Tibetan
བའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཞེས་བཤད་ཟིན་པ་ལ་ཡང་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གང་ཞིག་རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་དེ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་དེ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ ཕྱིར་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་སོང་པར་སྣང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་སྟོན་པ་ནི། དེའི་མཐོང་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གིས་ཤིང་དེ་དག་མཐོང་བ་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་དེ་དག་གནས་པ་དེས་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་དང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གང་ཡིན་པ་དང་དག་པ་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཡང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་ལྡོག་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་བག་ཆགས་སྐྱེས་པས་ན་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ལ་ལྡོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་བློ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་བདག་ཉིད་དབྱེ་བ་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྣང་བ་དེ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་སྒྲས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པས་དེ་ལས་དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི། དེ་ལས་དེ་རྟོགས་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་སྟོན་པ་ནི། དེ་ལ་ཐ་དད་པ་མཐོང་ཡང༌།། ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ལས་གཞན་བའི་གསལ་བའོ། །སྤྱི་གང་ཞིག་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ལས་ནི་ཤིང་ཉིད་ཡིན་ལ། མ་མཐོང་བས་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་
Chinese
འོ། 如果已经说了“在分别念中安住”，那么“也随顺自己的证悟”这句话有什么用呢？ 任何言说，随顺自己和他人之分别念，而使安住在分别识中，是这样说的： 就像这些显现为自性之分别念一样，这只是复述先前所说的。那些树木，由于以一体的方式认知而随之行，因此仅仅是自性才是那样分别念之因； 它们以自己的体性作为那样分别念之因。那也是因为显现为随之行，所以显现为一体。现在，为了展示它如何显现为自己和他人的分别念，所以说“由其所见”。谁见到了那些树木，那些树木就安住在他的分别念的智慧中，因此是自己和他人的身体的缘故。那些树木，无论是外在的还是知识的自性，都是没有区分开的，因为它们没有认识到内外之别。那是怎样的呢？虽然不是那样，但也说了“虽然不是外在，但执着于外在”。对此也解释了理由：“识之因，及离彼异。” 这样说的是：因为仅仅是通过体验而生起习气，所以才显现，并且具有与它们本身相违背的果的智慧进入，因此，即使是普遍的显现，内外自性的差别也会被遮蔽。为了展示以何种方式结合那些显现，以连词“则”来如实地认知，所以解释说“从彼而悟之智”是“从彼而悟智”。那是由于错乱的力量而显现为一体的，但实际上并不是事物，为了展示如是所说，所以说“于彼虽见异”。所谓事物各异，是指不同于所见的显现。任何所见的和未见的共同点就是树木本身，而未见的就不是树木。
English
O. If it has already been said that "abiding in conceptualization," then what is the use of the phrase "also following one's own realization"? Any statement that follows the conceptualizations of oneself and others, and thus causes abiding in the discriminating consciousness, is stated as follows: Just as these appear as conceptualizations of one's own nature, this is merely a repetition of what was said earlier. Those trees, because they follow due to being cognized as one, are therefore the cause of such conceptualization only by their own nature; they are the cause of such conceptualization by their own essence. That is also because it appears to follow, so it appears as one. Now, to show how it appears as the conceptualization of oneself and others, it says, "By its seeing." Whoever sees those trees, those trees abide in the wisdom of his conceptualization, therefore it is because they are the body of oneself and others. Those trees, whether they are the nature of the external or of knowledge, are not distinguished, because they do not recognize the difference between inside and outside. How is that? Although it is not so, it is also said, "Although not external, but clinging to the external." The reason for this is also explained: "The cause of consciousness, and separation from that other." This is what is said: Because it is only through experiencing that habit is generated, therefore it appears, and the wisdom with the fruit of opposing those very things enters, therefore, even though it is a universal appearance, the difference between the inner and outer self is obscured. To show how to combine those appearances, the conjunction "then" is used to cognize them as they are, so it explains that "the wisdom that understands from that" is "the wisdom that understands from that." That is because it appears as one thing due to the power of delusion, but in reality it is not a thing, to show what was said as such, it says, "Although one sees difference in that." The so-called difference of things refers to the manifestation that is different from what is seen. Any commonality of what is seen and unseen is the tree itself, and what is unseen is not the tree.
