་བར་བརྗོད་པར་འདོད་ན་ནི་བུམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་བྱ་བ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་དུ་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་དུ་བླངས་པ་དེར་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མཐའ་དག་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ། ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཞི་བྱ་རོག་ལས་སྲུངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་གནོད་པ་ལས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་རྒྱས་པ་ལ་བྱ་རོག་ཁོ་ན་ལས་སྲུངས་ཤིག་ཅེས་ངེས་པར་གཟུང་ཡང་དབྱུག་པ་བརྡེགས་པ་ལས་ཀྱང་མི་རུང་བར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་མི་ཤེས་པ་ལ་དེ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངག་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བ་མེད་པས་དོན་མེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་སྙིམ་པས་ཀྱང་ཁྱེར་ཏེ་མི་འོང་ལ་གཞན་ནམ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་མི་བརྟན་ཞེ་ན་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་དོན་ཅི་ཡོད་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དོན་དང་ལྡན་བསྒྲུབ་པས་ན་ ངེས་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ངག་ངེས་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་ལྟོར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་བས་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏེ་སྒྲ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་ག
Chinese
如果未曾生起而生起，仅凭此就需要依赖圆满究竟之语，如果生起其他，虽然必定寻求执取，但因无此，则结合变得无意义，这丝毫也不存在。例如，对于能了知树木之相的现量，以其他量之作用，说“唯有此是树，其他不是”，或者说“唯有此是树”，显现确定的作用和体验的必要，就只是了知树木之相。因此，怎么说“在其他方面结合变得无意义”呢？当以“这是树”之树的语词来了知树时，执取则毫无作用，因为虽然不能从某些心识中遮止，但从某些心识中生起本身就具有果，因为没有如实显现，所以不是没有果。因此，分别念是依赖于意愿而生起的，而且因为没有铁钩，所以对一切都有。即使没有阻碍，存在也是不可能的，因为以容易获得的理由，即使没有做，也与做了没有差别。因此，如果此与意愿所作的生起相分离，从某些中遮止而对某些生起，则将以先前没有的因来成立。如果不是这样，则将如实显现，因为意愿如实转变，唯有如此才能成就。如果没有执取，则不可能如此，所以语词的意义必须执取。如果即使由意愿所作，难道不是了知“唯有此是树”吗？不是的，因为意愿本身不可能成立与自己相违，而且如果其他人也有称之为树的意愿，则“唯有此”不能成立，如果没有，则那本身就成为相违之因。对此，如果树与非树不同，则即使不是树，也与树不同。因此，称为树的各别之法成为一体，就是树的语词之义，而执取则显示“唯有此是树，其他不是”，显示从那之外的其他空无，这就是意义。所谓“唯有此是树”，是从邪
English
If it arises without having arisen, it is only because it needs to rely on the word of complete fulfillment. Although it is necessary to seek grasping if others arise, but because there is none, the combination becomes meaningless, which does not exist at all. For example, for the direct perception that understands the appearance of a tree, with the function of other valid cognitions, saying "Only this is a tree, not others," or saying "Only this is a tree," the function of appearing certain and the necessity of experiencing is only to understand the appearance of a tree. Therefore, how can it be said that "combining in other ways becomes meaningless"? When understanding a tree with the word "tree" as "This is a tree," grasping has no function at all, because although it cannot be prevented from some minds, arising from some minds itself has a result, because it does not appear as it is, so it is not without result. Therefore, conceptualization depends only on intention to arise, and because there is no hook, it exists for everything. Even if there is no obstruction, existence is impossible, because with the reason of easy attainment, even if it is not done, there is no difference from being done. Therefore, if this is separated from the arising done by intention, preventing from some and arising for some, then it will be established with a cause that did not exist before. If it is not like this, then it will appear as it is, because the intention transforms as it is, only in this way can it be achieved. If there is no grasping, then it is impossible to be like this, so the meaning of the word must be grasped. If even if it is done by intention, is it not understood as "Only this is a tree"? No, because intention itself cannot establish contradiction with itself, and if others also have the intention to call it a tree, then "only this" cannot be established, and if there is none, then that itself becomes a contradictory cause. To this, if a tree is different from a non-tree, then even if it is not a tree, it is different from a tree. Therefore, the individual dharmas called trees become one, which is the meaning of the word tree, and grasping shows "Only this is a tree, not others," showing the emptiness of others from that, that is the meaning. The so-called "Only this is a tree" is from the wrong.