Tibetan
ཤིང་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་མ་མཐོང་བ་ནི་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། གཞན་ལས་ཐ་དད་པར་མ་བཟུང་ཡང་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱི་ཐ་མི་དད་པ་དང་དེ་དང་ལྡན་པས་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གསལ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། རྣམ་པ་གཅིག་པ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ལས་ལྟ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གོ །གཞན་སེལ་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་གཞན་ཡང་གསལ་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བུམ་པ་དང་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ཕུན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་སྒྲ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པ་ལས་རང་གི་དོན་སྟོན་པས་ན། རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་ཅན་དུ་སྲིད་ན། ཤེས་བྱ་དང་གཞལ་བྱ་བ་སོགས་པའི་ཚིག་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བརྗོད་པ་མི་སྲིད་དོ། །གང་གིས་དེ་ལྟ་བུར་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་དོན་མཐའ་དག་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས་ན། ཡོད་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་སྲིད་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ཡང་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ཤེས་བྱར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདིར་བློ་དོན་འགའ་ལས་རྣམ་བཟློག་ནས། དོན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར། །སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། བཤད་པ་དེའི་དོན་ངེས་པར་གཟུང་ཕྱིར་རོ། །བརྡའི་དབང་གིས་སྒྲ་དེའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེས་བློ
Chinese
是为了区分非树木。如果没有，那是什么呢？ 已经说了“那是”等等。 如果没有看到区分，那么说“不能近似地表示树木和非树木的区别”，即使没有理解为与他者不同，也是如此。 即使总的来说没有不同，并且通过它和与之相关的而变得清晰，但如果说“也会变成唯一的清晰”，那么就说了“凡是看到相同之处的，都不能从其他方面观察”。 “与此和非此相关的那些”是指与形态和非形态相关的那些。 为了更清楚地表明，在排除他者的方面，他人所说的争论，就是“瓶子”等等。 由于瓶子和非瓶子相互矛盾，因此瓶子的声音通过区分非瓶子来显示自己的含义。 如果可能具有区分的含义，那么“所知”和“所量”等词语就不可能表达区分。 凭借什么才能如此表达呢？“与非所知相反的所知”的说法是不合理的，因为全知者的所知本身不可能存在非所知。 即使凭借什么遍及一切事物，但由于无中不可能生有，因此像有一样，凭借区分来表达的“所知”并不是事物的性质，而仅仅是约定俗成的认识对象的性质。 因此，如果“那是”是可能存在的，并且所知也与它不同，那么如果它将与它不同的东西作为对象，那么由于获得了能识对象的自性，它就不会与它不同了。 说了“将与它不同的东西作为对象本身”。 为了反驳这一点，说了“那没有过失”。 为什么呢？因为在这里，心从某些事物中完全逆转，为了进入某些事物，声音是完全结合的。 又如何进入某些事物呢？为了确定所说之事的含义。 凭借符号的力量，声音变成那个含义，那个声音
English
It is to distinguish what is not a tree. If not, what is it? It has been said, "That is," and so on. If the distinction is not seen, then saying "it is not possible to approximate the distinction between trees and non-trees," even if it is not understood as different from others, is so. Even if in general there is no difference, and it becomes clear through it and what is related to it, but if it is said that "it will also become the only clarity," then it is said that "whatever sees the same cannot be observed from other aspects." "Those related to this and not this" refers to those related to form and non-form. In order to show more clearly the argument spoken by others on the side of excluding others, it is "vase," and so on. Since the vase and non-vase contradict each other, the sound of the vase shows its own meaning by distinguishing the non-vase. If it is possible to have the meaning of distinction, then it is not possible for words such as "knowable" and "measurable" to express distinction. By what can it be expressed in such a way? The statement "knowable that is the opposite of unknowable" is unreasonable, because it is impossible for the knowable of the omniscient itself to exist as unknowable. Even if by what pervades all things, but since it is impossible for existence to arise from non-existence, therefore, like existence, the "knowable" expressed by distinction is not the nature of things, but merely the nature of the object of knowledge that is conventionally established. Therefore, if "that is" is possible, and the knowable is also different from it, then if it takes something different from it as an object, then since it obtains the self-nature of the object of cognition, it will not be different from it. It was said, "Taking something different from it as the object itself." In order to refute this, it was said, "That has no fault." Why? Because here, the mind completely reverses from certain things, and in order to enter certain things, the sound is completely combined. And how does it enter certain things? In order to determine the meaning of what is said. By the power of the symbol, the sound becomes that meaning, that sound.