Chinese
是分别开来叙述的。因为既然是那样，那么，知识等词语也必须变成词语。解释就是使声音完全结合。随行和返回等，就是进入和返回。指示它，就是“那”的意思。建立作者二者的宗义，就是“如果用这个”的意思。如果没有它，那么，就像没有声音时心的自性如何变化那样，声音所作的也同样会如实显现。如果没有任何确定，那么就是阐述不存在本身，例如“用瓶子舀水”这三个词，如果没有确定，那么就建立不存在的宗义。如果想说用瓶子或用手捧都可以取水，那么“用瓶子”这个词就会变得没有意义。同样，对于行为和作用也应该理解。在任何地方，如果“瓶子”这个词是为了表示接近而使用，那么，通过接近所要表示的一切都包含在自身之中，成为确定的意义。例如，“小心乌鸦”这句话，就像是小心接近的危害一样。对于广大的结合来说，即使确定说“只小心乌鸦”，也不是说不允许用棍子敲打。同样，对于其他也应该理解。如果作者不知道所要实现的特殊性，那么，这个坚定的语言难道不会变成有果实的吗？对于它来说，因为没有确定，所以没有任何无意义的东西。如果像用手捧也拿不来，对于没有其他或没有作用的事物来说，如果不坚定，那是因为没有说出来。就像在说之后进行实现一样，因为不可能让其他人变成其他人，所以对于它来说，确定有什么意义呢？因为实现的结合是有意义的，所以确定是没有意义的。如果通过实现者的特殊性来了解所要实现的特殊性，那么语言就会变成具有确定意义的，例如“因为到处使用饥饿，所以要接近使用”等等。对于这个已经说过，声音的接近安排本身就是确定的。
English
It is described by separating the parts. Since it is so, then words such as knowledge must also become terms. Explanation means to make the sound completely combined. Following and returning, etc., means entering and returning. Indicating it means "that." Establishing the tenet of the two agents themselves means "if with this." If it is not there, then just as the nature of the mind changes when there is no sound, what is done by sound will also appear as it is. If there is no ascertainment, then it is explaining the non-existence itself, for example, the three words "fetch water with a pot," if there is no ascertainment, then it establishes the tenet of non-existence. If one wants to say that water can be taken with a pot or with cupped hands, then the word "with a pot" becomes meaningless. Similarly, one should understand for actions and activities as well. Wherever the word "pot" is used to indicate proximity, then everything to be indicated by proximity is included within itself, becoming the meaning of ascertainment. For example, the phrase "beware of crows" is like being wary of approaching harm. For a vast combination, even if it is ascertained to say "beware only of crows," it is not said that it is not permissible to strike with a stick. Similarly, one should understand for others as well. If the agent does not know the particularity to be accomplished, then will not this firm speech become fruitful? For it, since there is no ascertainment, there is nothing meaningless. If, like cupped hands, it cannot be brought, and for things that have no other or no function, if it is not firm, it is because it has not been said. Just as realization follows after speaking, since it is impossible for others to become others, then what is the point of ascertainment for it? Because the combination of realization itself is meaningful, ascertainment is meaningless. If the particularity to be accomplished is known through the particularity of the accomplisher, then the speech will become meaningful, for example, "because hunger is used everywhere, one should approach use," and so on. It has already been said about this that the arrangement of the proximity of sound itself is certain.